Maverick schreef:Bewustzijn kan ik wel uit moleculen halen. Moleculen kunnen beweging aan elkaar doorgeven, ze kunnen van vorm veranderen. Knutsel je dat allemaal in elkaar, dan krijg je eerst bijvoorbeeld water dat kan golven en stromen en blijf je maar knutselen dan krijg je organismes.
Maar zelfbewustzijn kan ik niet uit moleculen halen. Dus daar induceer ik de menselijke geest en daar gebruik ik holisme. Dat is de best mogelijke "verklaring", eigenlijk de enige die ik ken.
Locutus schreef:Dit vind ik buitengewoon vreemd. Je vindt het niet vreemd dat een organisme zich bewust is van de werkelijkheid om hem heen, maar wèl dat hij zich bewust is van zijn de werkelijkheid met hemzelf erin? Als we bomen kunnen waarnemen en als we die empirische data kunnen verwerken en begrijpen, waarom is het dan vreemd dat we ook een beeld hebben van onszelf?
Een ding dat in bomen kan klimmen is in essentie gewoon een erg ingewikkeld molecuul. Dat hij zichzelf kan horen praten en zichzelf kan zien is ook nog wel te overzien, dat verfijnt het reactie mechanisme, maar dat hij zich bewust is van zichzelf daar gaat het mij duizelen als ik vanaf moleculen naar boven kijk. Dus word het maar eens tijd om vanaf het zelfbewustzijn naar beneden te kijken en te zien dat ons zelfbewustzijn een unieke eigenschap is.
Het gaat in dit topic over dat zelfbewustzijn bestaat, dat is een onderdeel van de redenatie die tot vrije wil leid.
En dat doet het helaas nog steeds niet.
Ik dacht dat het idee dat je de menselijke geest en andere stucturen die elkaar continue beinvloeden, in combinatie met het toegevoegde waarde moeten hebben van het zelfbewustzijn, toch wel een aardig dicht bij een sluitende redenatie komt. We weten niet waar de structuren uit bestaan, maar dat was bij de moleculen ook al zo.
Abstract element van Materie + ? = molecuul
Zelfbewustzijn + ? = menselijke geest
Ik zie als zwak punt in mijn betoog dat voordat er een "volwaardige" menselijke geest met vrije wil en zelfbewustzijn is, er in evolutie eerst een fase zou moeten zijn met iets wat toch een llusie van vrije wil is.
Wellicht dat dieren zich wel bewust zijn van emoties en objecten om zich heen, en dat vanuit dat bewustzijn het besef ontstaat dat bijvoorbeeld beesten die je in het water weerspiegeld ziet geen andere beesten zijn, en dat je schaduw bij jou hoort, en dat dat besef de opmaat is om de onbewuste kennis te hebben dat dat beest in je water schoner word als je je zelf schoner maakt. Ook kennen beesten op onbewust nivo het verschil tussen jezelf wassen en anderen, neem ik aan. Het hele ik beeld is dan onbewust gevormd.
Vervolgens is het een klein stapje om bewust te beseffen dat je zelf dat beest bent. Daarna is de illusie van vrije wil ook mogelijk en voor de hand liggend. Maar dat zou passen bij een piepklein ego.... Ons ego is niet piepklein.
En ik denk dus dat eerst de illusie van vrije wil samen moet gaan met een stuctuur die we geest noemen, zodat later de illusie van vrije wil overgaat in vrije wil. Omdat de vorm van de stuctuur van de geest andere structueren ook beinvloed. Het ene is een vanzelfsprekend gevolg van het andere. Als het ene kan, kan het andere ook.
Maar hoe kan je zeker weten dat wij het al hebben?
Ik sluit af op
1) Vrije wil kan bestaan
2) Wij weten niet of we hem al hebben vooral omdat we het niet kunnen aantonen
( ik neem zelf aan van wel. omdat ons zelfbewustzijn behoorlijk sterk is inmiddels )
Kortom, zelfbewustzijn opent de mogelijkheid dat vrije wil bestaat, waarmee dat de vrije wil kan bestaan voldoende aannemelijk gemaakt is. Het is in strijd met materialsme, maar dat was al in strijd met zichzelf dus dat maakt niet uit.
) Laat ik het zo stellen, zodra IK dood ben zijn alle problemen voorbij (This NOT a deathwish!). 
