bewustzijn + de ruimtetijd = ervaring van gebeurtenissen zich ontvouwend van moment tot moment

[Peter van Velzen]

Dat wij de ruimtetijd niet ervaren als onafhankelik van de tijdrichting, heeft niets met menselijk besutzijn te maken maaar alles met entropie. Die zorgt ervoor dat er wel aanwijzingen in de huidige toestand zijn, voor een situatie met minder entopie (noemen wij "verleden"), maar niit voor een situatie met méér entropie (die wij derhalve toekomst noemen, Zoals ik al enkele malen heb trachten duidelikj te maken: Mochten wij naar het verleden reizen, dan verliezen we onze herinneringen, en zien de toestand voordat we in de tijdmachine stapten gewoon weer als toekomst! Dat geldt niet alleen voor bewuste dieren, het geldt voor alles dat waarneemt.

[Petra]

Bewustzijn speelt een rol in de wijze waarop wij tijd (en ruimte) ervaren. Kant zou dan gelijk hebben toen hij stelde dat tijd (en ruimte) eigenschappen zijn die door het bewustzijn worden opgelegd aan de waarnemingen.

Heb je dit gezien? ..
https://blog.frontiersin.org/2017/06/12 ... -networks/

Blue Brain Team Discovers a Multi-Dimensional Universe in Brain Networks

Zou dat ermee te maken kunnen hebben?

[MaartenV]

Bewustzijn speelt een rol in de wijze waarop wij tijd (en ruimte) ervaren. Kant zou dan gelijk hebben toen hij stelde dat tijd (en ruimte) eigenschappen zijn die door het bewustzijn worden opgelegd aan de waarnemingen.

Heb je dit gezien? ..
https://blog.frontiersin.org/2017/06/12 ... -networks/

Blue Brain Team Discovers a Multi-Dimensional Universe in Brain Networks

Zou dat ermee te maken kunnen hebben?

Ik ken te weinig van die materie om daar op goed te kunnen antwoorden, Petra. Dimensies in wiskunde zijn bijvoorbeeld al verschillend van dimensies in de natuurkunde voor zover ik weet. Ik begrijp bijvoorbeeld ook niet hoe men iets wiskundig kan beschrijven (meerdere dimensies), maar deze niet kan zien en meten: die wiskundig bedachte extra dimensies zijn
niet experimenteel te toetsen, daar die dimensies buiten de menselijke waarneming vallen. Dat lijkt me bijgevolg puur theoretisch. Maar bon, dat ligt wellicht aan het feit dat ik de materie niet voldoende ken.

Het enige wat ik in deze topic probeerde is voort te bouwen op de Wikipediadefinitie van ruimtetijd en de notie dat wij die ruimtetijd niet als zodanig ervaren. (verleden, heden én toekomst) De reden waarom we dat niet zo ervaren, wijt ik aan het bewustzijn. Want ervaren van de wereld is een eigenschap van het bewustzijn.

[Maria]

Want ervaren van de wereld is een eigenschap van het bewustzijn.

Maar is het niet-ervaren van iets dan ook alleen een kwestie van bewustzijn?

[MaartenV]

Want ervaren van de wereld is een eigenschap van het bewustzijn.

Maar is het niet-ervaren van iets dan ook alleen een kwestie van bewustzijn?

De werkelijkheid op zichzelf (an sich) is 4 dimensioneel. Maar wij kunnen slechts 3 dimensies in het heden ervaren, van moment tot moment. Volgens mij is het logisch te denken dat dat komt door de interactie van ons bewustzijn met de werkelijkheid die eigenlijk 4-dimensionaal is. Wij hebben, via ons bewustzijn, enkel toegang tot het heden. Niet tot het verleden.

[Maria]

Want ervaren van de wereld is een eigenschap van het bewustzijn.

Maar is het niet-ervaren van iets dan ook alleen een kwestie van bewustzijn?

De werkelijkheid op zichzelf (an sich) is 4 dimensioneel. Maar wij kunnen slechts 3 dimensies in het heden ervaren, van moment tot moment.

Dat zijn er dus 4
Veel mensen kennen niet de termen van dimensies. Ken je die termen wel en doorzie je het, dan kun je je dat wel degelijk bewust zijn.
Zo met kennis van 3 dimensies, maar ook met kennis van de 4e

Je vat 'm niet, denk ik', wat ik schreef, daarbij doelend op wat je schrijft als zou verleden, heden en toekomst in de werkelijkheid samen kunnen vallen.
Als je iets niet ervaart, dan hoeft het helemaal niet zo te zijn, dat dit is omdat we het niet kunnen ervaren, maar zeker ook omdat het kan zijn, dat het niet zo is zoals en hoe jij dat bedenkt.

Volgens mij is het logisch te denken dat dat komt door de interactie van ons bewustzijn met de werkelijkheid die eigenlijk 4-dimensionaal is. Wij hebben, via ons bewustzijn, enkel toegang tot het heden. Niet tot het verleden.

Maar we hebben er wel kennis van. (JIj en ik en nog een heleboel meer mensen.)
En als je die kennis meeneemt in je interpreteren van wat je direct ervaart via je zintuigen, dan kun je dat zeker ook meenemen in je beoordeling van dit issue.
Dat is wat wij continu doen.
Via onze zintuigen komen de prikkels binnen, die worden waargenomen door onze hersenen, mits de prikkelgeleiding in orde is, maar nooit letterlijk, we worden maar een deel ervan bewust.
Dat is wat jij ook weet, maar bovendien ervaren we ook aan de hand van wat we ervan kennen. Dat is wat het eerst in ons bewustzijn komt, waardoor de interpretatie van alle gegevens die binnen komen al scheef kunnen lopen vanaf het begin.
Dat is ook wat jij weet, maar geen rekening mee lijkt te houden.
Daarom is het ook juist zo, dat ervaring subjectief is voor één persoon met zijn specifieke kennis van en binnen één ruimtetijd gebonden gebeurtenis en is het wel degelijk afhankelijk van de 4 dimensies.
En dat weten velen en houden daar dan ook rekening mee met het beoordelen van dit onderwerp.

[Hopper]

In bewustzijn kan heden, verleden en toekomst per definitie niet bestaan. Waarmee die hele blockuniverse al vervalt.

Hier zeg je het zelfde dan ik, met dit verschil: mijn idee is dat het universum zonder bewustzijnden (zonder dieren of mensen) het block universum is van Brian Greene. Alle events zijn simultaan aanwezig, zoals Einstein en Minkowski het bedachten.

Pas wanneer er bewustzijnden zijn, ervaren zij een 3D wereld: een zich ontvouwen van de gebeurtenissen van moment tot moment doorheen de tijd vanuit een positie in het heden.

Dus eigenlijk zeg jij het zelfde.

Dus op zich, zonder ons, dieren en mensen, bestaat de werkelijkheid als de ruimtetijd waarin alle gebeurtenissen uit verleden, heden en toekomst aanwezig zijn in dat blokuniversum. Pas wanneer een bewuste waarnemer bestaat, neemt die een zich ontvouwen van de gebeurtenissen doorheen de tijd waar.

Dus de werkelijkheid op zichzelf, zonder bewuste waarnemers, is dat block universum van Brian Greene. Pas wanneer er bewustzijnden zijn ervaren zij de werkelijkheid als sequentieel opvolgende gebeurtenissen. Zo zie ik dat.

Misschien zeg ik hetzelfde, toch proef ik gevoelsmatig verschil in opvatting over de stelling welke je hier ter berde brengt. Plaats een waarnemer op aarde en hij ziet na 8 minuten het licht zoals dat de zon 8 minuten daarvoor verliet. Plaats ook een waarnemer op Mars en hij ziet 4 minuten later dan de waarnemer op aarde hetzelfde licht. (En ziet dus het licht zoals dat 12 minuten daarvoor de zon verliet) In het bewuste waarnemen zit tussen beide waarnemers geen enkel verschil. Dat wat het verschil maakt is de locatie. Immers, zou één waarnemer zich met de snelheid van het licht van de aarde zich naar Mars begeven, dan zou hij 4 minuten lang hetzelfde licht zien. Dat is de reden dat bewustzijn geen heden, verleden en toekomst kent. Maar in die 4 minuten kan de waarnemer die met de snelheid van het licht reist wel allerlei gedachten hebben over de zon die hij waarneemt.


Ik zou de stelling dus anders formuleren: denken + de ruimtetijd = ervaring van gebeurtenissen zich ontvouwend van moment tot moment. Wij als mens kunnen denken en daarom ervaren we zoiets als tijd. Plaatsen we een dier in de hiervoor geschetste, denkbeeldige lichtreis dan ervaart hij niets. Hij neemt de zon waar, maar kan er geen gedachten over hebben.

Bewustzijn is iets ervaren, iets waarnemen, waarbij je weet hebt van je zelf. Ik bekijk de zaken wat anders dan de meesten, in feite trekt de ruimtetijd aan mij voorbij. Dat gaat vanzelf, als waarnemer zie ik -als ik de hele dag er voor uit trek- de zon bewegen van oost naar west. Dat geeft al een lichte ervaring van tijd. Betrek ik er andere verschijnselen bij, dan wordt de tijd steeds indringender. Maar voor die andere verschijnselen heb ik denkcapaciteit nodig: hé, er vliegt een vliegtuig over. Het denken over het vliegtuig geeft tijds-ervaring.

[MaartenV]

Zou de maan plots niet meer bestaan als we er niet naar kijken? Zou het gekraak van een vallende boom in het bos niet bestaan hebben, wanneer geen waarnemer zich in het bos begaf.

Wel, ik heb daar een verklaring voor vanuit bovenstaande wellicht foute theorie.

The collapse of the wavefunction dient dan gezien te worden als een waarneming door een levende waarnemer (mens of dier) van de fenomenen in het heden, terwijl in werkelijkheid de fenomenen simultaan verspreid zijn over verleden, heden en toekomst in spacetime. (Brian Greene).

Want het metende quantum meetinstrument bestaat in het verleden, het heden en waarschijnlijk ook in de toekomst simultaan in de ruimtetijd. De wetenschapper neemt het meetinstrument en diens meting van moment tot moment waar: enkel in het heden. De collapse of the wavefunctie is volgens mij het achtereenvolgens vaststellen van het meetinstrument en zijn metingen in het heden, wat eigenlijk verspreid is over verleden, heden en misschien ook toekomst. (spacetime).

Elk moment, van het begin van de meting tot het einde van de meting bestaat tegelijk in spacetime. Enkel een waarnemer ziet het meten van moment van moment gebeuren. Daar gebeurt 'the collapse of the wavefunction'.

Dus de maan bestaat in verleden, heden en misschien ook toekomst simultaan wanneer er geen bewustzijnden zijn. Wanneer er bewustzijnden zijn die waarnemen met hun beperkte zintuigen, zien zij die hele ruimtetijd niet en zien zij enkel een maan in het heden.

Het vallen van de boom en de gevallen boom bestaan tegelijk in de ruimtetijd. De waarnemer neemt ze enkel afzonderlijk waar. Dat is 'the collapse of the wavefunction'. The wavefunction is de verspreiding van de fenomenen over verleden, heden en misschien ook toekomst simultaan. Pas een waarnemer neemt ze van moment tot moment waar. (collapse)

[Peter van Velzen]

Het is - Maarten - waarschijnlijker dat de golffunctie enigzins illusionair is, We nemen immers geen toestanden waar, alleen gebeurtenisssen.

[MaartenV]

Peter, je link werkt niet.

[MaartenV]

Dit filmpje legt heel goed uit wat 'spacetime' (ruimtetijd) is en wat wij slechts kunnen waarnemen:

[Peter van Velzen]

Peter, je link werkt niet.

Ik heb helemaal geen link willen plaatsen. Ik heb het home-adres van freethinker.nl dan ook verwijderd uit de tekst.

[MaartenV]

Wat ik feitelijk bedoel is dat de 4D-werkelijkheid die zich 'daarbuiten' voordoet in de werkelijkheid, door ons bewustzijn als een 3D-werkelijkheid wordt ervaren, in een volgorde verleden-heden-toekomst, die het an sich niet heeft. In de 4D-wereld daarbuiten vormen tijd en ruimte 1 zelfde geometrische figuur die door Minkowski en Einstein is beschreven. Zo begrijp ik het toch. Pas door interactie van een bewustzijn met die 4D-geometrische figuur ontstaat de ervaring van een 3D-werkelijkheid.

Zie:

[MaartenV]

Er werd eerder een wetenschappelijke publicatie ingediend, waar men hetzelfde denkt dan ik over bewustzijn en het bestaan van tijd. Bewustzijn zou tijd doen ontstaan.
zie hier.
zie paper in Annalen der Physik.

[Peter van Velzen]

Er werd eerder een wetenschappelijke publicatie ingediend, waar men hetzelfde denkt dan ik over bewustzijn en het bestaan van tijd. Bewustzijn zou tijd doen ontstaan.
zie hier.
zie paper in Annalen der Physik.

Zoals gebruikelijk hecht jij weer te veel belang aan bewustzijn, Informatie veroorzaakt de tijdsrichting. Niet bewustzijn. Bewustzijn is zelf een gevolg van informatie, het veroorzaakt slechts weinig..