Lijkt me niet. Jij verwart liefde met egoïsme. Nu wordt het me ook steeds duidelijker waarom je bepaalde zaken niet begrijpt of lijkt te begrijpen.
Voorwaardelijke liefde is een vorm van minachting voor degene van wie je beweert te houden. Dat is gebaseerd op een machtsbasis, zoals de man die zijn vrouw onderdrukt of de ouders die een kind dwingen om christelijk te zijn. Jouw voorwaardelijke liefde zegt in feite tegen een ander dat jouw liefde alleen blijft bestaan als die ander aan jouw voorwaarden voldoet. Als jij mijn vader of moeder zou zijn, zou ik zeggen: „toedeledoki, ik voldoe niet aan de door jou gestelde eisen”. En dan ligt de bal bij jou of je je vast houdt aan je voorwaarden! Niks romantiek dus, maar (mogelijk) een knetterende ruzie. Ik stel zelf geen voorwaarden en of een ander dat doet dat zie ik vanzelf wel.
Ik moet de eerste racist nog tegenkomen die van zichzelf vind dat hij racistisch is. Ik hoor mensen dingen zeggen waar de honden geen brood van lusten. (De bekende kroegpraat) Maar benoem het niet tot racisme, want dan ontkennen ze! Het bestaan van de PVV op grote schaal bewijst ook al dat racisme geïnstitutionaliseerd en geaccepteerd is in onze samenleving. Op een ander moment kan zo’n PVV achterban misschien heel empathisch zijn.En het gaat er mij niet om dat we een ander standpunt innemen, het gaat er mij om dat jij een aantal uitspraken doet, waar ik geen ondersteuning voor zie. Jij linkt empathie via identificatie aan racisme en homofobie. Dan zou je mogen verwachten dat er een positieve correlatie is tussen de mate dat iemand empathisch en de mate dat iemand racistisch, homofoob … is.
Empathie is niet meetbaar, net zo min als andere egoïstische eigenschappen meetbaar zijn. We hebben het over menselijke eigenschappen welke ontwikkeld kunnen worden of afgebouwd.Als je je visie werkelijk wil ondersteunen, dan moet je op een of andere manier aannemelijke maken dat zware misdadigers over een hogere empathie zouden beschikken dan niet zware misdadigers. Je zou dus op een of andere manier moeten aannemelijk maken dat hoe hoger iemands emapthie is, hoe hoger de kans dat ze in de misdaad belanden. En voor ik dat aanneem, zou ik graag wat wetenschappelijke cijfers zien en niet enkel speciaal geselecteerde voorbeelden.
Maar waarom zou je je ervan ontdoen, tenzij je van mening bent dat er voornamelijk negatieve gevolgen uitkomen? Als er zowel positieve als negatieve zaken uit voortkomen, dan lijkt het me dat we ons er niet van moeten ontdoen maar dat we moeten proberen het meer op het positieve gericht te krijgen. De vraag is ook of racisme het gevolg van te weinig of te veel identificatie? Komt racisme door de identificatie met mensen met de zelfde huidskleur of komt het juist door een gebrek aan identificatie met mensen met een andere huidskleur?
Het stereotiepe voorbeeld van mensen zonder empathie zijn de psychopathische seriemoordenaars. Gebrek aan empathie lijkt dus ook een erg donker mogelijk nadeel te hebben. Ja kan een psychopathische seriemoordenaar zijn en totaal niet racistisch, wat blijkt uit het feit dat je slachtoffers heel divers zijn. Ik denk niet dat op die manier niet-racistisch zijn een voordeel is.
Dus waarom zouden we ons van empathie moeten ontdoen? Op wat baseer jij je om te besluiten dat de nadelen van empathie in die mate doorslaggevend zijn t.o.v. de voordelen dat we er ons beter van ontdoen?
Dat is uiteraard een individuele keuze. Ik heb jaren terug al afgerekend met empathie en overige identificerende eigenschappen. Of dat 100% geslaagd is kun je nooit weten, maar ik denk dat ik behoorlijk op weg ben. Wees gerust, ik ben geen psychopathische seriemoordenaar of anderszins een misdadiger. Je haalt alleen iets weg bij jezelf wat je niet zult missen.