Beyond The Matrix

[CXT]

Vorige week zond Veronica het eerste deel van The Matrix uit. The Matrix, en dan spreek ik voornamelijk over dit eerste deel, heeft voor mij een persoonlijke betekenis. Ik zag de film voor het eerst toen ik me pas in mijn ontwikkeling van christen naar vrijdenker bevond. Juist in die periode had The Matrix een boodschap voor mij.

In het eerste deel komt de hoofdpersoon Neo (voortreffelijk geacteerd door Keanu Reeves) tot de ontdekking dat hij in een droomwereld leeft. Hij had al een vermoeden, maar dit wordt bevestigd door Morpheus, een kapitein uit de stad Zion, die zich buiten de Matrix bevindt. De ontmoeting gaat als volgt. Na een aantal vreemde gebeurtenissen leidt de jonge vrouw Trinity, een van Morpheus' bemanningsleden, Neo naar Morpheus. Een kort gesprek volgt, en vervolgens stelt Morpheus Neo voor een keuze tussen twee pillen: een blauwe, die Neo alles doet vergeten en hem laat ontwaken als was de hele ontmoeting een droom, en een rode pil, die zijn lichaam voorbereidt op wat erna komt. De blauwe pil staat voor leven in onwetendheid, doch gelukzalig. De rode pil staat voor het ontdekken van de waarheid, die geen gelukzaligheid garandeert. Sterker nog, het leven zou wel eens een stuk zwaarder kunnen worden. Voor beide keuzemogelijkheden geldt: er is geen weg terug.

Uiteraard kiest Neo voor de rode pil. De film zou anders wel erg snel afgelopen zijn. En zo begint Neo's avontuur, het ontsnappen uit de Matrix (de wereld waarin de mens onbewust is gebonden aan bedrog), en zo de werkelijkheid in te gaan.

Voor mijn gevoel stond ik in die tijd ook voor een keuze. Ik begon steeds meer het idee te krijgen dat mijn belevingswereld (de christelijke) was gebaseerd op onwaarheden. Ik had behoorlijk wat redenen om te denken dat er misschien toch een werkelijkheid buiten de mijne was. En zo slikte ook ik uiteindelijk de rode pil. Niet uit keuze echter. Het lot had mijn weg bepaald, de omstandigheden leidden tot mijn ontdekking. Zo maakte ik mij los van de christelijke belevingswereld waarin ik was opgegroeid. En net zoals Neo letterlijk losgemaakt werd van zijn connectie met de Matrix, en de toevoerslangen die zijn leven in de Matrix in stand hielden stuk voor stuk uit zijn lichaam gerukt moesten worden, ging het er bij mij niet zachtaardig aan toe. Ik moest, als het ware, leren ademen in een nieuwe atmosfeer. Het duurde een tijdje voordat ik eraan gewend was. En net als Cypher vroeg ik me op een gegeven moment af: Why o why didn't I take the blue pill? Alsof ik enige keuze had. In het tweede deel legt Merovingian uit dat alles onderhevig is aan het lot; oorzaak en gevolg. Macht ligt in het begrijpen van het waarom. Morpheus is het daar niet mee eens, en ziet 'de keuze' als het voornaamste begin, blijkbaar niet beseffend dat een keuze het gevolg is van allerlei invloeden en omstandigheden, en de keuze zelf een oorzaak is net als al het andere in deze empirische wereld. Nee, Morpheus gelooft in de Voorzienigheid. Maar is deze Voorzienigheid dan niet zowel de oorzaak als de schijnbare oplossing van het probleem? En faalt deze Voorzienigheid dan niet erbarmelijk in deze soms toch zo wrede wereld?

Op een gegeven moment raakte ik steeds meer gewend aan de nieuwe belevingswereld. Een wereld die ik nog steeds reëel acht. Natuurlijk is alles maar een perspectief. Mijn reële wereld is de andere niet. Ik besef ook heel goed dat voorgaande mijn persoonlijke interpretatie is, en dat er genoeg mensen zijn die er juist het tegengestelde in zien: het stervelijke ontdekt het goddelijke. De enige weg naar de Bron (de Architect) is de Sleutelmaker. Zo zou de Christus de enige weg naar God zijn. Alleen een beetje jammer dat deze God een onderdeel van Satan (de machines) was. Had Anton Szandor LaVey, de oprichter van de Satanskerk, dan toch gelijk toen hij zei dat al het 'goede' in principe voortkomt uit het 'kwade'?

Enfin, iedereen heeft een eigen verhaal, en geeft alles dan ook een andere interpretatie, zoals een film als The Matrix, die zich daar heel goed voor laat dienen. Of je denkt niet teveel na bij de film en laat je gewoon meeslepen door het verhaal. Ook daar is The Matrix heel geschikt voor.

[heeck]

CXT,

Dankjewel voor je mooie demo van de onverwoestbare aandrang bij mensen om niet alleen patronen te zien, maar ze ook nog gelijkend te vinden aan patronen die in andere reeksen van gebeurtenissen kunnen worden "gezien".

Hoeveel delen van de drie heb je nu gezien ? Blijft "het" kloppen, of toch niet ?

Roeland

[Fjedka]

Als mensen woorden als "lot" en "voorzienigheid" in de mond nemen, rinkelen bij mij alle alarmbellen. Laatst nog werd ik meewarig aangekeken terwijl ze me vroeg of ik dan toch niet in toeval geloofde !? (rustig tot 10 tellen)

Matrix I blijft echter een juweeltje. (deel II en III halen dat niveau bij lange na niet)
Persoonlijk vond ik de naam van de hoovercraft een vermakelijk ironische: Nebukadnezar.

[Blackadder]

De matrix.. ah ik weet nog dat ik met vrienden de bioscoop uit liep en de neiging had om meteen weer naar binnen te lopen om nog een keer te kijken, want ik snapte er werkelijk niks van. Helaas was het de laatste voorstelling en moest ik een week wachten voor ik weer tijd had om hem nog eens in mijn eentje te gaan bekijken.

damn, is het al weer 10 jaar geleden??????? amazing..

[CXT]

@heeck: Ik heb alle delen al eens gezien, kort na elkaar in diezelfde periode (had de dvd's van een vriend geleend). Ik weet niet precies wat je met 'kloppen' bedoelt, maar als je vraag is of het gehele verhaal past in mijn interpretatie, dan is het antwoord: nee. Het ging me enkel even om dat beeld van die 'Matrix', die wereld buiten de belevingswereld, en de implicaties daarvan. De film zelf heeft eigenlijk een heel ander verhaal, en heeft meer affiniteiten met het christendom dan met het atheïsme (hoewel daar ook over te discussiëren valt).

@Fjedka: Het is maar net wat je met het 'lot' bedoelt. Ik geloof wel in het lot, maar niet in voorzienigheid. Het lot moet je volgens mij niet anders opvatten dan het resultaat van oorzaak en gevolg, de cummulatieve causaliteit van 'al-wat-is', of beter gezegd 'al-wat-gebeurt'. In dát lot geloof ik. Niet zozeer in predestinatie. Het is eerder een noodzaak. Alles gebeurt zoals het moet gebeuren, omdat het niet anders kan. Dat is tenminste hoe ik het zie.

[heeck]

CXT,

OK. Wat er verder aan patronen in kan worden gezien lijkt me teveel om op te noemen. Dat wordt een soort gezichten in de wolken tellen.
En als de gezichten op zijn, dan overspringen naar y-toys of konijntjes.

Roeland

[Think]

Hallo CXT,

Een herkenbare associatie met de film The Matrix. Ik had een gelijke gedachte: ik heb de rode pil geslikt omdat ik niet anders kan. Maar de waarheid die je dan ziet, is minder prettig dan de droom waar je in leefde: we zijn product van een voor doelen blind proces van natuurlijke selectie, van oorzaak en gevolg, we zijn er niet omdat er een Intelligentie is met grote I, Wijs en Goed, die ons gewild heeft.

Een andere ontluistering is, hoe broos onze maatschappij is. De wereld waarin we leven, vol internet, TV, koelkasten vol voedsel en rijdende treinen is niet vanzelfsprekend. Het opraken van de olie, het uitgeput raken van landbouwgrond, opraken van natuurlijke hulpbronnen en opwarming van de aarde van 2-6 graden of meer - allen een gevolg van overbevolking en daardoor overshoot -, kunnen onze maatschappij ineen doen storten. De kredietcrisis is mijns inziens een eerste schokje van vele schokken en crisis die ons te wachten staat. Ook dat te beseffen, is het geslikt hebben van een rode pil. Het geeft een heel onwerkelijk gevoel, op straat rond te lopen en alles nog te zien functioneren en te vermoeden dat het binnen een paar decennia uit zal zijn met de pret. Dat is althans mijn visie.

[fbs33]

Hallo CXT,

Een herkenbare associatie met de film The Matrix. Ik had een gelijke gedachte: ik heb de rode pil geslikt omdat ik niet anders kan. Maar de waarheid die je dan ziet, is minder prettig dan de droom waar je in leefde: we zijn product van een voor doelen blind proces van natuurlijke selectie, van oorzaak en gevolg, we zijn er niet omdat er een Intelligentie is met grote I, Wijs en Goed, die ons gewild heeft.

Een andere ontluistering is, hoe broos onze maatschappij is. De wereld waarin we leven, vol internet, TV, koelkasten vol voedsel en rijdende treinen is niet vanzelfsprekend. Het opraken van de olie, het uitgeput raken van landbouwgrond, opraken van natuurlijke hulpbronnen en opwarming van de aarde van 2-6 graden of meer - allen een gevolg van overbevolking en daardoor overshoot -, kunnen onze maatschappij ineen doen storten. De kredietcrisis is mijns inziens een eerste schokje van vele schokken en crisis die ons te wachten staat. Ook dat te beseffen, is het geslikt hebben van een rode pil. Het geeft een heel onwerkelijk gevoel, op straat rond te lopen en alles nog te zien functioneren en te vermoeden dat het binnen een paar decennia uit zal zijn met de pret. Dat is althans mijn visie.

Als ik mij ergens achter kan scharen, dan is het deze 'zienswijze' wel!
Het maakt bescheiden, haha.
Het is een van de ondersteunende gedachten voor mijn overtuiging dat een god niet bestaat (althans zekerlijk niet in de vorm waarin die in de diverse religismen gebakken zit, en zó zeer meenselijk is dat 'hij' wel uit de menselijke fantasie ontsproten moet zijn!

[a.r.]

En daarom is het zo gek nog niet dat een paar "wakkere" mensen, wellicht tegen beter weten in, maar met ijzeren wil en vastberadenheid toch proberen, ieder op hun eigen manier, om meer mensen wakker te schudden. En ja, ik weet het, het is een naieve gedachte, maar toch....dat pietepeuterig kleine kansje, ik kan het niet laten liggen.

[Kitty]

En als ik nu liever af en toe wat indut? 8)

[a.r.]

Een schoonheidsslaapje doen, wel dat hebben jij en ik toch helemaal niet nodig?
Maar wél lekker zo af- en toe en vooral mooie dromen blijven dromen en je bij het wakker worden kunnen bedenken dat je heerlijk gedroomd hebt.

[CXT]

@a.r.: Dan zou je je af moeten vragen; wat is beter? Is het beter om iedereen wakker te maken en hen er achter te laten komen dat de wereld toch niet zo mooi is als het lijkt? Of is het beter om ze te laten slapen in hun gelukzaligheid. Maar wie weet, misschien brengt het ontwaken wel meer gelukzaligheid. In The Matrix staat de keus centraal: de rode of de blauwe pil? Maar wie kan de nieuwsgierigheid weerstaan? Er is dan geen sprake meer van een keus. Curiosity killed the cat.

[Think]

Curiosity killed the cat: is dat een verwijzing naar het gedachtenexperiment van Schrödinger?

[Marinus]

Curiosity killed the cat: is dat een verwijzing naar het gedachtenexperiment van Schrödinger?

Nee, meer een verwijzing naar het gedrag van katten die vaak nieuwsgieriger zijn dan goed voor ze is. Ik heb 7 katten dus ik ben de FT authoriteit op dat gebied.

[CXT]

Nooit van Schrödinger gehoord, en als ik dat zo op Wikipedia bekijk, snap ik er geen bal van. Nee, 'curiosity killed the cat' is een gezegde dat zegt dat nieuwsgierigheid de nodige gevaren met zich mee kan brengen.