Idealen koesteren?

[Petra]

Hoe zit dat met idealen?
Is het iets wat echt bij de jeugd hoort en raak je die vanzelf wel kwijt naarmate je ouder wordt?
Of moet je juist, zoals deze filosoof stelt, je hele leven idealen koesteren.
Wat vinden jullie van idealen?
Ik denk dat ik nogal van de afdeling idealisme ben, misschien vind ik daarom deze mevrouw zo leuk

https://www.volkskrant.nl/kijkverder/v/ ... koesteren/

Scholieren die spijbelen voor een beter klimaat? Prachtig. Maar juist volwassenen die al weten hoe moeilijk idealen te bereiken zijn, moeten blijven streven naar een betere wereld, vindt de Amerikaanse filosoof Susan Neiman.

Neiman spreekt maandag in Nijmegen over het thema Waarom zou je volwassen worden?, waarover ze in 2014 een gelijknamig boek schreef. We leven in een Peter Pan-cultuur, betoogt ze. Veel mensen willen eeuwig jong blijven, volwassen zijn is saai, flets, uitgeblust. Ze geven de dromen en idealen van hun jeugd op, als ze merken dat de wereld veel ingewikkelder in elkaar zit dan ze in hun jeugdig enthousiasme dachten. ‘Sluit de wereld niet aan bij je idealen? Jammer voor de idealen’, schrijft Neiman.

Zo ontstaat een curieuze samenleving waarin volwassenen de hele dag met iPhones en ander speelgoed in de weer zijn, terwijl idealisme als iets kinderachtigs wordt gezien. Ideaal voor de machthebbers, aldus Neiman, al die mensen die zich zoet laten houden met brood en spelen. In plaats daarvan stelt ze een andere manier van volwassen zijn voor. Een echte volwassene blijft volgens haar streven naar een betere wereld, in de volle wetenschap dat zijn idealen moeilijk te realiseren zijn. Een volwassene accepteert de spanning tussen de wereld zoals zij is en de wereld zoals zij zou moeten zijn.

En sja... hier heeft ze m.i. ook wel gelijk in:

Is het voor jongeren tegenwoordig moeilijker om idealistisch te zijn?

‘Veel moeilijker. Wij geloofden in een stralende toekomst. Als we maar een paar dingen veranderden, zou het allemaal goed komen. Tegenwoordig ken ik geen enkele jongere die een prachtig beeld van de samenleving ziet zoals die zou kunnen zijn. Ze zien een toekomst die ze angst aanjaagt. Klimaatverandering, nationalisme, mondiaal kapitalisme.’

Hebben jongeren reden om boos te zijn op uw generatie? Is die niet verantwoordelijk voor de huidige problemen?

‘Ze hebben wel enige reden om boos te zijn op ons, want wij begrepen niets van macht. Wij begrepen helemaal niet dat het kapitalisme ons streven naar vrijheid zou gebruiken om spijkerbroeken en muziek te verkopen

[Petra]

Nog een IMO prachtige quote over Kant.

Een volwassene overwint de scepsis van de adolescent. Hij voert ‘permanent een hachelijke balanceeract uit’, schrijft Neiman. Die vereist dat je resoluut onder ogen ziet dat je nooit de wereld zult krijgen die je wenst, maar tevens blijft weigeren met minder genoegen te nemen.

‘Kant zegt dat de rede twee claims op ons legt: we moeten uitvinden hoe de wereld is en we moeten uitvinden hoe de wereld zou moeten zijn. Wat Kant uniek maakt, is dat hij beide doelstellingen even serieus neemt. Voor de meeste filosofen, voor de meeste mensen, is het tegenwoordig heel gewoon om alleen een verklaring te geven voor de wereld zoals zij is. De rest, dat zijn dromen, wensen, utopieën. Maar Kant zegt: nee, de rede heeft ook de plicht om zich voor te stellen hoe de wereld zou kunnen zijn. In feite kun je de werkelijkheid ook helemaal niet beschrijven zonder je voor te stellen hoe ook een andere wereld zou kunnen bestaan. Waarom zijn mensen dakloos? Omdat er nu eenmaal daklozen zijn, is geen antwoord. Als je dakloosheid probeert te verklaren, denk je eigenlijk vanzelf: is er ook een wereld zonder daklozen mogelijk? Voor Kant was het de essentie van het mens zijn, om zulke vragen te stellen, ook als je ze niet kunt beantwoorden.’

[Hopper]

Hoe zit dat met idealen?
Is het iets wat echt bij de jeugd hoort en raak je die vanzelf wel kwijt naarmate je ouder wordt?
Of moet je juist, zoals deze filosoof stelt, je hele leven idealen koesteren.
Wat vinden jullie van idealen?

Een ideaal is iets willen wat er nu nog niet is.
Ik hou me niet bezig met willen, dus ook niet met idealen.
Het maakt het leven erg overzichtelijk.

[Hopper]

Veel moeilijker. Wij geloofden in een stralende toekomst. Als we maar een paar dingen veranderden, zou het allemaal goed komen. Tegenwoordig ken ik geen enkele jongere die een prachtig beeld van de samenleving ziet zoals die zou kunnen zijn. Ze zien een toekomst die ze angst aanjaagt. Klimaatverandering, nationalisme, mondiaal kapitalisme.

Ik zie hier het woord 'geloofden’ in. Geloven doe je maar in de kerk vind ik. Moskee mag ook. Daar mag je in een stralende toekomst in een hiernamaals geloven. Ik zie hier het willen veranderen in, precies wat gelovigen ook willen.


En verder jaagt idealisme kennelijk angst aan. Natuurlijk, vooral nationalisme en klimaatverandering zijn geen zaken welke ik voorsta. Maar door het loslaten van idealen laat ik het komen zoals het komt. En leef ik niet in angst. Je moet het je zelf maar aan doen, dat idealisme, zit je ook opgescheept met een negatief wereldbeeld.

[Peter van Velzen]

Als je niets wil zul je ook niks bereiken. Waarom Hopper hier een bericht plaatst terwijl hij (beweert dat) hij dat helemaal niet wil ontgaat mij. Het veranderen van de toekomst is het doel van al ons handelen. Zelfs als wij bezig zijn veranderingen te voorkomen, dan nog veranderen wij de toekomst die zou ontstaan als wij dat niet deden