Vergeving

[sytze]

Ik vraag mij af wat vergeving precies betekent.

Vergeving is denk ik dat persoon a persoon b ontheft van een (eventueel) schuldgevoel door schuld en dit doet door "Ik vergeef je" oid uit te spreken naar persoon b.

Nu wil ik deze vraag wat verder uitdiepen, en het word voor mij steeds lastiger om zeker te zijn van mijn gedachten. Stel persoon a "vergeeft" persoon b, maar heeft eigenlijk toch nog "wraak" (of andere negatieve gevoelens die hier naast liggen) gevoelens maar cijfert deze weg omdat de gevolgen van het niet-vergeven zwaarder wegen voor persoon a dan de gevolgen van wel-vergeven. Er is nu een vergeving uitgesproken van persoon a naar persoon b maar persoon a ervaart nog steeds ongeveer dezelfde gevoelens. (Wellicht pakt persoon a zijn wraak of aanverwante gevoelens toch terug met als gevolg dat persoon b toch geen vergeving ervaart.)

Is vergeving als een soort gevoel van begrip, is vergeving als een soort gevoel van begrip en acceptatie of is vergeving een soort gevoel van begrip, acceptatie en respecteren?

Verder;

Wanneer is iets te vergeven?: Schuld door onwetendheid?, schuld met als gevolg een blijk van spijt?, schuld als gevolg van onkunde (of een andere oorzaak waardoor het diegene niet toe te rekenen valt)?

De "chemie", het "schouwspel" of de "interactie" waarbij men spreekt van enerzijds de benadeelde en anderzijds de schuldige, waarbij de benadeelde de schuldige ontheft van zijn schuld-gevoel en de schuldige ontheft word van zijn schuld-gevoel ten aan zien van de benadeelde, word vergeving genoemd. Ik wil graag weten wat die chemie/het schouwspel/deze interactie betekent. Ik wil hier graag het fijne van weten.

Groet, Sytze

[Henry II]

Leuk topic. Ik denk eigenlijk dat vergeving is iets wat je vooral voor jezelf doet. Als je iemand vergeeft die je iets gedaan heeft, dan heb je daar vooral zelf profijt van. Het niet vergeven, of zelfs wraak nemen, wordt in bijv. Cambodja gezien als iets wat je Karma beschadigt. Daarom is het, zo heb ik het begrepen uit de verhalen, ook een probleem om de Khmer Rouge misdadigers te vervolgen. Dat zou de ziel van de slachtoffers schaden. Een heel ander beeld dan wat ik zou doen in zo'n geval. Maar misschien is de boeddhistische methode wel veel beter voor de slachtoffers.

[Maria]

Vergiffenis laat geen wrok achter.
Het enige persoonlijke voordeel, dat je eraan hebt is dat je voor jezelf er vrede mee hebt.
Vergiffenis kent geen voorwaarden, als ze eenmaal gegeven is.

Anders heb je het niet vergeven, maar wil je het alleen verstandelijk "achter je laten", er niet meer aan denken.
Dit vooral als je het gegeven steeds weer tegenkomt in je leven en je het niet kunt ontlopen.
Denk je er toch aan, dan zal wrok blijven vreten.

Voor degene, die vergeven wordt zit er het voordeel aan, dat hij weet dat zijn schuld is kwijtgescholden.
Dat wil niet zeggen dat hij niet schuldig was en dus ook niet dat hij die schuld niet meer voelt.
Maar wel dat het hem niet meer na gedragen zal worden.
Dat er een streep gezet kan worden onder een kwestie van schuld en boete kwestie.

[axxyanus]

Er heerst nogal wat verwarring over wat vergeving juist inhoudt. Er is een verschil tussen vergeving en verzoening maar wanneer we in onze maatschappij over vergeving praten, komt daar zeer vaak ook een grote mate van verzoening bij ter sprake.

Waar het bij vergeving om draait, is het besef dat hoe groot het onrecht ook is, dat je werd aangedaan, je zelf de keuze hebt in hoeverre dat onrecht in de toekomst je handelen zal bepalen. Iedereen wil natuurlijk in eerste instantie een zekere vorm van genoegdoening. De vraag is, hoever ga je daarin. Als je niet oplet bestaat het risico dat je queeste naar genoegdoening je leven in zo'n mate overneemt dat de mate waarin dat je leven overhoop haalt, groter is dan door de onrechtmatigheid die je had te verduren, waardoor je in zekere zin zelf de onrechtmatigheid verlengt.

In dat opzicht is vergeving geen kwijtschelden van een schuld. Het is vooral die schuld, niet langer een belangrijke rol in je leven laten spelen. Vergeving is iets dat je doet voor jezelf. De ander hoeft niet eens in de buurt te zijn.

Als je het hebt over de renormalisatie van de relatie dan gaat het eerder om verzoening.

[Ingi]

http://eencursusinwonderen.org/acim-lessonoftheday.php" onclick="window.open(this.href);return false;

Dit vind ik wel een goeie.

[Peter van Velzen]

http://eencursusinwonderen.org/acim-lessonoftheday.php

Dit vind ik wel een goeie.

Ik vergeef het je. . .

[Rereformed]

http://eencursusinwonderen.org/acim-lessonoftheday.php

Dit vind ik wel een goeie.

Dit is een off-topic link. Gelieve niet op door te gaan.

[Ingi]

Ik vergeef het je. . .

Das mooi. Ik snap niet eens wat er mis is met een link plaatsen.
Volgende keer zal ik het met mijn eigen woorden samenvatten, het benadert mijn visie.

Vergeven is een van de instrumenten die we nodig hebben in deze wereld omdat wij elkaar dingen kwalijk nemen.
Heel veel hoeft al niet eens bij voorbaat kwalijk genomen te worden, dan gaat het echt om kleine dingetjes.
Vergeving is uiteindelijk voor jezelf, maar dat is met grote(re) dingen zeker geen makkelijke opgave.
En soms vallen we over de kleinste dingen, dus daarmee kun je dan alvast oefenen.

Iemand kan je iets kwalijk nemen, maar als je zelf kunt vergeven en de ander jou niet kun je toch vrede vinden.
Ook geen makkelijke opgave en daarvoor vereist het inzicht hoe het vergeven en jezelf in elkaar zitten.

Waarom nemen wij elkaar zoveel kwalijk? Zelfs dingen die eigenlijk echt niets voorstellen.

[Peter van Velzen]

Ik vergeef het je. . .

Das mooi. Ik snap niet eens wat er mis is met een link plaatsen.
Volgende keer zal ik het met mijn eigen woorden samenvatten, het benadert mijn visie.

Vergeven is een van de instrumenten die we nodig hebben in deze wereld omdat wij elkaar dingen kwalijk nemen.
Heel veel hoeft al niet eens bij voorbaat kwalijk genomen te worden, dan gaat het echt om kleine dingetjes.
Vergeving is uiteindelijk voor jezelf, maar dat is met grote(re) dingen zeker geen makkelijke opgave.
En soms vallen we over de kleinste dingen, dus daarmee kun je dan alvast oefenen.

Iemand kan je iets kwalijk nemen, maar als je zelf kunt vergeven en de ander jou niet kun je toch vrede vinden.
Ook geen makkelijke opgave en daarvoor vereist het inzicht hoe het vergeven en jezelf in elkaar zitten.

Waarom nemen wij elkaar zoveel kwalijk? Zelfs dingen die eigenlijk echt niets voorstellen.

We nemen elkaar dingen kwalijk omdat dat soms helpt elkaars gedrag te verbeteren.
Zodra dat doel bereikt is en nadat mogelijke schade waar mogelijk is vergoed, moeten we elkaar gewoon vergeven.

[Ingi]

We nemen elkaar dingen kwalijk omdat dat soms helpt elkaars gedrag te verbeteren.
Zodra dat doel bereikt is en nadat mogelijke schade waar mogelijk is vergoed, moeten we elkaar gewoon vergeven.

Je zegt terecht soms, dat lijkt namelijk maar zo.
Gedrag verbetert op gronden van inzicht. Elkaar iets kwalijk nemen prikkelt hooguit het ego en wakkert het conflict vaak nog meer aan. Over make Love not war gesproken. Maar daar willen we niet na kijken, we wijzen altijd met de vinger na de ander en wijzen die als oorzaak aan. Daarmee bedot je jezelf.

We nemen elkaar dingen kwalijk omdat wij op persoonlijke titel geraakt of gekwetst zijn.
De vreemdste dingen soms daar maken mensen zich druk om en dat heeft dan toch echt niets met dat gedrag zelf te maken maar alles met diegene die kwalijk neemt. Maar met beoordelen van dat gedrag of het goed of slecht is. En aangezien meningen hierover verschillen kan dat dus ook al niet bindend zijn. Er blijft maar weinig over als je je daar serieus over buigt. Vergeven kan al bij voorbaat...en daar ging de link ook over. Al klopte de tekst niet meer, de les was inmiddels veranderd dan begrijp ik de waarschuwing ook. Ik ga echt iemand geen dingen kwalijk nemen waarvan ik al bij voorbaat weet dat het mijn eigen ding is en eigenlijk niets voorstelt. Als je achteraf toch "moet" vergeven. Zoals je dat stelt.

[Peter van Velzen]

We nemen elkaar dingen kwalijk omdat dat soms helpt elkaars gedrag te verbeteren.
Zodra dat doel bereikt is en nadat mogelijke schade waar mogelijk is vergoed, moeten we elkaar gewoon vergeven.

Je zegt terecht soms, dat lijkt namelijk maar zo.
Gedrag verbetert op gronden van inzicht. Elkaar iets kwalijk nemen prikkelt hooguit het ego en wakkert het conflict vaak nog meer aan. Over make Love not war gesproken. Maar daar willen we niet na kijken, we wijzen altijd met de vinger na de ander en wijzen die als oorzaak aan. Daarmee bedot je jezelf.

We nemen elkaar dingen kwalijk omdat wij op persoonlijke titel geraakt of gekwetst zijn.
De vreemdste dingen soms daar maken mensen zich druk om en dat heeft dan toch echt niets met dat gedrag zelf te maken maar alles met diegene die kwalijk neemt. Maar met beoordelen van dat gedrag of het goed of slecht is. En aangezien meningen hierover verschillen kan dat dus ook al niet bindend zijn. Er blijft maar weinig over als je je daar serieus over buigt. Vergeven kan al bij voorbaat...en daar ging de link ook over. Al klopte de tekst niet meer, de les was inmiddels veranderd dan begrijp ik de waarschuwing ook. Ik ga echt iemand geen dingen kwalijk nemen waarvan ik al bij voorbaat weet dat het mijn eigen ding is en eigenlijk niets voorstelt. Als je achteraf toch "moet" vergeven. Zoals je dat stelt.

Dus als iemand mij tegen de schenen schopt is dat een gevolg van mijn houding, dan heeft mijn ongenoegen niets te maken met het gedrag van de schopper? Dat lijkt me toch op zijn zachts gezegd wat overdrevven

[Ingi]

Dus als iemand mij tegen de schenen schopt is dat een gevolg van mijn houding, dan heeft mijn ongenoegen niets te maken met het gedrag van de schopper? Dat lijkt me toch op zijn zachts gezegd wat overdrevven

Goed beschouwd wel. De keuze hoe wij op prikkels reageren blijft altijd bij ons liggen. Maar een schop tegen je scheen wekt sowieso al een pijnlijk reflex op. Je reageert voor mijn gevoel dan maar ten dele bewust maar zeker ook instinctief. Zoals een hond bijt die je verkeerd benaderd, zeg maar. Ten dele kun je dat misschien met je verstand nog ombuigen. Maar je eerste reactie zal op zijn minst afwerend zijn. En dat is maar goed ook. Ik wordt ook even boos als ik mezelf pijn doe per ongeluk. Dat fenomeen kennen we toch ook, terwijl daar dan toch niemand verder wat aan kan doen. En als iemand je beledigd en je een oen noemt ( ik noem maar wat) wordt het al een heel ander verhaal. Je kunt iemand dat kwalijk nemen of beseffen dat hij een probleem heeft als hij de behoefte heeft je uit te schelden. En in feite heeft diegene die je zo nodig een schop moet geven ook een probleem. Waarmee ik overigens niet zeg dat je daar niet op mag reageren. Maar of je daar dagenlang over blijft kniezen of het blijft bij de instinctieve "boze" reactie daar heb je wel degelijk een keuze in.

[Peter van Velzen]

Klopt, het psychische leed is voor zeker de helft van eigen makelij (de zere schenen niet echt).
Dat neemt niet weg dat het zeker geen kwaad kan om degenen die je helpen om er flink de pest in te krijgen, ook wel iets te maken hebben met de ellende. Ze mogen best hun gedrag aanpassen en je voortaan helpen je prettig te voelen. Maar zoals mijnheer Groothuis 50 jaar geleden al tegen me zei "Kwaad worden is niet erg, maar kwaad blijven wél".

[Ingi]

Klopt, het psychische leed is voor zeker de helft van eigen makelij (de zere schenen niet echt).
Dat neemt niet weg dat het zeker geen kwaad kan om degenen die je helpen om er flink de pest in te krijgen, ook wel iets te maken hebben met de ellende. Ze mogen best hun gedrag aanpassen en je voortaan helpen je prettig te voelen. Maar zoals mijnheer Groothuis 50 jaar geleden al tegen me zei "Kwaad worden is niet erg, maar kwaad blijven wél".

Even los van de pijn die het geeft als iemand tegen je schenen aanschopt boeit mij dat niet zo als het om andere dingen gaat. Ik wil niet afhankelijk zijn van een ander voor mijn eigen welzijn. Dat zou al een hoop ellende in de wereld schelen als je daar niet meer op hoeft te reageren. In vrede met jezelf lost al veel op. Voor de vrede in de wereld boeit het mij dan toch ook weer wel. Het begint namelijk altijd bij een ieder zelf. Anders wordt dat nooit wat.

[pallieter]

images.jpg (9.5 KiB) 2072 keer bekeken