Freethinker.nl

Overigens, nog een opmerking over de "almachtige god", ik sta er geheel voor open dat dit gedeeltelijk een these is, maar ik denk iedere keer als ik door m'n boekjes schuif dat hier toch wat van waar is.

Wanneer ik de oude geschriften lees krijgen goden nogal vaak een duiding. Ik denk dat "almachtig" oorspronkelijk nooit bedoelt is om uitleg te geven aan één van de karakter eigenschappen van de desbetreffende god. Het woord diende slecht als aanduiding voor iets onbeschrijfelijks, iets trandencentaal.

Later heeft men de goden namen proberen leterlijk te gebruiken als attributen van de goden, en zijn oudere geschriften hopeloos in een verkeerde zin uitgelegd, en ik spreek hier niet alleen van het christelijk geloof.

Een leuk voorbeeld is Thomas Aquino die het probleem inzag, een almachtige god is tegelijkertijd een alwetende god en in die zin contradictoir, het moge bekend zijn waarom. Hij heeft dit ook proberen te verkjlaren dat de god alles kon wat de mens zich kon voorstellen, stuit natuurlijk oook weer op een probleempje, zou de mesn in de dertiende eeuw zich kunnen voorstellen dat er eeen groep zo komen die het bestaan van goden sowieso verwierp, volgens Aquino zou god nu zijn eigen bestaan als onwaar verwerwerpen.

Het feit alleen al dat een God karaktereigenschappen zou bezitten geeft al de menselijke duiding van een God aan. God kan ook alleen geduid worden vanuit menselijk perspectief. Andere eigenschappen dan menselijke zijn mensen nameliijk vreemd.

Het idee van een (al)machige God is zo vreemd niet. Hij kon de hemelen laten donderen, ziektes over de mensheid uitroepen, allerlei zaken die het menselijk vermogen ver te boven gingen. Het idee van God kan alles is dan snel ontstaan. Het niet ingrijpen van die God, waar het de mensen wel goed uit zou komen, wordt dan afgedaan als de ondoorgrondelijkheid van Gods wegen.
Het nadenken over, dat er misschien helemaal geen God is, was (is) niet aan de orde. Immers wie zorgde dan voor de donder, de bliksem, ziektes en natuurrampen.
Dat dit idee heden ten dage nog steeds diepgeworteld is in het denkbeeld van gelovigen, mag op zijn minst bijzonder genoemd worden. Aangezien God heel wat machtige eigenschappen is kwijtgeraakt toen men kennis kreeg van de werkelijke oorzaak van allerlei, eerst aan God toegeschreven, fenomenen. Je zou het bijna als ongeneeslijk kunnen zien, of zeker een afwijzen van het voor handen zijnde medicijn. Gewenning aan het vertrouwde, en niet om kunnen gaan met het nieuwe. Een verslaving aan een bepaalde zekerheid, die koste wat kost moet worden gekoesterd.

wahlers schreef:Samante,

Als jouw God(sbeschrijving) alles is en tegelijkertijd niet waarneembaar en hij grijpt niet in dan wat is de betekenis van zo'n God nog?

Hij/zij/het doet niks, kan niks (althans grijpt niet in c.q. laat alles aan z'n lot over) en wil niks (of als hij al wat wilt dan is hij ondoorgrondelijk c.q. onmogelijk waarneembaar).

Het is een God waarmee je geen rekening hoeft te houden. Je kunt die God volstrekt negeren als je daarvoor kiest.

wahlers schreef: Blijft nog over dat deze God ons na onze dood afrekent op hetgeen wat wij tijdens ons leven hebben gedaan.

De God waar ik in geloof oordeelt niet, dus word je ook niet afgerekend op wat je in je leven hebt gedaan.

wahlers schreef: terugkomend op jouw orginele stelling:

• Universum = God!

Mijn antwoord:

• Universum = God = betekenisloos!

Je hoeft geen enkele betekenis aan God te geven.
Mooi he?

Cathy schreef:

Almacht houdt in dat er geen enkele behoefte bestaat en dat de minst geringe behoefte onmiddellijk uit zichzelf wordt bevredigd en dat niets tegen de wil geschiedt.

Ik ben het al niet eens met deze definitie.

Waarom dan niet? Hoe moet die definitie volgens jou zijn dan?

BR schreef: Een leuk voorbeeld is Thomas Aquino die het probleem inzag, een almachtige god is tegelijkertijd een alwetende god en in die zin contradictoir, het moge bekend zijn waarom.

Het is mij niet bekend waarom. Ik geloof dat een almachtige god ook alwetend kan zijn, zichzelf van begin tot einde kan overzien en vervolgens ervoor kiezen dat overzicht te vergeten en zich empirisch te ervaren vanaf dat begin tot het einde.

Kitty schreef:Het feit alleen al dat een God karaktereigenschappen zou bezitten geeft al de menselijke duiding van een God aan. God kan ook alleen geduid worden vanuit menselijk perspectief. Andere eigenschappen dan menselijke zijn mensen nameliijk vreemd.

De intelligente mens vermoed (als gelovige) dat die intelligentie ook in God is. De fout die gelovigen vaak maken is om God puur menselijke intelligentie toe te schrijven met ook een menselijke belevingswereld. Daarmee geeft de gelovige mens God een menselijk ego en leest men in een begrip als almacht snel dat God als een machtwellusteling hoog boven de schepping staat.

Beste BR,
Kun jij je trouwens wel vinden in mijn definitie van almacht?

Almacht houdt in dat er geen enkele behoefte bestaat en dat de minst geringe behoefte onmiddellijk uit zichzelf wordt bevredigd en dat niets tegen de wil geschiedt.

Samante schreef:

BR schreef: Een leuk voorbeeld is Thomas Aquino die het probleem inzag, een almachtige god is tegelijkertijd een alwetende god en in die zin contradictoir, het moge bekend zijn waarom.

Het is mij niet bekend waarom. Ik geloof dat een almachtige god ook alwetend kan zijn, zichzelf van begin tot einde kan overzien en vervolgens ervoor kiezen dat overzicht te vergeten en zich empirisch te ervaren vanaf dat begin tot het einde.

Probleem ligt in het feit dat als god in de toekomst kan zien hij niet in staat is dit te veranderen, immers dan is hij niet meer alwetend, zou deze god daarom niet kunnen ingrijpen dan is hij niet almachtig....

Misschien gaat het om een entiteit die niet lijdt aan bevoogdende eigenschappen gezien een diversiteit aan keuzemomenten des creatuurs die in de overgeleverde schriften terugkomen. Keuzemomenten die lijken te vragen om door te blijven kiezen, alsof er eerst en vooral door beproeving een doorleving kan worden gegroeid op een weg die verder omhoog voert...?

Ik denk persoonlijk dat het voor veel mensen die in een god als persoon geloven, dit de makkelijkste weg is. Het je voorstellen van een alomtegenwoordigheid is moeilijker.
Stel dat god dus niet een persoon is buiten ons, maar verweven is met zijn schepping en in alles aanwezig is.
Dan is er geen oordeel, geen veroordeel en zijn we allemaal scheppers van ons eigen lot.
Het kwaad of de duivel waar ook in wordt geloofd als persoon is dan eveneens verweven met ons zelf. En wanneer je om je heen kijkt in de wereld dan is de hel dichterbij dan je denkt-
De meerderheid van de mensen heeft een leider nodig die hen vertelt wat ze wel en niet moeten of mogen doen. Dat is de basis van alle sekten, godsdiensten, politiek en dictaturen. Dus is het aannemen van een god die boven ons zou staan als machthebber niet zo vreemd.
Overigens wanneer men daar gelukkig mee is en er geen schade aan anderen mee doet dan is er niets aan de hand. Helaas is dat niet altijd zo.

Samante schreef:

Cathy schreef:

Almacht houdt in dat er geen enkele behoefte bestaat en dat de minst geringe behoefte onmiddellijk uit zichzelf wordt bevredigd en dat niets tegen de wil geschiedt.

Ik ben het al niet eens met deze definitie.

Waarom dan niet? Hoe moet die definitie volgens jou zijn dan?

Ter verduidelijking: je kunt deze definitie misschien wel hanteren voor het woord Almacht, maar dan niet in combinatie met JHWH.
In de Bijbel lees ik dat God wel behoeften heeft en dat er dingen gebeuren tegen Zijn wil.

De intelligente mens vermoed (als gelovige) dat die intelligentie ook in God is. De fout die gelovigen vaak maken is om God puur menselijke intelligentie toe te schrijven met ook een menselijke belevingswereld. Daarmee geeft de gelovige mens God een menselijk ego en leest men in een begrip als almacht snel dat God als een machtwellusteling hoog boven de schepping staat.

Dit gaat wellicht alleen op als je gelooft dat alle spreken over boven van beneden is. Ik ben een gelovige die denkt dat er achter de Bijbel een Intelligent Designer zit.

hallo cathy,

kun je aanwijzen waar in de bijbel zou staan dat god behoeften zou hebben?

mustafa

Mustafa zoek eens de etymologie van het woord offer op.

Samante schreef:Beste BR,
Kun jij je trouwens wel vinden in mijn definitie van almacht?

Almacht houdt in dat er geen enkele behoefte bestaat en dat de minst geringe behoefte onmiddellijk uit zichzelf wordt bevredigd en dat niets tegen de wil geschiedt.

Deze was ik even vergeten, maar het is geen definitie immers "Almacht houd in dat er geen behoefte bestaat" kijk en dat "de minst geringste behoefte wordt bevredigd" is dan zinloos", de minst geringste behoefte zou dan ook nog eens tegen de wil geschieden.......

Sararje schreef:Mustafa zoek eens de etymologie van het woord offer op.

en de profeten van israel die hebben gezegd dat de offers in de ogen van god een gruwel zijn?
in werkelijkheid is het zo dat wij god nodig hebben en daartoe ons egoisme moeten opofferen