Waarom stellen we vragen?

[sytze]

De vraag staat al in de titel, waarom stellen we vragen?

Vragen vragen om antwoord. Antwoorden stellen ons in staat tot progressie, op welk gebied dan ook. Elk onderzoek begint met een vraag. Maar hoe komt het dat we zo een ontzettende neiging hebben tot het stellen van vragen? Het zal een neurologische verklaring hebben. Ergens in het brein moet die neiging terug te vinden zijn, denk ik. Het zal ook wel als gevolg van het evolutie proces zijn ontstaan. Dus het is steeds nodig geweest voor organismen om zich dingen af te vragen.

Mijn vragen:

Waar in het brein zit hetgeen wat mensen vragen doet stellen?
Vragen dieren zich ook bepaalde dingen af? (Het lijkt me immers eerder vreemd dat dieren het niet doen overigens. Mensen zijn eveneens dieren en wij hebben ons echt niet "in eens" compleet gedistantiëerd van de rest van de dieren.)
Zijn er ook gevallen van mensen bekend die met een afwijking geboren zijn waardoor ze geen vragen meer stellen?

Groet, Sytze

[Fish]

Als een dier onder een steen kijkt of daar iets te eten is, is dat ook al niet een vraag. Ons vragen is een stap verder denk ik.
Leuke vraag trouwens.

[pallieter]

Wow Sytze: antropologie, neurologie, biologie (in zijn breedst mogelijke betekenis), psychologie en filosofie in 1 vraag.

Spijtig dat je vrije wil er niet bij betrekt, konden we nog kwantumfysica toevoegen.

[Peter van Velzen]

Wow Sytze: antropologie, neurologie, biologie (in zijn breedst mogelijke betekenis), psychologie en filosofie in 1 vraag.

Spijtig dat je vrije wil er niet bij betrekt, konden we nog kwantumfysica toevoegen.

Onzin, het idee van vrije wil (wat dat ook moge zijn), heeft - waarschijnlijk - niets met kwantumfysica te maken. Maar neurologie en biologie hebben zeker te maken met onze nieuwsgierigheid. Het algemene antwoord is waarschijnlijk, dat een zekere mate van nieuwsgierigheid, de voortplantingskansen bevordert. NIeuwsgiere dieren hadden meer nageslacht dan anderen van dezelfde soort.

Geen idee of er een bepaald deel van de hersenen betrokken is bij ons onderzoeksgedrag. Tot nu toe heb ik nog geen berichten vernomen dat iemand dat onderzocht heeft. Maar wellicht kunnen we er een toekomstig promovendus nieuwsgierig naar maken? de stand van zaken tot nu toe

[Jagang]

Die neiging tot vragen valt m.i. nogal mee.
Meestal stellen we veel te weinig vragen, en doen we vooral aanname's.
In het dagelijks leven werkt dat meestal vrij efficiënt, aangezien het teveel tijd zou kosten om ons bij alles vragen te stellen.

Sterker nog: ik wilde dat ik de creativiteit kon opbrengen om veel mee vragen te stellen.
Ik ben regelmatig teleurgesteld als ik zie hoe goed het anderen lukt om vragen te stellen, waar ik zelf eerder een aanname doe.

Ik heb lang geprobeerd dat vermogen op te vijzelen, maar heb na een aantal jaren forummen het idee dat ik mijn "plafond" daarin heb bereikt, en nu begint het me te vermoeien.

Helaas heb ik in die zin niet de goede opvoeding gehad "in mijn tijd", en is het nu wellicht een beetje te laat.

[Jagang]

Spijtig dat je vrije wil er niet bij betrekt, konden we nog kwantumfysica toevoegen.

Quantumfysica voegt niets toe aan het vrije-wil verhaal.

[Boskabouter]

Spijtig dat je vrije wil er niet bij betrekt, konden we nog kwantumfysica toevoegen.

Quantumfysica voegt niets toe aan het vrije-wil verhaal.

Dat kan je je afvragen.

[HenkM]

Volgens mij begin dit allemaal, het willen weten, met de ontwikkeling van de cortex als ik het goed heb.

Dat gedeelte dat zich o.m. bezighoudt met abstracte zaken. En daaraan verbonden: 'wat als ' ....

Want met dat afvragen is ook religie, het geloof in goden, het geloof in geesten en sprookjes er in geslopen.
Proberen om antwoorden te vinden op (levens)problemen: natuurrampen, jacht, nageslacht

Dieren leven "in het moment" .... die hebben geen toekomst (visie). Ook geen cortex, meen ik.

[pallieter]

Quantumfysica voegt niets toe aan het vrije-wil verhaal.

Lijkt mij nogal belangrijk te weten of de realiteit determistisch is of niet in het vrije wil verhaal.

[Maria]

Primair:
Vragen doen we als we willen weten.
Willen weten doen we als gebrek aan kennis ons tegen dingen aan laat lopen waar we onzeker van worden.
En onzekerheid is voor mensen geen prettig iets, want dat kan bedreigend zijn.

Niet voor niets zeggen we: Kennis is macht.

Secundair:
Meer kennis geeft een groter gevoel van eigenwaarde, kan competitie bevorderend zijn, daar waar we fysiek de mindere zijn van onze evenmens.
De mens is zover geëvolueerd, dat hij met kennis een ruilhandeltje aan kan gaan met anderen die fysiek sterker zijn en zo in symbiose in de groep eerder kan overleven.

Zo kan ik nog wel even doorgaan.
En het heeft idd. alles met overleven leven te maken.

Als een dier onder een steen kijkt of daar iets te eten is, is dat ook al niet een vraag. Ons vragen is een stap verder denk ik.

Daar begin het al primair. waar vinden we ons voedsel?

Die neiging tot vragen valt m.i. nogal mee.
Meestal stellen we veel te weinig vragen, en doen we vooral aanname's.
In het dagelijks leven werkt dat meestal vrij efficiënt, aangezien het teveel tijd zou kosten om ons bij alles vragen te stellen.

Of tegen?
Soms vraagt men weinig, daar men denkt verder te komen met anderen te overbluffen:
Doen alsof hij er al is en het allemaal al weet.
In het primaire gedeelte:
Zich niet afvragen, hoe hij de ander het meest kan plezieren en overreden, maar het voldoende vinden zichzelf opvallen te profileren.
Haantjes gedrag kan ook vele soortgenoten meekrijgen.
Dan kun je nog wat leren van het macho gedrag onder dieren.

Secundair bij mensen:
De wat zwakkere onder ons, zowel fysiek als wat uiterlijke presentatie betreft, zal beseffen dat je met weten ook ver kunt komen.
En zal door zich veel af te vragen ook veel kennis vergaren.
Dit kan echter meer het gedrag gaan bepalen, en meer kennis vergaren dan men kan verwerken, kan een averechtse werking hebben.

Het beste werkt het, als er evenwicht is.
Als meer kennis tot ons komt dan verwerkt kan worden en/of van praktisch nut is, er een pauze of een stop wordt ingelast in de behoefte naar meer kennis, dus ook het vragen vermindert.

[sytze]

Aan allen:
Graag geen discussie over de mogelijkheid van een (on)vrije wil. Ik heb wellicht het onderwerp al te breed gesteld om een effectief antwoord voor mensen vormbaar te maken zonder een boekwerk te schrijven op dit forum.

Fish,

Als een dier onder een steen kijkt of daar iets te eten is, is dat ook al niet een vraag. Ons vragen is een stap verder denk ik.

Verschillende gradaties dus van het "vragen stellen" blijkt hieruit het geval. Misschien moet ik wat duidelijker zijn wat ik precies onder het "vragen stellen" versta, alvorens vragen erover te stellen.

Allen,
Wat versta ik onder vragen stellen?
Ik versta in van de breedste zin van het begrip tot het meest sluitende, onder vragen stellen het volgende:

Het op vullen van onbrekende kennis doormiddel van kennis verschaffen (om het diertje van jou niet uit te schakelen fish) op welke manier dan ook. (Gradatie 1)

Het bewust op willen vullen van onbrekende kennis doormiddel van kennis verschaffen. (Gradatie 2)

Het bewust vragen stellen, meetbaar vragen stellen. (Gradatie 3)

Het bewust vragen stellen met als criteria's er ook iets mee te kunnen doen én door te kunnen communiceren richting andere organismen van de zelfde soort of een andere soort. (Gradatie 4)

Deze gradaties behoren per gradatie beantwoord te worden op de vraag of we ze stellen/waardoor we ze stellen/waarom we ze stellen.

Of we ze stellen
"Of we ze stellen" is afhankelijk van de complexiciteit en de relevantie van de vraag voor het organisme en de mogelijkheden tot het beantwoorden van deze vraag door het gegeven brein wat ten gevolge ligt van het de vraag of het relevant is voor dit organisme.

Hier rekening mee houdend lijkt het me dat hier geen duidelijke lijn in te stellen valt, als we het hebben over mens en dier. (Ik leg voor de duidelijkheid hier een verschil tussen.) Dit ook omdat er organismen bekend zijn die denken in geuren/beelden/geluiden/informatie dat door het zenuwstelsel gewonnen worden. (Dit baseer ik overigens op het feit dat er dieren zijn die deze zintuigen het verst ontwikkeld hebben. Dus dat deze zintuigen de boventoon voeren in het denken lijkt mij vanzelfsprekend, maar is een aanname.)

Waardoor we ze stellen
"waardoor we ze stellen" is uiteraard in verschillende hoogten te beantwoorden. Verklaringen vanuit de Evolutie-biologie, Filosofie, Psychologie en Antropologie zijn niet weg te denken.

Op Evolutionair biologisch niveau lijkt me het antwoord omdat het zinnig is voor een organisme nieuwschierigheid te hebben als eigenschap. Zodat het leert, en het toe kan passen.

Op Filosofisch niveau lijkt me het antwoord omdat mensen van nature de neiging hebben tot vragen stellen. Kennis vergaren valt niet te realiseren zonder het stellen van vragen.

Op psychologisch niveau lijkt me het antwoord omdat onduidelijkheden zorgen voor verwarring en verwarring het dagelijks leven en het functioneren in het dagelijks leven in de weg zitten. (Hier zijn overigens wel meerdere antwoorden op)

Op Antropologisch niveau (ik kan overigens ook van "vlak" spreken, ook bij de eerdere Niveau's) lijkt me het antwoord omdat het voor een populatie belangrijk is dat het individu vragen stelt. Communicatie tussen de populatie maakt het beantwoorden van betere kwaliteit. De populatie in stand houden kan niet zonder progressie. En bij verschillende organismen is het vragen stellen een stap voor de progressie.

Waarom we ze stellen
Op gradatie 1 lijkt het me dat ze er zijn om dat ze van levensbelang zijn.

Op gradatie 2 en 3 lijkt het me dat ze er zijn om dat ze van levensbelang (kunnen) zijn én omdat er een bredere behoefte is naar kennis voor bijvoorbeeld comfort.

Op gradatie 4 zijn de antwoorden op de eerste 3 gradaties van toepassing. Plus de neiging tot het betreden van het vlak van de filosofie/Economie/reflecteren van de reflectie (en zo door, van de reflectie, van de reflectie, etc.)

We zijn er nog niet. Ik hoop op meerdere reacties.

Groet, Sytze

[HenkM]

laten we eens de oudste medicijnmannen bekijken.

De cortex bestond al lang, dus dat speelt al niet meer. Maar medicijnen, in de letterlijke zin, heeft kennis nodig. Toepassing. Wat (van de plant). Hoe (zalf,poeder, drank). Bij wat wel, en wat niet?

Onder welke gradatie wil je dit ordenen, Sytze?

ps. kunnen ook vrouwen zijn,hoor

[Maria]

@ Sytze.

Als je niets kunt met dit begin aan reacties, wat je tot nog toe hebt gehad, zal dat niet verbeteren door ons te veragen een promotie werkstuk af te leveren.

Misschien kun je zelf beginnen met een aantal dingen op een rijtje te zetten, waardoor je meer direct een reactie zal kunnen verwachten, dat lijkt op wat je graag wil.

[sytze]

@ Sytze.

Als je niets kunt met dit begin aan reacties, wat je tot nog toe hebt gehad, zal dat niet verbeteren door ons te veragen een promotie werkstuk af te leveren.

Misschien kun je zelf beginnen met een aantal dingen op een rijtje te zetten, waardoor je meer direct een reactie zal kunnen verwachten, dat lijkt op wat je graag wil.

Ik ga er even verder op door denken. Ik merk dat ik al enige moeite ondervind met het stellen van de vragen, laat staan met het beantwoorden van ze.

Erg bedankt allen voor de reacties. Maar het reageren gaat vanaf nu wel even tijd kosten. Die ik uiteraard ga nemen.

Groet, Sytze

[sytze]

Ik heb de vraag ook even neergelegd bij iemand die er wellicht wat meer kennis over heeft. Dick Swaab. Ik heb 'm even een mailtje gestuurd. De vorige keer toen ik er een stuurde kreeg ik de ochtend erop antwoord, dat vond ik al heel erg fijn. Ik heb hem ook aangeboden even wat te schrijven hier op het forum over deze vragen.

Groet, Sytze