Peter van Velzen schreef:Ik stel dat wij datgene dat wij gaan beleven kunnen beïnvloeden. Meer eigenlijk niet.
Door dit nu zo duidelijk te stellen komen we hopenlijk dichter bij de kern van de zaak.
Peter van Velzen schreef:De filosofische vraag die wij hier moeten beantwoorden is dus inderdaad niet zozeer de vraag of wij “een vrije wil hebben”, maar vooral of wij een voorziene toekomst kunnen vermijden.
Deze stelling zie ik als verlengde van je hieraan voorafgaande stelling.
Peter van Velzen schreef:In verband met dit topic, wil ik nog wel opmerken dat ik mijns inziens een entiteit ben, die in staat is beslissingen te nemen die mijn eigen toekomst kunnen beïnvloeden. Daarom denk ik altijd even na voordat ik iets schrijf. En denk wederom na alvorens op “bevestig” te drukken. (Het blijkt telkens weer, dat ik nog niet voldoende nadenk. Dus ik ga daar mee door.)
Dat is mijn voornaamste insteek in dit onderwerp. Ik veronderstel dat anderen globaal over dezelfde vermogens beschikken als ik. Dus wat ik – wat dit betreft – van mijzelf denk, denk ik ook van anderen.
Ja, je kunt beslissingen nemen die je eigen toekomst kunnen beïnvloeden. Maar ..... je kunt stellen dat
hoe dat zich in jouw hersenen manifesteert en
welke beslissingen je
uiteindelijk neemt een onvermijdbaar proces is en derhalve "jouw lot". Het hele proces, de hele kettingreactie, die maakt dat je (en hoe je) nadenkt voordat je iets opschrijft en nog eens nadenkt voordat je op “bevestig” drukt èn het uiteindelijke resultaat daarvan, die kan als geheel onvermijdbaar zijn.
Peter van Velzen schreef:vegan-revolution schreef:Maar wat mijn hersenverbindingen doen wordt onder meer bepaald door wat ze meegekregen hebben aan erfelijke eigenaardigheden (waar ik niet bewust voor gekozen heb) en allerlei ervaringen (waar ik niet om gevraagd heb) en dat tesamen vormt voor mij toch wel degelijk "mijn lot". Dus wat ik doe wordt bepaald door "mijn lot". In diepste zin ben ik dus een stuurloos schip, ondanks dat ik over van alles en nog wat nadenk, beslissingen neem en initiatieven neem. Want het enige wat er in wezen gebeurt is dat ik noodgedwongen meebeweeg met "de dans die de natuur uitvoert".
Onzin! Je erfelijke eigenaardigheden zijn een deel van jezelf. Tenzij je een deel van een eeneiige meerling bent, zijn ze uniek, en komen alleen bij jou voor. Ook jouw belevenissen zijn absoluut uniek. Er is niemand die op hetzelfde moment op dezelfde plaats is als jij. Je mag meedoen aan een dans, maar voor een deel heb je zelf de leiding. Je bent ten ene male geen marionet aan touwtjes, want als er al iemand aan touwtjes trekt, dan ben jij dat net zo goed zelf. Een schip dat door haar eigen bemanning wordt gestuurd (zie jouw hersenverbindingen maar even als “bemanning”) is niet “stuurloos”. Die vergelijking gaat
?niet
? mank, ze heeft geen been om op te staan.
Ja, mijn erfelijke eigenaardigheden zijn uniek voor mij en ook mijn belevenissen zijn uniek. Ik ben een unieke deelverzameling van de totale natuur. Hoe ik vervolgens meedoe aan "die dans der natuur" (of misschien beter gezegd :
in "die dans der natuur") kan overmijdbaar zijn. Evenzogoed heb ik, evenals een marionet, specifieke eigenschappen die mijn gedrag, mijn mogelijkheden en hoe ik
exact reageer op mijn omgeving onvermijdbaar kunnen bepalen.
Peter van Velzen schreef:Wel is het zo dat wij met ons grote vermogen tot communiceren, veel meer dan andere wezens, ook aan elkaars touwtjes trekken. Maar dat neemt niet weg dat wij mensen de belangrijkste poppenspelers in onze culturele poppenkast zijn.
En
hoe wij ons in die culturele poppenkast gedragen kan onvermijdbaar zijn.
Peter van Velzen schreef:Veronderstellen dat er een onafwendbaar lot zou zijn, waaraan wij niet kunnen ontkomen, is veronderstellen dat het geen enkele zin heeft om plannen te maken, na te denken of om wat dan ook te besluiten.
De tweede veronderstelling volgt niet noodzakelijkerwijs uit de eerste veronderstelling. Je kunt vinden dat het zin heeft om plannen te maken en nadenken om wat dan ook te besluiten en
tegelijkertijd veronderstellen dat
hoe je dit doet
onvermijdbaar is.
Peter van Velzen schreef:Als je dat werkelijk zou geloven, dan zou je niet aan dit forum deelnemen.
Ik ga daar vooralsnog wel degelijk van uit en tòch neem ik deel aan dit forum. Mijns inziens dus vermoedelijk wegens mijn
onvermijdbare drang daartoe.
Peter van Velzen schreef:Dus probeer me niets wijs te maken.
En (onvermijdbaar) eigenwijs als ik ben probeer ik dat nou juist wèl te doen!
Peter van Velzen schreef:Ook jij denkt dat je iets kunt bereiken dat je zelf wilt. Ik stel dat dat ook aantoonbaar zo is. En dat hetgene waar jij toe besluit iets – hoe weinig ook – aan de wereld verandert.
Natuurlijk denk ik iets te kunnen bereiken dat ik zelf wil en natuurlijk denk ik dat hetgeen waartoe ik besluit – hoe weinig ook – iets aan de wereld verandert. Maar ..... (en daar komt ie weer) de wijze waarop ik dat met mijn eigen unieke eigenschappen in mijn eigen unieke setting doe kan
onvermijdbaar zijn.
