heeck schreef:Dikkemick,
Het zilveren koord laten we beiden los. OK.
O.K.
Bewustzijn ken ik voorlopig geen ander soort rol toe als het verwerken van fotonenprikkels tot patronen in de omgeving die relevant zijn voor de waarnemer.
Fotonenprikkels (zien, horen, ruiken en proeven) en gevoelsprikkels (huid). iemand die blind, doof en zonder geur-en smaakpapillen wordt geboren, heeft nog de tastzin en voelt ....Tja, wat voelt zie iemand die je niet kunt uitleggen wat het is? Het arme mens moet zich toch gewaar zijn van iets? Veel wordt er in ieder geval niet in zo;n brein gestopt. Het wordt een vegetatief bijna onbewust bestaan. Hersenen zonder prikkels, nog meer zonder vrije wil (denk ik).
Idem ditto met andere zintuigelijke waarnemingen.
Misschien nog een tikkeltje erbij wat je het praten met jezelf zou mogen noemen zolang niemand nog beter passende omschrijvingen voor bewustzijn weet.
Hier hebben we een brein voorzien van vele soorten van informatie wat we dus een bewustzijn noemen.
Maar waar zijn we ons van bewust? Dat we ons lichaam zijn? Dat we onze geest zijn? Een combinatie misschien? 1 hapje wegnemen uit de grijze massa en het bewustzijn kan compleet anders worden.
Zoals jij het brengt zou Dikkemick zonder bewustzijn geen slaaf van zichzelf zijn en mèt bewustzijn wel?
Dikkemick is altijd slaaf van zichzelf en kan doen wat hij wil zolang hij niet door anderen wordt weerhouden. Je kan zelfs gedrag vertonen waar je akuut mee zou ophouden wanneer . . . . . Ja wanneer feitelijk?
Zonder bewustzijn leef je m.i. vegetatief en wordt je volledig geleefd door externe prikkels waar je met je bewustzijn dus geen invloed op kan uitoefenen. Het brein bepaalt volledig hoe je op deze prikkels reageert.
Een absolute slaaf dus. Met bewustzijn is dit volgens mij niet heel veel anders. De prikkels bepalen je handelingen, alleen word je ze nu bewust.
Dat mensen en ook (niet alle) andere dieren te trainen/dresseren zijn is essentieel omdat anders sociale samenlevingen ondenkbaar zijn. Dat die training bij sommige soorten in het instinct verankerd is dat maakt het principe niet ongeldig.
Snap ik. De hersenen zijn te "vormen".
Hoe dat leren in natuurkundig precieze termen vervat kan worden weet ik niet, maar ik zie niet in wie anders dan jijZELF aan het leren zou zijn. Zelfs bij africhten van tijgers en het trainen van speurhonden zijn die zelf aan het leren en dat gebeurt niet door inspanningen van hun ZELF.
Omdat het brein je vertelt (NA alle informatie die je tot je genomen hebt gekregen) wat het met deze info wil doen. Het zilveren koord was er nl. niet. Dus alleen het brein kan verantwoordelijk zijn voor die keuze.
Maar overweeg eens hoeveel meer invloed jouw alter-ego, -waar je wel eens mee praat-, invloed zou moeten hebben op jou aanleren van het monowiel rijden.
Neem les zou ik zeggen, want anders leer je te traag.
Waar zit mijn alter-ego? In mijn brein. Wie stuurt mijn alter-ego? Mijn brein.
M.a.w. Mijn brein is met mijn brein in gesprek?