Bericht
door Rereformed » 02 nov 2007 11:42
Ik heb dit onderwerp nu pas doorgelezen.
Bravo, Secularizer, voor je stellingnames! Ik ben het geheel eens met jou, en zal m'n steentje aan deze zienswijze bijdragen.
De stelling is dus dat monotheïstische godsdiensten van nature extreem agressief zijn. Voor mij is dit een onontkoombare conclusie. Monotheïsme zoals de wereld het kent, dwz in de vorm van jodendom, christendom en islam is gebaseerd op speciale openbaring. Deze openbaringen leggen de regels op, en hiervan van afwijken staat de monotheïstische godsdienst pertinent niet toe.
De alleroudste basis voor het extreme en agressieve monotheïsme vinden we in de Mozaïsche wetgeving. Deze basis voor het monotheïsme laat totaal niets aan onduidelijkheid over:
"Wanneer iemand – uw volle broer, uw zoon of uw dochter, of de vrouw die u bemint, of uw beste vriend – u in het geheim probeert over te halen om andere goden te dienen, goden die u nog niet kende en ook uw voorouders niet, goden van de naburige volken, vlakbij of ver weg of waar ook ter wereld, luister dan niet naar zo iemand en geef niet toe; wees onverbiddelijk, heb geen medelijden met hem en houd hem niet de hand boven het hoofd. U moet hem ter dood brengen; samen met uw volksgenoten moet u hem stenigen tot de dood erop volgt, en zelf moet u de eerste steen werpen. Dat is zijn straf, want hij heeft geprobeerd u te vervreemden van Jahweh, uw God, die u uit de slavernij in Egypte heeft bevrijd. Het hele volk van Israël moet daardoor worden afgeschrikt, zodat dergelijke wandaden zich niet herhalen.
Wanneer in een van de steden die u van Jahweh, uw God, krijgt om u daar te vestigen, het gerucht de ronde doet dat er onder uw volk nietswaardige figuren zijn opgestaan die de andere inwoners van hun stad tot ontrouw hebben aangezet en hen naar andere goden hebben laten overlopen – goden die u onbekend zijn –, dan moet u navraag doen, een onderzoek instellen en de zaak tot op de bodem uitzoeken. Als blijkt dat het waar is, als onomstotelijk vaststaat dat zoiets afschuwelijks bij u heeft plaatsgevonden, dan moet u de inwoners van die stad ter dood brengen. De hele stad, iedereen die er woont, en alle dieren moeten onvoorwaardelijk aan Jahweh worden gewijd en gedood worden, en alle goederen van de stad moeten op het plein bijeengebracht worden. Daarna moet u de stad en de goederen in brand steken, als een brandoffer voor Jahweh, uw God. De stad wordt zo voor eeuwig tot een ruïne gemaakt, ze mag nooit meer herbouwd worden. " (Deut. 13)
Extremer kán het zelfs niet zou ik zeggen!
De Islam eerbiedigt deze wetgeving tot op de dag van vandaag vrij goed.
Het volk Israel in de bijbel bij tijden ook:
"En zij kwamen bijeen te Jeruzalem in de derde maand van het vijftiende jaar der regering van Asa, en offerden aan Jahweh op die dag van de buit die zij meegebracht hadden, zevenhonderd runderen en zevenduizend stuks kleinvee. Zij gingen een verbond aan, dat zij Jahweh, de God hunner vaderen, zouden zoeken met hun gehele hart en met hun gehele ziel; en ieder die Jahweh, de God van Israël, niet zou zoeken, moest ter dood gebracht worden, zowel klein als groot, zowel man als vrouw. Zij zwoeren Jahweh met luider stem en onder gejuich, en onder het geschal van trompetten en horens." (2 Kron. 15)
Het christendom heeft deze regels zolang zij de absolute macht had ook in ere gehouden. Meteen nadat Constantijn de christelijke religie een machtspositie had gegeven veranderde het de maatschappij in een totalitaire staat. Later is het christendom eenvoudig door eeuwenlange godsdienstoorlogen en christelijke versnippering van de macht gedwongen gematigder te worden, en kregen humanistische en rationele ideeën steeds meer de kans op te bloeien. Díe maakten het christendom geleidelijk aan minder agressief. Voor doden kwam verbannen in de plaats, en enkel excommuniceren. Islam en christendom hebben bovendien nog een afrekening in het hiernamaals, dus de absolute vervulling van het oude gebod in de toekomst, als psychische vergoeding voor wat ze in dit leven en op deze aarde niet voor elkaar krijgen. Hoe dit denken zijn gevolgen heeft in dit leven kan men bijvoorbeeld zien in het denken van zo'n persoon als Henoch, die met ons in gesprek raakte: in het denken van vrome monotheïsten is iedere andersdenkende een instrument van Satan, dwz een absolute vijand. Zoals Sam Harris in een interview opmerkte: welke van de twee is erger, een pedofiel die je kind verkracht, of een vrijdenker/atheïst die jouw kind op school lesgeeft? Voor de vrome monotheïst is het zonder meer de laatste, want die persoon is een gevaar voor het 'eeuwig zieleheil', dus een absolute, onvergelijkbare vijand.
De monotheïstische godsdiensten zijn dus in oorsprong en in essentie bijzonder mensvijandig, bijzonder gevaarlijk en bijzonder intolerant en agressief.
Christenen komen dan bijvoorbeeld aan met die prachtige gelijkenis van Jezus over de 'barmhartige Samaritaan', en willen het dan doen voorkomen dat Christus de liefde bracht. Niets ervan: de liefde van de Samaritaan is iets volkomen universeels en absoluut normaals in alle tijden en alle culturen, behalve in het door het monotheïsme gekweekte klimaat (waarin Jezus leefde), want dáár had de godsdienst eeuwenlang het gezonde denken van mensen verziekt met ideeën als 'enige ware god', 'uitverkoren volk' enz. De monotheïstische godsdienst was er dus de oorzqaak voor dat men racist werd en onmenselijk en liefdeloos tegenover de medemens, enkel en alleen omdat hij/zij tot een ander volk/godsdienst behoort, en bijvoorbeeld een Samaritaan om die reden niet als gelijkwaardig mens kon beschouwen. Wat Jezus dus deed was dit extreme eenvoudig iets bijstellen. Maar hij maakte aan het extreme en intolerante geen eind, hij schoof de intolerantie en agressiviteit gewoon op naar het hiernamaals; regelmatig spreekt hij over het gehenna, het in de over geworpen worden, het verbrand worden, het knarsen van tanden, in de buitenste duisternis geworpen worden, eeuwig verloren gaan enz.
Born OK the first time
