Volgens de relativiteitstheorie is elke waarneming van ons universum gelijkwaardig, ongeacht het referentieframe.

[MaartenV]

Kijk, ALS hét universum/dé ruimtetijd het blokuniversum is, waar gebeurtenissen in verleden, heden en toekomst tegelijk bestaan, zoals in een boek en ALS wij dit anders ervaren, zoals iemand die bladert in dat boek, DAN komt de ervaring van onze 3D wereld - logisch gezien- door de interactie 'bewustzijn-ruimtetijd'. Hooe graag fysici bewustzijn ook willen uitsluiten als zijnde cruciaal in onze metingen van tijd en ruimte.

De maan bestaat gisteren, daarnet, nu, straks en morgen in het blokuniversum, simultaan. Wij ervaren tijd anders, zegt Einstein. In dat geval heeft Einstein het over ons bewustzijn. Als ik kijk naar de maan, bevindt die zich voor mij in het heden in een positie in ruimte en tijd. Echter, wanneer we niet kijken (of niet bestaan) is de maan in al zijn mogelijke posities in verleden, heden en mogelijks toekomst.

[Bonjour]

De maan bestaat gisteren, daarnet, nu, straks en morgen in het blokuniversum, simultaan. Wij ervaren tijd anders, zegt Einstein. In dat geval heeft Einstein het over ons bewustzijn. Als ik kijk naar de maan, bevindt die zich voor mij in het heden in een positie in ruimte en tijd. Echter, wanneer we niet kijken (of niet bestaan) is de maan in al zijn mogelijke posities in verleden, heden en mogelijks toekomst.

Maarten, sla niet op hol. Je maakt een probleem van iets wat geen probleem is.
Als jij naar de maan kijkt, of een camera zonder bewustzijn, dan is de maan niet op dat moment op die plek. De maan was even daarvoor op die plek. Bij de maan is dat slechts een fractie van een milliseconde, maar dat maakt niet uit.
Dus als jij 2 sterren gelijktijdig ziet ontploffen, hoeven dat niet 2 gelijktijdige gebeurtenissen te zijn, want dat hangt af van de afstand tot die sterren. Op een andere planeet die vanuit een andere richting naar die sterren kijkt, is die ontploffing dan niet gelijktijdig. Maar als ze eraan gaan rekenen komen ze op hetzelfde antwoord als waar wij op uit kwamen.
Als je in een ruimteschip met warp 9 dezelfde sterren ziet ontploffen, moet je nog harder rekenen. Maar ze komen ook op hetzelfde antwoord uit.

[axxyanus]

Kijk, ALS hét universum/dé ruimtetijd het blokuniversum is, waar gebeurtenissen in verleden, heden en toekomst tegelijk bestaan, zoals in een boek en ALS wij dit anders ervaren, zoals iemand die bladert in dat boek, DAN komt de ervaring van onze 3D wereld - logisch gezien- door de interactie 'bewustzijn-ruimtetijd'. Hooe graag fysici bewustzijn ook willen uitsluiten als zijnde cruciaal in onze metingen van tijd en ruimte.

Maar het is niet zoals in een boek.

Ik stel voor dat je het onderstaande filmpje eens bekijkt over de tunnelparadox. Je kan het niet zomaar reduceren tot wat voor de een in het verleden ligt, ligt voor de ander in de toekomst. Je hebt ook effecten waarbij wat voor de ene tegelijk gebeurde, voor de ander na elkaar gebeurde. Dat kan je niet vatten in je boekanalogie want een boek beschrijft de zaken of als tegelijk of als na elkaar.



Als je denkt een paradox gevonden te hebben, wat je dan best kan doen is om te beginnen rekenen. De uitkomst van die berekening geeft je dan vaak een oplossing waar je door zuiver "logisch" redeneren niet op zou komen.

[outremer]

Als je denkt een paradox gevonden te hebben, wat je dan best kan doen is om te beginnen rekenen. De uitkomst van die berekening geeft je dan vaak een oplossing waar je door zuiver "logisch" redeneren niet op zou komen.

Dat zeg ik hem nu al een hele tijd.
"Do the math"

Het vergt wel een zekere overmoed om een theorie gebaseerd op wiskunde aan te vallen zonder :

• metingen/observaties die dat lijken tegen te spreken of

• wiskundige tekortkomingen in de theorie gevonden te hebben

Enkel met wat gefilosofeer kom je nergens.
Ik val in herhaling en dat is oersaai .....
Als je de wetenschap wil challengen, gebruik dan ook de tools van de wetenschap anders heeft het geen zin.

Of spreek niet over wetenschap en dan kan je zeggen wat je wil.

[outremer]

Als ik kijk naar de maan, bevindt die zich voor mij in het heden in een positie in ruimte en tijd. Echter, wanneer we niet kijken (of niet bestaan) is de maan in al zijn mogelijke posities in verleden, heden en mogelijks toekomst.

Dat is zo een onzin ....
Jij ziet de maan ergens in de ruimtetijd.
Als jij nu kijkt of niet, ik zie de maan in mijn ruimtetijd.
en iedereen ziet de maan in zijn eigen ruimtetijd.
en als er een baby geboren wordt, ziet die de maan in zijn ruimtetijd, een ruimtetijd die voordien niet bestond omdat die baby zijn eigen refetentiekader heeft.
Maar het is niet zo dat als jij niet kijkt, de maan ineens voor iedereen in elke ruimtetijd is.

Edit : Maar het is niet zo dat de maan in elke ruimtetijd is hé. Voor eke persoon een andere wel maar elke persoon heeft zijn eigen en maar 1.

[axxyanus]

Als je denkt een paradox gevonden te hebben, wat je dan best kan doen is om te beginnen rekenen. De uitkomst van die berekening geeft je dan vaak een oplossing waar je door zuiver "logisch" redeneren niet op zou komen.

Dat zeg ik hem nu al een hele tijd.
"Do the math"

Het vergt wel een zekere overmoed om een theorie gebaseerd op wiskunde aan te vallen zonder :

Ik denk niet dat MaartenV de relativiteitstheorie wil aanvallen maar eerder ze voor zijn karretje wil spannen. Hij hoopt in de implicaties van de relativiteitstheorie aanknooppunten te vinden voor zijn visie dat de "primaire grondstof" van het heelal niet het quantumveld is zoals natuurkundigen dat nu begrijpen maar een soort algemeen bewustzijn. Het quantumveld is dan iets dat opgewekt wordt door dat bewustzijn.

[heeck]

Heeck, je kan toch gewoon de fout in de redenering aanwijzen en zeggen wat er specifiek fout aan is? In plaats van al die onnodige zijwegen.

Gewone fouten kan je zelf toch voorkomen met een leerboek!

Zoals geïllustreerd met mijn zogenaamde zijweg zit de fout juist in je wijze van hoogst waarschijnlijk ondeskundig zijn op het terrein. Wat je desondanks per redenatie probeert op te vullen met jouw manier van redeneren.

Omdat mijn terzake kennis onvoldoende is om je per meerkennis te corrigeren en omdat blijkt dat je je daarvan, zoals blijkt geen fluit aantrekt ben je een levend voorbeeld van het soort redeneringen zoals creationisten en homeopaten en gebedsgenezers afsteken om hun volgelingen te imponeren met diens onkunde opdat ze buigen voor de jouwe.

Er is naast “filosoof” nog een onbeschermde en ook beter passende titel voor hen die menen dat de wereld geheel anders in elkaar steekt:
“(Spiritueel) cosmoloog”.

Roeland

[Mullog]

De maan bestaat gisteren, daarnet, nu, straks en morgen in het blokuniversum, simultaan. Wij ervaren tijd anders, zegt Einstein. In dat geval heeft Einstein het over ons bewustzijn. Als ik kijk naar de maan, bevindt die zich voor mij in het heden in een positie in ruimte en tijd. Echter, wanneer we niet kijken (of niet bestaan) is de maan in al zijn mogelijke posities in verleden, heden en mogelijks toekomst.

Plaats je nu de maan in een soort van superpositie zoals ze dat met deeltjes bij de kwantummechanica doen? Volgens mij gaat die vlieger niet op. Effecten van de maan zijn hier op aarde bijzonder merkbaar, zelfs als de hele mensheid er met de rug naartoe gaat staan. Wat te denken van eb en vloed. Dat gaat gewoon in hetzelfde ritme door. Ook als we met de hele mensheid besluiten niet meer naar de maan te kijken.

[dikkemick]

Micro en macro kun je niet op 1 lijn zetten/doorvoeren. Dat is het grote dilemma in de quantummechanica.

[MaartenV]

Licht als referentieframe:

Waarom vind ik dat massaloze deeltjes die - relatief tot ons - aan lichtsnelheid gaan, bijzondere referentieframes zijn?
Omdat die snelheid (afstand/tijd) van dergelijke objecten in alle referentieframes dezelfde wordt gemeten. Licht heeft een snelheid die absoluut is.

Daarom zijn dergelijke massaloze deeltjes - voor mij - bijzonder en vertellen die objecten ons iets over de absolute waarden van het heelal. Zij hebben immers al absolute waarden in elk referentieframe: steeds dezelfde snelheid, lichtsnelheid, ongeacht of we nu bewegen of niet. In elk referentieframe hebben ze ook nul leeftijd. Ze verouderen niet. En in elk referentieframe hebben zij nul dimensie in ruimte. (lengtecontractie).

Dus zij hebben in elk referentieframe nul veroudering en zijn in elk referentieframe dimensieloos. Dat zijn absolute waarden. Geen relatieve waarden, afhankelijk van een bepaalde waarnemer en andere niet. Neen, elke waarnemer beschouwt zo'n massaloos deeltje dat aan lichtsnelheid gaat op dezelfde manier.

Daarom maken ze – volgens mij - een bijzonder referentieframe uit als je iets wil weten over het universum an sich.
Wanneer je de absolute waarden wil weten van het universum an sich, zonder waarnemers.

Alles gaat aan lichtsnelheid relatief tot een foton. Dat betekent dat t=0 en dat de lengtecontractie naar nul gaat. Noch ruimte, noch tijd.

[outremer]

Licht als referentieframe:

Waarom vind ik dat massaloze deeltjes die - relatief tot ons - aan lichtsnelheid gaan, bijzondere referentieframes zijn?
Omdat die snelheid (afstand/tijd) van dergelijke objecten in alle referentieframes dezelfde wordt gemeten. Licht heeft een snelheid die absoluut is.

Daarom zijn dergelijke massaloze deeltjes - voor mij - bijzonder en vertellen die objecten ons iets over de absolute waarden van het heelal. Zij hebben immers al absolute waarden in elk referentieframe: steeds dezelfde snelheid, lichtsnelheid, ongeacht of we nu bewegen of niet. In elk referentieframe hebben ze ook nul leeftijd. Ze verouderen niet. En in elk referentieframe hebben zij nul dimensie in ruimte. (lengtecontractie).

Dus zij hebben in elk referentieframe nul veroudering en zijn in elk referentieframe dimensieloos. Dat zijn absolute waarden. Geen relatieve waarden, afhankelijk van een bepaalde waarnemer en andere niet. Neen, elke waarnemer beschouwt zo'n massaloos deeltje dat aan lichtsnelheid gaat op dezelfde manier.

Daarom maken ze – volgens mij - een bijzonder referentieframe uit als je iets wil weten over het universum an sich.
Wanneer je de absolute waarden wil weten van het universum an sich, zonder waarnemers.

Alles gaat aan lichtsnelheid relatief tot een foton. Dat betekent dat t=0 en dat de lengtecontractie naar nul gaat. Noch ruimte, noch tijd.

zou je ook eens verder willen gaan op de reacties op je post ivm de maan ?

[dikkemick]

Daarom zijn dergelijke massaloze deeltjes - voor mij - bijzonder en vertellen die objecten ons iets over de absolute waarden van het heelal.

Dus zet je micro en macro weer op 1 lijn?

[MaartenV]

zou je ook eens verder willen gaan op de reacties op je post ivm de maan ?

Graag:

Kijk, ik vertrok vanuit de definitie die Wikipedia geeft aan 'rumtetijd':

Albert Einstein stelde in zijn speciale relativiteitstheorie dat het niet mogelijk is over ruimte en tijd als twee afzonderlijke entiteiten te spreken, maar dat er slechts één entiteit bestaat, namelijk de ruimtetijd, die alle gebeurtenissen in het verleden, heden en toekomst in ons heelal bevat. De tijd is daarbij een dimensie net als de andere, die echter op menselijke schaal anders wordt ervaren.

bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Ruimtetijd

Dat laatste is belangrijk voor mijn hypothese: namelijk, dat wij dat anders ervaren. En dat komt dan weer door ons bewustzijn. Door de interactie van ons bewustzijn met die ruimtetijd.

Dus ik vertrok vanuit een definitie en leidde daar logisch mijn conclusie uit af.

[outremer]

zou je ook eens verder willen gaan op de reacties op je post ivm de maan ?

Graag:

Kijk, ik vertrok vanuit de definitie die Wikipedia geeft aan 'rumtetijd':

Albert Einstein stelde in zijn speciale relativiteitstheorie dat het niet mogelijk is over ruimte en tijd als twee afzonderlijke entiteiten te spreken, maar dat er slechts één entiteit bestaat, namelijk de ruimtetijd, die alle gebeurtenissen in het verleden, heden en toekomst in ons heelal bevat. De tijd is daarbij een dimensie net als de andere, die echter op menselijke schaal anders wordt ervaren.

bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Ruimtetijd

Dat laatste is belangrijk voor mijn hypothese: namelijk, dat wij dat anders ervaren. En dat komt dan weer door ons bewustzijn. Door de interactie van ons bewustzijn met die ruimtetijd.

Dus ik vertrok vanuit een definitie en leidde daar logisch mijn conclusie uit af.

het enige dat ik daar uit afleid is dat wij de de dimensie tijd anders aanvoelen als de 3 ruimtedimensies.
wij, dieren die op de savanne of waar dan ook hebben leren overleven zonder opgegeten te worden.
en we hebben dat gedaan door tijd anders te ervaren .
ik wil zelfs nog meegaan om te zeggen dat dat ons bewustzijn is (alhoewel ik niet echt goed weet wat dat eigenlijk is) dat tijd op een andere manier ervaart. je kan evengoed zeggen dat onze hersenen het anders verwerken.
maar ik zie het punt niet, wat is daar zo speciaal aan ?

[MaartenV]

Het is niet zo dat we tijd 'anders' ervaren volgens mij. Het is zo dat we het voortschrijden van de tijd ervaren, terwijl dat in de ruimtetijd niet gebeurt. Daar is een 'ongedefinieerde' tijd.

Een foton kan je de waarden van die absolute ruimtetijd geven via de lorentztransformaties: 'ongedefinieerd'.
Ongedefinieerd, totdat een waarnemer een meting doet.