Maria schreef: ↑30 okt 2018 07:48
Petra schreef: ↑30 okt 2018 03:41
Dat onderscheid maak ik omdat bv. een zwakzinnige ook een gewone wil heeft maar toch verminderd toerekeningsvatbaar wordt geacht omdat die het minder goed kan beredeneren.
Of het zou moeten zijn, dat ik jou eerst maar eens ga vragen wat jij hier dan bedoelde met een zwakzinnige.
Tuurlijk.(Had je ook direct mogen vragen hoor).
Door een cognitief gebrek niet in staat zijn om op een gemiddeld niveau te redeneren waardoor conclusies in het beste geval met een korreltje zout moeten worden genomen en in het slechtste geval schadelijk kunnen zijn.
Hence, de reden dat deze mensen bescherming verdienen en verminderd toerekeningsvatbaar worden geacht.
Als jij het nou eens bent met deze woordenboeken. En je bedoelde met gradatieverschillen ook verminderde cognitieve vaardigheid om op een gemiddeld niveau te kunnen redeneren, dan zijn we het eens. Al had je dan ook meteen in
deze reactie, "ja inderdaad" ofzo kunnen schrijven natuurlijk
(Hadden we dit hele gesprek niet hoeven voeren).
Mocht je toch blijven vinden dat het om het hebben van emoties gaat of soms je zinnen wat minder bij elkaar hebben, dan zijn we het niet eens.
Emoties hebben we allemaal! Soms hevige. Of wel eens je zinnen niet helemaal bij elkaar of...
Die maken je niet meer of minder zwakzinnig. Dan heb je het namelijk over een geestelijke handicap/ontwikkelingsstoornis.
Denk dan bijvoorbeeld maar aan de politica die snikkend het kamp uitrende. Die was niet opeens zwakzinnig geworden maar gewoon even overvrouwd door emoties en kwam ff later weer prima bij zinnen.
Van Dale:
zwak·zin·nig (bijvoeglijk naamwoord)
1
zwak van verstand; geestelijk gehandicapt
Wikipedia:
Mentale retardatie
(letterlijk geestelijke achterstand), in het verleden vaak oligofrenie genoemd, zwakzinnigheid, intellectuele stoornis, geestelijke/verstandelijke beperking of mentale handicap is een ontwikkelingsstoornis waarbij de verstandelijke vermogens zich niet met de normale snelheid ontwikkelen en meestal een gemiddeld niveau niet zullen bereiken. De persoon heeft door het cognitief tekort moeite om volledig te functioneren, in vergelijking met leeftijdgenoten.
Van Dale:
be·re·de·ne·ren (beredeneerde, heeft beredeneerd)
1
over iets redeneren
2
door redeneren verklaren
re·de·ne·ren (redeneerde, heeft geredeneerd)
1
zijn mening over iets ontwikkelen op basis van feiten of veronderstellingen
2
praten
Wikipedia:
Redenering
Een redenering is een constructie van argumenten, beweringen, premissen of axioma's die tot een conclusie leidt.
Een redenering is meestal deductief (het toepassen van een algemene regel op een specifieke situatie) of inductief (het afleiden van een algemene regel uit een aantal specifieke situaties). Twee andere vormen van redeneren zijn abductief redeneren (het zoeken van een zo goed mogelijke verklaring voor een aantal feiten) en analoog redeneren (van de ene specifieke situatie naar de andere specifieke situatie gaan en daar een waarschijnlijke conclusie uit trekken).
Een redenering is correct als het aan de voorwaarden geldigheid en gezondheid voldoet, anders is het een drogreden.
De vorm van een klassieke deductieve redenering is het syllogisme.
Er zijn verschillende types redeneringen.
analogieredenering: er worden daarbij specifieke gevallen met elkaar vergeleken.
generalisering: uit een voorbeeld wordt een algemene uitspraak afgeleid
causaliteitsredenering: uit een oorzaak wordt een gevolg afgeleid of andersom
autoriteitsredenering: iets is het geval omdat een autoriteit dat vindt
eigenschap-oordeel-redenering: een oordeel wordt gerechtvaardigd doordat iets bepaalde kenmerken heeft. Het standpunt is daarbij een oordeel.
doel-middel-redenering: een middel wordt als gewenst gebracht, omdat het tot een gewenst doel leidt (beter gekend in de uitdrukking "het doel heiligt de middelen")
Ik tover je nog eens om tot een heuse gemoedelijke lieverd. 
