Ik zag laatst iets in een programma over psychopaten dat men bij deze mensen een duidelijke afwijking in de hersenen had gemeten. De onderzoeker had zelf ook een MRI-scan gedaan en wat bleek? Hij had dezelfde afwijkingen als de psychopaten! Je kunt in beginsel aanleg hebben zoals een hersenafwijking, maar daarnaast is opvoeding zeer belangrijk. Dat was de conclusie van deze onderzoeker.
Omdat ik een aantal van die mensen in mijn omgeving heb, heb ik me heel erg verdiept in dit onderwerp.
mijn visie hierop:
Alle mensen worden als kleine psychopaatjes geboren. Die lieve schattige baby's kosten je bergen van nachtrust. Honger is honger. Het maakt ze niet uit dat pa en ma graag willen slapen. Elke ouder kent wel de gebroken nachten met kleine kinderen.(Mijn moeder vertoont dat gedrag nog!) Ze moeten nog leren dat een ander klein kind geen pop is wat je in de oogjes mag prikken. Dat als je een ander kind aan de haartjes trekt, dat dat niet grappig is omdat er dan zo'n leuk geluidje uit komt, maar dat dat zielig is en pijn doet. Ze kunnen een ander kind een speeltje afpakken en dan stom verbaasd zijn dat dat kindje dan gaat huilen en ze kunnen dan zelfs de moeder of juf erbij halen. (Een psychopaat stuurt vaak zijn partner naar een psych, want met hem is niets mis) Krijgen ze eens straf dan ligt het aan die "stomme rotmoeder/vader: Ze hebben nog geen verantwoordelijkheidsgevoel, geen empathie, ze kunnen zich nog niet verplaatsen in de gevoelens van een ander. En wat kunnen ze charmant en innemend zijn met hun stralende lach of hun armpjes om je heen! Allemaal het gedrag van een psychopaat.
En van kleine kinderen is dat nog heel normaal, maar zit dit gedrag in een volwassen lichaam, nou, dan berg je maar!
Bij een normale evenwichtige opvoeding komt het allemaal wel op zijn pootjes terecht.
Maar vind er in de opvoeding extreme verwendheid of juist psychische/lichamelijke mishandeling of emotionele verwaarlozing plaats dan komen er problemen.
Ik denk zelf omdat de hersens nog zo in ontwikkeling zijn dat dat ze vormt waardoor het aantoonbaar is.
Ik heb eens een onderzoek gelezen naar wolfskinderen. Het schijnt dat hun hersens ook een afwijkende structuur hebben. Na hun twaalfde kwam daar ook geen verandering meer in , zodat zij nooit normaal zouden kunnen functioneren in de maatschappij. Terwijl ze als normale baby's geboren werden.Een psychopaat kan zijn gedrag wat aanpassen, maar veranderen zal hij nooit.
Dus onder de juiste omstandigheden kan iedereen psychopaat (of wolfskind( worden)
Maar waarom dan het ene kind uit een gezin wel en het andere niet? Het schijnt dat de plaats in het gezin ook heel veel invloed heeft op je persoonlijkheidsvorming. Ben je oudste of jongste? Het enigste meisje in een jongens gezin of andersom, een nakomertje? Het vormt je allemaal.
Mijn eigen situatie:
Mijn zus en ik hebben een moeder die haar hele leven door en door verwent is. Ze denkt nog steeds dat de wereld om haar draait. En toen ik kwam dacht ik ook, zoals alle kleine kinderen dat doen . En dat botste! Werd zwaar afgestraft. Mijn zus heeft me wel eens gezegd dat ze het zo knap van me vond hoe ik tegen mijn moeder in durfde te gaan (wat je wel afleerd) en dat ze het zo erg vond hoe er dan op mij werd gereageerd. Ik had geen voorbeeld van broertjes of zusjes. Mijn zus wel en zag aan mij dat je toch maar beter anders met moeder om kon gaan. Ze is dikke maatjes met haar geworden. Ik wilde graag lief gevonden worden, wilde mama geen verdriet doen en daarom deed ik maar precies wat mama wilde, maar jij.............schreef ze me.
Ik werd er een onzeker, verlegen meisje van met een laag zelfbeeld en een minderwaardigheidscomplex wat altijd de schuld bij mezelf zocht.. Zij is zo narcistisch als de pest geworden. 2 kinderen uit één gezin en toch zo anders.
En dat die onderzoeker ook die hersenafwijking had? Misschien een ander onderzoeker nemen?
Groet Kristel
