Freethinker.nl

Hier een waanzinnig belangrijke lezing van Prof. Dr. Herman Philipse.
Philipse kan over de moeilijkste zaken zinnige uitpraken doen op een heldere wijze.
Ik ben het volledig eens met wat hij hier voor iedereen begrijpbaar uiteenzet over materialisme, atheisme en vrijheid. Maar ik zie het wel een pak klaarder nu.

http://www.sg.uu.nl/2012/04/11/van-subs ... mergentie/" onclick="window.open(this.href);return false;

Als ik een beetje intelligent ben, verwijs ik iedere toekomstige aanzet van weer een discussie over de vrije wil, onmiddelijk door naar dit college.

Wat een k*tplayer heeft die site, zeg.
Ik word er geen wijs uit.
Normaal fullscreen lijkt geen optie te zijn.

Jagang schreef:Wat een k*tplayer heeft die site, zeg.
Ik word er geen wijs uit.
Normaal fullscreen lijkt geen optie te zijn.

Nee, juist niet.
Alles wat je wilt kan je instellen.
Je moet in het menurijtje rechtsboven die twee onderste "swap-screen"-pijltjes gebruiken.
Daarna ervaar je dan hoe die symbooltjes daarboven snapbaar zijn.

En vergeet de voorafgaande lezing niet en zet de volgende twee vast in je agenda.

Roeland

Vind hier die pub van Oppenheim en Putnam:
http://mechanism.ucsd.edu/teaching/phil ... .unity.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;
r.

siger schreef:Hier een waanzinnig belangrijke lezing van Prof. Dr. Herman Philipse.
Philipse kan over de moeilijkste zaken zinnige uitpraken doen op een heldere wijze.
Ik ben het volledig eens met wat hij hier voor iedereen begrijpbaar uiteenzet over materialisme, atheisme en vrijheid. Maar ik zie het wel een pak klaarder nu.

http://www.sg.uu.nl/2012/04/11/van-subs ... mergentie/" onclick="window.open(this.href);return false;

Als ik een beetje intelligent ben, verwijs ik iedere toekomstige aanzet van weer een discussie over de vrije wil, onmiddelijk door naar dit college.

Die lezing is dus een vervolg:
1. http://www.sg.uu.nl/2012/04/04/neurowet ... vrije-wil/" onclick="window.open(this.href);return false;
2. http://www.sg.uu.nl/2012/04/11/van-subs ... mergentie/" onclick="window.open(this.href);return false;
Samen drie uur college. Voortaan verplichte stof voor elke discussie over de vrije wil.

Geheel accoord!
En zet de volgende twee colleges in die serie ook vast in je agenda.
Benut :
http://www.sg.uu.nl/publicaties/andere- ... ons-brein/" onclick="window.open(this.href);return false;

En mocht er nog een gaatje tijd zijn neem dan zeker ook mee:
http://plato.stanford.edu/entries/compatibilism/" onclick="window.open(this.href);return false;
R.

ah hier zocht ik naar, bedankt Siger en Roeland!

Groet, Sytze

Jagang schreef:Wat een k*tplayer heeft die site, zeg.
Ik word er geen wijs uit.
Normaal fullscreen lijkt geen optie te zijn.

iPad proof? Ik krijg,geen geluid.

doorspoelen naar 4.35 ofzoiets. Het eerste deel van het filmpje bevat geen geluid.

Groet, Sytze

sytze schreef:doorspoelen naar 4.35 ofzoiets. Het eerste deel van het filmpje bevat geen geluid.

Groet, Sytze

Dank je

Dit lijkt me ook een interessant college. Even op mijn TO-DO lijst zetten.

Eerste college bekeken

Volgens mij kun je meer concluderen dan de bescheiden conclusie die Phillipse trekt. De zg hardline definitie van vrije wil is door de voorbeelden en onderzoeken die Victor Lamme in zijn boek heeft gebrukt, wel degelijk onwaarschijnlijker geworden. Maar daar heb ik al nooit in geloofd. (en Phillipse ook niet).

Het interesantse expiriment vond ik eigenlijk de cola-test. Hier speelt de wil wel degelijk een grote rol. aangezien de smaak van de cola niet determineert wat de proefpersonen kiezen, wordt hier juist wel degelijk een wilsbesluit genomen. Daarbij krijgt ik de indruk dat bijna 60% van de proefpersonen zich lieten leiden door hun wil om wel - dan juist niet - hun chauvinisme te tonen. Dat mag misschien onbewust zijn, het is wel degelijk een wilsbesluit. Overigens associeer ik Coke ook met een wit poeder, misschien heeft dat eveneens een rol gespeeld, bij het Antraxverhaal.

NB 60% is het verschil tussen 80% Coke en 20% Coke.

Overigens ben ik van mening dat er veel meer informatie te halen was uit dat expirement dan wij hier kregen gepresenteerd. Zo weten we niet in welke volgorde de drie flesjes werden geproefd en of dat een verband had met de resultaten, noch wat de proefpersonen voor het proefen verwachtten dat ze het lekkerste zouden vinden. (voor en/of na het gesprek), allemaal van belang voor de interpretatie.

Ik ga door na de volgende link.

Tweede college gevolgt.

Ik denk dat het best mogelijk zou kunnen zijn dat onze gedachten kunnen worden herleidt tot tot interacties tussen moleculen, maar dat we daardoor meer zouden leren over die gedachten is niet altijd het geval. Zelfmoordgedachten kunnen weliswaar verband houden met een tekort of juist een teveel aan bepaalde neurotransmiiters, maar de gedachte aan een zonsopgang kan heel verscheidene oorzaken hebben. Het kan de aanblik van de opgaande zon zijn, maar ook de melodie van een liedje waarvan ik toevallig weet dat de tekst erbij in het engels luidt: "Morgning has broken", terwijjl de feitelijke tekst in een andere taal wordt gezongen en betekent: het meisje was verliefd

De fysieke oorzaak van een gedachte die wij als identiek beschouwen kan dus op een ander moment en een andere plaats geheel verschillend zijn. Vervolgens kan die "identieke" gedache ook weer tot heel verschillende gevolgen leiden. In elk geval niet tot dezelfde want tijd en plaats zijn immers verschillend.

Ik heb de tweede video bekeken. Een zeer interessante video moet ik zeggen. Ik heb er veel van opgestoken over de verschillende filosofische concepten die er zijn van de Filosofie van de geest. Ik begreep de titel ook niet goed. Gelukkig is er aan het begin van de derde college een samenvatting van de twee voorgaande en wordt het daar wel in uitgelegd. Dat er ook filosofische concepten zijn waarin de mentale processen als emergente eigenschappen van het menselijk brein worden gezien.

Derde college gevolgd.Het blijkt weer dat filosofen veel te veel abstaheren en totaal de halve context over het hoofd zien. De bezwaren tegen het functionalisme zijn over het algemeen slecht gefundeerd. De enige zwakte is dat de functionalisten een te eenvoudige voorstelling van zaken geven: Stimulus-->response. Zo simpel is het nooit. Dezeflde stimulus geeft op een andere tijd en plaats een andere response.

Qualia zijn absoluut niet informatief. Ze doen er uitsluitend toe als een andere qualia een andere response zou veroorzaken en er wordt steeds beweert dat zulks niet zo is. Als rood op mij de qualia groen heeft maar verder reageer ik er net zo op als jij, heeft de qualia niets te betekenen. Pas als ik anders ga reageren is er kwalitatief sprake van een verschil

Kennis over een hersenfunctie is ook absoluut niet hetzelfde als een hersenfunctie zelf. Net zo min als kennis omtrent infra-rood-sensoren ons in staat stellen infrarood te zien. (zie het verhaal over mary die nooit eerder kleuren waarnam maar er wel alles over wist)

Het is volkomen onzinnig om hersenfuncties te definieren als een response op een proximale stimulus (bijjvoorbeeld de stimulus op ons netvlies). Dezelfde hond zal op ons netvlies een totaal andere stimulus veroorzaken afhankelijk van de belichting, de invalshoek en de lichaamshouding van de hond. De hond kan ook net getrimt zijn en er daardoor anders uit zien, maar wij zullen nog altijd de hond herkennen, zowel als zijnde een hond als zijnde een specifiek hondje (genaamd “Shilo”)

Alhoewel veel menselijke hersenfuncties samenhangen met taal, is het helemaal niet nodig om te kunnen praten als we een hond willen herkennen (als soort of als inidividu) dus een theorie die zich alleen op taal baseert is enorm incompleet.

Als een response zowel verklaarbaar is uit de fysische gebeurtenissen in onze synapsen als door een verklaring met behulp van redenen. Is dat geen enkel probleem. Blijkbaar is in dat specifieke geval (ook) een reductionistische verklaring mogelijk. Slechts als ze op grond van geen van beiden verklaarbaar is hebben we een probleem. Het hoeft ook niet zo te zijn dat een hersenfunctie die logisch en functioneel identiek is bij twee verschillende personen of misschien zelfs bij twee verschillende gelegenheden ook dezelfde fysische gebeurtenissen in onze synapsen inhoudt. Over het algemeen zal dit niet zo zijn, omdat wij ons wellicht een tweede keer, ook de eerste keer zullen herinneren. Dat kan tot verschillend gedrag leiden, maar dat hoeft niet, maar bij navraag zullen wij kunnnen zeggen dat het al twee keer was gebeurd.

In het algemeen wordt er in de verschillende gepresenteerde theorien enorm weinig rekening gehouden met ons geheugen (en dus onze leerprocessen) en met onze vaardigheid om bij verschillende stimmuli toch dezelfde objecten te herkennen. Ook wordt meestal totaal genegeerd dat deze hersenprocessen betrekking hebben en gevormd worden door allerlei omgevingsfactoren. En dat het die omgeving is waarop wij reageren eerder dan de fysieke stimuli die zij op onze zintuigen uitoefenen. Kennis van de wereld wordt bijvoorbeeld totaal verwaarloost in John Searl’s Chinese kamer, waarbij hij denkt alle informatie uit een codeboek te zullen halen. De vraag “wat voor weer is het in Peking,” kun je uiteraard niet vanuit een codeboek beantwoorden, evenmin als de vraag “hoe laat is het in Wladiwostok?” Dat neemt niet weg dat John uiteraard geen Chinees spreekt, al zou hij op grond van het feit dat hij bij bovengenoemde vragen de opdracht zou krijgen het weerbericht voor Peking te bekijken repectievelijk zijn horloge, misschien wel wat Chinees zou leren Desalniettemin is alle benodigde kennis omtrent de Chinese (geschreven) taal uiteraard aanwezig in zijn codeboek.

Conclusie: Filosofen zijn soms ongelovelijk naief.
Ik ben benieuwd of Phillipse dat in zijn volgend college ook zal uitleggen!

Het vierde deel viel een beetje tegen. Phillipse sprak eigenlijk slechts met zoveel woorden uit, dat wij ons niet moeten verschuilen achter onze geest of onze hersenen, door gewoon te stellen dat wij gewoon ons hele zelf zijn (het gehele lichaam, voor zover we daarover beschikken). En hij haalde wat semantische tructjes uit om zogenaamd te bewijzen dat heet Eingelse woord "mind" niet op de werking van onze hersenen betrekkeing zouden hebben.

Ik had op meer gehoopt.