Volgens de relativiteitstheorie is elke waarneming van ons universum gelijkwaardig, ongeacht het referentieframe.

[holog]

...En niet hetgeen wat uw 'footer' laat uitschijnen - met name dat een geen 'externe objectieve werkelijkheid' bestaat , en waarbij je de andere opties die in het artikel vermeld worden kompleet negeerd.

Voor de duidelijkheid: ik zeg dat niet. Fysici zeggen dat.

ze zeggen het in elk geval niet in uw artikel - want daar laten ze ten eerste andere keuzes open, ten tweede is er een soort van dubieuze plotste vertaling van 'the idea that there is a reality we can agree on' naar 'er bestaat geen objectieve werkelijkheid' - 2 zaken die je volledig anders kunt interpreteren.

[dikkemick]

Daar ben ik het met je eens. Maar de hoeveelheid verstreken tijd en afstanden in het universum kunnen objectief verschillen.

Ruimte-tijd en alles dat daarmee samenhangt is voor ons simpele zielen niet te bevatten.

[MaartenV]

Daar ben ik het met je eens. Maar de hoeveelheid verstreken tijd en afstanden in het universum kunnen objectief verschillen.

Ruimte-tijd en alles dat daarmee samenhangt is voor ons simpele zielen niet te bevatten.

Als je filosofisch wil zijn, denk je meestal ook na over de diepere aard van de realiteit. Daarbij horen het nadenken over tijd en ruimte. De filosoof Kant dacht er bijvoorbeeld over na en besloot dat tijd en ruimte door de waarneming worden opgelegd aan de dingen. Het was niet dat tot de realiteit an sich of de noumena behoorde, maar door de waarnemer werd opgelegd aan de dingen, de phenomena. (zoals ik Kant begrijp)

Dat je als filosoof alle kennis uit de theoretische fysica zou moeten kennen om te mogen filosoferen over de aard van tijd, ruimte en waarneming, vind ik niet juist.

[heeck]

Dat je als filosoof alle kennis uit de theoretische fysica zou moeten kennen om te mogen filosoferen over de aard van tijd, ruimte en waarneming, vind ik niet juist.

FFF
Free Floating Philosophy

geeft alle ruimte aan out-of-mind modellering.

Roeland

[MaartenV]

Wat de filosoof toevoegt aan de relativiteitstheorie en de quantumfysica en waarover de fysicus niet mag spreken is, bewustzijn. De verzwegen waarnemer in al die metingen.
Diegene die meet wordt niet erkend als deel uitmakend van de natuurkundige wereld die gemeten wordt, door de fysicus.

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

En het is volgens mij zo dat die ontkende waarnemer wel eens de brug zou kunnen zijn tussen de quantumfysica en de relativiteitstheorie.

[dikkemick]

Daar ben ik het met je eens. Maar de hoeveelheid verstreken tijd en afstanden in het universum kunnen objectief verschillen.

Ruimte-tijd en alles dat daarmee samenhangt is voor ons simpele zielen niet te bevatten.

Als je filosofisch wil zijn, denk je meestal ook na over de diepere aard van de realiteit. Daarbij horen het nadenken over tijd en ruimte. De filosoof Kant dacht er bijvoorbeeld over na en besloot dat tijd en ruimte door de waarneming worden opgelegd aan de dingen. Het was niet dat tot de realiteit an sich of de noumena behoorde, maar door de waarnemer werd opgelegd aan de dingen, de phenomena. (zoals ik Kant begrijp)

Dat je als filosoof alle kennis uit de theoretische fysica zou moeten kennen om te mogen filosoferen over de aard van tijd, ruimte en waarneming, vind ik niet juist.

Ik heb geen moeite met filosofie maar ik denk wel dat ze zich aan bepaalde regels moet houden. Wetenschap is tenslotte voortgekomen uit deze tak van denken. Maar wetenschap doet er net dat ene schepje bovenop. Zo zullen gelovigen ook regelmatig aankomen met het nut van filosofie om aan te geven hoe je naar de hemel kunt gaan, waarbij wetenschap dan mag bepalen wat die hemel is en of ze bestaat.
Afbeeldingsresultaat voor how to go to heaven not how the heavens go
"The Bible teaches us how to go to Heaven, not how the heavens go." -Cardinal Caesar Baronius
Maar zelfs die stelling durf ik nog aan te vechten.

[axxyanus]

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus. Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

Hoe kom je daar nu bij? Hoe kan je in een zelfde topic beweren dat de beweringen die je hier plaatst, de visie van de natuurkundigen weerspiegelen om dan nu te beweren dat de natuurkundige die aspecten ontkennen?

Tegelijk naar de natuurkundigen wijzen om je visie van het belang van de waarnemer te onderstrepen en tegelijk van die natuurkundigen beweren dat ze het belang van de waarnemer ontkennen lijkt me niet erg coherent.

[MaartenV]

Natuurkundigen spreken over de waarnemer, maar niet over bewustzijn. Dat is het verschil dat voor de filosoof het verschil maakt.

[MaartenV]

Je zou verheugd moeten zijn over dat mensen zelf nadenken en met ideëen komen en bewust zoeken naar positieve punten in het betoog (mits hier en daar een aanmoediging tot verbetering) in plaats van alleen maar kritisch af te breken, van zodra iemand met een eigen gedachte komt dat niet in lijn lijkt met de standaard wetenschap (wat normaal is als je op een discussieforum ter discussie iets wil posten).

[heeck]

Wat de filosoof toevoegt aan de relativiteitstheorie en de quantumfysica en waarover de fysicus niet mag spreken is, bewustzijn. De verzwegen waarnemer in al die metingen.
Diegene die meet wordt niet erkend als deel uitmakend van de natuurkundige wereld die gemeten wordt, door de fysicus.

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

En het is volgens mij zo dat die ontkende waarnemer wel eens de brug zou kunnen zijn tussen de quantumfysica en de relativiteitstheorie.

Aha bewustzijn; hoe juist voorvoelde ik het pad dat je inkoerste.
Eigen betekenissen toekennen en onderweg ook nog wijzigen zodat een onverifieerbare spinsel resulteert.

Filosoof is een onbeschermde titel die een ieder zich vrij kan opspelden.

Roeland

[Peter van Velzen]

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

Sorry Maarten, dat is niet waar. DE filosoof wijst daar helemaal niet op. Integendeel het zijn de fysici die dat als geen ander beseffen!

Het is ook niet zo dat er een objectieve werkelijkheid is, Het is slechts zo dat wij die niet kennen en ook niet kúnnen kennen, Wij moeten het doen, met theoriën die de objectieve waarnemingen (die waarbij ons bewustzijn bijna geen rol speelt) zo goed mogelijk verklaren en voorspellen. Als ons bewustzijn enige invloed heeft op een objectieve werkelijkheid, dan is dat door middel van de daden die wij verrichten. Ze is echter wel sterk bepalend voor onze theorie erover.

[axxyanus]

Je zou verheugd moeten zijn over dat mensen zelf nadenken en met ideëen komen en bewust zoeken naar positieve punten in het betoog (mits hier en daar een aanmoediging tot verbetering) in plaats van alleen maar kritisch af te breken, van zodra iemand met een eigen gedachte komt dat niet in lijn lijkt met de standaard wetenschap (wat normaal is als je op een discussieforum ter discussie iets wil posten).

Ik stel voor dat je voor je op de submit knop duwt, je jezelf de vraag stelt: Wat als een kwakzalver deze tekst geplaatst zou hebben? Zou je er dan nog steeds mee akkoord zijn? Het bovenstaande heeft geen enkel oog voor de kwaliteit van de ideeën waar mensen mee komen en moedigt ons aan om naar de positieve punten te zoeken in alle onzin waar mensen mee komen, kwakzalverij inbegrepen.

Als je je geroepen voelt om je bijdragen te verdedigen op een manier dat we kwakzalvers moeten aanmoedigen, dan lijkt er mij iets grondigs mis met je bijdragen.

[MaartenV]

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

Sorry Maarten, dat is niet waar. DE filosoof wijst daar helemaal niet op. Integendeel het zijn de fysici die dat als geen ander beseffen!

Het is ook niet zo dat er een objectieve werkelijkheid is, Het is slechts zo dat wij die niet kennen en ook niet kúnnen kennen, Wij moeten het doen, met theoriën die de objectieve waarnemingen (die waarbij ons bewustzijn bijna geen rol speelt) zo goed mogelijk verklaren en voorspellen. Als ons bewustzijn enige invloed heeft op een objectieve werkelijkheid, dan is dat door middel van de daden die wij verrichten. Ze is echter wel sterk bepalend voor onze theorie erover.

Waarom houdt men dan bijvoorbeeld nog vast aan een vaste leeftijd van het universum, terwijl verstreken tijd relatief is? Waarom gelooft men dan nog steeds aan een vaste hoeveelheid uitgedijde ruimte op elk moment, terwijl ruimte- en afstandsmaten ook afhangen van de waarnemer/referentieframe?

[Bonjour]

Maar je kan de leeftijd toch gewoon uitdrukken in aardse jaren. Lijkt me geen probleem. Dat een jaar een andere lengte heeft in een ander kader, doet daar niets aan af. Dat een jaar als jaar beleefd wordt in dat kader, betekent nog niet dat alle soorten jaren hetzelfde zijn.

[MaartenV]

Maar je kan de leeftijd toch gewoon uitdrukken in aardse jaren. Lijkt me geen probleem. Dat een jaar een andere lengte heeft in een ander kader, doet daar niets aan af. Dat een jaar als jaar beleefd wordt in dat kader, betekent nog niet dat alle soorten jaren hetzelfde zijn.

Via de achterdeur en kronkelredeneringen wil men op één of andere manier Newton's zienswijze van een niet-relatieve tijd en ruimte toch kunnen behouden wanneer men het over de leeftijd van het universum heeft en diens ruimtelijkheid.

Ookal is het verschil miniem in ons eigen zonnestelsel, het betekent een enorm verschil voor in wat soort universum we leven: een universum met relativiteit van verstreken tijd of een universum zonder.
Zie maar hoevaak men de GPS moet bijstellen omwille van gravitationele tijddilatatie.
De verstreken tijd voor de ene is verschillend van de verstreken tijd voor de ander.