gerard_m schreef:Ok, eén dissident telt dus niet, maar vanaf hoeveel mensen telt het wel?
Hoeveel mensen heb je nodig voor een cultus?
Wiki:
Een cultus is de verering van een bepaalde godheid, voorwerp of idool. In de antropologie is een cultus een organisatie voor de beoefening van rituelen, magie of andere godsdienstige naleving.
MAW: Waarom zou dat gekwantificeerd moeten worden?
Zijn er soms praktijkvoorbeelden van een cultus waarbinnen maar één persoon een afwijkende mening heeft ten opzichte van de rest?
Je begint er wel een erg theoretisch verhaal van te maken zo.
Een ad hominem. Dat valt me van je tegen.
Als ik in een vergelijk tussen het christendom en islam je onafhankelijkheid in twijfel trek, op grond van je zelfverklaarde christen zijn, is dat geen ad hominem, maar redelijke twijfel.
We zetten ook geen Feyenoorder in het veld om een voetbalwedstrijd van Feyenoord tegen Ajax te arbitreren.
En ook nog eens met de verkeerde aanname dat ik "het christendom wil verdedigen". Als je mijn berichten leest (o.a.
hier) zou je beter moeten weten.
Hoe toont dit het tegendeel aan?
Ik zie je ontzettend je best doen om het belang van zorgvuldigheid te benadrukken wanneer het om kritiek jegens het christendom gaat.
Maar diezelfde zorgvuldigheid smijt je uit het raam zodra het om islam gaat.
Ja, je verdedigt het christendom, maar wellicht is dat zozeer een reflex geworden dat je het zelf al niet meer opmerkt.
Representativiteit is niet zo’n issue bij politieke bewegingen en bij hun afsplitsingen?? Over welke exotische partij heb je het?
Over vrijwel alle democratische partijen binnen parlementaire democratieën.
Ik zie termen als "de Ware/Waarheid", "Dwaas", "Ongelovigen" en "Dwaalleer" in die kringen eigenlijk niet voorbijkomen.
Jij wel?
Als het christendom in de gaten moet worden gehouden
……
Dat Islam daar op dit moment op haar eigen manier vaak nog een paar schepjes bovenop doet, doet hier verder niets aan af.
Het duidt (wederom) op een verschil tussen deze religies. Dat het christendom óók heel slecht is, doet daar niets aan af.
We blijven hetzelfde dansje doen, hé.
Ik denk dat ik er maar eens mee ga stoppen, zo langzamerhand.
Dit begint me te vervelen.
Waarom zou dat onbegonnen werk zijn? Je redeneert dat je het als atheist niet zou moeten doen, maar voor de geïnteresseerde zie ik niet in waarom het niet te onderzoeken zou zijn.
Je bedoelt dat interesse je gekwalificeerd maakt om onderzoek te doen, en met uitspraken te komen die als algemeen bindend zouden moeten gelden?
Of dat elk onderzoek op basis van interesse serieus genomen zou moeten worden?
Hoe zit dat met interesse in het dagelijkse leven van kabouters?
Het lijkt me op grond van dte geconstateerde problemen echter niet van veel realiteitszin getuigen wanneer je zelf pretendeert de oorzaak van al die verschillen te hebben gevonden.
De “geconstateerde problemen” zijn denk ik jouw argumenten over onwenselijkheid religies te vergelijken.
Nee, de geconstateerde problemen betreffen jouw onderbouwing van de claim dat islam intrinsiek (=altijd, en onder alle denkbare omstandigheden) slechter is dan het christendom.
Ze vertonen hiaten, en je doet niets om die te dichten.
Je huppelt steeds hetzelfde rondje.
Hoe wil je ten eerste "beter" en "slechter" objectiveren?
Zijn dat wetenschappelijke uitspraken?
Over de oorzaken van verschillen heb ik echter nauwelijks argumenten gehoord (alleen 'materialisme') .
Maar die argumenten zou jij toch verder ook aanleveren?
Voor mij staat als materialist (als tegengesteld aan idealist) vast dat alles in dit universum per definitie een materiële oorzaak heeft.
Dat is een onontkoombaar gevolg van de aanname dat er geen geesten in ons en boven ons zweven, maar dat we materiële entiteiten
zijn.
Dit is een "default position", en het is aan jou om andere dan materiele oorzaken aan te wijzen.
Ik hoef mijn positie eigenlijk helemaal niet te verdedigen.
Het lijkt me ook beter dat in een apart topic te bespreken. Ik pretendeer overigens niet “de oorzaak van alle verschillen” te hebben gevonden. Ik betoog dat het onverstandig is de verschillen te negeren. En voor wie de verschillen wel wil zien, is het verstandig de oorzaak te onderzoeken.
NOGMAALS: Wie negeert dat er (actuele) verschillen zijn?
En wie zegt overigens dat er een eenduidige oorzaak bestaat voor die verschillen?
Die vooronderstelling verraadt je theologisch/essentialistische vertrekpunt.
Het staat voor jou al lang vast wat die oorzaak is.
Het mantra lijkt hier dat alle religies één pot nat zijn en verschillen er niet toe doen. Gebrek aan inzicht leidt tot verkeerde conclusies.
Je moet theologie niet verwarren met inzicht, en daaruit voortvloeiende conclusie's niet met wetenschappelijke bevindingen.
Als ik in je redenering mee ga, voorspel ik het ontstaan van terroristische netwerken in arme niet-islamitische landen zoals Thailand of India.
Dat hoef je niet te voorspellen, want dat is al gebeurd:
http://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_terrorism#India" onclick="window.open(this.href);return false;
Thailand:
http://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=& ... TDUUn4Qwhg" onclick="window.open(this.href);return false;
Tevens worden Turkije en Indonesië steeds minder conservatief nu de welvaart voor grote groepen mensen beter wordt.
Over Turkije kan je geen generaliserende uitspraken doen, daar er grote verschillen zijn tussen de welvarende toeristische steden, en het achterland.
Daar wordt duidelijk dat niet een welvarende staat, maar een welvarende bevolking zorgt voor minder conservatisme.
Bedenk overigens ook dat de AKP partij bovendien ook veel niet-orthodoxe mensen aanspreekt, omdat ze naast religieus ook sterk nationalistisch van karakter is.
Ook de problemen in Indonesië lijken eerder van sociologische aard, dan van "intrinsiek islamitische" aard.
Sterk cohesieve gemeenschappen kunnen door hun sociale controle ook in een relatief vrije omgeving voldoende polarisatie teweegbrengen om een "self perpetuating" geheel te worden.
http://www.hum.uu.nl/medewerkers/m.vanb ... _islam.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
Daarnaast speelt in Indonesië nog een ander sociologisch probleem dat orthodoxie in de hand werkt: Indonesië is van oudsher een meer plurale samenleving dan Turkije, en dat brengt het probleem met zich mee dat van alle partijen enige goede manieren worden verwacht, om min of meer vreedzaam naast elkaar te kunnen bestaan.
Terwijl men in Turkije bommenleggers gewoon bij kop en kont pakt en in de cel gooit.
Het tolerante relativisme in Indonesië, zorgt er ook voor dat absolutisten zich eenvoudig macht kunnen toeëigenen.
De meest tolerante zal zich in de regel immers het meest aanpassen aan de absolutist.
En door het onvermogen van andere factie's om zich te verenigen tegen de gemeenschappelijke bedreiging, regeert de angst, en geeft men steeds meer toe.
De steenrijke oliehandelaren hebben het materieel dusdanig goed dat ze de haatdragende koranversen overboord gooien en alleen de vriendelijke versen verspreiden.
De steenrijke oliehandelaren geilen op hun machtspositie.
De upperclass toont nu eenmaal vaker onethisch gedrag dan de onderklasse.
Dit is ook een noodzaak om de eigen machtspositie te verstevigen.
Religion is regarded by the common people as true, by the wise as false, and by rulers as useful. - Seneca (ca. 4 BC –AD 65)
All religions are equally sublime to the ignorant, useful to the politician, and ridiculous to the philosopher. - Lucretius (94 BC - 49 BC)
http://en.wikiquote.org/wiki/Talk:Seneca_the_Younger" onclick="window.open(this.href);return false;
Als je er –in strijd met vele voorbeelden- vanuit gaat dat het vanzelf goed komt als het materieel wat beter gaat, ontbreekt de noodzaak inderdaad.
Nee, want het begrip "materieel" dekt meer dan je hier suggereert.
Overigens beweer ik nergens dat elke situatie opgelost kan worden.
Sommige zaken kan je alleen constateren.
Een ultra-orthodoxe beweging die een materieel goed voorziene samenleving binnenkomt, lost om sociologische redenen al niet op alleen omdat het land/volk van binnenkomst rijker is.
Sociale controle, polarisatie, en de daar uit voortvloeiende en voortdurende armoede binnen de eigen groep, kunnen een dergelijke beweging in stand houden.
Pas wanneer de materiele toestand van het volk verbetert, neemt de orthodoxie af.
Het probleem is alleen dat je dergelijke welvaart niet kan "injecteren" in een dergelijke beweging.
Ze moet deze zelf vergaren, wat weer in strijd is met de binnen deze groep heersende opvattingen.
Vandaar "self perpetuating'.
Maar dat is geen specifiek islamitische dynamiek.
Juíst systemen met mankementen (lees: risico’s voor de vrijheid, mensenrechten, etc.) moet je snappen om ermee te kunnen dealen.
Ik stel voor dat je je eigen advies ter harte neemt, alvorens weer een theologische discussie op te starten.
Stroman. Ik heb nergens beweerd dat de problemen exclusief islamitisch zijn.
Dat doe je constant.
Dat deed je in de andere draad, en hier doe je het weer.
Als we stellen dat islam op dit moment de meeste problemen geeft, en jij vervolgens die problemen meent op een essentialistische wijze te moete verklaren, stel je weldegelijk dat islam exclusief is in haar problematiek.
Redeneringen die het ene moment over de actuele boeg gaan, daarna over de geschiedkundige, en vervolgens weer over de essentialistische.
Er kunnen meerdere aanwijzingen zijn die laten zien dat het op één hoop gooien van alle religies een te simpel uitgangspunt is als je actuele problemen wilt begrijpen.
Hier ga ik mee met Axxyanus: De aanwijzingen die jij hanteert zijn een theologische keuze, en bevestigen een standpunt dat vooral waar
moet zijn.
Telkens wanneer ik je op de problemen in één van je redeneringen wijs, verander je van tactiek, en ga je door naar de volgende.
En zo bewegen we in cirkels: Al je invalshoeken zijn gefalsifieerd, maar omdat we er steeds maar op één tegelijk kunnen inzoomen, gaan we steeds weer door naar de volgende in het cirkeltje.
Het is daarom dat ik betwijfel of een vervolg van deze discussie zinvol is.
Ík blijf mezelf namelijk
niet graag herhalen.
Het is problematisch, want aantoonbaar problematisch? En dan de doelpalen enzo. Wat wil je hier eigenlijk zeggen? Ik geef meerdere terreinen –de geschiedenis, de actualiteit, het ontstaan de bronnen en geloofsleer, waar verschillen duidelijk zichtbaar zijn.
Nee, je schakelt tussen terreinen.
Als je op het ene vlak klemloopt, schuif je door naar het volgende.
De discussie wordt zo als een hond die zijn eigen staart najaagt.
Het lijkt me op grond van vele aanwijzingen aannemelijk dat kenmerken van specifieke religies problemen veroorzaken. Ik zie geen reden me te beperken tot “correcte” verklaringen zoals het materialisme.
Ik zie niet in wat er buiten het materiele zou moeten bestaan.
Het vreemde is dat deze discussie niet ontstaat als ik beweer dat kenmerken van de katholieke leer (het celibaat) kindermisbruik bevorderen. Terwijl dit eveneens niet meer is dan een aanwijzing, een logisch verband dat niet bewezen is.
Ik heb geen idee waar je dat beweerd hebt, en interessant voor deze discussie vind ik het derhalve ook niet.
De “onvermijdelijke scenario’s” bedenk je er nu zelf bij. Nee, niet elk verschil is relevant maar veel verschillen zijn dat wel.
Nee, die onvermijdelijke scenario's zijn het produkt van je essentialistische benadering.
Een concreet en veilig voorbeeld, kindermisbruik in de katholieke kerk. Kan dit effectief worden aangepakt zonder inzicht in de oorzaak? Waarom zouden we specifieke kenmerken van het katholicisme niet mogen meenemen, omdat religie sowieso slecht is?
Als je van religie af wil, doet de specifieke oorzaak er niet toe.
Ik wil niets lenen van het katholicisme.
Dat volstaat.
Dit heeft natuurlijk geen bal te maken met theologische discussies waar atheïsten niet aan mogen meedoen. Maar gewoon met man en paard noemen.
Zorg eerst maar eens dat je de problemen kan oplossen die ik in mijn openingspost heb gesteld.
Bewijs eerst maar eens dat je stellingname empirische gronden kent, in plaats van theologische.