boeddhisme

[Peter van Velzen]

@ Gustaaf
Je had een vraag over quoten.
Heb je dit nog gelezen en uitgeprobeerd?
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 02#p402802" onclick="window.open(this.href);return false;
Is er nog iets onduidelijk?

Ja heb ik gelezen., uitgeprint zelfs. "Alles wegvegen wat een omschrijving is van je paar zinnetjes waar het omgaat. Dit doe je door met je muis eroverheen te slepen en dat wat geselecteerd is weg te vegen ( te deleten begrijp ik dus) Maar als ik dat doe, blijft juist alleen de rest staan. Twedede methode ook gebruikt (stukje kopieren dus.) maar dan krijg je wat je zag

Tsja, dan toch maar een laptop inschakelen ipv een smartphone

[Maria]

Ja heb ik gelezen., uitgeprint zelfs.

Ik heb je een PB gestuurd.

[Ik ben]

Nou, kom op dan met een discussie over hoe jij tegen existentiele of zingevingsproblematiek aankijkt of voor jezelf tot een min of meer bevredigende oplossing bent gekomen.

Ik zie niet waarom je je tot boeddha moet richten als er westerse filosofen al in de jaren 60 over geschreven hebben. Sartre bijvoorbeeld, ken je die, of epicurus (om eens een klassieker te noemen)?

Deze westerse filosofen zoals Sartre waren alleen bezig met het immanente binnen de filosofie, terwijl er binnen het boeddhistisch filosofische denken veel meer de transcedentie naar voren komt.

[Ik ben]

Maar Boeddha heeft deze weg verlaten. Hij ontdekte dat het niet het lijfs-behoud, maar dat het het streven naar zelf-behoud is, dat de wereld in een egocentrisch perspectief plaatst. De geest, niet het lichaam, is de schoot waarin de illusie van ego ontstaat.

Ik ben pas een paar maanden via mijn zoon echt bekend geworden met de a-dvaita vedanta, waarbij ik moet opmerken dat ik liever het woord vedanta alleen gebruik, maar ik moet zeggen dat ik er heel veel van leer t.a.v. het hoe omgaan met negativiteit en nare herinneringen binnen mijn denkwereld.
Het brengt ontzettend veel meer rust in mijn bestaan v.w.b. het niet zo gefocust zijn op zaken van het ego cq. het (her)kennen van de condities van mijn ego.

[Ik ben]

Ik vind een poging tot humanisme al voldoende. In het westen is boeddhisme een hobby( in mijn optiek ) voor ietsisten en andere richtingzoekers. Nu zijn het vier edele waarheden maar als er vijf of meer ten tonele waren gevoerd sprak je nu van vijf of zes.

Misschien iets om te lezen voor jou?

http://www.shikanda.net/general/spiritu ... dentie.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

[doctorwho]

Ik vind een poging tot humanisme al voldoende. In het westen is boeddhisme een hobby( in mijn optiek ) voor ietsisten en andere richtingzoekers. Nu zijn het vier edele waarheden maar als er vijf of meer ten tonele waren gevoerd sprak je nu van vijf of zes.

Misschien iets om te lezen voor jou?

http://www.shikanda.net/general/spiritu ... dentie.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

Laat ik een wederdienst bewijzen


http://www.sg.uu.nl/sprekers/prof-dr-mr-herman-philipse" onclick="window.open(this.href);return false;

[collegavanerik]

Nou, kom op dan met een discussie over hoe jij tegen existentiele of zingevingsproblematiek aankijkt of voor jezelf tot een min of meer bevredigende oplossing bent gekomen.

Ik zie niet waarom je je tot boeddha moet richten als er westerse filosofen al in de jaren 60 over geschreven hebben. Sartre bijvoorbeeld, ken je die, of epicurus (om eens een klassieker te noemen)?

Deze westerse filosofen zoals Sartre waren alleen bezig met het immanente binnen de filosofie, terwijl er binnen het boeddhistisch filosofische denken veel meer de transcedentie naar voren komt.

transcendentie is een sprookje

[Ik ben]

transcendentie is een sprookje

Transcendentie is een filosofisch begrip dat kan gedefinieerd worden als het naar buiten staan of overstijgen van de mens. Dit begrip komt bij vele filosofen terug waaronder Immanuel Kant en later in de fenomenologie van Edmund Husserl, de zijnsontologie van Martin Heidegger, het alteriteitsdenken van Emmanuel Levinas en in de reformatorische wijsbegeerte van Herman Dooyeweerd.
-uit Wikipedia-

Is er niets dat de mens overstijgt?

[Ik ben]

Laat ik een wederdienst bewijzen


http://www.sg.uu.nl/sprekers/prof-dr-mr-herman-philipse" onclick="window.open(this.href);return false;

In het verleden ben ik bij 2 lezingen van Philipse geweest, voor mij toen indrukwekkend. Ik ben nog steeds een atheïst, maar met wat meer filosofische bagage als toen.

[Peter van Velzen]

Is er niets dat de mens overstijgt?

Ik weet het niet, en ik ken geen enkel mens die kan aantonen dat hij of zij het wel weet. Hoe zouden we dat ook kunnen? Daartoe zouden we waarschijnlijk onszelf moeten overstijgen. Maar hoe hoog we ook stijgen. Dat niveau hebben we dan juist weer niet overstegen.

[Iksnaphetniet]

]

Is er niets dat de mens overstijgt?

Ik denk persoonlijk ook dat transcendentie niet bestaat vanuit het huidige menselijke bewustzijn en dat de boeddhistische verlichting ook niet bestaat. Hoe zou zo een construct moeten werken? Ik denk ook dat mensen en guru's die dat beweren zichzelf voor de gek houden en in de illusie zijn dat ze boven hun 'ego's (wat dat ook mag zijn) staan. Je kan naar mijn inziens niet vanuit jezelf in of boven jezelf kijken, zoals een oog zichzelf ook niet kan bekijken. Je bent je subjectieve bewustzijn en wat je bent kun je onmogelijk niet zijn.

Je hoort tegenwoordig veel van die verlichtingsconcepten van commerciële glibber guru's als Eckhard Tolle. Deze stellen dat het ego het grote kwaad is en dat je oordelen en negatieve gedachten niet de echte "jij" zijn maar je ego. De oplossing is dan om je negatieve oordelen en gedachten te observeren maar er niet over te oordelen zodat je er niet meer negatief door wordt beïnvloed. De echte jij is dan hetgeen wat observeert, niet hetgeen wat denkt en oordeelt. Dat is het ego, en dat doet het denkwerk en jij bent niet je ego, jij bent dan het oordeelloze bewustzijn. Maar volgens mij vergeten die guru's dat niet oordelen op zichtzelf al een oordeel is, namelijk het niet oordelen. Je kan onmogelijk niet oordelen, dat bestaat niet. Niet reageren op instincten, emoties of je gedachten of geen actie ondernemen is precies wat het is, je maakt als jezelf gewoon de keuze om dat niet te doen met hetzelfde construct welke je als het grote kwaad beschouwd (je "ego"). Weinig verlichting aan lijkt me maar eerder een staat van ongezonde apathie. Dat neemt niet weg dat meditatie of dit soort technieken goed zijn voor de rust in je hoofd en je kunnen helpen met e.e.a. maar ze kunnen je naar mijn mening niet een soort verlichte status bieden omdat je niet om het construct van je bewustzijn heen kan doordat je altijd zelf het subject bent.

[Ik ben]

]

Is er niets dat de mens overstijgt?

Ik denk persoonlijk ook dat transcendentie niet bestaat vanuit het huidige menselijke bewustzijn en dat de boeddhistische verlichting ook niet bestaat. Hoe zou zo een construct moeten werken? Ik denk ook dat mensen en guru's die dat beweren zichzelf voor de gek houden en in de illusie zijn dat ze boven hun 'ego's (wat dat ook mag zijn) staan. Je kan naar mijn inziens niet vanuit jezelf in of boven jezelf kijken, zoals een oog zichzelf ook niet kan bekijken. Je bent je subjectieve bewustzijn en wat je bent kun je onmogelijk niet zijn.

Je hoort tegenwoordig veel van die verlichtingsconcepten van commerciële glibber guru's als Eckhard Tolle. Deze stellen dat het ego het grote kwaad is en dat je oordelen en negatieve gedachten niet de echte "jij" zijn maar je ego. De oplossing is dan om je negatieve oordelen en gedachten te observeren maar er niet over te oordelen zodat je er niet meer negatief door wordt beïnvloed. De echte jij is dan hetgeen wat observeert, niet hetgeen wat denkt en oordeelt. Dat is het ego, en dat doet het denkwerk en jij bent niet je ego, jij bent dan het oordeelloze bewustzijn. Maar volgens mij vergeten die guru's dat niet oordelen op zichtzelf al een oordeel is, namelijk het niet oordelen. Je kan onmogelijk niet oordelen, dat bestaat niet. Niet reageren op instincten, emoties of je gedachten of geen actie ondernemen is precies wat het is, je maakt als jezelf gewoon de keuze om dat niet te doen met hetzelfde construct welke je als het grote kwaad beschouwd (je "ego"). Weinig verlichting aan lijkt me maar eerder een staat van ongezonde apathie. Dat neemt niet weg dat meditatie of dit soort technieken goed zijn voor de rust in je hoofd en je kunnen helpen met e.e.a. maar ze kunnen je naar mijn mening niet een soort verlichte status bieden omdat je niet om het construct van je bewustzijn heen kan doordat je altijd zelf het subject bent.

Wat mij betreft heeft de mens in al z'n eigen wijsheid de mens millennia op een voetstuk gezet als DE soort die de wereld veroverde en die wereld ook steeds beter begon te begrijpen en eigenlijk aan de top van het geheel stond.
En natuurlijk is de mens w.s. als enige in staat op zichzelf te reflecteren, bewust te zijn van zichzelf in zijn omgeving. Maar de kennis/wetenschap van dat wat is, is maar een fractie van al wat is.

Wat heeft al die kennis en ontwikkeling de mens gebracht? Zijn ze er betere wezens door geworden, hebben ze daardoor beter met zichzelf en daardoor ook met anderen om leren gaan? Leven ze meer in vrede met zichzelf, zijn ze door hun kennis van hun nabije en verre omgeving verder gekomen dan et in de basis alleen maar overleven?

Het concept van "verlichting" zoals het nu door veelal grote geldwolven en dikke ego's overal wordt gebracht als DE nieuwe boodschap voor de lijdende mens, is een gedrocht.

Wat mij duidelijk is geworden is dat er in mijzelf zoals bij iedereen, zoveel innerlijke strijd en lijden voorkomt, dat het zaak is dat er wat meer licht valt op de ideeën en constructen die mijn ego middels het waarnemen vanaf mijn vroegste jeugd heeft ontwikkeld in denkpatronen die één en al leugen zijn daar ze totaal niets te betekenen hebben in het hier en nu.

Als dat verlichten van mijn "duistere" kant "VERLICHTING" genoemd kan worden zal het dat wel zijn. "leraren" als Boeddha, Jezus (maar ook zelfs Salomon in z'n boek Prediker) en vele anderen probeerden alleen maar die duistere kanten en drijfveren te belichten zodat we onszelf beter in perspectief van "het eeuwige" zouden leren zien

[Guustaaf]

Lust for Live: over "zin"

1. Drie betekenissen van “zin”
a. Ten eerste “zin” in de betekenis van “zin hebben in”, uitzien naar, verlangen naar. Zin in deze betekenis heeft te maken met lust for live, levenslust en is het tegenover gestelde van depressie.
Dat – depressie - is de meest voorkomende aanmelding voor psychotherapie. De kans dat iemand in de loop van zijn leven een depressie ontwikkeld is 20%, d.w.z. dat 1 op de 5 mensen een depressieve stoornis zal ontwikkelen.

b. De tweede betekenis van het woord zin betreft zinvol, zinnig leven. Dat wil zeggen dat je je levenslust vorm kan geven in b.v. relaties of werk. Hierbij hoort de vraag waarvoor iemand leeft, dus wat voor, voor welke waarden en doelen hij zich inzet. Een zinvolleven betekent in beginsel ingeschakeld zijn in een geheel: geen isolement, geen instrumenteel gebruik van mensen (alsof het dingen zijn dus) maar persoonlijke ik-jij betrekkingen.

c. In de derde plaats is er zin in de betekenis van “de zin van het leven” Dat is een wijsgerige, een filosofische eventueel religieuze vraag. Het is de vraag naar de levensvisie, de levensbeschouwing, de philosophy of live . Deze vraag staat gewoonlijk ver af van het concrete psychotherapeutische werk hoewel er richtingen zijn die spiritualiteit willen integreren in de psychotherapie.

2. Het ontstaan van zin in het leven.
Zin in het leven is meestal vanzelfsprekend en valt pas op als et ontbreekt. Een therapeut gaat ervan uit dat die zin in het leven latent aanwezig is en zich in de loop van een therapie sterker zal manifesteren. Motivatie voor therapie is al een teken van levenszin, van de wens tot veranderen.
De levenszin is met de geboorte meegegeven. Bij voldoende of “goed-genoeg” functioneren van de moeder-kind interactie, ontwikkelt die zin, die levenslust zich. Door een zeer slechte interactie of ernstige trauma’s kan de levenszin beschadigd worden , hetgeen zich in het latere leven van tijd tot tijd kan manifesteren in depressiviteit of in een verlangen zich te laten gaan, het op te geven, in somberheid onder te gaan, in liever dood te zijn.

3.Acht categorieën van zinvol leven.
Er zijn een achttal categorieën, gebieden of waarden te onderscheiden waarop mensen “meaning in life”, zin in het leven vorm geven en ervaren.
a. Relaties: betrokkenheid op het gezin, de partner, vrienden.
b. Werk: engagement of betrokkenheid bij de baan, de school, de voornaamste bezigheid.
c. Persoonlijk welzijn: het maken van plezier, genieten van het leven, handhaving van lichameliojke en geestelijke gezondheid.
d. Zelfrealisatie: het tot ontplooiing brengen van al je potenties, je capaciteite4n of mogelijkheden.
e. Dienstbaarheid of een altruïstische oriëntatie: het helpen van mensen in het algemeen.
f. Het praktiseren van sociaal-politieke of religieus-spirituele overtuigingen.
g. Het nastreven van materiele doelen en bevredigingen.
h. Het hebben van toekomst of hoop.

[Maria]

Guustaaf
Ik vind je nieuwste bijdrage weinig toevoegen aan dit topic, wat toch bedoeld was als een intro op de filosofische gedachten van Boeddha en het boeddhisme.
Of heb ik dat mis?

Je schreef eerder dat je gedachten bij mensen los wilde maken.
Is het niet je bedoeling met hen ook van gedachten te wisselen?
Dat je geen zin hebt weer in te gaan op afwijzende reacties, die niet wezenlijk zijn geïnteresseerd in wat je te berde brengt, kan ik me voorstellen.

Ik lees veel van je bijdragen, niet allemaal, ook al wordt ik niet geprikkeld tot antwoorden.
Ik zie liever hooguit een inleiding over een onderwerp en dan een verder uitdiepen in samenspel met anderen.
Verder ben ik veel meer praktijkgericht in het nu geïnteresseerd, ook al kun je daar veel in theoretiseren.
Kun je ook inhoudelijk, dwz. over boeddhisme in dit topic, reageren op wat de niet afwijzende, maar geïnteresseerde respondenten in dit topic te melden hebben en waar ze zich mee bezig houden?

Waar raakt jouw nieuwste bijdrage in dit topic specifiek boeddhistiche filosofie en niet aan de meer algemene zienswijze?
Topics over zingeving iha. zijn er hier veel.
Daar kun je bij aansluiten of een nieuw topic over beginnen.

[Guustaaf]

Guustaaf
Ik vind je nieuwste bijdrage weinig toevoegen aan dit topic, wat toch bedoeld was als een intro op de filosofische gedachten van Boeddha en het boeddhisme.
Of heb ik dat mis?

Je schreef eerder dat je gedachten bij mensen los wilde maken.
Is het niet je bedoeling met hen ook van gedachten te wisselen?
Dat je geen zin hebt weer in te gaan op afwijzende reacties, die niet wezenlijk zijn geïnteresseerd in wat je te berde brengt, kan ik me voorstellen.

Ik lees veel van je bijdragen, niet allemaal, ook al wordt ik niet geprikkeld tot antwoorden.
Ik zie liever hooguit een inleiding over een onderwerp en dan een verder uitdiepen in samenspel met anderen.
Verder ben ik veel meer praktijkgericht in het nu geïnteresseerd, ook al kun je daar veel in theoretiseren.
Kun je ook inhoudelijk, dwz. over boeddhisme in dit topic, reageren op wat de niet afwijzende, maar geïnteresseerde respondenten in dit topic te melden hebben en waar ze zich mee bezig houden?Waar raakt jouw nieuwste bijdrage in dit topic specifiek boeddhistiche filosofie en niet aan de meer algemene zienswijze?
Topics over zingeving iha. zijn er hier veel.
Daar kun je bij aansluiten of een nieuw topic over beginnen.

O, ik zal zeker terugkomen op de relatie met boeddhisme hoor. Maar omdat er zo nadrukkelijk gevraagd werd naar wat "the point"was, waarop ik antwoordde dat dat de existentiele problematiek of zingevingsproblematiek was, meende ik dat mijn laatste bijdrage in dat kader pastte. Ik meen overigens dat ik dat (zie vetgedrukte zin)wel degelijk deed hoor. Misschien kun je de reacties noemen waarop ik volgens jou had moeten reageren?