een logisch bewijs voor de continuïteit van de ziel

[Dmfcasimiri]

MaartenV, denk je werkelijk dat door jouw redenering de oneindigheid van de ziel kan worden aangetoond of is dit slechts hypothetisch en speculatief? Ben je door jouw redenering steevast overtuigd van de oneindigheid van de ziel?

Het is misschien inderdaad te sterk om dit als ware conclusie op te vatten als gevolg van een valide logische redenering vertrekkend vanuit ware premissen.
Maar ik zou het niet als geheel onzinnig willen klasseren.

Stel dat je een veel en veel sterkere logische redenering vond. Stel dat je absoluut ware premissen bezat. Stel dat je er op grond van die premissen wel zeker van moet zijn dat er sprake was van oneindigheid van de ziel. Zou je dan nog op grond van die logica besluiten tot het bestaan van de oneindigheid van de ziel?

Zolang ik van Maarten geen duidelijk antwoord heb gekregen op de tweede vraag kan ik zijn uitspraken dienaangaande niet al te ernstig opvatten. Dus graag, met een marge van enige weken een antwoord......

NB: het concept van de oneindigheid cq de continuïteit van de ziel kan in een als persoonlijk geldig verklaarde gedachten-wereld wel met de algemeen geaccepteerde ervaringswereld (van de wetenschap) vermengd worden om dit concept voor de lol en ter demonstratie van de Wil tot macht het stempel van het Zijn op te drukken, maar men moet ook in staat zijn dergelijke speculaties even naast zich neer te leggen om zich te richten op de concrete realiteit van alledag.

[MaartenV]

Neemt niet weg dat de premisse waar is dat voor een bewustzijn enkel ‘leven’ telt. De momenten dat we dood zijn, die beleven we niet. Dus als we nog eens geboren worden, wat al eens gebeurd is en dus nog eens kan gebeuren, dan komt ons dat voor dat we het ene leven na het andere beleven. De tijd dat we dood zijn telt niet voor het bewustzijn. We leven voor ons bewustzijn dus eeuwig. We kunnen niet niet leven voor ons bewustzijn. Ons bewustzijn creëert zo de illusie van onsterfelijkheid.

[Maria]

Leuk, dat je dit meer dan 2 jaar oude topic nog eens door wil lezen.
Maar waarom het ook voor ons bumpen?

Heb je nieuwe inzichten en toevoegingen?
Of vind je dat het past in één van de actuele berichten?
Dan kun je dat ook af met een viewtopic.
Misschien zelfs beter vanwege de vele bladzijden hier.

Ik heb de eerste bladzijde nogmaals gelezen en zie dat je bump geen nieuws brengt.

[MaartenV]

Ja, je hebt gelijk Maria. Ik heb niets nieuws toegevoegd. Sorry daarvoor.

[Maria]

Ik zag wel dat je een nieuw topic opende nav. een stukje discussie hier over tweelingen.

[MaartenV]

Het volgende artikel stelt dat we misschien 'in het niets' verdwijnen als we sterven:
https://www.dailystar.co.uk/news/latest ... e-17214069

Nochthans bestaat 'het niets' niet. Wat enkel bestaat zijn de gebeurtenissen voor en na ons 'verdwijnen'. We verdwijnen dus helemaal niet. Er is enkel een tijdsgap die ontstaat. Een tijdspanne die we niet meemaken tussen gebeurtenissen.

[heeck]

Het volgende artikel stelt dat we misschien 'in het niets' verdwijnen als we sterven:
https://www.dailystar.co.uk/news/latest ... e-17214069

Nochthans bestaat 'het niets' niet. Wat enkel bestaat zijn de gebeurtenissen voor en na ons 'verdwijnen'. We verdwijnen dus helemaal niet. Er is enkel een tijdsgap die ontstaat. Een tijdspanne die we niet meemaken tussen gebeurtenissen.

Ook even doorgelezen omdat ik jou niet zomaar vertrouw; wat deze keer terecht lijkt want ik lees:

According to the NHS: “It's not clear exactly how it works, but it's known that all anaesthetics interrupt the passage of signals along the nerves.

“This means that any stimulation to the body doesn't get processed or recognised by the brain.”

Neuroscientist Anil Seth went further, and suggested that when you’re put under general anaesthesia you “cease to exist”.

He describes death as the “end of consciousness”.

In a Ted Talk he explained: “Just over a year ago, for the third time in my life, I ceased to exist.

Ik vermoed daarom dat jij twee betekenissen aan "we" en "ons" hecht.
Je verdoofde lichaam functioneert behoudens het bewustzijn dat geen signalen ontvangt en dat is een andere "we" dan het weer tot volledig funktioneren bijkomende "we".

Roeland

[MaartenV]

Maar de conlusie die de neurowetenschapper in het artikel trekt volgt niet uit de feiten.
In feite is er geen onderbreking. Er is een bewuste narcose ondergaan, een ervaren van donkterte die volgt en daarna plotsklaps weer wakker worden uit de narcose. Er is tijd verstreken die men niet heeft meegemaakt.

Men heeft het niet-zijn niet meegemaakt. Waaruit logisch gezien volgt dat er continuïteit van het bewustzijn wordt ervaren, daar waar er vanuit een buitenstaandersperspectief onderbreking is geweest. Er is een tijdsverloop geweest dat men niet heeft meegemaakt.

[MaartenV]

[heeck]

Maar de conlusie die de neurowetenschapper in het artikel trekt volgt niet uit de feiten.
In feite is er geen onderbreking. Er is een bewuste narcose ondergaan, een ervaren van donkterte die volgt en daarna plotsklaps weer wakker worden uit de narcose. Er is tijd verstreken die men niet heeft meegemaakt.

Men heeft het niet-zijn niet meegemaakt. Waaruit logisch gezien volgt dat er continuïteit van het bewustzijn wordt ervaren, daar waar er vanuit een buitenstaandersperspectief onderbreking is geweest. Er is een tijdsverloop geweest dat men niet heeft meegemaakt.

Dus jij levert een artikel aan zonder aan te tippen wat er volgens jou wordt betoogd, waarop ik deze keer zelf ga lezen en je laat zien wat er staat en dan zeg jij dat de inhoud van het artikel niet klopt met wat jij hoopte.

Dat er tijd verstrijkt die ik niet heb meegemaakt dat overkomt mij als goede slaper bijna elke nacht.
En dan heb ik het nog niet eens over de andere kant van de aarde waarvan ik me vaak bewust ben, maar nooit echt beleef.

Je laatst aangeleverde filmpje ga ik deze keer dus zeker niet kijken als je niet van te voren meedeelt waar ik op moet letten om te begrijpen wat jij bedoelt.

Roeland

[MaartenV]

Wat ik bedoel is dat 'voor ons' (voor jou bijvoorbeeld) de eigen dood niet bestaat. Want we kunnen ons eigen niet-bestaan niet ervaren. Dus we kunnen onze eigen dood niet ervaren. We maken onze eigen dood dus nooit mee.
Iemand anders' dood kunnen we waarnemen of ervaren. Maar onze eigen dood niet.

Dat is de positieve boodschap die ik wil overbrengen in het filmpje. Heb geen schrik van de dood, want die bestaat niet voor jou.

[Maria]

Dat is de positieve boodschap die ik wil overbrengen in het filmpje. Heb geen schrik van de dood, want die bestaat niet voor jou.

Leuk je eens te zien zoals je bent in real life.
Misschien begrijp ik nu niet wat je wil zeggen na alle berichten die ik van je heb gelezen en mbt. de titel van dit topic.

Wat betekent die ziel nog voor jou, als die niet meer bestaat voor jou na je dood?
Is dit de conclusie uit je jarenlange zoektocht naar het voortbestaan van het "ik bewustzijn" buiten het lichaam om?
Zoals je in je BDE berichten steeds probeert weer te geven?

[heeck]

MaartenV,

Proficiat!
Soms staan we niet op de schouders van onze voorgangers, maar halen die voorgangers gewoon in:

Epicurus (ca. 341 v.Chr. - 270 v.Chr.) was een Grieks wijsgeer.

„Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.”

en een even mooie titel uit de goeroe-hoek:

G. I. Gurdjieff (1866 - 1949)

"Life is Real Only Then, When I am"

Gewoon inhalen is niet zomaar wat, want als ik zelf zoiets op eigen kracht doe, dan krijg ik van mezelf een schouderklopje!
En jij dus ook!

Roeland

[MaartenV]

Wel, Maria, als het bewustzijn wegvalt bij het doodgaan, dan doet dat er niet toe. Want we maken dat zelf niet mee. Stel dat we biljoenen eeuwen later opnieuw ergens als een bundel hersencellen tot leven komen, omdat we weer geboren worden als lichaamscellen; dan kan de tussentijd van die biljoenen jaren als een soort tijdsgap worden beleefd. Die biljoenen jaren van doodzijn hebben we nooit meegemaakt. In die zin is de ziel onsterfelijk. Voor het bewustzijn is er enkel continuïteit, daar waar er in werkelijkheid onderbrekingen zijn. Doodzijn (je eigen dood) bestaat niet voor het eigen bewustzijn. Dus als er dood is na dit leven, maken we dat niet mee. Wat is dan nog het onderscheid met 'een ziel die eeuwig voortleeft'?

[Maria]

Doodzijn (je eigen dood) bestaat niet voor het eigen bewustzijn. Dus als er dood is na dit leven, maken we dat niet mee. Wat is dan nog het onderscheid met 'een ziel die eeuwig voortleeft'?

Duidelijk, want je bewustzijn is er niet meer.

Eerstens, jij gaat ervan uit dat jij een ziel hebt tijdens je leven.
En die moet dan ergens zijn, als je dood bent.
Zo ga jij aan het redeneren.

Ik niet.
Ik geloof niet in een ziel, dus ook niet dat die eeuwig voortleeft.
Er is een leven met een geregeld bewustzijn en dat stopt.
Wel heb ik zoveel begripsvermogen, dat ik een hoop redenen kan verzinnen waarom mensen daar wel in willen geloven.
Daarom laat ik me nog wel eens verleiden om mee te doen met bepaalde ideeën en bespiegelingen.

Maar dit lijkt me eerder een gedachte van de orde:
"Omdat je niet kunt aantonen/bewijzen dat er iets als een ziel bestaat, omdat dat afhankelijk zou zijn van een bewustzijn, kun je in de afwezigheid van bewustzijn na je dood tegelijkertijd een aanwijzing zien, dat die ziel er wel is."

Dit redenatie gaat zelfs aan mijn voorstellingsvermogen en fantasie voorbij.