Petra schreef: ↑07 feb 2018 05:04
De Encyclopedist schreef: ↑06 feb 2018 09:45
Mullog schreef: ↑06 feb 2018 09:12
Los van deze vraag, die misschien een apart topic verdient (als er dat niet nog ergens is).
De vraag was retorisch, maar aan een aparte discussie daarover heb ik wel wat bij te dragen.
Hopla; U roept, wij draaien.
Voortbestaan als mens van vlees en bloed?
Voortbestaan als data?
Gewoon helemaal nokken met het hele mens gebeuren?
Sterven we sowieso wel uit?
Maakt iemand zich nog druk over het uitsterven van de Neanderthaler?
(Kan een mod de spelfout in de topictitel verbeteren?)
Dat zijn een stel verschillende vragen, die elk apart aandacht verdienen.
1. Sterven we sowieso wel uit?
Ja, waarschijnlijk binnen een miljoen jaar. Een zoogdiersoort gaat zo'n miljoen jaar mee
1; de ene wat langer dan de andere.
Homo sapiens heeft er daarvan 100.000 of 200.000 jaar opzitten, we kunnen nog wel even mee, maar we sterven een keer uit. Wellicht is er dan een nieuwe mensensoort geëvolueerd, misschien ook niet.
2. Voortbestaan als data?
Ik aarzel zulk bestaan als menselijk te beschouwen. Ik laat die mogelijkheid buiten beschouwing. Ofschoon die datamensen mogelijk in een virtuele wereld leven die niet van de echte is te onderscheiden heb ik het over mensen als de kinderen van mensen. Je weet wel, zoogdieren.
3. Is het voortbestaan van de mensheid wel zo'n goed idee?
Voor een flink aantal soorten dieren, planten en andere organismen niet. We hebben al het uitsterven van vrij wat soorten op ons geweten en niet alleen endemische eilandsoorten als de dodo of reuzenalk, die niet weg konden. De
trekduif had populaties in Noord-Amerika van miljarden vogels. Tussen 1870 en 1914 is de soort uitgeroeid door jacht en habitatverlies, niet eens projectmatig, zoals we het
Variola-virus hebben uitgeroeid. Er zijn aanwijzingen dat, al sinds het begin van onze reis over de aarde, waar mensen komen de meeste grote diersoorten verdwijnen. Het is niet zeker of we die allemaal opgegeten hebben, maar dat er zo een stel aan hun eind zijn gekomen staat wel vast. Ik denk aan de wolharige mammoet, het
reuzenhert en de
moa.
Dagelijks sterven soorten en ondersoorten uit door de introductie van ratten, katten, honden en
slakken of door het vernietigen van hun habitat. Het tempo waarin we bossen omhakken suggereert dat deze eeuw de laatste grote oerwouden er aan zullen gaan. We zijn druk bezig de zee leeg te vissen. Als je geen mens bent of een van zijn huisdieren is het voortbestaan van de mensheid geen goed idee.
De kans dat we deze nieuwe massa-uitsterving, die we zelf veroorzaken, zullen overleven kan ik niet inschatten, maar menselijk bevolkingsniveaus in de miljarden is niet compatibel met een industriële samenleving. Als mensen doorgaan elke gram voedsel om te zetten in kinderen zie ik ons voortbestaan donker in. Dat gezegd: mensen zijn overlevers, sommige mensen zullen de Grote Ecologische Instorting wel overleven. Misschien kunnen hun kinderen, met bescheiden bevolkingaantallen, meemaken hoe de natuur zich na de GEI herstelt, al kan dat herstel honderdduizenden of miljoenen jaren duren. Voor techologisch geavanceerde dingen als internetfora zullen ze geen grondstoffen hebben.
4. Gewoon helemaal nokken met het hele mensgebeuren?
Dat is een listige vraag. Het bovenstaande suggereert dat ik dat wel wat vind, maar ik ben nu eenmaal zelf een mens en om, ik geef het toe, parochiale redenen nogal gesteld op mensen. We leven in interessante tijden. We leren langzamerhand dat ons overleven bij miljarden binnenkort niet meer gaat. Misschien bedenken we wat waardoor de noodzakelijke bevolkingsafname planmatig en min of meer rechtvaardig verdeeld zal gaan, zonder bloedvergieten en epidemieën. Als we niks weten te bedenken gaat die bevolkingsafname vanzelf en dus zonder aanziens des persoons, zoals de natuur dat doet.
1http://www.pbs.org/wgbh/evolution/libra ... 32_04.html
Stook een vuur voor iemand en hij heeft het een dag warm; steek hem in brand en hij heeft het de rest van zijn leven warm. (Terry Pratchett)