Bericht
door MaartenV » 18 feb 2019 14:42
Wij zijn materie, en als materie zijnde, beleven wij de materiële wereld van binnenuit.
We hebben dus een soort binnenperspectief.
Ik en jij, wij zijn elektronen met een spin. Wij zijn het geheel van met elkaar bewegende protonen, elektronen, moleculen, elektrische signalen in een netwerk, wat wij 'hersenen' noemen. Wij zijn de elektrochemische elementen in interactie met elkaar. Doordat wij de materie ‘zijn’, weten wij, (en enkel daardoor) dat wij niet slechts materialen zijn. Wij zijn ook ‘beleving’, ‘ervaring’, ‘bewustzijn’. Dat is het perspectief van binnenuit de materie dat wij kunnen voorleggen. En het is dit binnenperspectief, dit gezichtspunt van binnen uit de materie, dat voor de wetenschap ontoegankelijk is en blijft. Niet de neuro-wetenschapper die de hersenen bestudeert ontdekt in de hersenen beelden in het hoofd of gevoelens. Neen, doordat die neuro-wetenschapper zelf materie ‘is’, weet hij dat die hersenen en elektrochemische signalen correleren met beelden en gevoelens die hij kan ervaren.
De logische vraag is: misschien zijn er nog andere soorten materie dan hersenen en een zenuwstelsel dat ook een perspectief heeft van binnenuit, maar het niet kan communiceren met de buitenwereld. Ik noem dat ‘objecten met een locked-in syndroom’. Ik verdenk er bijvoorbeeld elektromagnetische golven van, dat zij ook nog iets anders zijn dan wat zij aan hun materiële buitenkant aan ons tonen. Ik verdenk er sterren of zonnen van dat zij tegelijk elektrochemische activiteit zijn en tegelijk ‘ervarende’ objecten zouden kunnen zijn zoals wij, rondwandelende materialen.
Dat niet alleen computers lijden aan het locked-in syndroom, maar dat een eenvoudig werkende elektrische chip op een siliciumplaatje, tevens een ervarend zijnde is.
Dat elektronen tevens bewustzijn én elektronen zijn.
Wanneer een wetenschapper elektronen en protonen bestudeert, hun spin en hun momentum, bestudeert hij 'ons' of bestudeert hij zichzelf.
De som van de interactie van deze objecten (elektronen, elektrochemische interacties, vurende neuronen), dat zijn wij.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
Dank für die Blume.