Freethinker.nl

Gloomy schreef: ↑

09 jun 2020 21:36

dikkemick schreef: ↑

09 jun 2020 19:29

En hoe vaak heb je dagelijks gedachten die niet uitkomen?

Oh, duizenden

Waarmee ik wil zeggen dat er van duizenden gedachten altijd wel 1 of meer uit kunnen komen.

Ja, we hebben de neiging op de enkele treffers te letten en daar onevenredig veel aandacht aan te besteden, omdat het ons opvalt, maar die duizenden missers neigen we niet op te merken of snel te vergeten. (heb ik zelf ook soms moeite mee...)

Misschien moet ik me op de "missers" gaan focussen? Thnx guys!

Goeie morgen trouwens

Gloomy schreef: ↑

09 jun 2020 18:48

dikkemick schreef: ↑

09 jun 2020 18:17

Zou je mij 1 voorbeeld van een synchroniciteit willen geven aub?

Ik denk aan jou en net op dat moment telefoneer je mij.
Morfogenetische velden die getransporteerd worden naar het onbewuste?

Dat is wat je noemt bet menselijk leerproces, toevalligheden worden in je neuronen vastgelegd, vergelijk het met het gevoel van "iets snappen", daar zit het engelse snap in.

Gloomy schreef: ↑

09 jun 2020 18:48

Ik denk aan jou en net op dat moment telefoneer je mij.
Morfogenetische velden die getransporteerd worden naar het onbewuste?

Gloomy, onderstaand artikel van een paar jaar geleden zal je wellicht interesseren?

https://www.trouw.nl/nieuws/dit-kan-gee ... ~b5a41687/

Trouw wrote: schreef: (...) Een vorig jaar verschenen boek hielp mij snel uit de droom: 'Het onwaarschijnlijkheidsprincipe', van de Britse statisticus David Hand, toont in een wervelwind aan anekdotes aan hoe alledaags dit soort zogenaamd onwaarschijnlijke gebeurtenissen is. Wij mensen zijn vooral hopeloos slecht in het inschatten van de kansen daarop, met als gevolg dat we telkens weer verrast zijn zodra er iets gebeurt dat we niet hadden zien aankomen. En daar maken we dan ook dikwijls een hele toestand van (...)

(...) Maar ook kleinere dingen ervaren we dus als bijzonder. Stel dat je net op de radio voor het eerst in je leven het woord 'cosplay' hebt gehoord voor 'gekostumeerd rollenspel', en nog geen uur later tref je het woord aan in de krant. Toevallig natuurlijk, maar bijzonder? Nee, dat niet. Het is eerder zo dat we om de haverklap om de oren worden geslagen met toeval en willekeur en het enige wat onze hersenen daarmee kunnen is: er betekenis aan geven. En dat doen we dan niet zo goed volgens David Hand - iets waar verschillende mechanismen aan ten grondslag liggen (...)

het heeft een naam 'patroniciteit' of 'patternicity' - ik denk dat heeck dit eerder vermelde

Menselijke hersenen zijn patroonherkenningsmachines omdat het herkennen van patronen erg handig is bij overleving. Dit geldt niet alleen voor mensen maar ook voor duiven, ratten, honden (Pavlov!).

De werkelijkheid zit zo in elkaar dat het vaak minder erg is om ergens een niet-bestaand patroon in te zien dan dat je geen patroon ziet terwijl dat er wel is. Shermer gebruikt hiervoor het voorbeeld van geritsel in het gras: als het ofwel een tijger ofwel de wind kan zijn is het handig om van het eerste uit te gaan. Bij een meevaller zijn de gemaakte kosten zeer minimaal (wat adrenaline en wat spierkracht), maar als je altijd uitgaat van ruis (geen patroon), dan zal je ooit een keer de hoge kosten moeten betalen (opgegeten worden).

https://sargasso.nl/ww-patroniciteit/

https://oints.wordpress.com/2010/06/20/ ... ful-times/


maar vermits je reeds in behandeling bent geweest vermoed ik toch dat het je reeds verschillende malen zal uitgelegd zijn? je kan je dus blijkbaar niet vinden met het idee dat mensen nu eenmaal geboren patroonherkenningsmachines zijn ? ook niet-bestaande patronen ?

Dat probeerde ik te zeggen: Kijk eens hoeveel gedachten je hebt die NIET uitkomen. Natuurlijk zit er altijd wel iets tussen...

Dank jullie allen voor de input.. ik probeer 't allemaal te begrijpen, maar ik ben eerder voorstander van de theorieën van Rupert Sheldrake. Die kloppen als een bus. Plus en min dus, morfogenetica.. alles is 1, alles zit IN ons. Het feit dat je me telefoneert terwijl ik aan je denk is daar een mooi voorbeeld van. Het is een geladen veld dat wordt geïnterpreteerd door ons onbewuste.. Helaas ja, interpreteert het bewuste de dingen heel vaak verkeerd. Maar al doende leert men, en na pakweg 40 jaar begin ik de interpretaties wel goed te kunnen plaatsen. Thnx people.

Gloomy schreef: ↑

10 jun 2020 17:45

Dank jullie allen voor de input.. ik probeer 't allemaal te begrijpen, maar ik ben eerder voorstander van de theorieën van Rupert Sheldrake. Die kloppen als een bus. Plus en min dus, morfogenetica.. alles is 1, alles zit IN ons. Het feit dat je me telefoneert terwijl ik aan je denk is daar een mooi voorbeeld van. Het is een geladen veld dat wordt geïnterpreteerd door ons onbewuste.. Helaas ja, interpreteert het bewuste de dingen heel vaak verkeerd. Maar al doende leert men, en na pakweg 40 jaar begin ik de interpretaties wel goed te kunnen plaatsen. Thnx people.

Voorstander zijn inzake bewezen hypotheses is lovenswaardig.
Maar jouw “alles is 1, alles zit IN ons” klinkt meer als een onbewijsbare voorkeur.

Sheldrake heeft tot heden erg veel ONbewezen hypothesen:
https://www.kwakzalverij.nl/encyclopedi ... he-velden/

Zodra Sheldrake zijn morfische velden aantoonbaar blijken, zou de hele wetenschap op de schop moeten en dat maakt dat hij een zeer bekende randwetenschapper is en juist daarom en desondanks velen aanspreekt.

Roeland

Jullie hebben blijkbaar allemaal veel op BBS gezeten, destijds

Gloomy schreef: ↑

10 jun 2020 18:51

Jullie hebben blijkbaar allemaal veel op BBS gezeten, destijds

Ach, mensen beweren zo onnoemlijk (bovennatuurlijk) veel. Een klein beetje kritische kijk kan geen kwaad.
"Richard Feynman (a physicist) used to go up to people all the time and he'd say "You won't believe what happened to me today... you won't believe what happened to me" and people would say "What?" and he'd say "Absolutely nothing". Because we humans believe that everything that happens to us is special and significant."

Gloomy schreef: ↑

10 jun 2020 17:45

Dank jullie allen voor de input.. ik probeer 't allemaal te begrijpen, maar ik ben eerder voorstander van de theorieën van Rupert Sheldrake.

LOL Rupert Sheldrake!
Ik kan me nog herinneren dat hij een van de wetenschappers was in een (VPRO?) documentaire, Hij was vooral overtuigd door een experiment met Japanse kinderrijmpjes. Mensen die geen Jappans spraken bleken sneller oude Japanse kinderrijmpjes te kunnen leren, dan nieuwe, ook al waren die door een expert gedicht. Hij dacht dat het een sterk bewijs was voor zijn theorie dat wat veel mensen/dieren doen zonder contact bij anderen terechtkomt. Hij had uiteraard buiten de evolutietheorie gerekend en al helemaal nog niet van de meme-theorie gehoord, hoewel die toen reeds door Richard Dawkins was geformuleerd. Ik had er toen ook niet van gehoord, maar bedacht hem deels ter plekke(!) Oude Japanse kinderrijmpjes zijn oude Japanse kinderrijmpjes geworden doordat ze gemakkelijk te onthouden waren (net als ollekebolleke rubizolleke en osewisewose wiesewalla kristalla. Ook al heb je geen idee of het überhaupt iets betekent, je onthoudt het gemakkelijk. Ze hebben de test des tijds (natuurlijke selectie!) doorstaan. Nieuwe rijmpjes - ook al zijn ze door een expert gedicht, hebben dat nog niet. De kans is daarom groot dat ze moeilijker te onthouden zijn.

In onderstaand voorbeeld heb ik nog wel altijd moeite om te onthouden of er eerst ding-deng wirdt gezongen of eerst bing-beng.

Nee luitjes serieus..
Ik denk idd dat ik een ander forum moet opzoeken om mijn vragen en ideeën te ventileren.

Bedankt voor jullie deelnames..

Ik kom wel af en toe wat lurken, maar een vraag stellen doe ik hier niet meer.

Alles goeds, en een fijne dag nog.

Jan

Gloomy schreef: ↑

11 jun 2020 10:23

Nee luitjes serieus..
Ik denk idd dat ik een ander forum moet opzoeken om mijn vragen en ideeën te ventileren.

Bedankt voor jullie deelnames..

Ik kom wel af en toe wat lurken, maar een vraag stellen doe ik hier niet meer.

Alles goeds, en een fijne dag nog.

Jan

Gloomy,

We, in ieder geval ik, zijn bloedserieus en daarom zou ik zeker voor het stellen van vragen hier blijven.

Op zo een ander forum kan je misschien de suggestie inbrengen dat jij cryptogrammen beter oplost als er al een boel mensen mee bezig zijn geweest die de oplossing al hebben bereikt. Wat later op de dag dus; misschien wel wat laat op de avond.
Die gevonden oplossingen gaan namelijk immaterieel deel uitmaken van het morfische veld.

Die morfische velden van Sheldrake zorgen er dan op onverklaarde wijze voor dat al die opgeloste cryptogrammen jou als ware het vanzelf, sneller tot de juiste invullingen brengen.

Toch best het proberen waard?

Roeland

Gloomy schreef: ↑

11 jun 2020 10:23

Nee luitjes serieus..
Ik denk idd dat ik een ander forum moet opzoeken om mijn vragen en ideeën te ventileren.

Bedankt voor jullie deelnames..

Ik kom wel af en toe wat lurken, maar een vraag stellen doe ik hier niet meer.

Alles goeds, en een fijne dag nog.

Jan

Wat een rare reaktie. Je krijgt hier toch juist alle ruimte om vragen te stellen en ideeën te ventileren? En van alle kanten wordt er serieus op ingegaan. Waarom moet je daarvoor dan een ander forum opzoeken?

Je bijdrage doet vermoeden dat je een ander forum op wil zoeken omdat je de zaak waar je in gelooft door anderen bevestigd wil zien worden. En dat je in je denken niet lastig gevallen wil worden met kritische beschouwingen. Oftewel je illustreert wat ik je om je aan het denken te laten zetten in de eerste reaktie op je schrijven aanzei:

"Ik zou zeggen laat het maar over aan je engelen. Die zullen je precies vertellen wat je graag wil horen.
Vrijdenkers zijn te sceptisch, die bederven alle pret."

Maar indien de zaak er zo vooorstaat, is het te moeilijk voor je om dit toe te geven en uit te spreken? Te moeilijk om voor jezelf toe te geven dat je net zoals iedere religieuze gelover niet geconfronteerd wil worden met het doorprikken van de bubbel waar je in leeft, maar liever zonder kritische geesten die de pret bederven daarvan wil genieten? Een heel bekend menselijk fenomeen dus. Maar ben je niet bereid om deze psychologie eens te overdenken? En te overdenken of op zoek naar de objectieve waarheid gaan toch wel iets hoger aangeschreven zou moeten zijn dan zucht naar persoonlijke bevrediging?