Ego en had je iemand anders kunnen zijn?

[Delight]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

[Hopper]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Wie gaat zoeken naar dat ego zal merken dat hij onvindbaar is. Dat zoeken zul je zelf moeten doen. Degene die daarbij in de weg staat is dat zelfde ego. Ik zie het op dit forum ook, atheïsten zijn net zo snel op de teentjes getrapt als gelovigen. Dat klopt ook wel: zij geloven in hun eigen ego. Zo houden ze datzelfde ego weer in stand. Je bent het dus zelf die jezelf van anderen gescheiden houdt. En dat doe je niet alleen door vijandschap, maar ook door anderen het beste te wensen. Als je een ander het beste wens, dan veronderstelt dat al dat er een ander is.

[Delight]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Wie gaat zoeken naar dat ego zal merken dat hij onvindbaar is. Dat zoeken zul je zelf moeten doen. Degene die daarbij in de weg staat is dat zelfde ego. Ik zie het op dit forum ook, atheïsten zijn net zo snel op de teentjes getrapt als gelovigen. Dat klopt ook wel: zij geloven in hun eigen ego. Zo houden ze datzelfde ego weer in stand. Je bent het dus zelf die jezelf van anderen gescheiden houdt. En dat doe je niet alleen door vijandschap, maar ook door anderen het beste te wensen. Als je een ander het beste wens, dan veronderstelt dat al dat er een ander is.

Ja, dat bedoel ik ook met "en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?", wat suggereert dat jij de ander in principe óók bent, alleen ben je dan die ander, wat jou gelijkwaardig maakt aan de ander, en andersom is de ander jou, want je bent beide een persoon, als ik het duidelijk genoeg zeg...

JIJ bent "het zijn van jezelf", en de ander is óók "het zijn van jezelf [hemzelf]", dus wat dat betreft is het zijn van jezelf equivalent bij iedereen. Stel, je hebt persoon A en persoon B. Als persoon A sterft en persoon B blijft over. Dan had het net zo goed kunnen zijn: persoon B sterft en persoon A blijft over. De situatie is hetzelfde of equivalent: een persoon is er niet meer. De andere persoon is er wel. Als wie er verdwijnt een puur willekeurige kwestie is, dan kan "degene die overleeft" net zo goed persoon A als persoon B zijn! Degene die overleeft "is" degene die er nog is. Dus "degene die er nog is" kan A of B zijn. Dus "degene die er is" kan ook A of B zijn, en ook beide tegelijk. Degene die leeft constateert dat dat zo is en dat kan dus A of B zijn, wie het ook is. A kan zeggen "ik leef nog", maar als het andersom was, kan B dat zeggen. Met andere woorden: als A leeft kan A zeggen dat A nog leeft, maar als B leeft kan B zeggen dat B leeft. Dus de "ik" die er is, is degene die "er is". Als je iemand bent, ben je iemand die "er is". En is dat dan A of B? Als B er niet meer was, was A nog steeds A, dus het bestaan van B is niet noodzakelijk voor het zijn van A (zichzelf). Wat belangrijk is voor het "zijn" van A, is het bestaan van A. Als je in dit verhaal A en B verwisselt, heb je een omgekeerde, precies equivalente situatie. Dus wie "is" er: A of B? Als het één van de twee moet zijn, kun ze het allebei zijn! Als je jezelf bent, kun je dus A zijn maar ook B.

Zoiets. Sorry.

A is "zichzelf" vanuit het perspectief van A
B is "zichzelf" vanuit het perspectief van B
Het "zichzelf zijn" van A is gelijksoortig aan het "zichzelf zijn" van B
Als A zegt dat zij er is, kan B precies hetzelfde zeggen
Als je vraagt wie A is zegt ze "ik ben ik", en B ook
Dus als je "ik" wilt zijn, kun je A zijn maar ook B
(en ook C, jezelf )

[heeck]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Ja, het is toevallig dat jij er bent zoals je er uitziet, aanvoelt en de wereld beleeft.
Omdat je niet uit of van jezelf kunt weglopen kan je niemand achterlaten.

Sommige siamese tweelingen zijn wel en andere niet scheidbaar.

Roeland

[Hopper]

Ja, dat bedoel ik ook met "en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?", wat suggereert dat jij de ander in principe óók bent, alleen ben je dan die ander, wat jou gelijkwaardig maakt aan de ander, en andersom is de ander jou, want je bent beide een persoon, als ik het duidelijk genoeg zeg...

In principe ben ik het wel eens met wat je schrijft. Er zit echter een 'maar’ aan vast. Voor ego gaat hetzelfde op als voor God. Een mens kan de overtuiging toegedaan zijn dat ego bestaat of dat God bestaat. Een mens kan ook de overtuiging zijn toegedaan dat God niet bestaat of dat ego niet bestaat. Het hebben van een overtuiging is nu uitgerekend iets wat een ego kenmerkt.

Je kan dus de overtuiging zijn toegedaan dat ego niet bestaat. Maar dan ben je een ego die de overtuiging is toegedaan dat ego niet bestaat. Dat kan natuurlijk niet! Voor deze kwestie dient de mens dus zijn geloofsovertuigingen te checken en eigenlijk steeds in vraagstelling te blijven.

Een agnost stelt dat hij niet kan weten of God wel of niet bestaat. Op dit terrein is ook een agnostische opstelling mogelijk. Een agnost is immers iemand die stelt dat hij geen kennis heeft. Dat laat niet onverlet dat je je hersens aan het werk zet zoals jij doet. De denker in jou is dan op zoek naar het ego. Ik kan wel beweren dat het ego onvindbaar is, maar dat zegt een ander niks.

Zou je bovenstaande negeren, dan kom je al snel op religieus terrein. Egoïstisch gedrag wordt al snel als 'slecht’ betiteld. Dan creëer je op onbewust niveau toch weer een ego, welke dan 'goed’ is, want niet egoïstisch.

Het gaat er op dit onderwerp om dat je eigen denken steeds afstand schept over alles waar over nagedacht wordt. Iemand vind bijvoorbeeld Erdogan een schurk. Met die mening is op zich niks mis, maar het denken zelf schept de afstand.

[axxyanus]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Is dit een vraag die specifiek over mensen moet gaan, of is het meer algemeen?

Ik heb hier zo net een een muntstuk van 50 cent voor me gelegd. Is het toevallig dat dit muntstuk, dit muntstuk is en geen ander? Wat zou het geweest zijn als het niet dit muntstuk was geweest? Als dit muntstuk niet iets anders had kunnen zijn, wat houdt dit muntstuk dan gescheiden van de rest?

Maakt het veel verschil als het om een mens gaat i.p.v. een muntstuk?

[Delight]

Is dit een vraag die specifiek over mensen moet gaan, of is het meer algemeen?

Ik heb hier zo net een een muntstuk van 50 cent voor me gelegd. Is het toevallig dat dit muntstuk, dit muntstuk is en geen ander? Wat zou het geweest zijn als het niet dit muntstuk was geweest? Als dit muntstuk niet iets anders had kunnen zijn, wat houdt dit muntstuk dan gescheiden van de rest?

Maakt het veel verschil als het om een mens gaat i.p.v. een muntstuk?

Ja, heel interessante invalshoek!

[Peter van Velzen]

Een mens heeft in elk van zijn cellen 46 chromosomen. 23 geërfd van zijn moeder en 23 geërfd van zijn vader. Als we veronderstellen dat deze chromosomen onveranderd worden doorgegeven, dat is de kans dat bij en bevruchting jouw specieke set chromosomen ontstaat op 2 in de macht 46. 2 tot de macht 10 (1024) is vrijwel hetzelfde als 10 tot de macht 3 (1000). Dus de kans dat jij jij bent is 1 op de 64 biljoen. Omdat 80 % van de bevruchte eicellen niet tot een geboorte leiden moet dit getal wellicht nog door 5 worden gedeeld en krijgen we 1 op de 13 biljoen.

De kans dat iemand anders jij is hangt grotendeels af van het aantal broers of zussen dat je hebt. Ik heb er één, dus de kans dat dat mij is is 1 op de 13 biljoen. Dat is verwaarloosbaar klein en dat blikt ook wel, dant hij is een vrouw (mijn zuz dus). De kans dat een niet familielid jou is is vele malen kleiner, maar zelfs als ze even groot zou zijn dan is de kans dat er ergens op aarde een dubbelganger van jou rondloopt minder dan 1 op 2.000 Die rekensom blijkt echter, niet op te gaan, want er zijn eicellen die na bevruchting tot meerdere indivisuen leiden. Zodoende is 1 op de 300 mensen deel van een identieke tweeling.

Het blijkt echter dat ook identieke tweelingen verschillende personen zijn. Ze bevinden zich noodzakelijkerwij op verschillende plaatsen en ontwikkelen zich daardoor niet geheel identiek.

Dus vergeet het maar iemand anders kan nooit jou zijn. Ook de kans dat jij jij zou zijn was tevoren heel klein, en de kans dat jij je ontwikkelen zou zoals je je hebt ontwikkeld was ook behoorlijk klein. Desalnietemin de kans dat jij jij bent achteraf één.

[Petra]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Hoe toevallig je het vindt ligt er maar net aan hoe je in de wereld staat. Of je gelooft in god of karma e.d. of chaos en willekeur.
Ik schrijf 'gelooft' omdat we het m.i. allemaal nou eenmaal niet zeker weten, maar al denk je het zeker te weten valt het m.i. ook nog onder geloven.

Ja, je bent van een ander gescheiden. Van velen zelfs zo ver dat we mekaar om het leven kunnen brengen. Sommigen staan wat minder ver, een enkeling staat zo dichtbij dat je daar weer je leven voor zou geven. Je kroost bijv.

Zelfs eigen lijf en brein kunnen 'gescheiden' zoals bij een multi personality disorder/dissociative identity disorder. Dan bevinden er zich meerdere 'anderen' in één lichaam. Hoeveel ik en een ander-besef er in een vegetatieve comapatient zit is ook maar de vraag.
Waaruit al blijkt dat die ikke meer is dan alleen een brein of een lijf, en dat in gezonde toestand die ik een verbintenis tussen brein, lijf en omgeving is.

Die ik is een samenraapsel van invloeden; elke ik is een unieke ik, ook al zijn er vele overeenkomsten.
Al die subjectieve ikken t.o.v. van al die andere subjectieve ikken vind ik het meest intrigerend. Kijk maar naar de rollen die je aanneemt op je werk, of thuis naar je kinderen, partner, ouders, familie, vrienden, kennissen etc.
Dat kun je van een muntje/object niet zeggen.

Je klinkt alsof die gescheidenheid iets ergs is. IMO is het juist iets enorm moois. Dankzij die gescheidenheid of afgescheidenheid is er wisselwerking. Moet er toch niet aan denken dat iedereen zou zijn zoals ik.
Ik vind het allemachtig prachtig als je stelt dat alle mensen gelijk zijn en evenveel waarde hebben. Een mooie algemene gedachte. Veel mensen zeggen het, als er toch eens wat mensen waren die het ook zouden naleven zag de wereld er heel anders uit. Zien we maar weer 's het verschil tussen zeggen en doen.
Voor MIJ hebben alle mensen helemaal niet evenveel waarde, gelijkwaardigheid als mens prima hoor, maar Ik geef om de ene nou eenmaal meer dan om de ander.
Voor slechts enkelen ga ik door roeien en ruiten. 'Slechts': dat zegt al genoeg.

P.S.
As usual.. tig correcties; ook daar ben ik uniek in.

[Petra]

Omdat je niet uit of van jezelf kunt weglopen kan je niemand achterlaten.

Roeland

Niet fysiek maar wel mentaal, dan heb je zelfs jezelf achtergelaten.

Maar nu ben ik natuurlijk weer aan het pluimballen, dat vinden anderen niet altijd net zo leuk als ikke.

[heeck]

Omdat je niet uit of van jezelf kunt weglopen kan je niemand achterlaten.

Roeland

Niet fysiek maar wel mentaal, dan heb je zelfs jezelf achtergelaten.

Maar nu ben ik natuurlijk weer aan het pluimballen, dat vinden anderen niet altijd net zo leuk als ikke.

Erger nog, je spuit precies die nonsens waarmee Lonely Thinker nu erger onder de verwarringsprut komt.

Leuk, leuk, leuk over de top.

Roeland

[Petra]

Is het toevallig dat jij jij bent, en als je iets of iemand anders was geweest, wie was jou dan geweest?

Als je niet iets of iemand anders kunt zijn, waarom dan niet? Wat houdt "jij" en "de ander" gescheiden?

Beetje rare vraag misschien.

Wie gaat zoeken naar dat ego zal merken dat hij onvindbaar is. Dat zoeken zul je zelf moeten doen. Degene die daarbij in de weg staat is dat zelfde ego. Ik zie het op dit forum ook, atheïsten zijn net zo snel op de teentjes getrapt als gelovigen. Dat klopt ook wel: zij geloven in hun eigen ego. Zo houden ze datzelfde ego weer in stand. Je bent het dus zelf die jezelf van anderen gescheiden houdt. En dat doe je niet alleen door vijandschap, maar ook door anderen het beste te wensen. Als je een ander het beste wens, dan veronderstelt dat al dat er een ander is.

Eerst is het onvindbaar maar staat wel in de weg.... en dan ben je op je teentjes getrapt.
Ik vind het iets wonderlijks dat ego wat in de ehhh.. 'verlichte kringen' verbonden is met een negatieve connotatie. Alsof het iets slechts of verkeerds is om een ego te hebben, of om een ego te zijn. En dat er hogere en lagere ego's zouden zijn. Hoe hoger je op de verlichtingsladder komt hoe harder je aan dat ego gewerkt moet hebben, om het kwijt te raken dan welteverstaan.. Waarom je iets kwijt zou moeten zien te raken wat toch al onvindbaar is vind ik ook zoiets wonderlijks.

Als je het wedstrijdje egotrippen hebt gewonnen mag je dat showen door met je kaalgeschoren kop in een soepjurk humble te spelen.
Eerlijk gezegd vind ik het vooral een hoop poeha om niks.
Wederom is het maar weer een woord. Wat IMO net zoveel voorstelt als je er zelf van wilt maken.

[Petra]

Erger nog, je spuit precies die nonsens waarmee Lonely Thinker nu erger onder de verwarringsprut komt.

Leuk, leuk, leuk over de top.

Roeland

Wat enig om in dezelfde tijdzone te zitten als die o zo leuke magische ander.

[Delight]

Dus vergeet het maar iemand anders kan nooit jou zijn.

Stel:
A = Wilma
B = Wim

Er geldt: (A="ik") EN (B="ik"), in de zin dat beide zichzelf "ik" noemen en als "ik" ervaren.

Dus als je de vraag stelt: Wie is "ik"? Kun je zeggen: A is "ik".

Maar als je dan stelt:

A = Wim
B = Wilma

en je stelt dezelfde vraag, is dan A de "ik" of B?

[Hopper]

Eerst is het onvindbaar maar staat wel in de weg.... en dan ben je op je teentjes getrapt.
Ik vind het iets wonderlijks dat ego wat in de ehhh.. 'verlichte kringen' verbonden is met een negatieve connotatie. Alsof het iets slechts of verkeerds is om een ego te hebben, of om een ego te zijn. En dat er hogere en lagere ego's zouden zijn. Hoe hoger je op de verlichtingsladder komt hoe harder je aan dat ego gewerkt moet hebben, om het kwijt te raken dan welteverstaan.. Waarom je iets kwijt zou moeten zien te raken wat toch al onvindbaar is vind ik ook zoiets wonderlijks.

Vergeet die spirituele kringen maar. Die zijn inderdaad op jacht naar het ego. En juist door het op jacht gaan op het ego komt dat ego tot leven, zie ook mijn eerdere opmerkingen. Verder kan een ego inderdaad 'goed’ zijn. En ook dat is een ego. Je zou ego kunnen omschrijven als degene die zichzelf ik noemt. En dat doen we allemaal. Maar velen hangen er een goed/slecht beeld aan op (Kijk mij nou eens goed zijn!), dat is het punt. Wie daar mee stopt houdt alleen degene over die denkt en waarneemt.