Vandaag was het tweede kerstdag en wat doen veel mensen dan?
Kerstfeest vieren. Vandaag ging ik op bezoek bij een instelling voor mensen die wat problemen hebben. Een familielid (wiens naam ik niet noem uit privacy overwegingen) had mij en de rest van de familie uitgenodigd om daar te komen eten.
Smiddag kwamen we daar aan en we gingen naar een zaal. Daar zou men liedjes gaan zingen, en praten.
Bleek het te gaan om een evangelische groepering. Dat waren mensen die zeiden: Als je maar genoeg gelooft dan helpt God jou en dan kom je over al je problemen heen.
Eerst waren er twee getuigen van een godswonder. Voor de meesten daar zeer overtuigend, voor mij niet. Zij allemaal applaus geven, bedoeld voor God. Ik applaudisseerde omdat hun verhaal ten einde was, werd wel erg langdradig als je dat allemaal niet meer gewend bent.
Tijdens het zingen wel meegedaan. Het voelde voor mij net zo als bij een nummer van Guus Meeuwis. Allemaal heel vrolijk, maar weinig realistisch. Wat mij wel opviel was dat iedereen zo klein over de mens zong en zo groot over God. De mens had de doodstraf verdiend, maar God was zo lief om daar wat aan te doen. Ik bedacht me vaak: Hoe kleine wereld moeten deze mensen hebben, dat ze zo klein over de mens denken en dus ook over zichzelf?
Vervolgens kwam er een man het podium op, en ik herkende zijn tonage meteen: een spreker of een dominee.
Hij begon met de profetieën die in de Bijbel stonden die allemaal uitkwamen, terwijl de profetieen bij andere godsdiensten ALLEMAAL niet uitkwamen. Ik vermoed dat de christenen aldaar bijna allemaal klaarkwamen (een stijve hadden ze in elk geval), zo mooi vonden ze dat.
En toen deed die man iets waar ook mijn ouders het niet mee eens waren. Hij vertelde dat God altijd redde en dat hij (de man knipte met zijn vingers in de lucht) dit meteen deed. Mensen die vroeger gevangen zaten in een lege wereld, en die met hun zonden geen weg meer wisten waren al vaak bij hem geweest en hij zag ze allemaal 1 voor 1 beter worden. Dus als je geen beterschap voelde, had je de geest nog niet en moest je meer je best doen. Ik zag de mensen die niet beter werden al kleiner en kleiner worden. Wat een rotstreek van zo'n dominee/spreker/charlatan.
Eigenlijk stond vandaag alles in het teken van het christendom, en ik ben blij nu thuis te zijn waar ik mijn eigen muziek kan draaien.
Ook nog positieve dingen meegemaakt. Zoals kinderen die zich niks aantrokken van de volwassenen en die continue heen en weer liepen, hardop mopperden omdat er "zo'n klereherrie" was. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik de hele dienst met een grijns op mijn gezicht zat. Als ik er nu aan terugdenk komt die grijns er weer op. Die kinderen zijn nog niet geïndoctrineerd met een schuldgevoel van hier tot Tokio. Laten we god vragen dat dat ook niet meer gebeurd. Laten we knielen
...het staat je natuurlijk vrij eea te verduidelijken. Ik vind het bijna jammer dat ik morgen de gehele dag een congres bij kan/mag wonen waar oa Dick Swaab en Herman Philipse als spreker aanwezig zullen zijn! Maar ik ben vol verwachting tav jouw bijdrage en uitleg betreffende de overeenkomst tussen Krishnamurti en Nietzsche.
.
). Op een dag (een mooie zondag in Mei) heb ik gewoon alles in de papierbak gegooid en voelde mij toen al drie kilo lichter.