Freethinker.nl

Het jezelf aanpraten van kanker is iets wat niet kan zover ik weet. Maar daarentegen is het jezelf aanpraten van hoofdpijn wel degelijk realiseerbaar voor sommigen, waaronder mijzelf. Ook jezelf rugpijn, maagpijn, darmpijn en zelfs met diarree tot gevolg hebbende kan door de kracht van het denken dat je er last van hebt gebeuren.

Nou is dit natuurlijk voor hoofdpijn wel in te denken. Meerderen kunnen zich hier in vinden. Dit vraag ik me nog wel af wat betreft de darmpijn met diarree tot gevolg. Het zou immers kunnen dat het denken een gevolg is van daadwerkelijke darmklachten waardoor niet meer te achterhalen valt of het begon bij een gedachte of een daadwerkelijke pijnprikkel.

Daarom wil ik het houden bij hoofdpijn. Ook wil ik een stuk wijden aan de placebo-reactie.

Hoofdpijn word vaak veroorzaakt door vaste spieren in het lichaam of een tekort aan vocht in de hersenen. (Toch?) Dit zijn fysieke oorzaken. Dat een gedachte oorzaak kan zijn voor hoofdpijn is voor mijn beleving werkelijkheid. Ik maak het erg vaak mee. Ik hoef maar te denken dat ik echt hoofdpijn ga krijgen en ik krijg er daadwerkelijk last van. Dit zelfde geldt voor darmklachten, spierpijn en prikkende ogen.

Mijn vraag aan jullie is hoe het mogelijk is dat mentale processen zo iets dergelijks als de bovengenoemde klachten kan veroorzaken.

Verder wil ik een stukje wijden aan de placebo-reactie. Ik weet dat dit een gevoelig onderwerp is. Maar ik vraag mij af in hoeverre het hoofdpijnstukje ook de andere kant in kan werken. Als ik een bepaalde pil krijg waarvan ik van de werking zeker ben, maar de werkende stof ontbreekt, zou dit voor mij wellicht (uiteraard niet als de hoofdpijn door iets veroorzaakt word buiten de denk oorzaak) kunnen helpen. Uiteraard is het dan niet de bedoeling dat er een groot bedrag aan geld aan verdient word maar als ik van een familielid een suikermedicijn krijg en het helpt mij, wat is hier dan op tegen?

Is het niet het uittesten waard tot hoever de placebo-reactie beide kanten in kan werken? Zowel in de kant van het genezen als in het veroorzaken van bepaalde klachten? (Ik ben mij er niet zeker van of het veroorzaken van klachten wel placebo genoemd mag worden, een ander woord hiervoor is welkom)

Ik wist niet in welk onderwerp ik dit topic kon plaatsen. Omdat ik nogal vertrouwd ben geraakt met de filosofie hoek heb ik het hier geplaatst. Waarschijnlijk moet het even ergens anders heen worden verhuisd. Dit vind ik dan geen probleem.

Groet, Sytze

Sytze,

In de brugklas had ik steevast op dinsdag migraine deze ontsloeg mij van verplichtingen als huiswerk en leverde vaak nog een dagje woensdag ziek. Nb ik beleefde dit echt zo compleet met misselijkheid. Toen ik het later te druk met andere zaken kreeg vakantiebaantje en andere school waren de dinsdagen niets bijzonders meer.

Onze hersenen beinvloeden in grote mate onze hormoonhuishouding en andersom, dus die invloed is er zeker en in sommige gevallen zelfs vrij goed bekend. Het bezwaar tegen het placebo-effect van nep-medicijnen is dat ook echte medicijnen het placebo-effect vertonen. Door de sterkere overtuiging - zowel van dokter als van patient - is de placebo werking van echte medicijnen zelfs veel groter! Ook op gebieden waarvoor ze geenzins bestemd zijn. Uiteraard zijn er culturele verschillen. In veel derde wereld-landen werken injecties veel beter dan pillen!

Ziektes die men zich indenkt hebben zelfs een naam "psychosomatisch". Men kan zich daarin echter gemakkelijk vergissen, Veel aandoeningen die door de artsen voor psychosomatisch werden gehouden bleken achteraf gewoon een fysische oorzaak te hebben, In feite is die er natuurlijk altijd. Ook als jouw gestresstheid je hormoonhuis houding verstoort is dat uiteraard een fysisch (chemisch) proces.