De wijze van omgaan met geluk c.q. ongeluk.

[Hopper]

Ik vind dat een rare bemerking omdat je begint met de zaken als een tweedelige optie voor te stellen om dan met een opmerking te komen die impliceert dat het om een gradatie gaat.

Klopt. Je kan geluk c.q. ongeluk voorstellen als een meter. Het éne uiterste (geluk) is 0 cm, het andere uiterste (ongeluk) is 100 cm. Met alle gradaties er tussen in.

Aangezien geluk en ongeluk een symmetrische rol spelen in je eerste zin, hoef je ook niet zo veel te doen om ongeluk te bereiken. Aangezien mensen over het algemeen geluk verkiezen boven ongeluk, zie ik niet zo goed in wat er praktisch is aan een optie die evenveel kans heeft om het tegengestelde op te leveren van wat je verkiest.

Als je niets verwacht, dan kies je helemaal niks. Ik verkies dus geluk noch ongeluk. In dat niet-kiezen doet er zich iets merkwaardigs voor. Bij ongeluk volstaat het om het ongeluk waar te nemen. Bij geluk ontstaat er een gelukstoestand waarin je op gaat in dat geluk. Vandaar dat een gezellige avond ook voorbij vliegt. Of je slaagt er in om tientallen jaren lang verliefd te blijven.

Dat veel mensen geluk verkiezen is dus de reden waarom (sommige) mensen zo ongelukkig zijn. En dan vóelt men zich ook ongelukkig.

[axxyanus]

Aangezien geluk en ongeluk een symmetrische rol spelen in je eerste zin, hoef je ook niet zo veel te doen om ongeluk te bereiken. Aangezien mensen over het algemeen geluk verkiezen boven ongeluk, zie ik niet zo goed in wat er praktisch is aan een optie die evenveel kans heeft om het tegengestelde op te leveren van wat je verkiest.

Als je niets verwacht, dan kies je helemaal niks.

Die implicatie zie ik niet. Als je iets verwacht, ben je verbaasd als het niet gebeurd. Aangezien het best mogelijk is om iets te verkiezen zonder verbaasd te zijn als het niet gebeurt, lijkt het me best mogelijk om niets te verwachten maar toch iets te verkiezen.

Ik verkies dus geluk noch ongeluk.

Dat is goed voor jou maar het gaat hier niet over jou. Er is een verschil tussen zeggen dat iets praktisch is en zeggen dat het voor jouw werkt. Het eerste impliceert dat het voor veel mensen nuttig is.

In dat niet-kiezen doet er zich iets merkwaardigs voor. Bij ongeluk volstaat het om het ongeluk waar te nemen. Bij geluk ontstaat er een gelukstoestand waarin je op gaat in dat geluk. Vandaar dat een gezellige avond ook voorbij vliegt. Of je slaagt er in om tientallen jaren lang verliefd te blijven.

En jij wil nu beweren dat je dat geluk niet verkiest boven ongeluk? Als je het een niet verkiest boven het ander hoe maak je dan onderscheid? Krijgen wat je verkiest i.p.v. het tegendeel lijkt me juist deel te maken van geluk. Zonder voorkeur geen geluk of ongeluk.

[Hopper]

Die implicatie zie ik niet. Als je iets verwacht, ben je verbaasd als het niet gebeurd. Aangezien het best mogelijk is om iets te verkiezen zonder verbaasd te zijn als het niet gebeurt, lijkt het me best mogelijk om niets te verwachten maar toch iets te verkiezen.

Op het moment van (ver)kiezen ontstaat al de verwachting. Mooi voorbeeld: van een vader of moeder van 90 verwachten we dat deze niet lang meer leeft en hebben we snel vrede met zijn/haar dood. Het is mooi zo hoor ik mensen dan zeggen. Maar van een vader of moeder van 50 verwachten we niet dat deze dood gaat. Dan gaan mensen dingen roepen over 'veel te jong' en 'wat is het oneerlijk!'. Ze begrijpen niet dat ze slachtoffer zijn van hun eigen keuzes en daarmee verwachtingen.

En jij wil nu beweren dat je dat geluk niet verkiest boven ongeluk? Als je het een niet verkiest boven het ander hoe maak je dan onderscheid? Krijgen wat je verkiest i.p.v. het tegendeel lijkt me juist deel te maken van geluk. Zonder voorkeur geen geluk of ongeluk.

Er hoeft niet gekozen te worden tussen gelukkige en ongelukkige toestanden. Juist het kiezen zorgt voor een verlangen naar een gelukkige toestand. En een afkeer van een ongelukkige toestanden. Wat die voor jou ook betekenen moge, want uiteraard verlangen we niet naar hetzelfde of hebben we afkeer van hetzelfde.

Uitgerekend dat verlangen c.q. afkeer zorgt voor een ongelukkig gevoel wat zelfs tot depressie kan resulteren. Je doet het dus jezelf aan als je kiest en verwacht.

[axxyanus]

Die implicatie zie ik niet. Als je iets verwacht, ben je verbaasd als het niet gebeurd. Aangezien het best mogelijk is om iets te verkiezen zonder verbaasd te zijn als het niet gebeurt, lijkt het me best mogelijk om niets te verwachten maar toch iets te verkiezen.

Op het moment van (ver)kiezen ontstaat al de verwachting.

Neen, want je kan het tegendeel verwachten van wat je verkiest. De laatste verkiezingen in België zijn ongeveer verlopen zoals ik verwacht had, ook al had ik het anders verkozen. Misschien dat je kan zeggen dat bij verkiezen, hoop ontstaat maar dat is niet hetzelfde als verwachting.

Mooi voorbeeld: van een vader of moeder van 90 verwachten we dat deze niet lang meer leeft en hebben we snel vrede met zijn/haar dood. Het is mooi zo hoor ik mensen dan zeggen. Maar van een vader of moeder van 50 verwachten we niet dat deze dood gaat. Dan gaan mensen dingen roepen over 'veel te jong' en 'wat is het oneerlijk!'. Ze begrijpen niet dat ze slachtoffer zijn van hun eigen keuzes en daarmee verwachtingen.

Heb je het over verwachtingen of over voorkeur? Wat met de ouders van een kind met een ongeneeslijke ziekte? Als de onherroepelijkheid van de situatie bij die ouders goed is doorgedrongen, verwachten ze niet dat hun kind nog zal genezen. Dat sluit echter niet uit dat ze verkiezen en hopen dat hun kind toch nog geneest. Je kan een voorbeeld dat je visie ondersteunt niet gebruiken om al dit soort tegenvoorbeelden te negeren.

En jij wil nu beweren dat je dat geluk niet verkiest boven ongeluk? Als je het een niet verkiest boven het ander hoe maak je dan onderscheid? Krijgen wat je verkiest i.p.v. het tegendeel lijkt me juist deel te maken van geluk. Zonder voorkeur geen geluk of ongeluk.

Er hoeft niet gekozen te worden tussen gelukkige en ongelukkige toestanden. Juist het kiezen zorgt voor een verlangen naar een gelukkige toestand. En een afkeer van een ongelukkige toestanden. Wat die voor jou ook betekenen moge, want uiteraard verlangen we niet naar hetzelfde of hebben we afkeer van hetzelfde.

Je reageert naast mijn vraag, dus stel ik zo opnieuw. Hoe maak je onderscheid tussen geluk en ongeluk zonder voorkeur?

Uitgerekend dat verlangen c.q. afkeer zorgt voor een ongelukkig gevoel wat zelfs tot depressie kan resulteren. Je doet het dus jezelf aan als je kiest en verwacht.

De vraag is natuurlijk in hoeverre verlangen een keuze is. Ouders die bij het ziekbed van hun kind zitten, kan je niet zomaar vertellen dat ze niet langer moeten verlangen naar de genezing van hun kind. En dat verlangen zorgt natuurlijk ook voor geluk. Misschien dat sommigen de voorkeur hebben om af en toe geluk te ervaren ook al is de keerzijde dat ze af en toe ongeluk ervaren dan dat ze hun verlangens opzij zetten en beide in veel mindere mate ervaren.

[Hopper]

Heb je het over verwachtingen of over voorkeur? Wat met de ouders van een kind met een ongeneeslijke ziekte? Als de onherroepelijkheid van de situatie bij die ouders goed is doorgedrongen, verwachten ze niet dat hun kind nog zal genezen. Dat sluit echter niet uit dat ze verkiezen en hopen dat hun kind toch nog geneest. Je kan een voorbeeld dat je visie ondersteunt niet gebruiken om al dit soort tegenvoorbeelden te negeren.

Je schrijft hier iets wat tegengesteld is. Uiteraard zal ook ik trachten te doen wat ik kan als ik een ongeneeslijk ziek kind zou hebben.
Maar dat zal ik dan doen zonder verwachtingen dat hij geneest. Jij sluit niet uit dat de ouders verkiezen en hopen dat hun kind toch nog geneest.

Vaak zullen ouders dat ook idd doen. Zij scheppen zichzelf daarmee een beeld. Het beeld van een genezen kind. Het hoeft geen betoog dat de werkelijkheid zich niks aan trekt van geschapen beelden van een genezen kind. De teleurstelling ligt dus al besloten in de verwachting.

Ouders A die zonder verwachtingen leven hoeven niet af te rekenen met die zelfgeschapen (toekomst)beelden.
Ouders B die wel verwachtingen hebben geschapen krijgen het zwaar te verduren in hun toekomst die niet uit komt zoals ze verwacht hadden.

De ouders A zullen beter met hun ongeluk kunnen leven en zodoende minder ongelukkig zijn.

Ik heb het dus over verwachtingen en als er geen verwachting is, is er geen voorkeur ook. Dat is het moeilijke van de kwestie: wie kan er geen voorkeur hebben voor een gezond kind? Alleen de werkelijkheid trekt zich niks aan van jouw of mijn voorkeur.

[Hopper]

Je reageert naast mijn vraag, dus stel ik zo opnieuw. Hoe maak je onderscheid tussen geluk en ongeluk zonder voorkeur?

Het onderscheid dient zich aan op het moment zelf. Dat heb ik al eerder aangegeven. Bij ongeluk kan de mens zich beperken tot louter waarnemen. Bijvoorbeeld: ik neem waar dat mijn kind ongeneselijk ziek is en ik neem de emoties waar die dat met zich meebrengt.

Bij geluk is er nauwelijks waarnemen. Geluk heeft als eigenschap dat de tijd vliegt omdat men op gaat in 'iets'. Neem verliefdheid, dat wordt als een gelukkige omstandigheid beschouwd. Twee mensen gaan in elkaar op en de tijd vliegt.

Gaat de verliefdheid over en gaan er twee mensen uit elkaar dan is er ongeluk mogelijk: er wordt pijn geleden. Maar dat hoeft slechts waargenomen te worden.

Samenvattend: door het beperken tot het waarnemen van ongeluk ontstaat er een scheiding: ik en het ongeluk.
Bij geluk gaat men in dat geluk op.

[Hopper]

De vraag is natuurlijk in hoeverre verlangen een keuze is. Ouders die bij het ziekbed van hun kind zitten, kan je niet zomaar vertellen dat ze niet langer moeten verlangen naar de genezing van hun kind. En dat verlangen zorgt natuurlijk ook voor geluk. Misschien dat sommigen de voorkeur hebben om af en toe geluk te ervaren ook al is de keerzijde dat ze af en toe ongeluk ervaren dan dat ze hun verlangens opzij zetten en beide in veel mindere mate ervaren.

Ik ga ouders die bij een ziekbed zitten helemaal niks vertellen over geluk of ongeluk. Iedereen bepaalt zelf wel hoe hij in het leven staat.
Ik denk wel dat dat verlangen naar genezing de emoties dempt. Dat verlangen is een vlucht uit de werkelijkheid, een droomtoestand.
Op een later tijdstip gaan ze de prijs daarvoor betalen. De meeste mensen zijn van de korte termijn. Dus die vluchten graag voor problemen.

[axxyanus]

Heb je het over verwachtingen of over voorkeur? Wat met de ouders van een kind met een ongeneeslijke ziekte? Als de onherroepelijkheid van de situatie bij die ouders goed is doorgedrongen, verwachten ze niet dat hun kind nog zal genezen. Dat sluit echter niet uit dat ze verkiezen en hopen dat hun kind toch nog geneest. Je kan een voorbeeld dat je visie ondersteunt niet gebruiken om al dit soort tegenvoorbeelden te negeren.

Je schrijft hier iets wat tegengesteld is. Uiteraard zal ook ik trachten te doen wat ik kan als ik een ongeneeslijk ziek kind zou hebben.
Maar dat zal ik dan doen zonder verwachtingen dat hij geneest. Jij sluit niet uit dat de ouders verkiezen en hopen dat hun kind toch nog geneest.

Op welke manier is dat tegenstrijdig? Ik heb de indruk dat je het onderscheid tussen "verkiezen" en "verwachten" niet goed begrijpt. Dus zal ik het extra nauwkeurig uitspellen: Hoe is het tegenstrijdig om iets te verkiezen terwijl je het tegendeel verwacht of m.a.w. hoe is het tegenstrijdig om een voorkeur te hebben voor een bepaalde uitkomst terwijl je tegelijk ten zeerste verbaasd zal zijn bij die uitkomst.

[Hopper]

Op welke manier is dat tegenstrijdig? Ik heb de indruk dat je het onderscheid tussen "verkiezen" en "verwachten" niet goed begrijpt. Dus zal ik het extra nauwkeurig uitspellen: Hoe is het tegenstrijdig om iets te verkiezen terwijl je het tegendeel verwacht of m.a.w. hoe is het tegenstrijdig om een voorkeur te hebben voor een bepaalde uitkomst terwijl je tegelijk ten zeerste verbaasd zal zijn bij die uitkomst.

Een mens hoeft per definitie niks te verkiezen of te verwachten. Het is een conditionering om iets te verkiezen of te verwachten. Alles is al "uit zichzelf zo". Er is een handelen en denken zonder verlangens mogelijk. Verlangens brengen de mens uit balans. Onverstoorbaarheid is dan ook mijn natuurlijke staat.

Degenen die naar geluk verlangen stoten met datzelfde verlangen ook het ongeluk van zich af. Zij leven hierdoor in een permanente staat van verstoorbaarheid welke zich kenmerkt door stress, depressie en zo.

[axxyanus]

Op welke manier is dat tegenstrijdig? Ik heb de indruk dat je het onderscheid tussen "verkiezen" en "verwachten" niet goed begrijpt. Dus zal ik het extra nauwkeurig uitspellen: Hoe is het tegenstrijdig om iets te verkiezen terwijl je het tegendeel verwacht of m.a.w. hoe is het tegenstrijdig om een voorkeur te hebben voor een bepaalde uitkomst terwijl je tegelijk ten zeerste verbaasd zal zijn bij die uitkomst.

Een mens hoeft per definitie niks te verkiezen of te verwachten. Het is een conditionering om iets te verkiezen of te verwachten. Alles is al "uit zichzelf zo". Er is een handelen en denken zonder verlangens mogelijk. Verlangens brengen de mens uit balans. Onverstoorbaarheid is dan ook mijn natuurlijke staat.

Degenen die naar geluk verlangen stoten met datzelfde verlangen ook het ongeluk van zich af. Zij leven hierdoor in een permanente staat van verstoorbaarheid welke zich kenmerkt door stress, depressie en zo.

Ik zie niet in hoe het bovenstaande ter zake doet bij de vraag die ik heb gesteld. Ik zie daar niets staan dat uitlegt hoe het tegenstrijdig zou zijn om iets te verkiezen terwijl je iets anders verwacht. Graag een duidelijke uitleg die die tegenstrijdigheid aantoont.

[Hopper]

Ik zie niet in hoe het bovenstaande ter zake doet bij de vraag die ik heb gesteld. Ik zie daar niets staan dat uitlegt hoe het tegenstrijdig zou zijn om iets te verkiezen terwijl je iets anders verwacht. Graag een duidelijke uitleg die die tegenstrijdigheid aantoont.

Ik ben niet in staat geweest om het je uit te leggen. Dat geeft alleen maar aan dat jij in een andere wereld leeft dan ik.
Dat maakt verder niet uit. We krijgen allemaal wat ons toekomt, omdat we zelf ons eigen oorzaak zijn.

[axxyanus]

Ik zie niet in hoe het bovenstaande ter zake doet bij de vraag die ik heb gesteld. Ik zie daar niets staan dat uitlegt hoe het tegenstrijdig zou zijn om iets te verkiezen terwijl je iets anders verwacht. Graag een duidelijke uitleg die die tegenstrijdigheid aantoont.

Ik ben niet in staat geweest om het je uit te leggen. Dat geeft alleen maar aan dat jij in een andere wereld leeft dan ik.

Dat kan best zijn maar ik zou toch willen vragen een extra poging te willen doen. Kan jij mij zeggen welke zin uit wat ik citeerde IJO vooraf kan gaan in het volgende: .... en daarom is het tegenstrijdig om een voorkeur te hebben voor het ene terwijl je het andere verwacht

Want ik zie geen enkele zin in die bijdrage die tot dat besluit leidt.

Dat maakt verder niet uit. We krijgen allemaal wat ons toekomt, omdat we zelf ons eigen oorzaak zijn.

Ouders met ongeneeslijke kinderen hebben gekregen wat hun toekomt?

[Hopper]

Ouders met ongeneeslijke kinderen hebben gekregen wat hun toekomt?

Nu leg je me woorden in de mond, een stropop dus. Ouders die buiten de realiteit hebben geleefd krijgen wat hen toekomt. Zij moeten alsnog de werkelijkheid aanvaarden waar ze eerst voor deden weg vluchten. De ongeneeslijke kinderen zijn steeds hetzelfde gebleven, de wijze waarop we er mee om gaan niet.

[axxyanus]

Ouders met ongeneeslijke kinderen hebben gekregen wat hun toekomt?

Nu leg je me woorden in de mond, een stropop dus.

Neen, ik vertrek van jouw woorden, herstructureer die, combineer ze met kennis en trek dan een logisch besluit.

• Alle mensen krijgen wat hun toekomt. [Andere verwoording voor "Wij krijgen allemaal wat ons toekomt"]
• Ouders met ongeneeslijke kinderen zijn mensen. [Algemeen beschikbare kennis]
• Ouders met ongeneeslijke kinderen krijgen wat hun toekomt. [Toepassing van universeel bevestigend syllogisme]

Die laatste zin is dus een redelijk vanzelfsprekende afleiding van jouw woorden.

Ouders die buiten de realiteit hebben geleefd krijgen wat hen toekomt. Zij moeten alsnog de werkelijkheid aanvaarden waar ze eerst voor deden weg vluchten. De ongeneeslijke kinderen zijn steeds hetzelfde gebleven, de wijze waarop we er mee om gaan niet.

En op welke manier verandert dat iets op een betekenisvolle manier? Aangezien in jouw visie, ouders die hopen dat hun ongeneeslijke kinderen toch nog genezen, buiten de realiteit leven, leidt dat gewoon tot het besluit dat ouders die hopen dat hun ongeneeslijke kinderen toch genezen, krijgen wat hun toekomt.

Hoe het feit dat die ouders toch op genezing hopen, ons op een of andere manier tot het besluit moet leiden dat ze gekregen hebben wat hun toekomt (of zullen krijgen wat hun toekomt) is mij een raadsel.

[Hopper]

En op welke manier verandert dat iets op een betekenisvolle manier?

Geluk of ongeluk heeft geen betekenis. Er is nergens een straffende of belonende God die geluk resp. ongeluk uitdeelt.
Maar op onbewust niveau zijn veel mensen nog 'gelovig' en denken ze dat ze het verdiend hebben.
In werkelijkheid zijn geluk en ongeluk de keerzijden van dezelfde medaille.
Er hoeft geen mening omtrent gevormd te worden, het 'is'.

(En daar komen we bij het zijnde uit)