MaartenV schreef:U overschat toch wel de capaciteit van de hersenen tot een soort superieure werkelijkheidssimulatie construerende computer - zonder gedegen bewijs daarvoor.
Mensen zien de hele operatiekamer van bovenaf, zeer helder, en horen wat verplegers en dokters beneden hen zeggen. De hersenen zouden dit tafereel volgens u louter construeren op basis van wat men hoort tijdens zo'n operatie, en zo de reconstructie maken?
Waarom zouden de hersenen zoiets doen?
Als er geen overeenstemming is als het gaat om de oorzaken van BDE en het zoeken naar oorzaken en achtergrondinformatie teveel wordt of anderszins bezwaarlijk, dan is het handig BDE zuiver filosofisch beschouwd als een fenomeen op te vatten dat mensen ervaren. Zonder te letten op de externe oorzaken, of die nu in de hersenen gezocht worden of niet. Dit lijkt me een overweging die tot onderlinge overeenstemming kan leiden.
NB: het onderzoek naar externe oorzaken van BDE raken het ervaren van het fenomeen niet en zijn ten opzichte daarvan transcendent. Het blijft in dit geval in zekere zin een zoeken naar een realiteit achter een realiteit die niet tot het fenomeen behoort.
Het moeten zoeken naar externe oorzaken is geen noodzakelijke consequentie. Het lijkt me zinvol BDE op te vatten als een beperkt zich voordoend fenomeen, zich voor een beperkt aantal mensen voor een beperkte tijdsspanne zich voordoend, zodat men er zich niet al te lang op moet fixeren terwijl men hetzelfde beschouwt.
MaartenV schreef:Als de hersenen echter in staat zijn om zulke hyperrealistische aandoende ervaring te creëren, zoals een Bijna Doodservaring, waarom zou dat bewustzijn dan niet in staat zijn deze ervaringswereld waarin wij nu leven, te creëren?
Welke van de ervaren werelden is gecreëerd? Deze of de BDE? Of allebei? Of geen van beide?
Het “bewustzijn” is slechts een predikaat dat toekomt aan een levend wezen dat dat een perceptie heeft van zijn ervaringswereld. Ik zou het niet als oorsprong willen opvatten, omdat de etymologie van het begrip ‘bewustzijn’ dit niet toelaat. Het ‘bewustzijn’ is in oorsprong geen subject of ‘dader’ of veroorzaker van fenomenen, maar slechts een begeleidend predikaat dat iets zegt over een levend wezen dat iets kan ervaren, een perceptie heeft en bijgevolg met bewustzijn begiftigd is.
De etymologische oorsprong van het woord ‘bewustzijn’, leert ons dat dit aanvankelijk niet als zelfstandige entiteit werd opgevat, maar als iets wat gezegd wordt van met rede begiftigde wezens. Het betekende oorspronkelijk: “Wij zijn ons bewust van iets”, - (zie: Oosthoek, lemma ‘bewustzijn’). Bijgevolg kan ik het bewustzijn niet als zelfstandige oorzaak opvatten.
heeck schreef:
MaartenV1
Samen met het vele andere bewijs uit andere retrospectieve en prospectieve studies over BDE's is dit het zoveelste bewijs van dat 'the mind' los van de hersenen kan bestaan.
MaartenV2
De beschrijvingen van de ervaringen van BDE's door mensen die zoiets meemaakten, plus het feit dat deze mensen vaak getuigen dat zij een andere dimensie meenden te ervaren die meer werkelijk aandeed, dan hun ervaringen hier, doet mij vermoeden dat het inderdaad over een andere dimensie gaat en niet over een hallucinatie.
Daar het bij in dit topic beschreven gevallen om een medische context gaat, lijkt het me toch verstandiger dit als een hallucinatie op te vatten (eventueel met inbegrip van een andere beschouwingswijze waarbij niet over hallucinaties gesproken wordt – ‘mystiek’, ‘religie’ etc.)
doctorwho schreef:MaartenV schreef:Ketamine blokkeert NMDA receptoren en blokkeert hersenfuncties. Het is geen neurotransmitter, maar een anesteticum dat receptoren blokkeert. Gevolg: de ervaring van een verruimd bewustzijn, ervaring van de tunnel, van het Licht enzovoort.
Dit wijst op een loskomen van bewustzijn van het lichaam bij uitvallen van hersenfuncties.
Dat dit wijst op dissociatie of derealisatie blijft een aannemelijker gevolgtrekking
De conclusie van Doctorwho kan niet tot een redenering behoren die opgebouwd is uit uitspraken die absolute geldigheid bezitten. De conclusie van Doctorwho is alleen juist als men uitgaat van “het verlaten van de realiteit” voor zover we die realiteit uit pragmatische overwegingen als normaal en als bevorderlijk voor onze geestelijke gezondheid beschouwen. De conclusie van Doctorwho niet in de eerste plaats uit realistische, maar uit pragmatische overwegingen geopperd.
MaartenV schreef:Omdat we slechts met 1 realiteit geconfronteerd worden, deze wereld, spreken we in termen van realiteit versus fantasie. Zijn er echter meerdere dimensies, wordt het: deze dimensie vs andere dimensies of werelden.
Het ontdekken van nieuwe dimensies of werelden is in dezen niet doorslaggevend. Of je in relatie met een en hetzelfde fenomeen (BDE) vanwege pragmatische, niet vanwege realistische motieven nu de woorden ‘droomwereld’, ‘fantasie’, ‘andere dimensie’ of ‘andere wereld’ gebruikt, doet niets af aan de inhoud van het fenomeen en voegt daar niets aan toe.
MaartenV schreef:Van zodra deze realiteit wordt geconstrastreerd met een andere dimensie kunnen we de verschillen en gelijkenissen duiden, zonder een van beide realiteiten te reduceren tot 'hallucinatie of droom', maar beiden een werkelijkheidsstatus toe te dichten, zij het met andere eigenschappen.
Dat Maarten spreekt over “reduceren tot hallucinatie of droom” wijst op pragmatische voorkeuren die van invloed zijn op een bepaald taalgebruik. Deze voorkeuren lijken het volgende te behelzen dat de begrippen ‘hallucinatie’ of ‘droom’ als pejoratief worden opgevat en bijgevolg niet als wenselijk wordt beschouwd BDE hiertoe te ‘reduceren’. NB: ‘reduceren’ hier als iets negatiefs opgevat.
Commentaar of kritiek welkom...
