Leven in een bevredigende onwetendheid

[Peter van Velzen]

-------

Ik zie zelf veel in onwetendheid. Onwetendheid zou wel eens het doel van de evolutie kunnen zijn. Handen zoeken altijd wat te doen en zo is de geest altijd op zoek naar betekenis en de betekenis van de betekenissen. Het kan zitten in de negen en veertigste fractie van een mandelbrootje of in de witjes van het achttiende sonnet van Shakespeare:

So long as man can breathe or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Duizenden jaren hebben mannen geargumenteerd, geanalyseerd, woorden gespugd. Zij hebben hun ruggen gekromd turend op de laatste toetssteen, nooit er onder gekeken altijd erop. En steeds vonden ze wel weer wat, vertaalden het om de toetssteen met de mantel der liefde te bedekken. Van soft bottom miniaturisatie van methyleendifenyldi dampen tot de indaling van de fijnstructuur in het fruitvliegspectrumg.
De laatste toetssteen is nog lang niet uitgemolken, uitgehongerde muizen kunnen nog eeuwen wroeten in de grote gatenkaas. Ondertussen hakken we elkaars hoofden nog steeds in, verspreiden andermans bloed met een verzopen zendelingendrang. We zijn er allemaal niets mee opgeschoten met al dat weten. We zouden vreedzaam moeten involveren. Laat het nou maar eens over aan de meisjes om al dat stof te kauwen. Laat ze de waarheid maar weer een zingen en wiegen. De weg naar onwetendheid is een weg van blind kunnen lezen.
Wetenschap is leuk en zal waarschijnlijk altijd wel blijven maar het is iets voor ernaast, het doel van de volutie is onwetendheid, met wereldvrede in haar gevolg.

Ik vrees dat jij hier precies weergeeft wat "bevredigende ontwetendheid" is: Een illusie.
De mens is beter af wanneer hij niet helemaal tevreden is, want slechts dan kan hij zichzelf verbeteren. Maar hij weet nog niet dat hij meer gebaat is bij vrede dan bij oorlog, Als hij daar niet achter komt, zal de oorlog uiteraard nooit verdwijnen.

[Iksnaphetniet]

Ik vrees dat jij hier precies weergeeft wat "bevredigende ontwetendheid" is: Een illusie.
De mens is beter af wanneer hij niet helemaal tevreden is, want slechts dan kan hij zichzelf verbeteren. Maar hij weet nog niet dat hij meer gebaat is bij vrede dan bij oorlog, Als hij daar niet achter komt, zal de oorlog uiteraard nooit verdwijnen.

Ik ben tevreden over het feit dat ik ontevreden ben over bepaalde onwetendheid. Word ik nu bevredigd of onbevredigd door mijn onwetendheid? Of zou het kunnen dat er niet echt een eenduidig antwoord is op de stelling van dit topic..

[Peter van Velzen]

Ik vrees dat jij hier precies weergeeft wat "bevredigende ontwetendheid" is: Een illusie.
De mens is beter af wanneer hij niet helemaal tevreden is, want slechts dan kan hij zichzelf verbeteren. Maar hij weet nog niet dat hij meer gebaat is bij vrede dan bij oorlog, Als hij daar niet achter komt, zal de oorlog uiteraard nooit verdwijnen.

Ik ben tevreden over het feit dat ik ontevreden ben over bepaalde onwetendheid. Word ik nu bevredigd of onbevredigd door mijn onwetendheid? Of zou het kunnen dat er niet echt een eenduidig antwoord is op de stelling van dit topic..

Volgens mij kunnen we maar het best de hoop blijven houden dat we ons kunnen verbeteren. Daar kom je verder mee, en je blijgt zowel realist als optimist. Verwachting voor morgen: Een betere "ik" dan vandaag.

[Virginie]

Peter,

Voor mij is onwetendheid dan ook een grondgedachte, een utopia. In een grondgedachte kun je niet wonen wegens te saai.
Je wilt naar concerten, naar musea, boeken publiceren, wetenschappelijk werk lezen. Kortom je zoekt vormen van sadisme wat nog lang niet betekent dat je ontevreden bent. Soms roept je inhumane zelf, pas dan is er sprake van onrust, onvrede.

[Peter van Velzen]

Peter,

Voor mij is onwetendheid dan ook een grondgedachte, een utopia. In een grondgedachte kun je niet wonen wegens te saai.
Je wilt naar concerten, naar musea, boeken publiceren, wetenschappelijk werk lezen. Kortom je zoekt vormen van sadisme wat nog lang niet betekent dat je ontevreden bent. Soms roept je inhumane zelf, pas dan is er sprake van onrust, onvrede.

Eh nee, dat zijn geen vormen van sadisme.
Je haalt de zaken weer hopeloos door elkaar.

[Iksnaphetniet]

Peter,

Voor mij is onwetendheid dan ook een grondgedachte, een utopia. In een grondgedachte kun je niet wonen wegens te saai.
Je wilt naar concerten, naar musea, boeken publiceren, wetenschappelijk werk lezen. Kortom je zoekt vormen van sadisme wat nog lang niet betekent dat je ontevreden bent. Soms roept je inhumane zelf, pas dan is er sprake van onrust, onvrede.

Ik begrijp ook niet zo goed wat je hier bedoelt. Wat is de 'inhumane zelf'?

En als je onwetend bent, ben je dan niet noodzakelijk gedachteloos? Dus ook de grondgedachte mag niet bestaan, want die bezit de kennis over dat de onwetendheid een utopie is.

[Robert Frans]

Onwetendheid kan ook betekenenen dat je wel gedachten hebt en over veel dingen nadenkt, maar dat je simpelweg veel dingen niet te weten komt. Dat bijvoorbeeld de waarheid zo onvoorstelbaar schitterend of juist gruwelijk is, dat we haar niet zomaar kunnen ontdekken door na te denken of door onderzoek te doen.
Net zoals de zon haar geheimen niet kan prijsgeven als we enkel onze zintuigen gebruiken, hoe goed we ook kijken. We zouden dan enkel maar blindraken, vanwege haar felheid.

Je zou al kunnen stellen dat veel mensen in een "bevredigende onwetendheid" leven. Een onwetendheid waar zij deels ook zelf voor kiezen, om het leven comfortabel en draaglijk te houden.
Er is namelijk zo onvoorstelbaar veel gruwelijk leed in de wereld, er gebeuren zulke onvoorstelbare wreedheden in het verborgene, ook bij jou in de buurt, dat je er welhaast depressief van zou worden als al dat leed zich ten volle aan je zou openbaren. Het journaal alleen al kan somber maken.
Het huiveringwekkende is daarbij dat wij als westerlingen daar ook aan bijdragen. Onze kleding, onze medicijnen, ons voedsel, veel van wat wij consumeren heeft een inktzwarte achtergrond die wij liever niet zien. Mensen worden uitgebuit, ook vrouwen en kinderen, dieren worden afgebeuld, natuurlijke bronnen worden uitgeput, etc. En dan heb ik het nog niet eens over perversiteiten en wreedheden op pornografisch gebied die echt vele malen verder gaan dan het gewoon tonen van de daad.

Gelukkig is er ook veel goeds en moois en dringt steeds meer het besef door van het kwaad. En als je je dat niet ook beseft, dan kan die vreselijke waarheid je ook bitter maken, cynisch en ronduit misantropisch.
Het is daarom inderdaad niet goed dat je alles weet en alles ziet, omdat het kwaad je als het ware kan vergiftigen als je teveel bij haar verwijlt. In die zin is enige onwetendheid niet verkeerd; een goede balans daarin bewaren is nu eenmaal noodzakelijk, omdat je capaciteiten nu eenmaal beperkt zijn. Je bent ook maar eens mens.
Maar het is altijd goed om je te beseffen hoeveel je niet weet en met de kennis die je wél hebt, te proberen een goed en rechtvaardig leven te leiden. Want liever weinig weten, maar daarmee wel goed doen, dan veel weten, maar daarmee wel kwaad doen.

[Virginie]

Peter

Eh nee, dat zijn geen vormen van sadisme.

Ik doelde op deze http://weekend.knack.be/lifestyle/radar ... 16037.html en vergeet vooral niet naar het wonderschone videootje te kijken misschien kan je er nog iets wetenschappelijks uit halen.

En de onwetendheid is dan het rustige lummelen.

[Virginie]

Iksnaphetniet,

Ik begrijp ook niet zo goed wat je hier bedoelt. Wat is de 'inhumane zelf'?

Je bent veel beter af als je het niet weet. Uiteindelijk is onwetendheid ook beter voor de gehele condition humaine.

En als je onwetend bent, ben je dan niet noodzakelijk gedachteloos?

Ik dacht even dat er stond geslachtloos, dat kwam door dat mooie filmpje over het sadisme. In ieder geval vind ik geslachtloos ook een veel beter woord dan het nuchtere gedachteloos. Mijn antwoord zou zijn: ja.

[Virginie]

ik snaphetniet,

Jij bent van 4 juli 2013 en hebt ook nog steeds geen plaatje.

Ben benieuwd wat jij allemaal uitgespookt hebt dat ze je hier zolang beeldloos in het vagevuur laten dolen.
Nee dan frater Robert Franciscus, de schijnheilige, de vogelfluisteraar.

[Iksnaphetniet]

Iksnaphetniet,

Ik begrijp ook niet zo goed wat je hier bedoelt. Wat is de 'inhumane zelf'?

Je bent veel beter af als je het niet weet. Uiteindelijk is onwetendheid ook beter voor de gehele condition humaine.

Maar hoe weet jij dat dan?

Ik dacht even dat er stond geslachtloos, dat kwam door dat mooie filmpje over het sadisme. In ieder geval vind ik geslachtloos ook een veel beter woord dan het nuchtere gedachteloos. Mijn antwoord zou zijn: ja.

Waarom vind je dat?

Over het geslacht, de wens is de vader van de onwetende gedachte

ik snaphetniet,

Jij bent van 4 juli 2013 en hebt ook nog steeds geen plaatje.

Ben benieuwd wat jij allemaal uitgespookt hebt dat ze je hier zolang beeldloos in het vagevuur laten dolen.
Nee dan frater Robert Franciscus, de schijnheilige, de vogelfluisteraar.

Virginie, als je goed hebt opgelet zou je hebben gezien dat ik zelfs 2 plaatjes in mijn avatar heb. Alleen is er altijd maar 1 zichtbaar . Het is een beetje zoals de waarheid, het heeft de neiging om alleen waar te zijn in relatie tot iets anders.

[Iksnaphetniet]

Onwetendheid kan ook betekenenen dat je wel gedachten hebt en over veel dingen nadenkt, maar dat je simpelweg veel dingen niet te weten komt. Dat bijvoorbeeld de waarheid zo onvoorstelbaar schitterend of juist gruwelijk is, dat we haar niet zomaar kunnen ontdekken door na te denken of door onderzoek te doen.
Net zoals de zon haar geheimen niet kan prijsgeven als we enkel onze zintuigen gebruiken, hoe goed we ook kijken. We zouden dan enkel maar blindraken, vanwege haar felheid.

Je zou al kunnen stellen dat veel mensen in een "bevredigende onwetendheid" leven. Een onwetendheid waar zij deels ook zelf voor kiezen, om het leven comfortabel en draaglijk te houden.
Er is namelijk zo onvoorstelbaar veel gruwelijk leed in de wereld, er gebeuren zulke onvoorstelbare wreedheden in het verborgene, ook bij jou in de buurt, dat je er welhaast depressief van zou worden als al dat leed zich ten volle aan je zou openbaren. Het journaal alleen al kan somber maken.
Het huiveringwekkende is daarbij dat wij als westerlingen daar ook aan bijdragen. Onze kleding, onze medicijnen, ons voedsel, veel van wat wij consumeren heeft een inktzwarte achtergrond die wij liever niet zien. Mensen worden uitgebuit, ook vrouwen en kinderen, dieren worden afgebeuld, natuurlijke bronnen worden uitgeput, etc. En dan heb ik het nog niet eens over perversiteiten en wreedheden op pornografisch gebied die echt vele malen verder gaan dan het gewoon tonen van de daad.

Gelukkig is er ook veel goeds en moois en dringt steeds meer het besef door van het kwaad. En als je je dat niet ook beseft, dan kan die vreselijke waarheid je ook bitter maken, cynisch en ronduit misantropisch.
Het is daarom inderdaad niet goed dat je alles weet en alles ziet, omdat het kwaad je als het ware kan vergiftigen als je teveel bij haar verwijlt. In die zin is enige onwetendheid niet verkeerd; een goede balans daarin bewaren is nu eenmaal noodzakelijk, omdat je capaciteiten nu eenmaal beperkt zijn. Je bent ook maar eens mens.
Maar het is altijd goed om je te beseffen hoeveel je niet weet en met de kennis die je wél hebt, te proberen een goed en rechtvaardig leven te leiden. Want liever weinig weten, maar daarmee wel goed doen, dan veel weten, maar daarmee wel kwaad doen.

Interessant stukje, wat vind je van het alternatief: acceptatie om het leven draagzamer te maken i.p.v. onwetendheid? Accepteren dat niet alles direct te veranderen is maar hiervoor wel je best doen.

[Robert Frans]

Het kwaad kun je natuurlijk niet zonder meer accepteren, maar inderdaad wel dat je slechts een mens bent en dus niet de hele wereld kunt redden. Dat je kwetsbaar en klein bent, vatbaar voor alle kwaad, maar dat juist dat de sleutel is tot liefde, medelijden en begrip. Dat aanvaarden is echter nogal een weg en niet iedereen kan dan ook begrijpen dat het wel de meest juiste weg is.

In verschillende levensbeschouwingen, waaronder de katholieke, betekent vrede dan ook niet zozeer dat heel de wereld een utopia is, maar vooral dat je zelfs tijdens het meest vreselijke kwaad je toch niet van je stuk laat brengen en toch van het leven en je medemensen blijft houden, ook als zij je kwaad doen. Dat je jezelf weet te overwinnen en eerst en vooral het kwaad binnen jezelf erkend en bestrijdt. Wat al een hele opgave kan zijn.

Iemand als Titus Brandsma eindigde bijvoorbeeld in concentratiekamp Dachau. Hij en zijn medegevangenen werden bruut mishandeld door de SS-ers daar; hij zag dus een absoluut kwaad recht in de ogen. Maar toch bleef hij van het leven houden, bleef hij vasthouden aan wat hij geloofde en had hij vooral intens medelijden (!) met die SS-ers. Dát is echte vrede, geheel onafhankelijk van wat je wel of niet weet of ervaart.

[Peter van Velzen]

Het kwaad kun je natuurlijk niet zonder meer accepteren, maar inderdaad wel dat je slechts een mens bent en dus niet de hele wereld kunt redden. Dat je kwetsbaar en klein bent, vatbaar voor alle kwaad, maar dat juist dat de sleutel is tot liefde, medelijden en begrip. Dat aanvaarden is echter nogal een weg en niet iedereen kan dan ook begrijpen dat het wel de meest juiste weg is.

In verschillende levensbeschouwingen, waaronder de katholieke, betekent vrede dan ook niet zozeer dat heel de wereld een utopia is, maar vooral dat je zelfs tijdens het meest vreselijke kwaad je toch niet van je stuk laat brengen en toch van het leven en je medemensen blijft houden, ook als zij je kwaad doen. Dat je jezelf weet te overwinnen en eerst en vooral het kwaad binnen jezelf erkend en bestrijdt. Wat al een hele opgave kan zijn.

Iemand als Titus Brandsma eindigde bijvoorbeeld in concentratiekamp Dachau. Hij en zijn medegevangenen werden bruut mishandeld door de SS-ers daar; hij zag dus een absoluut kwaad recht in de ogen. Maar toch bleef hij van het leven houden, bleef hij vasthouden aan wat hij geloofde en had hij vooral intens medelijden (!) met die SS-ers. Dát is echte vrede, geheel onafhankelijk van wat je wel of niet weet of ervaart.

Één enkel mens kan de wereld niet redden, maar in zoverre mensen het kwaad in de wereld kunnen veroorzaken, kunnen ze het gezamelijk ook bestrijden. Samen kunnen we heel veel. Maar dat kunnen we nietvanuit onwetenheid. Dat kunnen we slechts door te weten. Als Titus Brandsma niet had geweten dat de daden van de Nazi’s slecht waren, had jij geen reden gehad hem te bewonderen.

Het kwaad in onszelf bestrijden lukt ons vaak alleen als andere ons een spiegel voorhouden, en zo kunnen wij ook die ander een spiegel voorhouden. Als wij verstandig zijn, kijken we inelkaars spiegels en verkeren we niet in onwetendheid over onszelf. Mensen danken hun succes in de wereld vooral aan samenwerking. Sluit daar nooit je ogen voor!

[Robert Frans]

Klopt, de mens kan door samenwerking heel veel bereiken, hoewel een mens alleen natuurlijk ook al veel vermag. Vaak is het toch de eenling die een hele groep mensen weet te inspireren. We hebben dus zowel individualisme als collectivisme nodig en de balans daartussen zoeken wil nog weleens lastig zijn.

We kunnen echter niet alles. Er zullen namelijk zowel binnen als buiten de groep altijd mensen zijn die vooral met zichzelf bezig zijn. Er kan dus veel veranderen, maar er zal ook altijd veel kwaad blijven voortwoekeren.
In theorie kunnen we het kwaad voor een groot deel uitbannen: eerlijke productiemethoden, duurzame energie, respect voor het leven en voor het gezin, respect voor mens en dier, noem maar op. In de praktijk weten we echter wel het één en ander te bereiken, maar doemt er altijd weer nieuw kwaad op.

Tegenover de afschaffing van de slavernij staat de kinderarbeid die wij nu in het buitenland ongestraft faciliteren (en ook nog steeds échte slavernij).
Tegenover de bestrijding van de honger in Europa staat nu heel veel vraatzucht en nog steeds veel honger in andere werelddelen.
Tegenover de emancipatie van de gewone man, zijn vrouw en zijn kinderen staat nu de stress van een steeds complexer en onverschillig wordende samenleving.
Tegenover de seksuele revolutie staat nu de pervertering en uitbuiting van vooral vrouwen en kinderen in zeer schimmige seksindustrieën.

De mens kan geen utopia stichten zonder verschillende menselijke elementen te willen verwijderen, zoals de vrije wil, de emotie, de (artistieke) vrijheid zich te uiten en het onvoorwaardelijke respect voor het leven. Met de menselijke vrijheid komt ook het kwaad, want iemand kan pas echt goed doen als hij ook de mogelijkheid heeft kwaad te doen. Daarom is het dus goed om niet teveel op het menselijk kunnen te vertrouwen, maar je te beseffen dat er altijd kwaad zal zijn en dus in elk geval ernaar te streven jezelf te overwinnen, je eigen lichaam en geest te beheersen en als het ware te onderwerpen aan je eigen vrije wil.