Je Brein en 'ik" zijn niet helemaal het zelfde. Je bent iets meer dan een brein aleen. Maar een brein kan niet getransplanteerd worden. Als je dat zou doen zou je ervaren dat het het lichaam is dat is getransplanteerd. Want mentaal gezien ben je uiteraard op de eerste plaats je brein. Je hebt de rest ook nodig, maar die is in theorie vervangbaar, en sommige onderdelen kun je missen, ook al zou je sommige dan wel weer heel erg missen. . .dikkemick schreef: Bij gebrek aan woordenschat heb ik heb steeds over "ik" omdat IK niet weet wat "ik" exact is. Ook ik denk dat brein en "ik" 1 en dezelfde zijn. Mijn brein zou te transplanteren zijn op een ander lichaam en wie ben ik dan?
IK?Je laatste alinea kan ik helaas geen touw aan vastknopen.
Maar dat heeft weer niet zoveel met dit onderwerp te maken. Dat gaat over de vraag od ons lot vast ligt, of dat wij er zelf invloed op uitoefenen.
Mijn stelling is nogal simpel. Ons lot wordt veroorzaakt door allerlei gebeurtenissen in het heelal, maar ook door gebeurtenissen in ons brein. de vraag is slechts hoeveel invloed dat brein relatief gesproken heeft. Maar ik moet toegeven dat het antwoord niet van levengroot belang is. Wij zullen toch moeten blijven denken en ademhalen. Hoe die verhouding ook in werkelijkheid ligt.
Aangezien we als individu een begin kennen, zullen sommigen van mening zin, dat de geberutenissen in ons brein - als je lang genoeg terug rekent - op zich allemaal veroorzaakt zijn door gebeurtenissen die niet in ons brein plaats vonden. Maar dat helpt ons niet verder, als we moeten beslissen wat we nu het beste kunnen doen. Dan moeten wij ons meer baseren op de situatie van nu, en minder op de situatie van voor ons bestaan.
Als we alle oorzaken zover mogelijk reduceren, komen we bij quantum gebeurtenissen, en deze liggen geen van allen vast. Dat heeft op de grote lijn der gebeurtenissen weinig of geen effect, maar als het enig effect heeft - hoe klein ook - is dat een goede reden om niet al te veel belang te hechten aan een situatie die wij niet eens kennen. Ze determineert het heden wellicht voor een groot deel, maar waarschijnlijk niet compleet. We kunnen beter denken vanuit Dinensie's favoriete dimensie. Die kennen we tenminste, en is een betere voorspeller van de toekomst, dan het verre verkeden.
Uiteraard is onze kennis van het heden volledig opgebouwd uit het verleden, maar het revente verleden kennen we met een grotere betrouwbaarheid. Ze is deels tot ons gekomen via onze eigen zintuigen. Terwijl deze zintuigen niet bestonden toe wij geconcipiëerd werden. Dus de situatie waarin deze zintuigen nog geen signalen doorgaven aan het brein is ons alleen bekend voor horen zeggen. Daarom: Ons toekomstige lot wordt het meest betrouwbaar gedetermineerd door het hiernumaals, en daarin is de inhoud van ons brein van eminent belang.
