De vrije wil bestaat niet, volgens deze definities

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ik ben afgehaakt bij dat lul verhaal over stabiele in instabiele frequenties.
Komt uit de dikke duim en gaat tegen de waarnemingen in.

inderdaad
een frequentie moet een integer waarde hebben ????
de zon doet er pakweg 24 u over om op dezelfde plaats te verschijnen
dat is een frequentie van 1 / 86400 = 0.00001 Hz
onze zon is dus niet stabiel ? (eigenlijk klopt dat wel maar ik denk niet dat ze het zo bedoelen)
onzin allemaal

Het is nog grotere onzin dan het lijkt.

f wordt gemeten 1/s (per seconde)
Dat kan best een mooie getal opleveren, maar dat is dan wel als er met seconden wordt gewerkt.
Die seconde is echter gewoon gekozen, een wetenschapper op Bargo V,III kent de seconde helemaal niet.
Die heeft er een andere eenheid voor, maar voor de tijd en de factor er tussen is misschien 3.5992347.............

Dus onze mooie f is bij hem een onding en andersom.

PS.
Iemand met middelbare school kennis kan dit nog wel bedenken.

[outremer]

Ik ben afgehaakt bij dat lul verhaal over stabiele in instabiele frequenties.
Komt uit de dikke duim en gaat tegen de waarnemingen in.

inderdaad
een frequentie moet een integer waarde hebben ????
de zon doet er pakweg 24 u over om op dezelfde plaats te verschijnen
dat is een frequentie van 1 / 86400 = 0.00001 Hz
onze zon is dus niet stabiel ? (eigenlijk klopt dat wel maar ik denk niet dat ze het zo bedoelen)
onzin allemaal

Het is nog grotere onzin dan het lijkt.

f wordt gemeten 1/s (per seconde)
Dat kan best een mooie getal opleveren, maar dat is dan wel als er met seconden wordt gewerkt.
Die seconde is echter gewoon gekozen, een wetenschapper op Bargo V,III kent de seconde helemaal niet.
Die heeft een andere maar voor de tijd en de factor er tussen is misschien 3.5992347.............

Dus onze mooie f is bij hem een onding en andersom.

PS.
Iemand met middelbare school kennis kan dit nog wel bedenken.

yep
ik denk dat ik er maar mee stop.
ik ben momenteel bezig om een foto zo optimaal mogelijk te graveren met een laser.ga mijn tijd daar maar insteken.
1000 x interessanter dan OntMath

[Ivar]

de huidige stand van zaken weet niet alles : dus niet correct

Dat is niet de argumentatie. Die "dus" wordt nergens gezegd en ook niet bedoeld.

Wel wordt er gesteld dat de empirische methode ongeschikt is om een Grand Unified Theory mee te ontwikkelen. Voor de laatste stappen vergt dit namelijk een rationele benadering. Dus zolang de wetenschappelijke gemeenschap fanatiek aan de empirische methode blijft hangen ("gaat tegen de waarnemingen in"), zal die Grand Unified Theory nooit gevonden worden, hoeveel tijd en geld er ook in wordt gestoken.

[outremer]

Dus zolang de wetenschappelijke gemeenschap fanatiek aan de empirische methode blijft hangen ("gaat tegen de waarnemingen in"), zal die Grand Unified Theory nooit gevonden worden, hoeveel tijd en geld er ook in wordt gestoken.

en jij weet dit zo zeker omdat ... ?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

("gaat tegen de waarnemingen in")

Tja hier zien we dat alle kenmerken hebt van een gelovige.
Als de waarnemingen/feiten niet stroken met je geloof dan verwerp je die feiten/waarnemingen gewoon.
Met wetenschap heeft je verhaal dan ook niets van doen.

[doctorwho]

Artificial Intelligence zou daarom vanaf een soortgelijk "eencellig" startpunt moeten beginnen, maar alle varianten die in ontwikkeling zijn, beginnen met een uitermate complexe basis van elektronische onderdelen en doorgaans ook een basisprogrammering waar de AI dan op voortborduurt. Hoe kan een ziel daar een verbinding mee maken?

Daarom schreef ik dat een AI wel kan berekenen en leren, maar dat het nooit qualia zal ervaren en nooit vrije wil zal ontwikkelen.

Volgens mij bestaat er überhaupt geen ziel en is het een escapistisch idee om het stoffelijke te kunnen overstijgen. Er is geen nood aan een ziel als verklaringsmechanisme.
En er is geen goede reden aan te nemen dat een AI geen vrije wil als de onze zal ontwikkelen. Behalve als je er iets in wil stoppen wat niet bestaat zoals een ziel
Er valt overigens wat betreft "vrije" wil ook te twijfelen is deze wel zo vrij of is dit een achteraf beredeneerde som van een reeks verwerkte stimuli?

[Peter van Velzen]

Dus zolang de wetenschappelijke gemeenschap fanatiek aan de empirische methode blijft hangen ("gaat tegen de waarnemingen in"), zal die Grand Unified Theory nooit gevonden worden, hoeveel tijd en geld er ook in wordt gestoken.

Zo lang zo'n theorie geen empirisch toetsbare resultaten oplevert, heb je er niets aan.

[heeck]

Dus zolang de wetenschappelijke gemeenschap fanatiek aan de empirische methode blijft hangen ("gaat tegen de waarnemingen in"), zal die Grand Unified Theory nooit gevonden worden, hoeveel tijd en geld er ook in wordt gestoken.

Zo lang zo'n theorie geen empirisch toetsbare resultaten oplevert, heb je er niets aan.

Ivar verbindt zich, Mike Hockney kopiërend, aan het concept van de monade, een zielsconcept dat regelrecht lijkt te zijn overgenomen uit de theosofie:

Een monade is een eenheid van bewustzijn, een onvernietigbare eenheid van individualiteit. Er is een monade in het hart van elk wezen, van atoom tot zon. In een atoom is de monade veel minder ontwikkeld dan in de mens die bezig is volledig zelfbewust te worden. De monade in het hart van een zon is geevolueerd tot de goddelijke staat. In de mens kunnen we de monade beschouwen als zijn geestelijk Zelf.

Kennelijk en met opzet losgezongen van het aantoonbare.

Roeland

[Ivar]

dat regelrecht lijkt te zijn overgenomen uit de theosofie

De theosofie van Helena Blavatsky is wat recenter (eind 19e eeuw) terwijl Hockney's systeem voortborduurt op de monadologie van Leibniz, gepubliceerd in 1714.

Hockney's systeem loopt niet via Blavatsky en ook niet via bijvoorbeeld Rudolf Steiner (antroposofie) of Aleister Crowley (thelema).

De filosofische ontwikkeling van zijn theorie loopt vooral via deze namen: Plato -> Leibniz -> Hegel.

Met waardering voor personen als Pythagoras, Weishaupt, Goethe en Nietzsche, en wiskundige aanvullingen van Euler, Riemann en Fourier.

Bovengenoemde Hegel vormde zijn theorie op basis van de neoplatonistische, gnostische, hermetische en alchemistische ideeën waar hij in zijn jeugd over had gelezen.

Leibniz erfde op jonge leeftijd zijn vaders bibliotheek, waarin zich soortgelijke teksten bevonden, en was enkele jaren werkzaam als bibliothecaris.

De Russische Blavatsky las als kind soortgelijke teksten in de bibliotheek van haar Duitse vader. Maar ze combineerde dit later met ingrediënten uit Tibet, India en haar rijke verbeelding.

Dat er raakvlakken zijn, ligt daarom voor de hand. Maar de lijn loopt niet via Blavatsky.

Het wiskundige, idealistische paradigma is voortgekomen uit de continentale (veelal Duitse) filosofie, terwijl het paradigma van de hedendaagse wetenschap vooral is ontwikkeld door de Britse, Schotse, Amerikaanse en Joodse filosofen: materialistisch, pragmatisch, empirisch, behavioristisch etc.

(Zoals aangegeven zal ik niet meer inhoudelijk over de theorie blijven schrijven, maar dit stukje geschiedenis voeg ik graag toe.)

[heeck]

Ivar,

Dank voor het tijdlijntje.
Heb jij nog verschillen tussen jouw = Hockney = Leibniz hun MONAD-opvatting, of vallen ze in principe voldoende samen?

Ik kan namelijk wel terugzoeken in
https://plato.stanford.edu/
maar vind daar niets terug over Hockney of Ivar en vanzelf wel over Leibniz met zijn Monaden, plus de hele PSR.

Roeland

[Ivar]

Heb jij nog verschillen tussen jouw = Hockney = Leibniz hun MONAD-opvatting, of vallen ze in principe voldoende samen?

Een belangrijk verschil is dat Leibniz sprak van "raamloze monaden" en het idee van een "vooraf ingestelde harmonie" (harmonia praestabilita) als oplossing voor het lichaam-geest probleem.

Met raamloze monaden bedoelde Leibniz dat er geen onderlinge interactie mogelijk was. Hockney stelt dat dergelijke interactie wel mogelijk is, en maakt bij zijn uitleg o.a. gebruik van de begrippen singulariteit en de Riemann-sfeer.

Het lichaam-geest probleem pakt Hockney aan, zoals je inmiddels weet, via de formule van Euler en de Fourier transformaties.

Hockney's uitleg van de PSR is grotendeels hetzelfde als dat van Leibniz, maar voor Hockney is dit principe sterk vervlochten met de formule van Euler, die in de tijd van Leibniz uiteraard nog niet bestond.

En in tegenstelling tot Leibniz is Hockney's systeem expliciet anti-christelijk en anti-schepper, terwijl Leibniz wel van dat soort terminologie gebruik maakte.