jordy schreef:Volgens mij wijzen deze citaten onbetwistbaar op het feit dat de bijbel verondersteld dat God omnipotent is, in de zin dat deze; alles kan creëren. Met deze gegevens kan ik met zeer bekritiserende ogen naar de bijbel kijken, want deze paradox stelt dat omnipotent niet mogelijk is, binnen de onomstotelijke werkelijkheid. Kun je hiermee veronderstellen dat (de door bijbel omschreven) God niet omnipotent is?
Je mag er met je kritische ogen natuurlijk naar kijken, maar dan kan een gelovige er enkel om glimlachen dat je het eerste beginsel van religie nog niet vat, en er dus niet met je te praten valt.
Geloof heeft niets te maken met verstandelijke redeneringen. Ten hoogste worden verstandelijke redeneringen erbij gehaald om de gelovige mens gerust te stellen wanneer een gelovige met verstandelijke redeneringen in het nauw wordt gedreven. Vandaar dat men dan een gelovige definitie van omnipotentie verstrekt, zodat alles weer op het droge komt te staan.
Geloof is een zaak van het hart. Die bijbelpassages die je aanhaalt zijn geen lezing voor studenten in de logica of wiskunde, maar - zo kun je uit de context gemakkelijk afleiden - oproepen, of beter nog, verzekeringen die dienen om te helpen je geloof in God te vergroten tot het punt dat je er volkomen op vertrouwt dat Hij altijd het laatste woord heeft, dat Hij alles beschikt, dat Hij altijd uitkomst kan bieden, ook of juist daar waar de mens aan het eind van zijn latijn is of zijn logica hem tegenspreekt.
Religie is van begin tot eind een woordspel dat enkel bedoeld is om op onze gevoelens te werken. Bij het begrip God gaat het er enkel om dat Hij al het menselijke en al het natuurlijke overstijgt. Het is juist de bedoeling dat God je te boven gaat en je het dus niet kan vatten. Zodra God te vangen zou zijn (te begrijpen zou zijn) in het menselijk denken is hij geen God meer, want is hij omlaag gehaald, kleiner gemaakt.


Hebr 6: