Voor de vrije wil kan er ook het perspectief van het individu worden geplaatst. Wat het individu doorgaans als willen beschouwt is het realiseren van een bepaald concept of een voorstelling vanuit idealen. Denk bv aan feminisme of socialisme, maar ook de voorstelling van een hiernamaals. Doch dat is geen willen, maar wensen/wensdenken. Dat is onvrij conceptueel denken. Omdat wensen iets naar je toehalen betekent, bezitten dus.Alexjjonker schreef: ↑05 jan 2020 14:54
De voorgaande punten zeggen eigenlijk: als het universum deterministisch is hebben we geen vrije wil, als het niet-deterministisch is wel. Mijn punt hier wordt verder overgelaten aan de wetenschap.
Vrijdenken is dus altijd vrij van wensen, maar dit terzijde. Vrijheid oftewel de geest vrij maken is dus jezelf onafhankelijk maken van je eigen wensen. Maar vrij van wensen zijn maakt de mens nog niet willoos. Het betekent alleen dat men vrij is van persoonlijke bevrediging op alle denkbare terreinen. Vanuit dat vernieuwde perspectief komt dat wat we vrije wil noemen al beter in beeld. Wensen/wensdenken kun je vergelijken met zwaartekracht, het houdt je op je plaats vast en is dus onvrij.
In filosofische zin is dat wat we vrije wil noemen in zekere zin onbenaderbaar. Ik ben onderdeel van het universum. Als deze deterministisch is dan zijn alle oorzaken en gevolgen al bekend. Dat is dan ook precies wat er gebeurd met mensen die wensen met willen verwarren. En omdat deze mensen een collectief vormen op allerlei gebieden, denk aan religie, ideologie, hebzucht enzovoorts, is de mensheid eigenlijk deterministisch zoals bedoeld in de demon van Laplace.
Maar er is dus wél een mogelijkheid om te ontsnappen aan de demon van Laplace, doch dit is filosofisch niet aan te tonen.
Maar het is duidelijk dat men voor die ontsnapping dient te ontsnappen aan oorzaak en gevolg.