Het verhaal van Rereformed

[arthas]

Waar komt dat citaat precies vandaan?

[Deseo!]

Waar komt dat citaat precies vandaan?

Ik neem aan het citaat van Friedrich Nietzsche: De antichrist, if I'm not mistaken.

[Rereformed]

Waar komt dat citaat precies vandaan?

Ik neem aan het citaat van Friedrich Nietzsche: De antichrist, if I'm not mistaken.

Inderdaad, paragraaf 23.

Nietzsche vergelijkt dit met het boeddhisme, waarvan hij vanaf §20 een beschrijving geeft en waarvan hij zegt dat het mijlenver boven het christelijk geloof staat vanwege dat zij dit stadium van (zelf)bedriegerij al is ontgroeid en geleerd heeft veel realistischer, koeler, objectiever, waarachtiger te denken. Hij noemt boeddhisme 'de enige positivistische religie'.

[Devious]

Interesante uitspraak 'het bestond wel.'
Je bent dus wel bereid, iets te aanvaarden, waar je niet bij was, als 'bestond wel' te accepteren.
Vind je dit niet net zo vreemd klinken als 'god bestond wel?'

Iets bestond. Ik zeg niet wat er bestond - ik benoem het niet. Ik zeg alleen dat er iets moet hebben bestaan. Dat is de enige aanname die ik doe. Logica verplicht mij om aan te nemen dat er iets moet hebben bestaan, in welke vorm of hoedanigheid dan ook. Deeltjes die uit het 'niets' verschijnen, daar geloof ik niet in, maar het zou kunnen dat ze uit het niets 'lijken' te verschijnen.
Als je goed oplet zie je dat ik óók niet zeg dat 'God' (wat dit ook moge zijn) wel of niet bestaat of bestond. Ik zeg alleen maar dat er iets moet hebben bestaan. Wat dat dan is geweest daar mogen anderen zich over uitspreken.

Net zozeer jij aanneemt dat er 'iets' was, wat altijd heeft bestaan, neem ik aan dat er altijd -iemand- is geweest. Zover gaat mijn definitie van 'god.'

Dan ga jij al heel wat verder dan ik. Ik zeg dat er 'iets' was. Wat dat dan is geweest, daar laat ik me niet over uit, en dat is niet uit lafheid of luiheid, maar omdat ik het gewoonweg niet weet. Maar -iemand- dat is een enorme stap verder. Hoe weet je dat? Waar haal je die kennis vandaan?

Overigens, is nog geen enkele wetenschapper geslaagd nog maar een levend grassprietje te maken, of waar te nemen, dat uit 'niets' iets levends komt (zonder dat ze er met hun vette vingers aankomen) .

Overigens is nog geen enkele theoloog/swami/morosoof/evangelist erin geslaagd om ook maar één greintje bewijs te leveren voor het bestaan van God (en nee, leg me geen woorden in de mond - ik heb daarmee niet gezegd dat 'god' niet bestaat).

Overigens had ik al gezegd dat ik niet geloof dat er uit 'niets', iets kan voorkomen, laat staan iets levends. Je zult wel bedoelen dat het niet waargenomen is dat uit 'dode materie' iets levends voortkomt. Wel, als zoiets waargenomen zou worden, dan zouden paradoxaal genoeg, gelovigen de eersten zijn om dit als bewijs voor het bestaan van God te claimen.
Het is echter nimmer een bewijs. Het is een Deus ex Machina. Men ziet iets waar men geen directe verklaring voor kan vinden, en ziet dat als een mooie gelegenheid om de mysteriën te verklaren met, en de gaten op te vullen met 'datgene-waar-men-graag-in-wil-geloven'.

Het grote sprookje, eindigt met de klapper: "En na x miljard jaar, ontstond leven."
Voor mij, klinkt dit net zo ongelofelijk, als 'god heeft het gedaan' voor jullie.

Wel, men analyseert de aardlagen, en vindt in de oudere aardlagen alleen maar prokaryoten, en ziet dat het leven geleidelijk aan veranderd. Het is dan niet vreemd om te zeggen dat het leven ergens moet zijn ontstaan aan het begin van die oude aardlagen. Wetenschappers nemen alleen dingen waar, en over goden, spoken en engelen doen ze geen uitspraken, want ze hebben er niets aan in hun theorie.
Het is wel interessant om te zien overigens, hoe de wetenschap religies beïnvloed. Moderne en vrijzinnige religies zijn meestal afgestapt van de letterlijke interpretaties van oude boeken, en proberen zich zoveel mogelijk te conformeren aan de wetenschap door te zeggen dat 'God het leven heeft geschapen in het precambrium'.

Om al deze parameters, voorwaarden voor leven zoals wij dat kennen, samen te nemen is nog geen duizend miljard jaar voldoende, om die tot stand te brengen.

Dat weet ik niet.

Gegroet.

[Destinesia]

Hoe kortzichtig kun je zijn, imo dan, hier helpt gen rede tegen, of wel? Op welke manier kun je zo iemand overtuigen? Of is dat gewoon een utopie?

Niet kortzichtig. Dit is pure blindheid. Je betoog is simpelweg niet gelezen. Totaal weggeduwd achter een magische wolk evangelie toverstof. Het is ongelofelijk maar waar. Maar zoiets bestaat. Het klinkt raar maar mijn ommezwaai naar ongelovigheid kwam pas na een aantal fikse harde tegenslagen in mijn leven. (om dezelfde redenen, worden mensen ook gélovig overigens) Dan pas ben je als, altijd twijfelend doorsnee gelovige, pas in staat om over deze dingen na te denken en je luchtfiets op slot te zetten, alvorens je deze luchtfiets op een goede dag glimlachend loslaat om zonder jou op hemelvaart te gaan.

[Kochimodo]

Als religie voor liefde gaat is er wat mis met de religie of met de liefde! Ik heb mn keus al gemaakt!

1 Korintiërs 13
De liefde
1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. 2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. 3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. 5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, 6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – 9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. 10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. 11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. 12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

Gods liefde -gesteld dat hij bestaat, wat ik dus niet (meer) geloof- is imo géén liefde! Echte liefde is onvoorwaardelijk en dat kan ik van Gods liefde niet zeggen. Aan zijn liefde zijn immers voorwaarden verbonden: geboden en verboden.. Overtreding leidt tot eeuwige verdoemenis tenzij je jezelf totaal vernederd, berouw toont en een smeekbede doet om genade.

De naastenliefde is net zo erg. De naastenliefde is immers (alweer) een gebod! Het gebod is allereerst bedoeld voor geloofsgenoten en ten tweede is de motivatie om bij God in een goed blaadje te komen! Als er al 'naastenliefde' aan ongelovigen wordt betoond is dat enkel om mensen binnen de gevangenismuren van het christendom te krijgen.

Neen, ik pas en bedank voor de 'liefde' van jouw god en voor de zogenaamde 'naastenliefde.'

[Rereformed]

Het klinkt raar maar mijn ommezwaai naar ongelovigheid kwam pas na een aantal fikse harde tegenslagen in mijn leven. (om dezelfde redenen, worden mensen ook gélovig overigens).

Het is helemaal niet raar. In Finland is het zelfs een spreekwoord: "Siperia opettaa", "Siberië leert het je".

[Kochimodo]

Het klinkt raar maar mijn ommezwaai naar ongelovigheid kwam pas na een aantal fikse harde tegenslagen in mijn leven. (om dezelfde redenen, worden mensen ook gélovig overigens).

Foei toch!

Heb je deze (naar goed Pinkstermisbruik uit zijn context gerukt ) bijbelpassages dan nooit gelezen?

Geliefden, laat de vuurgloed, die tot beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwame. opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud, dat door vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer blijke te zijn bij de openbaring van Jezus Christus.
1 Petrus 1:6-7

Geliefden, laat de vuurgloed, die tot beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwame.
1 Petrus 4:12

Die tegenslagen waren enkel bedoeld om jouw geloof op zijn echtheid te beproeven.......

[Destinesia]

Die tegenslagen waren enkel bedoeld om jouw geloof op zijn echtheid te beproeven.......

Gisteren kreeg ik dit repliek van een fijngevoelig christen.

Vertel mij heb jij de macht om de ziel en vlees te redden ?
of misschien zoals jij dat zeg je amygal dinges te manipuleren ?
Wat jij nodig heb is de Job ervaring. God heeft een duidelijk antwoord voor je.
Ik hoop echt dat je amyagdala dinges dat nog kan
absorberen.

Mijn reply:

Daar zeg jij nogal wat vriend. Je kent het verhaal? Derek Prince zou dit een "vervloeking" noemen.Het is hetzelfde als ik zou zeggen tegen jou dat ik je vriendin of vrouw en familie een dodelijke tumor wens. Proficiat voor je fijngevoeligheid. Ben jij wel helemaal in orde verder?

[lost and not found yet!]

Hoe kortzichtig kun je zijn, imo dan, hier helpt gen rede tegen, of wel? Op welke manier kun je zo iemand overtuigen? Of is dat gewoon een utopie?

Niet kortzichtig. Dit is pure blindheid. Je betoog is simpelweg niet gelezen. Totaal weggeduwd achter een magische wolk evangelie toverstof. Het is ongelofelijk maar waar. Maar zoiets bestaat. Het klinkt raar maar mijn ommezwaai naar ongelovigheid kwam pas na een aantal fikse harde tegenslagen in mijn leven. (om dezelfde redenen, worden mensen ook gélovig overigens) Dan pas ben je als, altijd twijfelend doorsnee gelovige, pas in staat om over deze dingen na te denken en je luchtfiets op slot te zetten, alvorens je deze luchtfiets op een goede dag glimlachend loslaat om zonder jou op hemelvaart te gaan.

Daar heb je wel gelijk in, ook al heeft het mij jaaaaren gekost om me hiervan los te weken! De eigenlijke oorzaak was mn scheiding, die trouwens heel soepel is verlopen. Ik heb aan mn huwelijk gewoon een van mn beste vriendinnen over gehouden. Maar door het zelf nadenken ben ik tot mijn eigen conclusies gekomen, en geloof me dat was en is nog steeds niet makkelijk! Niet meer geloven is moeilijker, veel moeilijker dan, of is het als, geloven! Maar ik leef liever in de menselijke onzekerheid, dan in de zogenaamd overtuigende zekerheid van het geloof. Als ik iets niet begrijp, of niet kan uitleggen, dan ben ik gewoon eerlijk, en heb ik geen God voor de gaten nodig. Dan zeg ik gewoon, ik begrijp het niet! Vandaar ook mn nickname!

[lost and not found yet!]

PS, en daarom ben ik Rereformed dankbaar, dat ik me eigenlijk altijd aan zijn schrijfsels op zn website kan "optrekken"! Dat mag ook wel eens gezegd worden, vind ik!

[vuurdoorn]

Maar met mn broers en zussen heb ik heel regelmatig discussies die zij zelf uitlokken. Imo, om hun twijfel te bevestigen

Lokken je broers en zussen discussies uit om hun twijfel te bevestigen, of doen ze het om dat ze zich ernstig zorgen om je maken? Hun lopen straks allemaal blij en gelukkig over gouden straten, terwijl hun oudste broer, waar ze gek mee zijn, zit te tandenknarsen in het eeuwig brandend vuur. Of, zoals je achternichtje schrijft: je ziet iemand waar je van houdt naar de afgrond glijden. Merk je in gesprekken dat ze open staan voor wat jij zegt?Begrijpen ze wat je zegt? Of wordt alles weerlegt met een bijbeltekst? Als je van iemand houdt en je bent zelf overtuigd gelovig is het heel erg moeilijk om te zien dat degene in jou ogen verkeerd bezig is, en er eeuwig voor gestraft gaat worden.

En dan is geloven moeilijker dan niet geloven!

groet Kristel

[Destinesia]

Als gelovige weet je dat je verloren gaat als je stopt met geloven. Dus sluit je je volkomen af voor een zinnig gesprek. Dat is alles wat er over te zeggen is. Stiekum neemt men wel op wat je zegt maar dat wordt zorgvuldig weggehamsterd voor God en diep verstopt. Men zal er nu nog niet op reageren omdat de gelovige dan verplicht 'mee moet' met de ratio. Men houdt het jaren achter voor God. Zo goed, dat ze het misschien zélf nog vergeten. Want stel je voor dat God merkt dat je overweegt die stap naar ongeloof te nemen. Het is nogal dubbel. De twijfelaar denkt aan de rand van ongeloof veelvuldig: "Maar als het nu tóch allemaal niet waar is?" waarvan hij schrikt omdat hij zich onmiddelijk midden in ongeloof bemerkt. Dan gaat hij nog een paar keer terug naar de Heer uit angst twijfel, spijt en boete vanwege de dreigende hel. Maar op een kwade dag komt alles wat stiekum is weggehamstert met een beetje geluk in één keer de "hamsterkrop" uit schieten en dan ligt het bewijs in één voor de neus. Alles valt dan samen.

Dan volgt een beter dieet dan het voorgeschreven dieet van Sonja Bakker.
Anderen worden weer moddervet!

[vuurdoorn]

Als ik een gelovige vertel dat ik niet meer geloof krijg ik geheid 2 vragen. Hoe is deze aarde dan ontstaan en wat is er dan na de dood!

Toen ik jaren geleden een alphacursus heb gevolgd was één van de eerste dingen die verteld werd:

Stel; ik ben gelovig, en het blijkt allemaal niet waar te zijn! Dan heb ik toch een mooi leven gehad, en is er na de dood niets aan de hand.

Maar stel: ik ben niet gelovig, en het blijkt allemaal wél waar te zijn! Dan heb ik een groot probleem na mijn dood! Dus kan ik maar beter het zekere voor het onzekere nemen!

je zou als cursist al bijna niet meer niet durfen geloven, en je moet wel heel zeker van je zaak zijn om het te laten vallen! En dat gaat idd niet van de ene op de andere dag.

groet Kristel

[Rereformed]

Als ik een gelovige vertel dat ik niet meer geloof krijg ik geheid 2 vragen. Hoe is deze aarde dan ontstaan

Ik zou deze persoon vragen of hij echt denkt dat een antwoord uit de bronstijd een antwoord is.
Indien hij ja zegt, dan zou ik nog even vragen of daar ook toe behoort dat een slang ooit rechtop heeft gelopen.

en wat is er dan na de dood!

Ik zou deze persoon vragen om eerst maar eens te vertellen waar hij/zij voor de bevruchting was. Iemand die aanspraak wil maken op eeuwigheid moet toch kunnen bogen op wat meer credentials hiervoor dan de paar jaar dat we hier op aarde wat hebben lopen ademen.

Toen ik jaren geleden een alphacursus heb gevolgd was één van de eerste dingen die verteld werd:

Stel; ik ben gelovig, en het blijkt allemaal niet waar te zijn! Dan heb ik toch een mooi leven gehad, en is er na de dood niets aan de hand.

Maar dat is helemaal niet waar. een gelovige heeft geen mooi leven. Het leven van de gelovige staat bol van de angst voor God, voor angsten wat je niet mag doen en verplichtingen van wat je wel moet doen. En van een negatieve kijk op het leven. De meeste christenen denken dat we 'in de eindtijd leven'. Er is weinig gelukkigs in op te merken.

Maar stel: ik ben niet gelovig, en het blijkt allemaal wél waar te zijn! Dan heb ik een groot probleem na mijn dood! Dus kan ik maar beter het zekere voor het onzekere nemen!

Da's onzin, want ditzelfde dilemma geldt net zo goed voor de christen. stel dat de Islam de ware godsdienst is. Dan heeft de christen een heel groot probleem na de dood!

je zou als cursist al bijna niet meer niet durfen geloven, en je moet wel heel zeker van je zaak zijn om het te laten vallen! En dat gaat idd niet van de ene op de andere dag.

groet Kristel

Het draait voor de meeste gevigen inderdaad allemaal om de angst in het geloof.