Het verifiëren zal de persoon in kwestie altijd zelf moeten doen op empirische basis. Iets wat op empirische basis vastgesteld wordt, kan (in het bestek van wat we hier bespreken) niet mentaal overgedragen worden. Dan is het voor mij een vaststelling en wordt het voor een ander een aanname.heeck schreef: ↑19 feb 2019 10:39
Dan bevestig je mijn splitsing, want een inzicht kan op ervaring en bewijs berusten.
Tak-1: Verifieerbaar a la quantumnatuurkunde of honger hebben, of vallen.
Tak-2: Door jou onverifieerbaar genoemd, maar wel opdeelbaar in verschillende opvattingen over het functioneren van de hersenen.
Eentje van Tak-2 is zeker de restbak van een oneindig aantal open uitgangen met meer of minder voorstelbare/geldige vragen.
Binnen tak-2 zijn ook de geloven, speculaties, hypothesen etc. te vinden, waarbij hypothesen het voorstadium van aantoonbaarheid zijn.
Zie ook viewtopic.php?p=265168#p265168 over Susan Haack en
https://www.kwakzalverij.nl/assets/impo ... 6haack.pdf
beide over het onderscheiden van wat ter tafel komt.
Roeland
Ik tracht me dus te onthouden om jou of iemand anders te overtuigen van iets wat ik zelf heb vastgesteld. Zodat ik de ander in de gelegenheid stel om zelf vast te stellen. Het gaat hier in dit topic eigenlijk over de samenhang van het geheel. Uitgaande van Zijn (bestaan) heb ik ooit op empirische wijze vastgesteld dat bestaan uit niets bestaat. Dat maakte mij los van het persoonlijk bestaan (ego). Dat wil niet zeggen dat ego niet bestaat, maar geeft inzicht dat 'bestaan’ een universeel begrip is, waar ik deel van uitmaak.
En dat slaat direct weer terug op het begrip Ruimte. Want het is voor mij klip en klaar dat er naast het bestaan ook Ruimte nodig is om in te kunnen bestaan. Ruimte schept de ruimte voor 'iets’. Waarbij je uitkomt dat 'iets’ zijn grond heeft in 'niets’. Je hebt dus 'bestaan’ en daarnaast het ding zelf wat bestaat. (Ik ben zelf in dit verband ook een ding)
Begrijp je waar ik heen wil? Vanuit een empirische vaststelling kan je in je denk-werk verder uitbouwen. Anders kom je niet verder dan aanname op aanname te stapelen. Waarbij je maar één foute aanname hoeft te doen en je denk-bouwwerk berust op drijfzand. Als metafoor: om een auto te bedenken moet je wel oorspronkelijk ronde wielen hebben bedacht en op empirische wijze hebben beproefd. Een auto op vierkante wielen is een mislukking.