“Chaimnimsky” schreef:Ik vermoed dat ook bij jou (Dikkemick) achter al je kennis & andere zaken die je hebt verzamelt, een onophoudelijke wil schuilgaat die zorgt dat je verdergaat, gedwongen tot keuzes & noch betrouwbare kennis, noch een betrouwbare bankrekenig, noch betrouwbare relaties, lossen dit onderliggend verlangen definitief op. Kennis is wellicht een bonafide handleiding om te overleven, maar het is er niet eentje die me thuisbrengt.
ChaimNimsky,Een directe ontmoeting met het leven vindt per definitie niet plaats via dode informatie. Dat kennis ieder moment een rol speelt, neemt niet weg dat het er tegelijkertijd bij de constante confrontatie met de realiteit niet aan te pas komt. Meer dan dit moment heb je niet. En rechtstreekse confrontatie met het moment vergt een enorm vertrouwen in wat-is, een doorlopende sprong in het onbekende, aangezien kennis je hier per definitie geen houvast kan bieden.
Het is alsof je jezelf afvraagt of een stuiterende bal wel “echt” de vloer heeft geraakt.
En aan de andere kant maken we juist van minuut tot minuut dat enorme vertrouwen mee in wat-er-is als we automatisch de trap op en af lopen, niet naast onze mond prikken, volautomatisch op de juiste plek krabben, of een verloren druivenpit in onze mond zoeken.
Kortom, waar kan je anders op doelen dan dat je wel eens een keertje op je hoofd krabt in de verwachting dat zodoende het antwoord bloot komt op de gezonde en gelijk triviale vraag “wat doe ik hier in vredes/godsnaam?".
Graag je correctie op mijn vooronderstelling,
Roeland
Had je nog ff? 
