Omgaan met sociale media.

[Maria]

Ik was met mijn man bij vrienden, restauranthouders, wat vroeger dan gepland, en we werden ontvangen en van een glaasje voorzien door de dochter des huizes, toen 18 jaar.
Midden in een gesprek ging er een piep en terwijl mijn man iets tegen haar aan het zeggen was, greep ze haar mobiel en moest ze even lezen wat er gemeld werd.
Wsl. gedrag, waar ze zich niet van bewust was, dat het heel onbeleefd was.
Het leek een automatisme.
Wat ik niet had verwacht, daar verder de omgangsvormen altijd prima waren en we nooit storingen ondervonden.
Nu was het wel zo, dat ze veel op zichzelf aangewezen waren daar beide ouders druk met werken waren, juist in de tijden dat de kinderen thuis waren.
Haar zus van 16 was alleen maar in haar foontje geïnteresseerd, zat in een hoekje en hebben we verder niet gehoord.
Dit lijkt normgedrag te zijn geworden onder jongeren, maar hoe is dat als je volwassen wordt en bent?

Hoe is dat bij onszelf?
Hoe gaan we onze kinderen hierin voor en hoe reageren wij op dit gedrag bij vrienden?

Zijn we bewust bezig ons te informeren nu we zoveel globaal internet bereik en contact kunnen hebben?
Of zijn we op heel veel berichten sites geabonneerd en vliegen we bij elke piep van onze mobiel naar dat ding, omdat we niet het geduld op kunnen brengen om dat slechts een paar maal per dag te doen op momenten, dat we alle tijd aan onszelf hebben.
Of geregeld achter onze laptop, want stel dat je wat mist.

Een goede training om bewust om te gaan met de sociale media.
Niet uit gewoonte steeds even kijken en direct reageren, maar om de zoveel tijd nieuwsgierig zijn en een paar voor jou interessante sites/topics doornemen, die je bewust hebt gekozen.
Je kunt je gewoon abonneren op een topic en alleen daar reageren.
Als je genoemd wordt ergens, dan wordt dat in de laatste update doorgegeven.

En dan nog werkt het vaak op mijn nieuwsgierigheid en drang om de bronnen van het bericht te achterhalen, zodanig dat ik er nog flink wat tijd aan kan besteden.
Bij forummen, direct met mede geïnteresseerden kan daar nog bijkomen, dat je echt het gevoel hebt dat je tegenover elkaar zit en ook dat emoties mee gaan spelen in je berichten.
Soms wacht ik dan een paar uur met reageren.
Als het even gerust heeft en ingewerkt is, dan zijn mijn gedachten erover vaak veel rationeler.
Kan ik adequater reageren, maar zeg ook soms, nee, ik hoef niet overal op te reageren.

[Peter van Velzen]

Ik heb helemaal geem telefoon. En ik mis hem ook niet. Kesinee laat hem vaak ergens liggen, zodat ik hem haar achterna moet brengen als ze gebeld worrt is een "gewone"mobiel. Heel bijzonder tegenwooordig. De kleinkinderen hebben wel een smartphone. Die zijn zwaar gehandicapt zonder. Uiteraard allemaal via mijn WIFI. Als ik die afsluit als ik ga slapen, komt er even later prompt iemand de huiskamer binnen om hem weer op te starten. Slapen hoeft niet, on/line zijn wel!

[Gershom]

Een telefoon is voor mij een instrument om een afspraak te maken met de huisarts of de dierenarts. Ik haat telefoneren.
Toch heb ik een smartfoon aangeschaft, omdat mijn Mimi angstig wordt als ik te lang weg blijf met de hond. Wanneer dat beestje op jacht gaat is hij niet zomaar terug. Dan bel ik dat het een uurtje later wordt. Voordeel van het apparaat?
Buienradar!
Vanmorgen had ik nog een compulsieve beller onder mijn scootmobiel!! Ja je gelooft het niet...Die scholiere reed mij op het fietspad tegemoet. Honderd meter onbelemmerd zicht, en toch rijdt zij al bellend op mij in.
Kind huilen van schrik maar gelukkig geen letsel. Wel gaten in haar spijkerbroek, maar ze zei dat ze dat kledingstuk zo gekocht had...Volgens mij was zij opgelicht.

[heeck]

Vroeger moest je naar het postkantoor om via een telefonist(e) op te bellen en waren er minder dan duizend telefoonnumners in Castricum,
Vroeger was er geen auto in de straat waar ik toen woonde,
Vroeger toen we (Mijn ouders) telefoon moesten nemen, kwam die in de gang te hangen, zodat je stond te bellen,

Vroeger was er een Parool-columnist (Dagboekanier=Henri Knap) die meende dat telefoongesprekken kort en zakelijk moesten worden gehouden,
Ietsje minder vroeger (1970) kon je in de VS nog met een aantal buren op een enkele (goedkopere trunc)lijn hangen zodat je elkaar kon horen en ook kon verzoeken eens te stoppen,
Vroeger heette milieudienst gewoon vuinisdienst,

Vroeger hadden we nog radio-distributie met een station of drie en na twaalven zachte ruis,
Vroeger waren fietsen met versnelling heel erg zeldzaam,
Vroeger waren er geen verplichte veiligheidsriemen en zelfs in 1965 nog waarschuwde mijn garagist me voor de waardevermindering wegens het doorboren van mijn chassis en koetswerk voor het bevestigen van vier veilgheidsriemen,


Kortom, wat zijn jullie een zootje verschrikkelijke teutebellen,

Eindelijk heb ik al mijn adressen onder de belknop, kan ik bij een valpartij zelf 112 waarschuwen, heb ik een godswonderlijk GPS dat mij wijst waar ik ben en waar ik heen kan, en ben ik nooit mijn opschrijfblokje en potloodje meer kwijt, want mijn handy zit met een touwtje aan mij vast.
Oh ja, en mijn fototoestel heb ik naar de kringloop gedaan, een loep is ook al ingebouwd en eindelijk kan ik weer stiekem onder de dekens lezen en zelfs film kijken.

En omdat ik niet gestoord wil worden staat het opbel-geluid op UIT.

Roeland

[Maria]

Vroeger ............
Vroeger ................
Vroeger .........................

Kortom, wat zijn jullie een zootje verschrikkelijke teutebellen,

Eindelijk heb ik al mijn adressen onder de belknop, kan ik bij een valpartij zelf 112 waarschuwen, heb ik een godswonderlijk GPS dat mij wijst waar ik ben en waar ik heen kan, en ben ik nooit mijn opschrijfblokje en potloodje meer kwijt, want mijn handy zit met een touwtje aan mij vast.
Oh ja, en mijn fototoestel heb ik naar de kringloop gedaan, een loep is ook al ingebouwd en eindelijk kan ik weer stiekem onder de dekens lezen en zelfs film kijken.

En NU geniet jij van al deze voordelen en zie jij nergens problemen bij het gebruik van sociale media en het daaromheen hangende gedrag.
Moooooooooooi.

[Gershom]

heeck schreef

Kortom, wat zijn jullie een zootje verschrikkelijke teutebellen,

Dat vroeger van jou, is niet eens zo gek lang geleden. Maar een goed deel van het ledenbestand hier is inderdaad van vroeger
De veranderingen gaan zo duizelingwekkend snel, dat mijn brein niet in staat is dat tempo bij te houden.
Ik tik dit bericht, terwijl ik luister naar muziek dat ik vanaf het internet in een klein doosje heb gestopt, terwijl "oortjes" ervoor zorgen dat ik mijn omgeving niet stoor. 40 jaar terug was zoiets onbestaanbaar. Jaren geleden fotografeerde ik met een camera waar een filmpje in moest. Nooit kwam de gedachte in mij op,"Dat moet met mijn telefoon toch ook kunnen"?

Dat laat onverlet de enigszins zorgelijke toon waarop wij die zegeningen bespreken. Het teloorgaan van goede sociale betrekkingen, dat er een gevolg van is, en de inderdaad levensgevaarlijke risico's die mensen in het verkeer nemen
omdat een groeiend aantal van hen dwangmatig met de smartfoon bezig is. Dat maakt ons geen "teutebellen"
Aan de telefoon kan ik soms inderdaad wat teuterig overkomen als ik bel. Maar dat komt door mijn kunstgebit.

Verrek, dat bestond vroeger ook al niet. Teutebellen aten de rest van hun leven pap, en vergaten vaak waar zij hun speer hadden gelaten

[Maria]

Alleen voor de teutebellen.
Degenen, die het niet zo somber inzien mogen gewoon hun ogen sluiten.

Het Parool - 18 JANUARI 2015
'Leg je mobiel eens weg voor een gezellige avond'

70 procent
Geeft aan wekelijks tot dagelijks te worden genegeerd door gesprekspartners die zijn afgeleid door hun telefoon.
4 procent
Gaf die persoon te kennen dat het gedrag ze verontwaardigde.
25 procent
Van de ondervraagden gaf aan dat het de relatie beschadigde.

AD - 19-03-18
Met telefoon op tafel verveel je je sneller in een restaurant

Wie zijn telefoon op tafel laat liggen, geniet minder van zijn maaltijd en de gezelligheid.

Deze foto is trouwens afkomstig uit een Frans bericht van vorig jaar over een restauranthouder die de mobiel verbood in zijn restaurant.
Het AD nam de foto over
positivr.fr - 31 août 2017
HÉRAULT : DANS CE RESTAURANT, LES TÉLÉPHONES SONT INTERDITS

Pour remettre la convivialité et l’échange au coeur de son établissement, le patron d’un restaurant a eu une idée géniale et l’exploite à fond : il a interdit l’usage des téléphones portables et distribue cartons jaunes et cartons rouges aux contrevenants. Résultat : une ambiance garantie… et des clients qui se parlent à nouveau !

En de gasten begonnen weer te praten!
.

[heeck]

En NU geniet jij van al deze voordelen en zie jij nergens problemen bij het gebruik van sociale media en het daaromheen hangende gedrag.
Moooooooooooi.

Tuuuurlijk zie ik die, en ervaar ik zelfs ook zelf allerlei nadelen, maar teutebellen klonteren samen in hun onrepareerbare beklagenswaardigheid over het verschijnen van weer een dag die niet gelijk is aan gisteren van vorig jaar.
Een ware massale Calimero-wederopstanding zonder enig initiatief voor het zelf schoonvegen van de eigen omgeving.

Een toeter op de eigen rollator heb ik zojuist opgeschroeft, opdat ik tijdig smartfoon-geobsedeerden kan waarschuwen en een bordje op de voordeur dat smartfoons in dit huis bijzonder op prijs worden gesteld als ze op de theaterstand zijn gezet.

Al mijn vrienden en zelfs kennissen weten dat ik ontzettend graag juist met hen ouwehoer en niet naar hun ge-ouwehoer met iemand aan de andere kant van hun smartfoon. Na een enkele vette grijns beseffen ze dan dat ze net zo zijn, want anders hadden ze me wel kunnen bellen en zo de reismoeite uit hebben gespaard. En gezellig uit een e-Reader voorlezen ipv een papieren boek, dat maakt echt niet uit.

Vroeger kon je nog gewoon geld opnemen bij iemand die je herkende,
Vroeger hoefde je niet zelf te tanken,
Vroeger kon je je betaalpasje niet verliezen,
Vroeger zag je zelden de auto voor je zolang over de vluchtstrookstreep zwalken,
Vroeger had je Lieve Lita voor raad en ook Amy Groskamp,

Vroeger werd je ook niet ouder, staat me zomaar bij; moest ik ook bijleren.

Roeland

[Fenomeen]

Prachtig topic dit!
Alsof ik een stukje van Hendrik Groen lees.
Iemand een glaasje Exota?

[Gershom]

heeck schreef;

Een toeter op de eigen rollator heb ik zojuist opgeschroeft, opdat ik tijdig smartfoon-geobsedeerden kan waarschuwen

Mijn scootmobiel is standaard met een claxon uitgerust. Maar op het moment dat de whatsappende scholier op mij inreed
Ging net mijn telefoon, en je begrijpt dat gaat voor.

[Maria]

Prachtig topic dit!

Aan een flinke portie zelfspot is nog nooit iemand doodgegaan.
Laat de oude knarren maar schuiven.

[Gershom]

heeck schreef

En gezellig uit een e-Reader voorlezen ipv een papieren boek, dat maakt echt niet uit.

Ja, dat maakt wel uit. Tijdens de sjabbat, wordt er elke week in sjoel een bepaald gedeelte uit de torah gelezen.
Uit een met de hand gekalligrafeerde perkamenten rol. Na het beëindigen van die lezing moet de rol onder het zingen van een lofprijzing aan de gemeente worden getoond. Dit is een dramatisch hoogtepunt van die sjabbat-viering. De rol weegt een fors aantal kilo's. De persoon aan wie de mitsve van het tonen der rol is toegekend, is zeer vereerd, en tegelijkertijd verantwoordelijk voor een goede afsluiting. Hij dient als een volwaardig gewichtheffer dat zware geval hoog boven zijn hoofd te houden, en zijn lichaam naar links en rechts te bewegen, zodat de ganse gemeente er een blik op kan werpen.
(Niet iedereen kan even goed mikken, dus er liggen wel eens wat losse blikken her en der verspreid) Zou hij echter de rol laten vallen, dan dient de gemeente een hele week te vasten. Als gevolg daarvan is hij vaak minder welkom in die sjoel.
Stel u deze ceremonie voor met het tonen van de e-reader en je begrijpt dat deze nouveauté de boekrol nooit zal vervangen
Voor een snelle boodschap gebruik ik trouwens nog steeds een kleitablet, en mijn officiële documenten hak ik nog immer in graniet. Want dat is duurzaam.

[Petra]

Alleen voor de teutebellen.
Degenen, die het niet zo somber inzien mogen gewoon hun ogen sluiten.

Geeft aan wekelijks tot dagelijks te worden genegeerd door gesprekspartners die zijn afgeleid door hun telefoon.

Sja, als 'n mobiel gezelliger is dan jou als gesprekspartner, ben je misschien heel gewoon ehhhh... saai.

-Wat lief?
-Ik zei.. de jeugd van tegenwoordiiiiig
-Oh jah, zeker. Zet de TV maar wat harder, ik versta d'r niks van als je er steeds doorheen kletst.

[FransP]

Ook zonder de sociale media gebeurde dat wel.
Toen ik nog buschauffeur was, kwam er eens een jongeling binnen. Legde zijn strippenkaart op de betaaltafel.
Zei helemaal niets. Ik ging met met mijn stempel van boven naar beneden. Er werd nog steeds niets gezegd.
Ik stempelde onderaan.
"Wat doet u nu? "
"Ik weet niet waar je naar toe wilt en het eindpunt is precies het aantal strippen!"
"Maar ik moet er over twee haltes uit!"
"Hoe moet ik dat weten? "
"Kunt u dat niet corrigeren?"
"Helaas, ben net door mijn correctie stipjes heen!"
"En nu ? "
"Tja je kan heen en weer rijden naar het eindpunt en terug."

"Goedendag "

Ook een keer.

Ik kwam bij een halte aanrijden.
Zag een vrouw met twee boodschappentassen aanrennen, stond verder niemand bij de halte.
Ik sop en doe de deur open.
Hijgend kwam de vrouw binnen, en zonder boe of bah loopt ze naar achteren.
In de microfoon zei ik : " Dank u wel chauffeur voor het stoppen! Volgende keer laat ik u maar staan!"

Dus is eigenlijk altijd wel geweest.

[heeck]

De veranderingen gaan zo duizelingwekkend snel, dat mijn brein niet in staat is dat tempo bij te houden.

Gershom,

Zo wordt de zaak toch nog diep filosofisch, want vooral ook de smartfoonders hun hersens kunnen de huidige, te snel veranderende omgeving met dat super-verleidelijke nieuwe fenomeen kennelijk niet aan.
Sommigen hopen dat de jongste generatie zulks vanzelf bijleert, maar dat zal toch altijd verschuivende omgangsvormen met zich brengen.

Ernstiger is het volgende:
Net zoals gezichtsbedrog ons demonstreert dat ons gezichtsvermogen makkelijk te misleiden valt en Hans Klok daar veel publiek trekkend zelfs zijn geld mee verdient, toont de smartfoon hoe makkelijk het sociale contact op afstand de overhand krijgt op waarlijk nabij contact; iets waar Maria zo treffend de bezeerde vinger op legt.

Omdat de procreatie het duidelijk moet hebben van meestal zeer nabij contact valt te vrezen dat het gemiddelde aantal kinderen nog verder zal zakken dan met een vermeerderende welvaart en daaraan gekoppelde lagere kindersterfte zou worden bereikt. (zie Hans Rosling). De smartfoongebaren zoals swipen en squeezen komen wel in de buurt, maar je maakt er geen nieuwe smartfoontjes mee.

Over dat boven het hoofd tillen van te zware teksten herinner ik me dat ik ooit, ~1967, voorspelde dat er met de automatisering iets geks ging gebeuren zodra de gebruiksaanwijzing zwaarder werd dan het apparaat zelf. Ik had nooit verwacht dat de gebruiksaanwijzingen gewoon zouden worden verstopt in het apparaat zelf, wat een bijzondere Catch-22 demonstreert.

En inderdaad, het zorgvuldig op dezelfde plaats terugleggen van iets dat je spiritueel overstijgt is moeilijker dan optillen in de juiste richting.

Roeland