Denken aan de dood maakt grappiger

[MoreTime]

Een zojuist gepubliceerd onderzoek beweert kort gezegd dit:

Denken aan de dood maakt mensen grappiger. Althans, in vergelijking met mensen die denken aan pijn of pijnlijke tandartsbezoeken. Dat blijkt uit een Amerikaans onderzoek dat in humorvakblad HUMOR verschijnt.
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wet ... pijn.dhtml" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik geef toe, het is niet een heel wetenschappelijk-solide onderzoek, maar je moet ergens beginnen. Wie heeft hier een mening over? Wat mij persoonlijk aangaat, mijn idee van de dood is in de loop van de jaren steeds veranderd, naarmate mijn wereldbeeld veranderde. Ook in welke situatie je op dit moment verkeerd kan je idee daarvan beïnvloeden. Soms is de volgende quote mijn motto, maar in andere situaties in het leven heb ik andere gedachten over de dood.

‘De dood betekent niets voor ons, want het dode lichaam kent geen gevoel, en wat geen gevoel heeft, betekent voor ons niets’ (Epicurus).

[Vilaine]

Je hebt tenslotte galgenhumor. Geen pesthumor. Een pesthumeur dan weer wel.
Dus er lijkt wel iets in te zitten.

[PietV.]

Wie heeft hier een mening over? Wat mij persoonlijk aangaat, mijn idee van de dood is in de loop van de jaren steeds veranderd, naarmate mijn wereldbeeld veranderde. Ook in welke situatie je op dit moment verkeerd kan je idee daarvan beïnvloeden.

Het klinkt vreemd maar er ontstaat een soort gewenning als je het vaak meemaakt. Nu denk ik niet veel aan de dood, het leven houdt me nog teveel bezig.

[Klikzoi]

Er zijn genoeg depressieve en suïcidale mensen die denken aan de dood en daar allesbehalve grappiger van worden.

Wanneer er veel mensen om je heen wegvallen wordt je daar in de regel ook niet grappiger van.

[MoreTime]

Er zijn genoeg depressieve en suïcidale mensen die denken aan de dood en daar allesbehalve grappiger van worden.

Wanneer er veel mensen om je heen wegvallen wordt je daar in de regel ook niet grappiger van.

Ik denk dat het onderzoek wat dat betreft iets anders constateert. Namelijk dat je nadat je een aantal negatieve dingen hebt gezien die met dood en verderf te maken hebben, daarna de neiging hebt om deze gevoelens te relativeren en er een grapje over te maken. Zo zie je na een begrafenis vaak een opgeluchte stemming en wordt er gelachen etc.