Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

[Petra]

Omdat ik over de waarnemer na kan denken.

Zonder denker is er geen waarnemer. (Zonder interpretatie is er niks WAARgenomen. Om te interpreteren is denkvermogen nodig).
Daarom schreef ik al eerder.. BEN je dan een denker?

Als ik een straatbeeld waar neem, dan zal doorgaans iets wat beweegt mijn aandacht trekken. Of iets wat afwijkend is aan een normaal straatbeeld. Ik als waarnemer ben beperkt door mijn aandacht. Aandacht komt uit het denken voort: informatieverwerking van de hersenen. Ik denk na over de fietser die voorbij fietst. De rest van het straatbeeld blijft in de waarneming, maar daar wordt niks mee gedaan. Mijn hersenen kunnen geen 20 onderwerpen tegelijk bestuderen.

Nog een mooi voorbeeld: een ervaren automobilist zal zonder nadenken het 50 KM bord waar nemen en vaart minderen. De waarnemer die ik ben signaleert het bord, een conditionering in mijn hersenen (rij-ervaring) vertaald het 50 KM bord en stuurt de voet aan die het gaspedaal loslaat.

De waarnemer heeft minimaal 1 object nodig om te kunnen waar nemen. In een verkeersbeeld zijn er tientallen objecten die ik waarneem, maar het denken selecteert er in. En dat is maar goed ook, anders zou autorijden onmogelijk worden. Ik moet wel mijn voorganger van de weg kunnen scheiden.

Zoals ik al schreef; je hebt het over bewust en onbewust handelen/reageren. Dat is wat anders dan wel of niet waarnemen.
Waarnemen is een activiteit. Die ik wel of niet doe.
Voer ik die activiteit uit, hetgeen vrij normaal is een wakkere toestand, dan reageer ik op sommige dingen bewust en op andere dingen onbewust.
Je automobilist voorbeeld heeft betrekking op je automatische piloot; onbewust uitgevoerde activiteiten in reactie op waargenomen patronen.
Pas als die patronen buiten het gangbare zijn wordt je bewuste meer actief.

Mijn conclusie;
Ik BEN niet een waarnemer. Ik BEN ook niet een denker. Ik BEN ook niet een slaper of een niet-denker of niet-waarnemer.
Ik ben een wezen wat kán denken en daardoor waar kán nemen.(Maar dat niet altijd doet).
(Dénk IK )

En...meer on topic; Ik ben ik en kan niet een ander zijn. Een ander kan ook mij niet zijn. (Goddank ).
Edoch.. dankzij wederom dat denkvermogen hebben we verbeeldingskracht, empathie en inlevingsvermogen en kunnen we ons mentaal verplaatsen in de ander.
De ene kan dat wat beter dan de ander. Tóch bereik je nooit helemaal die ander ((What's it like to be a bat). Én zie je die ander op een voor jou unieke manier. Waaruit moge blijken dat iedereen die ander anders ervaart.

Sommige mensen hebben zelfs zoveel verbeeldingskracht dat zij een god(in), koning(in), prins(es), robot, machine, sim, stermolbratje etc kunnen zijn. Maar of ze dan een ander zijn

[Henry II]

Jij bent jij, die op die plek, in die tijd en binnen die sociaal-culturele omgeving en gezin bent geboren. Ware het zo dat jij op een andere plaats, tijd en omgeving was geboren, was jij iemand anders geweest. Nu ben je misschien een ruimdenkende westerse vrije geest die tolerant is en vriendelijk. Ware het zo dat je geboren was in bijv. Duitsland in 1925, had jij tussen al je Hitlerjugend vrienden gestaan in Nuremberg en met volle overgave meegedaan. Ja, zo bepalend denk ik dat het is onder welke omstandigheden je ter wereld bent gekomen. En dit in acht nemende, kan je bedenken dat inderdaad iedereen gelijk is, hoewel de uiteindelijke daden ethisch verwerpelijk kunnen worden gevonden. Je hoeft dus niet zo trots te zijn op het feit dat je een vrijdenkende Hollander bent, je had misschien zo goed een ISIS terrorist kunnen zijn, indien je in andere omstandigheden was geboren. Tenzij je natuurlijk gelooft in predestinatie.

[Petra]

Jij bent jij, die op die plek, in die tijd en binnen die sociaal-culturele omgeving en gezin bent geboren. Ware het zo dat jij op een andere plaats, tijd en omgeving was geboren, was jij iemand anders geweest. Nu ben je misschien een ruimdenkende westerse vrije geest die tolerant is en vriendelijk. Ware het zo dat je geboren was in bijv. Duitsland in 1925, had jij tussen al je Hitlerjugend vrienden gestaan in Nuremberg en met volle overgave meegedaan. Ja, zo bepalend denk ik dat het is onder welke omstandigheden je ter wereld bent gekomen. En dit in acht nemende, kan je bedenken dat inderdaad iedereen gelijk is, hoewel de uiteindelijke daden ethisch verwerpelijk kunnen worden gevonden. Je hoeft dus niet zo trots te zijn op het feit dat je een vrijdenkende Hollander bent, je had misschien zo goed een ISIS terrorist kunnen zijn, indien je in andere omstandigheden was geboren. Tenzij je natuurlijk gelooft in predestinatie.

Ik proef in jouw woorden ook weer die robot/ machine.
Tóch werd de ene hitlerjugend en de ander verzetsstrijder.

[Henry II]

Jij bent jij, die op die plek, in die tijd en binnen die sociaal-culturele omgeving en gezin bent geboren. Ware het zo dat jij op een andere plaats, tijd en omgeving was geboren, was jij iemand anders geweest. Nu ben je misschien een ruimdenkende westerse vrije geest die tolerant is en vriendelijk. Ware het zo dat je geboren was in bijv. Duitsland in 1925, had jij tussen al je Hitlerjugend vrienden gestaan in Nuremberg en met volle overgave meegedaan. Ja, zo bepalend denk ik dat het is onder welke omstandigheden je ter wereld bent gekomen. En dit in acht nemende, kan je bedenken dat inderdaad iedereen gelijk is, hoewel de uiteindelijke daden ethisch verwerpelijk kunnen worden gevonden. Je hoeft dus niet zo trots te zijn op het feit dat je een vrijdenkende Hollander bent, je had misschien zo goed een ISIS terrorist kunnen zijn, indien je in andere omstandigheden was geboren. Tenzij je natuurlijk gelooft in predestinatie.

Ik proef in jouw woorden ook weer die robot/ machine.
Tóch werd de ene hitlerjugend en de ander verzetsstrijder.

Zeker, maar wat waren de redenen voor de ene jongen om in het verzet te gaan en de ander niet? Zou deze ene jongen zelf op het idee zijn gekomen, dat het niet correct was om jezelf beter te voelen dan anderen? Of had hij die waardes mee gekregen van zijn ouders en omgeving? Had hij misschien een zwak voor een Joods meisje waar hij heimelijk verliefd op was? Al dit soort variabelen bepalen het eindresultaat. Als ik niet zo vrij was opgevoed, was ik nu misschien ook een orthodox christen geworden, of een moslim of toch atheïst maar dan met een omweg. Het is niet te voorspellen, maar wel bepalend.

[Hopper]

Op het moment dat je weet dat je een straatbeeld waarneemt ben je al aan het nadenken over wat je waarneemt en uit de waarneming.
Ik neem waar is al een denkmodus. Het besef dat je aan het waarnemen bent, dat je iets aan het doen bent. Denkmodus werkt op herkenning
Wat neem ik waar->het eerste waar naar gezocht wordt is herkenning, snelste manier. Hoeveel dingen neem ik waar? is een denkmodus.
Waarneming is maar één. de rest is interpretatie van de hersenen.

Hier gaan we niet uitkomen zo. Het gaat mij er om dat een mens kan leren begrijpen wie/wat de waarnemer in hem is. Dat is moeilijk omdat waarnemen geen beweging is. Denken is wel een beweging. Ik wil jou of iemand anders ook niet overtuigen, je moet het bij je zelf zien.

De waarnemer in jou kan je ook niet zien of er een beeld van vormen, dat verhoogt de moeilijkheidsgraad. Maar ik zie dat de vergelijking met het oog wat zichzelf niet kan zien ook niet aangekomen is bij je.

Als je de waarnemer in je zelf volledig begrijpt kan je de stap maken naar hoe je ego (identiteit) is opgebouwd en waarom je niet iemand anders had kunnen zijn. Zelfkennis is opgebouwd uit stappen zetten en als de ene stap gezet is, dan kan je pas naar de volgend gaan. Ik lees echter in je berichten dat je ego/identiteit al verklaard hebt.

[Hopper]

Jij bent jij, die op die plek, in die tijd en binnen die sociaal-culturele omgeving en gezin bent geboren. Ware het zo dat jij op een andere plaats, tijd en omgeving was geboren, was jij iemand anders geweest. Nu ben je misschien een ruimdenkende westerse vrije geest die tolerant is en vriendelijk. Ware het zo dat je geboren was in bijv. Duitsland in 1925, had jij tussen al je Hitlerjugend vrienden gestaan in Nuremberg en met volle overgave meegedaan. Ja, zo bepalend denk ik dat het is onder welke omstandigheden je ter wereld bent gekomen. En dit in acht nemende, kan je bedenken dat inderdaad iedereen gelijk is, hoewel de uiteindelijke daden ethisch verwerpelijk kunnen worden gevonden. Je hoeft dus niet zo trots te zijn op het feit dat je een vrijdenkende Hollander bent, je had misschien zo goed een ISIS terrorist kunnen zijn, indien je in andere omstandigheden was geboren. Tenzij je natuurlijk gelooft in predestinatie.

Je slaat de plank behoorlijk raak met je reactie. De persoon die wij zijn (ego, identiteit) is eigenlijk een afdruk van hetgeen wij waarnemen. Ik had een ander mens geweest als ik in de Weimar republiek was opgegroeid ipv in het welvarende Nederland. Anders gezegd: of ik Hitler’s Duitsland waarneem of dat ik het vrije Nederland waarneem maakt nogal wat uit voor de persoon die ik ben. En dat is niet omdat ik geen keuzes heb, want dan kom je inderdaad bij predestinatie uit. Ik heb wel keuzes.

[Mcmadtasty]

Op het moment dat je weet dat je een straatbeeld waarneemt ben je al aan het nadenken over wat je waarneemt en uit de waarneming.
Ik neem waar is al een denkmodus. Het besef dat je aan het waarnemen bent, dat je iets aan het doen bent. Denkmodus werkt op herkenning
Wat neem ik waar->het eerste waar naar gezocht wordt is herkenning, snelste manier. Hoeveel dingen neem ik waar? is een denkmodus.
Waarneming is maar één. de rest is interpretatie van de hersenen.

Hier gaan we niet uitkomen zo. Het gaat mij er om dat een mens kan leren begrijpen wie/wat de waarnemer in hem is. Dat is moeilijk omdat waarnemen geen beweging is. Denken is wel een beweging. Ik wil jou of iemand anders ook niet overtuigen, je moet het bij je zelf zien.

De waarnemer in jou kan je ook niet zien of er een beeld van vormen, dat verhoogt de moeilijkheidsgraad. Maar ik zie dat de vergelijking met het oog wat zichzelf niet kan zien ook niet aangekomen is bij je.

Als je de waarnemer in je zelf volledig begrijpt kan je de stap maken naar hoe je ego (identiteit) is opgebouwd en waarom je niet iemand anders had kunnen zijn. Zelfkennis is opgebouwd uit stappen zetten en als de ene stap gezet is, dan kan je pas naar de volgend gaan. Ik lees echter in je berichten dat je ego/identiteit al verklaard hebt.

Ik heb geleerd te begrijpen dat er geen waarnemer is, slechts een waarneming
Ik heb geleerd door ervaring dat dat wat ik waarneem vertaald en geïnterpreteerd wordt door de hersenen.
Wat ik waarneem weet ik dus eigenlijk helemaal niet, ik denk het alleen maar te weten, hetzelfde als dat ik denk dat ik ik ben, terwijl ik niet weet wat ik ben. Op het moment dat ik niet weet wat ik ben kan ik dus ook geen antwoord geven of ik gescheiden ben van iets.Mijn denken laat mij dat vermoeden. Men heeft mij trachten te leren wat ik ben en wie ik ben, Ik heb echter ook geleerd door observatie dat dat gewoon gedachten zijn en dat deze gedachten en eigen dimensie vormen en deze dimensies eindeloos in mogelijkheden zijn.
Een simpele test kun je zelf uitvoeren door bijvoorbeeld dat wat jij een boom noemt fiets te gaan noemen. Op het moment dat jij het voor waar aan gaat nemen dat het een fiets is zal iedereen je voor gek verklaren. Dat wat het bewijst is dat het niet uitmaakt welke identiteit je ergens aangeeft het niet veranderd. Het 'object' niet niet afhankelijk van identiteit.
Het "object" is dat wat je denkt wat het is. een boom is datgene wat zich in jouw kennisgebied bevindt van dat wat een boom is De gedachte is op het moment dat ik ergens een boom zie staan deze boom los weet ik niet of deze één is met de grond. ik moet dus gaan denken zie ik de grond en de boom en de lucht, of is het één. het is een klein boompje, dus doe ik een test en ga graven, ik zie de dingen veranderen en als waarneming bedenk ik dat het los van elkaar staat. na een uurtje graven is dat wat ik de boom los van dat wat ik de grond noem en bevestig ik mijn gedachte dat het twee verschillende dingen zijn. Het is echter alleen maar een gedachte die ik bevestigd heb in dat waarvan ik aanneem dat het bestaat.
In mijn brein wordt het waar dat de boom , de lucht , de grond en alles allemaal los van elkaar is, omdat dat bedacht is en ik kan het niet anders waarnemen omdat mijn brein het niet toestaat.
Het brein kan een druppel water volgen tot deze in de zee verdwijnt. Andersom kan het brein niet langer het geheel zien op het moment dat het een afscheiding heeft gemaakt.

Als je de waarnemer in je zelf volledig begrijpt kan je de stap maken naar hoe je ego (identiteit) is opgebouwd en waarom je niet iemand anders had kunnen zijn.

Het is waarschijnlijk 'waar' op basis van de logica van de gebruikte informatie. De kennis over jezelf ontbreekt. De waarnemer in jezelf, wat is jezelf? Die informatie kan alles veranderen. op het moment dat 'jezelf' onafhankelijk is van het hebben van een bepaald lichaam, bepaalde gedachten, bepaalde omgeving, bepaalde tijd, bepaalde waarneming zou je wel diegene kunnen zijn waarvan je denkt dat het een ander is.

[Henry II]

Jij bent jij, die op die plek, in die tijd en binnen die sociaal-culturele omgeving en gezin bent geboren. Ware het zo dat jij op een andere plaats, tijd en omgeving was geboren, was jij iemand anders geweest. Nu ben je misschien een ruimdenkende westerse vrije geest die tolerant is en vriendelijk. Ware het zo dat je geboren was in bijv. Duitsland in 1925, had jij tussen al je Hitlerjugend vrienden gestaan in Nuremberg en met volle overgave meegedaan. Ja, zo bepalend denk ik dat het is onder welke omstandigheden je ter wereld bent gekomen. En dit in acht nemende, kan je bedenken dat inderdaad iedereen gelijk is, hoewel de uiteindelijke daden ethisch verwerpelijk kunnen worden gevonden. Je hoeft dus niet zo trots te zijn op het feit dat je een vrijdenkende Hollander bent, je had misschien zo goed een ISIS terrorist kunnen zijn, indien je in andere omstandigheden was geboren. Tenzij je natuurlijk gelooft in predestinatie.

Je slaat de plank behoorlijk raak met je reactie. De persoon die wij zijn (ego, identiteit) is eigenlijk een afdruk van hetgeen wij waarnemen. Ik had een ander mens geweest als ik in de Weimar republiek was opgegroeid ipv in het welvarende Nederland. Anders gezegd: of ik Hitler’s Duitsland waarneem of dat ik het vrije Nederland waarneem maakt nogal wat uit voor de persoon die ik ben. En dat is niet omdat ik geen keuzes heb, want dan kom je inderdaad bij predestinatie uit. Ik heb wel keuzes.

Exact, en die keuzes moet je maken op basis van gezond verstand, en niet op basis van politieke of religieuze overtuiging. Leren HOE je moet denken is iets anders dan leren WAT je moet denken.

[Mcmadtasty]

Deze had ik gemist

@Mcmadtasty

Je schrijft:

Ik ontken niet dat er in de eerste plaats waarneming is. Waarneming wordt echter vertaald door de hersenenactiviteit wat zich uit in een soort van denken.

Dat lijkt maar zo. Denk logisch: eerst moet je iets waarnemen, pas daarna kan je gaan nadenken over wat je waarneemt. Er wordt niks vertaald, je hersens reageren op wat er waargenomen wordt. Waarneming is onmiddellijk, het nadenken er over een paar tellen later.

Niet mee eens, wat je waarneemt is een interpretatie van de hersenen. de waarneming zelf is een prikkel zonder betekenis. Wat waarneming is, is al een denkactiviteit, zonder te denken zou je niet eens realiseren dat je waarneemt want je kunt het gebeuren niet analyseren zonder te denken.

Hoe kan dat nou? Je kan de waarnemer niet waar nemen. Net zoals je met je ogen wel de wereld kunt zien, maar je ogen kunnen nooit je eigen ogen zien. Hetgeen je waarneemt (als je in de spiegel kijkt) is je lichaam. Maar dat is slechts het voertuig waar jij als waarnemer aan gebonden bent.

vervolg quote:

Waarnemen dat je waarneemt kan niet, zie bovenstaande. Het denken, voelen, zien, horen kan je wel waarnemen. Dat zijn doe-activiteiten. Op enig moment in zelfkennis zul je de conclusie trekken dat waarnemen iets anders is dan kijken naar een object. Waarnemen is geen doe-activiteit, maar als je een paar seconden naar een koe hebt gekeken zul je de koe herkennen als een koe. Dan ben je aan het doen. In zelfkennis is het van belang om het verschil te weten tussen doen en waarnemen.

Waarnemen is registreren. registreren dat er geregistreerd wordt is jezelf waarnemen. bevestiging dat "ik" besta ontvang ik van jou door mij met jij aan te spreken, wat niet direct betekent dat ik weet wat ik ben.

Het spijt me maar iedereen is geïdentificeerd. Of wordt geïdentificeerd. Waar het om gaat is hoe identificatie ontstaat. Dat kan de (onder)zoekende mens alleen aan de weet komen door het zoeken zelf. Wat betekent dat je altijd in vraag dient te blijven. Ik zie hier iemand schrijven: „Wat kun jij goed vragen stellen.”. Dat zou je moeten verontrusten. Op dit onderwerp zijn overtuigingen van geen enkel belang, je kan alleen voor de absolute waarheid gaan.


Samengevat: er is een identificatie. Maar door eerst met de identificatie aan de gang te gaan kom je op het foute spoor terecht. Nee, wacht. Een ander spoor in jouw opvatting. Want jij kent geen twijfel, anders zou je ook weten dat je fout kan zitten. Daar herken ik je gehechtheid aan een overtuiging ook aan. Overtuigingen zijn fout in zelfkennis. (Altijd in vraag blijven)

Ik ga dus ook voor de absolute waarheid en dat is dat ik niet weet en alleen maar kan denken te weten. Een koe is een koe en ik ben geen koe kan ik alleen maar beweren wanneer ik weet wat ik ben. Op het moment dat ik niet weet wat ik ben kan ik ook niet weten of ik wel of niet de koe ben. Dat doortrekkend weet ik in het totaal eigenlijk helemaal niets en is dat wat ik denk dat is alleen maar datgene wat ik voor waar aanneem.
Op het moment dat ik denk te weten weat ik ben, ben ik eigenlijk alleen maar een conclusie op basis van de kennis die ik gebruik.
Aangezien ik niet weet wat ik niet weet, kan ik nooit bepalen of dat wat ik denk te zijn of wat ik denk dat is echt zo is zoals ik denk dat het is.

”Ik neem mezelf waar door waar te nemen” verwijst dat ik mij constant bewust ben van het waarnemen van mezelf tijdens het waarnemen van objecten, echter dat deze waarneming niet gelijk is aan de waarneming van andere objecten.

Dit kan niet, je kan je niet bewust zijn van jezelf tijdens het waarnemen. Je focus is gericht op het waarnemen van objecten, dat is namelijk hetgeen de waarnemer niet-doet. (je kan het kijkende oog niet zien) Aan de hand van het waarnemen ontstaat ook direct de identiteit. Je bent namelijk alles, behalve wat je waarneemt. (ik ben niet de koe, ik ben niet het huis) Er is een scheiding tussen 'ik’ en de wereld die ik waarneem. Tenzij je een God wilt bedenken die alles voor je oplost. Of een of andere vage redenering dat de wereld in jou verschijnt. Maar daar haak ik af.

"dit kan niet" verwijst naar een onmogelijkheid en het is zolang onmogelijk totdat je beseft dat het mogelijk is.
Je bent alles behalve dat wat je waarneemt is een conclusie dat ontstaat vanuit het denken, geen waarneming.
God hebben al zovelen bedacht, ik weet niet wat God is.

Er is niks aan te doen, degene die zich 'ik’ noemt (jij in dit geval) is een verkokerde waarnemer. Je kunt immers maar een héél klein deel van de wereld zien. De meeste Nederlanders heb je zelfs nog nooit gezien, laat staan de rest. En toch is er een oplossing waardoor je ook het geheel bent. Maar je zult de puzzel stukje voor stukje moeten oplossen, mét fouten maken!

Nederlanders bestaan niet, dat is een zeer vreemde conclusie die getrokken wordt.
Fouten maken...."fout" is een conclusie die getrokken wordt wanneer niet het gewenste resultaat wordt behaald terwijl het als goed geldt in het behaalde resultaat. Het kan dus alleen maar fout zijn wanneer jij vindt dat jouw resultaat het gewenste resultaat is en het gewenste resultaat het streven moet zijn. Fout, het is slechts een mening.........

[Hopper]

Exact, en die keuzes moet je maken op basis van gezond verstand, en niet op basis van politieke of religieuze overtuiging. Leren HOE je moet denken is iets anders dan leren WAT je moet denken.

Dit is dan ook gelijk het pijnpunt. Hoe kan je jezelf leren je gezonde verstand te gebruiken? Daarbij staan diezelfde overtuigingen in de weg. Een overtuiging heeft als eigenschap dat deze een tegengestelde overtuiging wil overtuigen en zo zichzelf nog meer hecht.

Wat betekent dat het individu zich moet los maken van zijn eigen overtuigingen. Dat tekent de vrijdenker, zie ook de uitspraak van Aristoteles hier boven. Beweren dat je een vrijdenker bent is weer wat anders dan er daadwerkelijk een zijn.

Ik zie vrijdenken dan ook als een trein. Je gezonde verstand gebruiken komt maar moeilijk op gang, maar eenmaal in gang gezet is het niet meer te stoppen. En dan komen ook de inzichten in waar de grote denkers uit verleden en heden het over hadden en hebben.

[Petra]

Zeker, maar wat waren de redenen voor de ene jongen om in het verzet te gaan en de ander niet?

Dat is volgens mij het best/eenvoudigst verwoord met de stelling dat cognitie embodied en embedded is. (Dat wil zeggen, belichaamd en ingebed in sociale praktijken).