een logisch bewijs voor de continuïteit van de ziel

[MaartenV]

"Omdat je niet kunt aantonen/bewijzen dat er iets als een ziel bestaat, omdat dat afhankelijk zou zijn van een bewustzijn, kun je in de afwezigheid van bewustzijn na je dood tegelijkertijd een aanwijzing zien, dat die ziel er wel is.

Mijn redenering (die fout kan zijn) is als volgt:

Omdat we continuïteit ervaren daar waar er onderbrekingen zijn (zie artikel over neurowetenschapper die onder narcose ging en plots weer wakker was en de tussentijd niet beleefd had naar eigen zeggen en 'ceased to exist'), is het voor het bewustzijn alsof de ziel onsterfelijk is. Het niet-bestaan in de tussentijden werd niet beleefd. De tijd tijdens het niet-bestaan heeft nooit bestaan voor het bewustzijn.

Is het bewustzijn bijgevolg een onsterfelijke ziel? Misschien is het inderdaad te kort door de bocht om dat hieruit zomaar te concluderen, Maria, maar voor het bewustzijn is het alsof het onsterfelijk voort blijft leven als het weer ergens geboren wordt als hersencellen na gedurende een onbepaalde tijd er niet geweest te zijn.

[MaartenV]

MaartenV,

Proficiat!
Soms staan we niet op de schouders van onze voorgangers, maar halen die voorgangers gewoon in:

Epicurus (ca. 341 v.Chr. - 270 v.Chr.) was een Grieks wijsgeer.

„Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.”

en een even mooie titel uit de goeroe-hoek:

G. I. Gurdjieff (1866 - 1949)

"Life is Real Only Then, When I am"

Gewoon inhalen is niet zomaar wat, want als ik zelf zoiets op eigen kracht doe, dan krijg ik van mezelf een schouderklopje!
En jij dus ook!

Roeland

Merci, Heeck. Inderdaad, ook ik moest denken aan Epicurus' uitspraak.

[Maria]

Is het bewustzijn bijgevolg een onsterfelijke ziel? Misschien is het te kort door de bocht om dat hieruit zomaar te concluderen, Maria, maar voor het bewustzijn is het alsof het onsterfelijk voort blijft leven als het weer ergens geboren wordt als hersencellen na er gedurende een onbepaalde tijd niet geweest te zijn.

Ooit bestaande hersencellen worden niet opnieuw geboren.
Maar dat hoef ik jou toch niet te vertellen?

Het bewustzijn is gevat in het geheel van de opbouw van losse onderdelen en hun functie binnen het geheel van een organisme.
Die opbouw en die losse onderdelen verdwijnen na uiteenvallen tussen de rest van de, al dan niet vaste, eeuwig durende materie/energie.
Alles wat binnen zo'n samenhang gebeurt, verdwijnt evenzo daarmee omdat de opbouw en samenhang verdwenen is.
Komen die onderdelen dan ooit weer bij elkaar vlg. eenzelfde opbouw, dan is er opnieuw een mogelijkheid waarin een bewustzijn zich kan ontwikkelen.
Tot zover ga ik met je mee.

Echter
De inhoud zal dan ook volkomen nieuw zijn, een nieuw bewustzijn, al is de opbouw en werking van eenzelfde soort.
En ja, en als je het zo wil benoemen, dus ook een nieuwe ziel, maw. een nieuwe unieke geest/psyche/persoonlijkheid.

Dat is de betekenis, die ik eraan wil geven:
Wikipedia: De filosofische benadering.
"De ziel is in religie en filosofie de niet-materiële essentie van mensen, vaak ook opgevat als synoniem voor de geest of het zelf"
Ik kan meegaan in de Wetenschappelijke benadering