TIBERIUS CLAUDIUS schreef: ↑04 dec 2017 16:53
Mcmadtasty
Stelen is iets wegnemen wat een ander toebehoort.
Je kunt nu wel roepen dat die ander er geen enkel recht op heeft, maar dat is gewoon niet de werkelijkheid.
Neem je zoon iets weg waarvan hij weet dat het van een klasgenoot is dan is hij dus gewoon een smerig diefje.
Je gedachten zijn wekelijk van de gekke.
Zo kan ik namelijk ook verkrachtingen goed praten, want de dader had behoefte om een potje te neuken en wat is daar tegen.
Het enige wat een mens toebehoort is het eigen leven, want dat is het enige wat niet gestolen kan worden, waarbij geldt dat het bruikbaar wordt voor een ander. Alle andere vormen van het hebben van bezit is slechts vormgegeven door gedachte. deze gedachte creëert een schijnwerkelijkheid, een illusie, dat het anders is. Het is echter slechts een gedachte maar geen werkelijkheid. Een illusie binnen de werkelijkheid.
Wat recht aangaat, voor mij bestaat het recht slechts dan wanneer er aan voorwaarden voldaan wordt. Daarmee wordt aan de voorwaarde van het bezit voldaan op het moment dat je iets als je bezit claimt. Omdat bezit echter van je afgenomen kan worden, geldt bezit hebben niet als een absoluut recht. wat aantoont dat je niet het recht op bezit hebt, echter wel het recht om de illusie op te roepen en een schijnwerkelijkheid te creëren, waarin je moet handelen ten gevolge van het hebben van bezit.
wanneer slechts het zin hebben om een potje te neuken oorzakelijk zou zijn voor een verkrachting, zou ik al ontelbare verkrachtingen op mijn naam moeten hebben staan. er is veel meer voor nodig en veel daarvan is ook weer te vinden binnen de overtuiging van een bepaalde werkelijkheid van iemand.
Peter van Velzen schreef: ↑04 dec 2017 17:57
Het klopt dat deze overtuiging er toe leidt dat je verantwoordelijk wordt gehouden voor wat je hebt gedaan. Maar alleen als je het hebt gedaan, mag ik hopen. Maar het is iets meer dan en overtuiging. Het is een afspraak die door machthebbers op papier is gezet, en waarvan onze volksvertegenwoordigers vinden dat die moet worden gehandhaafd. Maar inderdaad, ze is gebaseerd op de overtuiging dat dat gedrag verkeerd is. Zonder die overtuiging zou het zeker niet door de overheid worden bestraft. Maar dat is altijd zo. Je bent slecht verantwoordelijk omdat je verantwoordelijk wordt gesteld. Nooit "omdat het zo is".
M.a.w. je kunt slechts verantwoordelijk worden gesteld binnen een overtuiging, waarbij verantwoordelijkheid meer omvat dan slechts het handelen binnen de mogelijkheden die gegeven zijn, maar eveneens gekoppeld wordt aan een schuldvraag in wat binnen de overtuigen goed of verkeerd is.
Dat wat als verkeerd gezien wordt, geldt als verkeerd binnen de overtuiging, niet omdat het zo is. Wanneer het niet zo is, wat is dan wel?
op het moment dat mijn zoon weigert de berekeningen bij te schrijven, is het dus niet zo dat een leerkracht bepaalt.
Reacties als, hij moet worden rechtstreeks weerlegd, want hij moet niet, hij kan iets anders kiezen, wat hij doet en deze reacties zijn slechts te wijten aan een overtuiging dat mijn zoon dat zou moeten.
De humor van het verhaal, zoals de school dat naar mij bracht is dat mijn zoon zelf verantwoordelijk zou zijn voor een dreigende schorsing. dit is echter alleen maar een pressiemiddel om mijn zoon dat te laten doen wat de school wil. Het gedrag van mijn zoon zorgt er niet voor dat hij een schorsing krijgt.
hetzelfde als wat er hier geopperd werd, wanneer geen berekening een vette 1. ook zorgt het gedrag van mijn zoon er niet voor dat hij een één krijgt.
het zijn consequenties die gesteld worden wanneer mijn zoon niet doet wat van hem verlangt wordt.
het enige wat het gedrag van mijn zoon veroorzaakt is dat hij niet beoordeeld kan worden, wanneer hij de berekeningen niet bij de sommen zet. en dat is de enigste verantwoordelijkheid die mijn zoon omtrent zijn gedrag draagt. Dreigen met een schorsing of het geven van een vette 1 is anders reageren dan niet kunnen beoordelen en is als reactie meer verwant aan het moeten beoordelen dan het reageren op wat mijn zoon doet, waarbij het niets meer te maken heeft met de 'plichten' van min zoon maar met de 'plichten' gezien binnen een overtuiging.
)