Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Serieuze discussies over het menselijk denken en gedrag

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 15411
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Peter van Velzen » 19 dec 2018 14:09

Mcmadtasty schreef:
19 dec 2018 11:36
Zijn je ervaringen en dat wat je erover gelezen en gehoord hebt waar, of neem je dat voor waar aan? En waarom is dat waar?
Wat kun jij goed vragen stellen. Waarschijnlijk is het grotendeels waar, maar niet helemaal. Voorlopig handel ik in de verwachting dat het waar is, maar het is slechts waar zolang ik niets ervaar dat er mee in strijd lijkt. In zekere zin weten we nooit met zekerheid wat waar is, maar alleen wat niet waar is. (omdat we het tegendeel hebben ervaren). Daarbij moeten we altijd heel veel voor waar aannemen dat we niet persoonlijk hebben kunnen controleren. De ervaring leert dat zulks verstandig is. Daar zullen echter altijd onjuistheden tussen sluipen. Dat valt niet te voorkomen. Maar meestal is dat niet fataal.
Ik wens u alle goeds

Hopper
Banned
Berichten: 1064
Lid geworden op: 25 apr 2016 21:04

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Hopper » 19 dec 2018 14:31

LonelyThinker schreef:
19 dec 2018 13:22
Als een waarnemer dingen waarneemt die hij of zij "als anders dan hem/haar" kwalificeert, komt doordat waarneming een perspectief heeft: het perspectief van "de waarnemer". Mijn invalshoek hierin is dat dit voor praktisch elke andere waarnemer ook zo geldt, vanuit verschillende perspectieven. Dus (in mijn invalshoek) geldt dan dat "het waarnemen" een overeenkomstig fenomeen is voor waarnemers, evenals de ervaring dat dit vanuit een perspectief gebeurt, zodat deze waarnemers wat dat betreft als gelijksoortig gekwalificeerd kunnen worden.
Je bent behoorlijk goed bezig. Laten we een aantal dingen vast stellen:

-Waarnemen is geen activiteit en ook geen identiteit.
-Waarnemen is een object waarnemen. Je ziet via de zintuigen iets, je ruikt iets, je hoort iets. Dat iets kan je een object noemen.
-Waarnemen zegt dus niets over degene (identiteit) die waarneemt.
-Zonder waarnemen ben je er zelf niet. (in je slaap)
-Als je er zelf niet bent (in je slaap of onder narcose) dan betekent dat dus dat je de waarnemer bént.
-Zonder iets om waar te nemen kan jij dus als mens niet bestaan.

Als je dit geheel goed overziet, dan snap je ook waarom je als mens niet op jezelf kan bestaan. Stel je het hypothetische geval voor dat er iemand geboren wordt zonder zintuigen, deze persoon zou nooit begrijpen wie of wat hij is. Hij heeft namelijk geen referentiekader. Deze persoon zou zelfs het vermogen kunnen hebben om te kunnen denken, maar er is niets om over te denken!

Waaruit volgt dat identiteit automatisch voortvloeit uit dat wát we waarnemen! Je kijkt a.h.w. de hele dag tegen je identiteit aan. Maar je kan je identiteit nooit zijn. En hier ligt het grote misverstand. De mens begrijpt zichzelf niet.
Zien dat er niks te bereiken valt is zien.

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 19 dec 2018 15:07

Peter van Velzen schreef:
19 dec 2018 14:09
Mcmadtasty schreef:
19 dec 2018 11:36
Zijn je ervaringen en dat wat je erover gelezen en gehoord hebt waar, of neem je dat voor waar aan? En waarom is dat waar?
Wat kun jij goed vragen stellen. Waarschijnlijk is het grotendeels waar, maar niet helemaal. Voorlopig handel ik in de verwachting dat het waar is, maar het is slechts waar zolang ik niets ervaar dat er mee in strijd lijkt. In zekere zin weten we nooit met zekerheid wat waar is, maar alleen wat niet waar is. (omdat we het tegendeel hebben ervaren). Daarbij moeten we altijd heel veel voor waar aannemen dat we niet persoonlijk hebben kunnen controleren. De ervaring leert dat zulks verstandig is. Daar zullen echter altijd onjuistheden tussen sluipen. Dat valt niet te voorkomen. Maar meestal is dat niet fataal.
Zelf ontdekte ik dat wat ik voor waar aannam eigenlijk alleen maar waar was, omdat ik het voor waar aannam en dat dat iets is wat ook altijd zo zal zijn. tevens ontdekte ik dat wat ik voor waarheid hield eigenlijk alleen maar een logische waarheid was omdat het aansluit op dat wat ik voor waar aannam. Daar hoefde ik geeneens moeite voor te doen, het vult zichzelf wel in. Het geeft een werkelijkheid/realiteit weer die ikzelf creëer. En die wereld was nooit groter dan dat wat ik kon bedenken. Het besef dat mijn weten de beperking was van de grenzen van de werkelijkheid en realiteit waarin ik verkeer. Het besef dat ik niet weet wat ik niet weet heeft mij doen besluiten dat wat anderen mij vertellen te onderzoeken en niets voor waar aan te nemen. Wat ik daaruit geleerd heb dat het vaak niet zo is als dat een ander het zegt. Veel mensen heb ik horen zeggen "jij bent" maar het blijkt dat zo goed als niemand daarvan mij kent. niet werkelijk een basis om op te vertrouwen.
"Jij bent wat je doet" is voor mij alleen maar een excuus om jou niet te leren kennen. Op het moment dat ik dat excuus ga gebruiken jou niet te leren kennen verspil ik de kans mezelf te leren kennen, want jij bent tenslotte net als mij mens, wat het ook moge betekenen om mens te zijn.
Juist dat wil ik proberen te ontdekken. Wat is "mens zijn" en "wat ben ik".
In mijn speurtocht naar mezelf ontdekte ik dat waarin men mij meent te herkennen niet "ik" was maar "aanhangsels" als 'ik heb'. Ik als wezen kan schijnbaar verwezenlijken dat wat ik heb. Ik kan mijn sexuele voorkeur verwezenlijken door een sexuele voorkeur te hebben, wat niet betekent dat ik deze voorkeur ben. de stelling van mij als mijn sexuele voorkeur te zien geeft alleen maar aan hoe weinig moeite er gedaan wordt mij te kennen want er zijn zoveel meer aanhangels die ik verwerkelijk. En in geen van die aanhangsels herken ik mezelf.
Het verschil, of je sinterklaas ziet of de acteur.
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 19 dec 2018 16:00

Hopper schreef:
19 dec 2018 14:31
LonelyThinker schreef:
19 dec 2018 13:22
Als een waarnemer dingen waarneemt die hij of zij "als anders dan hem/haar" kwalificeert, komt doordat waarneming een perspectief heeft: het perspectief van "de waarnemer". Mijn invalshoek hierin is dat dit voor praktisch elke andere waarnemer ook zo geldt, vanuit verschillende perspectieven. Dus (in mijn invalshoek) geldt dan dat "het waarnemen" een overeenkomstig fenomeen is voor waarnemers, evenals de ervaring dat dit vanuit een perspectief gebeurt, zodat deze waarnemers wat dat betreft als gelijksoortig gekwalificeerd kunnen worden.
Je bent behoorlijk goed bezig. Laten we een aantal dingen vast stellen:

-Waarnemen is geen activiteit en ook geen identiteit.
wat is het wel?=>identiteit
-Waarnemen is een object waarnemen. Je ziet via de zintuigen iets, je ruikt iets, je hoort iets. Dat iets kan je een object noemen.
dat kan.... maar wanneer je waarneemt is er aktiviteit..........welke aktiviteit?
-Waarnemen zegt dus niets over degene (identiteit) die waarneemt.
Tuurlijk wel namelijk dat er 'iets' is dat waarneemt in dit geval "je", wat is "je"?
-Zonder waarnemen ben je er zelf niet. (in je slaap)
Dat geldt alleen maar wanneer waarnemen afhankelijk is voor het bestaan. Aangezien waarnemen niet afhankelijk is voor het bestaan. een steen kan niet waarnemen, betekent dat dat een steen niet kan bestaan? het enige wat kenbaar wordt is dat zonder waarneming niets waargenomen wordt. Zegt niets over 'er niet zijn'
-Als je er zelf niet bent (in je slaap of onder narcose) dan betekent dat dus dat je de waarnemer bént.
Het geeft aan dat je niet waarneemt, zegt niets over dat je er niet bent
-Zonder iets om waar te nemen kan jij dus als mens niet bestaan.
afhankelijk van wat mens is. het lichaam kan waarschijnlijk niet bestaan, ben 'ik ' het lichaam, of heb ik een lichaam en besta ik ook zonder lichaam

Als je dit geheel goed overziet, dan snap je ook waarom je als mens niet op jezelf kan bestaan. Stel je het hypothetische geval voor dat er iemand geboren wordt zonder zintuigen, deze persoon zou nooit begrijpen wie of wat hij is. Hij heeft namelijk geen referentiekader. Deze persoon zou zelfs het vermogen kunnen hebben om te kunnen denken, maar er is niets om over te denken!
Veronderstelling is dat iets moet begrijpen.
Waaruit volgt dat identiteit automatisch voortvloeit uit dat wát we waarnemen! Je kijkt a.h.w. de hele dag tegen je identiteit aan. Maar je kan je identiteit nooit zijn. En hier ligt het grote misverstand. De mens begrijpt zichzelf niet.
Identiteit vloeit mi niet uit dat wat wij waarnemen, maar uit dat wat we denken waar te nemen. Het is de bepaling van wat wij denken dat het is. terwijl datgene wat wij waarnemen heel goed kan bestaan zonder het te labelen en te voorzien van een identiteit. Het enige wat je hoeft te doen is geen verklaring zoeken in wat je waarneemt of in dat wat is.
de vraag: "Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet?" kan alleen maar beantwoord worden wanneer je gaat verklaren welke identiteit jezelf hebt. voorwaarde daarin is niet dat jezelf waarneemt, maar de invulling van datgene waarvan je denkt dat is. Op het moment dat ergens een identiteit aan verleent wordt , volgt in het denkproces automatisch een wat is die identiteit en zal in het denkproces ook de identiteit als zodanig herkent worden als het bepaalde.
De vraag: "Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?" is , het voor waar aannemen dat de identiteit is. Datgene dus wat in gedachten bepaald is wat is. op het moment dat je zonder bepalingen zou werken, bestaat gescheiden zijn niet, omdat je je er niet bewust van bent.
Op het moment dat je iets bent, zoals een eerdere bewering dat op het moment dat je alles bent wat je ook waarneemt, is er ook geen sprake van gescheidenheid. Het verwijst dus naar de aannames van wat is en wat je waarneemt.
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Hopper
Banned
Berichten: 1064
Lid geworden op: 25 apr 2016 21:04

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Hopper » 19 dec 2018 16:41

Mcmadtasty schreef:
19 dec 2018 16:00
Identiteit vloeit mi niet uit dat wat wij waarnemen, maar uit dat wat we denken waar te nemen.
Daar ga je m.i. al de fout in met je redenatie. Je focust je op die identificatie, maar je gokt een beetje hoe identificatie ontstaat.
Je denkt niet waar te nemen, je neemt waar! Waarnemen is onmiddellijk en gaat aan denken vooraf.
terwijl datgene wat wij waarnemen heel goed kan bestaan zonder het te labelen en te voorzien van een identiteit.

Hier trek je de foutieve bewering door. Waarnemen staat per definitie al los van labelen. Je stelt iets voor wat al gaande is. Het is je denken wat labelt en voorziet van een identiteit. Daar is ook niks mis mee, zo werkt jouw denken en het mijne ook. Waarnemen is wat het woord al zegt:iets waarnemen zonder etiketje, oordeel of wat dan ook.



Het enige wat je hoeft te doen is geen verklaring zoeken in wat je waarneemt of in dat wat is.
Dat is wat ik beweer. Ik heb nooit gezegd dat waarnemen iets anders is dan waarnemen. Toch schrijf je het hier fout op. Het is iets niet doen.
de vraag: "Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet?" kan alleen maar beantwoord worden wanneer je gaat verklaren welke identiteit jezelf hebt. voorwaarde daarin is niet dat jezelf waarneemt, maar de invulling van datgene waarvan je denkt dat is. Op het moment dat ergens een identiteit aan verleent wordt , volgt in het denkproces automatisch een wat is die identiteit en zal in het denkproces ook de identiteit als zodanig herkent worden als het bepaalde.
De vraag: "Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?" is , het voor waar aannemen dat de identiteit is. Datgene dus wat in gedachten bepaald is wat is. op het moment dat je zonder bepalingen zou werken, bestaat gescheiden zijn niet, omdat je je er niet bewust van bent.
Op het moment dat je iets bent, zoals een eerdere bewering dat op het moment dat je alles bent wat je ook waarneemt, is er ook geen sprake van gescheidenheid. Het verwijst dus naar de aannames van wat is en wat je waarneemt.

Ik ben niet wat ik waar neem. Het is juist dat mensen hun identiteit lenen aan datgene wat ze waarnemen. Het is dus exact contra aan wat je hier schrijft. Waaruit ik kan afleiden dat je identiteit ontkent, maar niet begrijpt hoe identiteit ontstaat. Daarom tracht ik ook het onderwerp 'identiteit’ te vermijden en de focus op de waarnemer te leggen. Identiteit kan daaruit begrepen worden.
Zien dat er niks te bereiken valt is zien.

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 19 dec 2018 18:07

Hopper schreef:
19 dec 2018 16:41
Mcmadtasty schreef:
19 dec 2018 16:00
Identiteit vloeit mi niet uit dat wat wij waarnemen, maar uit dat wat we denken waar te nemen.
Daar ga je m.i. al de fout in met je redenatie. Je focust je op die identificatie, maar je gokt een beetje hoe identificatie ontstaat.
Je denkt niet waar te nemen, je neemt waar! Waarnemen is onmiddellijk en gaat aan denken vooraf.`
fout? wat is dat?
anders ken ik wel, fout niet :)
Het is geen gok, maar een logisch vervolg.
Ik ontken niet dat er in de eerste plaats waarneming is. Waarneming wordt echter vertaald door de hersenenactiviteit wat zich uit in een soort van denken.
Om iets te herkennen moet bepaald zijn wat het is.op het moment dat je iets waarneemt en herkent heeft het zich al vormgegeven in gedachten. op het moment dat het nieuw is , moet je er eerst over nadenken om vast te kunnen stellen wat het is. Dit kan heel snel gaan,zonder dat je je er zelf bewust van bent.
terwijl datgene wat wij waarnemen heel goed kan bestaan zonder het te labelen en te voorzien van een identiteit.

Hier trek je de foutieve bewering door. Waarnemen staat per definitie al los van labelen. Je stelt iets voor wat al gaande is. Het is je denken wat labelt en voorziet van een identiteit. Daar is ook niks mis mee, zo werkt jouw denken en het mijne ook. Waarnemen is wat het woord al zegt:iets waarnemen zonder etiketje, oordeel of wat dan ook.
ik trek geen foutieve conclusie door, maar heb het nog steeds over het analytische wat volgt op het waarnemen door de hersenen.

Het enige wat je hoeft te doen is geen verklaring zoeken in wat je waarneemt of in dat wat is.
Dat is wat ik beweer. Ik heb nooit gezegd dat waarnemen iets anders is dan waarnemen. Toch schrijf je het hier fout op. Het is iets niet doen.
wanneer ik schrijf "het enige wat je niet moet doen is geen verklaring zoeken in wat je waarneemt of dat wat is, staat er dat er wel naar een verklaring moet worden gezocht. Aangezien ik dat niet bedoel, is dat wat er staat dat wat ik bedoel.
de vraag: "Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet?" kan alleen maar beantwoord worden wanneer je gaat verklaren welke identiteit jezelf hebt. voorwaarde daarin is niet dat jezelf waarneemt, maar de invulling van datgene waarvan je denkt dat is. Op het moment dat ergens een identiteit aan verleent wordt , volgt in het denkproces automatisch een wat is die identiteit en zal in het denkproces ook de identiteit als zodanig herkent worden als het bepaalde.
De vraag: "Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?" is , het voor waar aannemen dat de identiteit is. Datgene dus wat in gedachten bepaald is wat is. op het moment dat je zonder bepalingen zou werken, bestaat gescheiden zijn niet, omdat je je er niet bewust van bent.
Op het moment dat je iets bent, zoals een eerdere bewering dat op het moment dat je alles bent wat je ook waarneemt, is er ook geen sprake van gescheidenheid. Het verwijst dus naar de aannames van wat is en wat je waarneemt.

Ik ben niet wat ik waar neem. Het is juist dat mensen hun identiteit lenen aan datgene wat ze waarnemen. Het is dus exact contra aan wat je hier schrijft. Waaruit ik kan afleiden dat je identiteit ontkent, maar niet begrijpt hoe identiteit ontstaat. Daarom tracht ik ook het onderwerp 'identiteit’ te vermijden en de focus op de waarnemer te leggen. Identiteit kan daaruit begrepen worden.
[/quote]
Ik neem me zelf waar door waar te nemen. door waar te nemen dat ik waarneem, dat ik denk, dat ik voel, dat ik zie, dat ik hoor.
Ik ontken dus geen identiteit want "ik" besta. Dat wat ik ontken is hoe ik geïdentificeerd wordt.
"Ik ben niet wat ik waarneem" vertoont een identiteit namelijk "ik"
"Ik ben niet wat ik waarneem" geeft aan iets anders te zijn dan het waargenomen object, waarin de ik niet erkent wordt als het object dat waargenomen wordt.als ik ben niet het object. Daarentegen is er steeds sprake van het bestaan van een ik die wel degelijk waargenomen wordt, alleen niet herkend wordt.
"Ik ben niet wat ik waarneem" wijst erop dat er een bepaalde verwachting is van het moeten waarnemen van iets om te kunnen bepalen wat is.
"Ik neem mezelf waar door waar te nemen" verwijst dat ik mij constant bewust ben van het waarnemen van mezelf tijdens het waarnemen van objecten, echter dat deze waarneming niet gelijk is aan de waarneming van andere objecten.
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Hopper
Banned
Berichten: 1064
Lid geworden op: 25 apr 2016 21:04

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Hopper » 19 dec 2018 20:52

@Mcmadtasty

Je schrijft:
Ik ontken niet dat er in de eerste plaats waarneming is. Waarneming wordt echter vertaald door de hersenenactiviteit wat zich uit in een soort van denken.
Dat lijkt maar zo. Denk logisch: eerst moet je iets waarnemen, pas daarna kan je gaan nadenken over wat je waarneemt. Er wordt niks vertaald, je hersens reageren op wat er waargenomen wordt. Waarneming is onmiddellijk, het nadenken er over een paar tellen later.
Ik neem me zelf waar door waar te nemen.
Hoe kan dat nou? Je kan de waarnemer niet waar nemen. Net zoals je met je ogen wel de wereld kunt zien, maar je ogen kunnen nooit je eigen ogen zien. Hetgeen je waarneemt (als je in de spiegel kijkt) is je lichaam. Maar dat is slechts het voertuig waar jij als waarnemer aan gebonden bent.

vervolg quote:
door waar te nemen dat ik waarneem, dat ik denk, dat ik voel, dat ik zie, dat ik hoor.
Waarnemen dat je waarneemt kan niet, zie bovenstaande. Het denken, voelen, zien, horen kan je wel waarnemen. Dat zijn doe-activiteiten. Op enig moment in zelfkennis zul je de conclusie trekken dat waarnemen iets anders is dan kijken naar een object. Waarnemen is geen doe-activiteit, maar als je een paar seconden naar een koe hebt gekeken zul je de koe herkennen als een koe. Dan ben je aan het doen. In zelfkennis is het van belang om het verschil te weten tussen doen en waarnemen.

Ik ontken dus geen identiteit want "ik" besta. Dat wat ik ontken is hoe ik geïdentificeerd wordt.

Het spijt me maar iedereen is geïdentificeerd. Of wordt geïdentificeerd. Waar het om gaat is hoe identificatie ontstaat. Dat kan de (onder)zoekende mens alleen aan de weet komen door het zoeken zelf. Wat betekent dat je altijd in vraag dient te blijven. Ik zie hier iemand schrijven: „Wat kun jij goed vragen stellen.”. Dat zou je moeten verontrusten. Op dit onderwerp zijn overtuigingen van geen enkel belang, je kan alleen voor de absolute waarheid gaan.

Samengevat: er is een identificatie. Maar door eerst met de identificatie aan de gang te gaan kom je op het foute spoor terecht. Nee, wacht. Een ander spoor in jouw opvatting. Want jij kent geen twijfel, anders zou je ook weten dat je fout kan zitten. Daar herken ik je gehechtheid aan een overtuiging ook aan. Overtuigingen zijn fout in zelfkennis. (Altijd in vraag blijven)
”Ik neem mezelf waar door waar te nemen” verwijst dat ik mij constant bewust ben van het waarnemen van mezelf tijdens het waarnemen van objecten, echter dat deze waarneming niet gelijk is aan de waarneming van andere objecten.

Dit kan niet, je kan je niet bewust zijn van jezelf tijdens het waarnemen. Je focus is gericht op het waarnemen van objecten, dat is namelijk hetgeen de waarnemer niet-doet. (je kan het kijkende oog niet zien) Aan de hand van het waarnemen ontstaat ook direct de identiteit. Je bent namelijk alles, behalve wat je waarneemt. (ik ben niet de koe, ik ben niet het huis) Er is een scheiding tussen 'ik’ en de wereld die ik waarneem. Tenzij je een God wilt bedenken die alles voor je oplost. Of een of andere vage redenering dat de wereld in jou verschijnt. Maar daar haak ik af.

Er is niks aan te doen, degene die zich 'ik’ noemt (jij in dit geval) is een verkokerde waarnemer. Je kunt immers maar een héél klein deel van de wereld zien. De meeste Nederlanders heb je zelfs nog nooit gezien, laat staan de rest. En toch is er een oplossing waardoor je ook het geheel bent. Maar je zult de puzzel stukje voor stukje moeten oplossen, mét fouten maken!
Zien dat er niks te bereiken valt is zien.

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 19 dec 2018 22:48

Petra schreef:
19 dec 2018 09:40
Mcmadtasty schreef:
18 dec 2018 12:54

"Ik ben waarnemer" is voor mij karakteriseren van de ik.
Kun je waarnemer zijn zonder waarnemingsvermogen? Maakt dat wanneer je waarnemingsvermogen hebt, dat jij waarnemer bent?
Je neemt waar, maar ben je ook datgene wat je doet?
IDD.
Zodra je "ik ben waarnemer" zegt. Heb je jezelf al geïdentificeerd met een activiteit. Iets wat je doet is niet wat je bent.
Het zijn maar momentopnames. Die momenten dat je niet waarneemt.. BEN je dan een niet-waarnemer?
Als je soms het ene en soms het andere BENT wat zegt die 'ik ben' dan nog eigenlijk?

Het zijn meestal anderen die je graag vertellen wat je allemaal al of niet bent...
Een voorbeeld: ik heb dreadjes. Blijk ik een rasta te zijn, én vegetarisch én... :lol:
Sja denk ik dan.. dat ik dreads héb wil niet zeggen dat ik dreads bén. (Wat dat dan ook weer allemaal moge voorstellen :lol: ).
Blijft dus nog steeds de vraag wat ben ik in een oneindigheid van mogelijkheden in wat ik niet ben :)
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 15411
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Peter van Velzen » 20 dec 2018 03:41

Mcmadtasty schreef:
19 dec 2018 15:07
"Jij bent wat je doet" is voor mij alleen maar een excuus om jou niet te leren kennen. Op het moment dat ik dat excuus ga gebruiken jou niet te leren kennen verspil ik de kans mezelf te leren kennen, want jij bent tenslotte net als mij mens, wat het ook moge betekenen om mens te zijn.
Een slecht excuus. ALs je iemand wilt leren kennen, zul je juist moeten achterhalen wat die persoon doet. Niet wat hij of zijn deze seconde doet, maar wat hij of zij in de toekomst waarschijnlijk zal doen. Je bent inderdaad niet één enkele eigenschap en ook niet één enkele daad. Je bent wat regelmatig doet.
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Petra
Banned
Berichten: 6144
Lid geworden op: 14 apr 2017 12:07
Locatie: Vietnam

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Petra » 20 dec 2018 08:53

Hopper schreef:
19 dec 2018 10:49
Petra schreef:
19 dec 2018 09:40

Zodra je "ik ben waarnemer" zegt. Heb je jezelf al geïdentificeerd met een activiteit. Iets wat je doet is niet wat je bent.
Ik zou zeggen, probeer eens niet waar te nemen. Dat gaat je niet lukken, al stop je je oren, ogen en neus dicht. Dan neem je nog wel ergens een trillend spiertje waar of je hart die klopt of geruis in je oren. Hoe kan je iets doen als je het niet kan stoppen? Stoppen doet het pas als je slaapt of onder narcose bent.
Idd. Stoppen doet het als ik slaap of onder narcose ben.. wie of wat BEN ik dan? Een niet-waarnemer.

Maar dat ligt er ook weer aan hoe diep ik slaap.. in een lichte slaap kan ik bijv geprikkeld worden door de geur van koffie die binnendringt... en die ik dus waarneem en interpreteer als zijnde koffiegeur, waarop ik wakker(der) word.. met zin in koffie.
Hoe zit dat met dromen? Dan neem ik geen buitenwereld maar binnenwereld waar.
En met lucide dromen? Dan vervloeien buiten- en binnenwereld.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Waarneming_(perceptie)
Waarneming is niet alleen een passief kopiëren van indrukken van de zintuigen, maar ook het actief interpreteren van de buitenwereld
Het actief interpreteren van de buitenwereld is in mijn ogen een activiteit.
Ik denk dat jij misschien doelt op het verschil tussen bewust en onbewust waarnemen.
Dat is wat anders dan wel of niet waarnemen.
Je kunt zelfs beperkt/gedeeltelijk waarnemen als je bv in gedachten verzonken zit. Kun je dan stellen 'ik BEN waarnemer?" of moet je dan weer zeggen 'ik BEN denker"?

P.S.
Overigens is IMO waannemen een betere term voor wat we feitelijk doen. :)
Wat ik waarneem neem ik aan, maar of dat waarheid is of waan?
Braver dan the braafste braverik!

"If the mind can find no meaning, then the senses give it. Live for this, wretched being that you are."
― Anne Rice, The Queen of the Damned

Hopper
Banned
Berichten: 1064
Lid geworden op: 25 apr 2016 21:04

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Hopper » 20 dec 2018 10:32

Petra schreef:
20 dec 2018 08:53


Idd. Stoppen doet het als ik slaap of onder narcose ben.. wie of wat BEN ik dan? Een niet-waarnemer.

Maar dat ligt er ook weer aan hoe diep ik slaap.. in een lichte slaap kan ik bijv geprikkeld worden door de geur van koffie die binnendringt... en die ik dus waarneem en interpreteer als zijnde koffiegeur, waarop ik wakker(der) word.. met zin in koffie.
Hoe zit dat met dromen? Dan neem ik geen buitenwereld maar binnenwereld waar.
En met lucide dromen? Dan vervloeien buiten- en binnenwereld.
Als je onder narcose bent is de waarnemer er niet. Koffiegeur zal de waarnemer niet wakker doen maken. (gelukkig)
In een lichte slaap is het denkgebeuren nog niet erg actief, maar een zwakke waarneming als geuren is dan wel mogelijk.
De wekker toont echter aan dat in de slaap de waarnemer wel degelijk aanwezig is, anders zou het zetten van een wekker geen zin hebben.
Maar omdat de waarnemer in de droomloze slaap niets waarneemt, is deze inactief en ervaart geen tijd.
Wat betekent dat tijd aan de waarnemer voorbij trekt ipv dat de mens tijd ervaart.


Als we dromen dan nemen we de droom waar. dat kan diverse niveau’s hebben.

Het actief interpreteren van de buitenwereld is in mijn ogen een activiteit.
Ik denk dat jij misschien doelt op het verschil tussen bewust en onbewust waarnemen.
Dat is wat anders dan wel of niet waarnemen.
Je kunt zelfs beperkt/gedeeltelijk waarnemen als je bv in gedachten verzonken zit. Kun je dan stellen 'ik BEN waarnemer?" of moet je dan weer zeggen 'ik BEN denker"?

P.S.
Overigens is IMO waannemen een betere term voor wat we feitelijk doen. :)
Wat ik waarneem neem ik aan, maar of dat waarheid is of waan?

Actief interpreteren van de buiten wereld is een activiteit. Maar het waarnemen zelf niet. Kijk maar eens naar buiten, dan zie je tientallen dingen die je waarneemt, maar je focus richt zich op een mens die voorbijloopt. De andere tientallen dingen neem je wel waar, maar je doet er niets mee.

Wat je waarneemt is gedeeltelijk waan. Ieder mens creëert een zelfbeeld, ego, identiteit aan de hand van wat hij waarneemt. Het beeld op zich is dus geen waan, maar de interpretatie wel.
Zien dat er niks te bereiken valt is zien.

Gebruikersavatar
heeck
Superposter
Berichten: 8825
Lid geworden op: 21 aug 2006 14:19
Locatie: Leeuwarden

Hint

Bericht door heeck » 20 dec 2018 12:04

Allen en vanzelf vooral LonelyThinker,

Heel erg veel wat hier in dit topic langs komt is al zo benijdenswaardig goed op een rijtje gezet door:

Derik Parfit
in zijn
Reasons en Persons

dat je daarmee in een ware stroomversnelling komt!
https://en.wikipedia.org/wiki/Reasons_and_Persons schreef: . . . Reasons and Persons is a 1984 philosophical work by Derek Parfit, in which the author discusses ethics, rationality and personal identity.
. . .
. .

. . . . Using thought experiments such as these, Parfit argues that any criteria we attempt to use to determine sameness of person will be lacking, because there is no further fact. What matters, to Parfit, is simply "Relation R," psychological connectedness, including memory, personality, and so on. . .
Roeland
Begrip is een waan met een warm gevoel. Dus Mijdt Spijt.
http://skepp.be/nl/rare-apparaten/alfabetisch/full

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 20 dec 2018 13:14

Hopper schreef:
20 dec 2018 10:32

Actief interpreteren van de buiten wereld is een activiteit. Maar het waarnemen zelf niet. Kijk maar eens naar buiten, dan zie je tientallen dingen die je waarneemt, maar je focus richt zich op een mens die voorbijloopt. De andere tientallen dingen neem je wel waar, maar je doet er niets mee.
hoe weet je dat het tientallen dingen zijn dat waargenomen wordt en het niet één en hetzelfde is?
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Hopper
Banned
Berichten: 1064
Lid geworden op: 25 apr 2016 21:04

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Hopper » 20 dec 2018 15:24

Mcmadtasty schreef:
20 dec 2018 13:14
Hopper schreef:
20 dec 2018 10:32

Actief interpreteren van de buiten wereld is een activiteit. Maar het waarnemen zelf niet. Kijk maar eens naar buiten, dan zie je tientallen dingen die je waarneemt, maar je focus richt zich op een mens die voorbijloopt. De andere tientallen dingen neem je wel waar, maar je doet er niets mee.
hoe weet je dat het tientallen dingen zijn dat waargenomen wordt en het niet één en hetzelfde is?
Omdat ik over de waarnemer na kan denken. Als ik een straatbeeld waar neem, dan zal doorgaans iets wat beweegt mijn aandacht trekken. Of iets wat afwijkend is aan een normaal straatbeeld. Ik als waarnemer ben beperkt door mijn aandacht. Aandacht komt uit het denken voort: informatieverwerking van de hersenen. Ik denk na over de fietser die voorbij fietst. De rest van het straatbeeld blijft in de waarneming, maar daar wordt niks mee gedaan. Mijn hersenen kunnen geen 20 onderwerpen tegelijk bestuderen.

Nog een mooi voorbeeld: een ervaren automobilist zal zonder nadenken het 50 KM bord waar nemen en vaart minderen. De waarnemer die ik ben signaleert het bord, een conditionering in mijn hersenen (rij-ervaring) vertaald het 50 KM bord en stuurt de voet aan die het gaspedaal loslaat.

De waarnemer heeft minimaal 1 object nodig om te kunnen waar nemen. In een verkeersbeeld zijn er tientallen objecten die ik waarneem, maar het denken selecteert er in. En dat is maar goed ook, anders zou autorijden onmogelijk worden. Ik moet wel mijn voorganger van de weg kunnen scheiden.
Zien dat er niks te bereiken valt is zien.

Gebruikersavatar
Mcmadtasty
Ervaren pen
Berichten: 660
Lid geworden op: 26 okt 2017 13:30

Re: Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

Bericht door Mcmadtasty » 20 dec 2018 18:57

Hopper schreef:
20 dec 2018 15:24
Mcmadtasty schreef:
20 dec 2018 13:14
Hopper schreef:
20 dec 2018 10:32

Actief interpreteren van de buiten wereld is een activiteit. Maar het waarnemen zelf niet. Kijk maar eens naar buiten, dan zie je tientallen dingen die je waarneemt, maar je focus richt zich op een mens die voorbijloopt. De andere tientallen dingen neem je wel waar, maar je doet er niets mee.
hoe weet je dat het tientallen dingen zijn dat waargenomen wordt en het niet één en hetzelfde is?
Omdat ik over de waarnemer na kan denken. Als ik een straatbeeld waar neem, dan zal doorgaans iets wat beweegt mijn aandacht trekken. Of iets wat afwijkend is aan een normaal straatbeeld. Ik als waarnemer ben beperkt door mijn aandacht. Aandacht komt uit het denken voort: informatieverwerking van de hersenen. Ik denk na over de fietser die voorbij fietst. De rest van het straatbeeld blijft in de waarneming, maar daar wordt niks mee gedaan. Mijn hersenen kunnen geen 20 onderwerpen tegelijk bestuderen.

Op het moment dat je weet dat je een straatbeeld waarneemt ben je al aan het nadenken over wat je waarneemt en uit de waarneming.
Ik neem waar is al een denkmodus. Het besef dat je aan het waarnemen bent, dat je iets aan het doen bent. Denkmodus werkt op herkenning
Wat neem ik waar->het eerste waar naar gezocht wordt is herkenning, snelste manier. Hoeveel dingen neem ik waar? is een denkmodus.
Waarneming is maar één. de rest is interpretatie van de hersenen.
Het verschil in wat wij hebben verandert niets in de gelijkheid van wat wij zijn.
In lack'ech, ik ben een andere jij, jij bent een andere ik.

Plaats reactie