Maskers af als atheïst - refoweb

[PietV.]

Brief is overgenomen van refoweb. Een afvallige zoekt raad in een hem bekende omgeving. Het commentaar van refoweb laat ik daar staan en de link er naar toe; volgt hieronder. De titel van dit onderwerp komt ook uit deze vragenrubriek. Want het kan anderen op het spoor zetten om eens tussen de afvalligen op freethinker te kijken en daar iets van op te steken.

VRAAG

Ik ben een man van bijna dertig jaar en mijn vraag gaat over hoe ik om moet gaan met mijn familie. De situatie is als volgt: ik ben opgegroeid in een gelovig Veluws gezin dat gewend was (en is) om zondags twee keer naar de kerk te gaan (Gereformeerde Bond), dagelijks diverse keren te bidden en Bijbel te lezen. Ik nam daar ook in deel, bezocht de jeugdclub van de kerk, etc. Ik heb op mijn 23e belijdenis gedaan van het geloof in volle overtuiging en uit eigen keuze.

Sindsdien echter hebben de feiten mijn geloof ingehaald -ik zal u alle details besparen- en ongeveer twee jaar geleden heb ik de conclusie getrokken dat ik mezelf niet langer voor de gek kan houden en noem mezelf niet langer christen: ik geloof niet meer in de God van de Bijbel en ben eerder atheïst dan agnost. Mijn ‘ontkering’ is een lang en moeilijk proces geweest van jaren van worsteling. Ik hoop dat u hiervoor respect kan hebben in uw antwoord.

Mijn vraag gaat over mijn familie en hoe ik het beste met hen om kan gaan. Zoals ik geloof een persoonlijke zaak vond, vind ik ook mijn nieuwe levensovertuiging een persoonlijke zaak. Ik praat er niet graag over, en feitelijk alleen een handvol goede vrienden, mijn ex- en mijn huidige vriend weten van de weg die ik heb afgelegd en het feit dat ik atheïst ben. Tegenover mijn familie ga ik geloofszaken zo veel mogelijk uit de weg. Vanwege mijn levensstijl is het duidelijk dat ik me niet associeer met de reformatorische levensbeschouwing, maar dat was al duidelijk in de tijd dat ik belijdenis deed. Ik praat niet meer mijn familie over het feit dat ik niet meer geloof in God.

Als ik een weekend bij mijn ouders ben, ga ik mee naar de kerk. Uit respect voor hen, maar ook om situaties te ontwijken waarin ik open kaart moet spelen. Ik begrijp dat mijn familie het lastig zou vinden of zelfs ongerust zou zijn als ze wisten dat ik niet meer geloof en ik wil ze die moeite besparen. Echter, in de toekomst zullen zich ongetwijfeld situaties voordoen waarin ik kleur zal moeten bekennen. Een voorbeeld is als mijn vriend en ik zouden willen trouwen, maar er voor kiezen om ons huwelijk niet in de kerk te laten inzegenen. Kortom, ik vind het lastig om open kaart te spelen omdat het ze verdriet zal doen, maar zie dat ik niet altijd ‘mooi weer’ kan spelen. Mijn vraag is hoe ik hier nu het beste mee om kan gaan...

Ja, hoe ga je daar het beste mee om. Het antwoord staat onder deze rubriek met als kern hoe dom kun je zijn, beledig je god etc. Het is een sterk staaltje van mensen die geen benul hebben over atheïsme en zich niet kunnen inleven. Maar het is wel leerzaam om even te kijken in hun belevingswereldje. En misschien zijn er hier mensen die dat herkennen. http://www.refoweb.nl/vragenrubriek/247 ... s-atheist/" onclick="window.open(this.href);return false;

[Maria]

Een ongelooflijk botte reactie, zonder enig inzicht in de problematiek.

Inge B heeft hier een blog aan gewijd met een brief.

https://dogmavrij.nl/2017/03/04/refoweb ... hulpvraag/" onclick="window.open(this.href);return false;

BAM! In your face! (Wie slaat nou wie in het gezicht?) Dus hier kan de man het mee doen. Ik ben verbijsterd. Ijzig koud krijg ik het van de woorden van de redactie, waarin elke vorm van menselijkheid lijkt te ontbreken.

Zien ze niet dat deze man om hulp vraagt? Begrijpen ze niet het grote belang van een goede relatie tussen ouders en kinderen, ook wanneer de inzichten over wat ‘waar’ en ‘juist’ is volledig verschillen?

Lees verder en ook de reacties daar.

Op Facebook idem:
https://www.facebook.com/dogmavrij/post ... 9902244216" onclick="window.open(this.href);return false;

[Labyrint]

Ongelofelijk. Dit is 2017? Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat zij internet hebben in hun achtergebleven dorpen.

[Dmfcasimiri]

Bovenstaande wijst op de aanwezigheid van decadentie binnen de moderne samenleving: moderne levensvormen die botsen met tradities, versnippering, verval, ontbinding, wederzijds onbegrip, toenemende ruwheid en onbeschaafdheid over en weer...

Het antwoord op de vraag van de vraagsteller van de in het hoofd genoemde bron bevat het volgende antwoord:

Helaas kunnen wij je dat respect niet geven. Dat zou ook wel erg vreemd zijn. Je slaat de God Die Zijn armen naar je uitstrekt, Die je wil koesteren, je vrede, rust, vergeving van zonden en het eeuwige leven wil schenken, midden in Zijn gezicht. Die God, onze Vader, beledig je tot op het bot.

Louter een excuus om lucht te geven van een bepaalde vorm van ruwheid. Het lijkt me duidelijk waar in de psychologie van de schrijver die "God" voor staat, een als transcendent voorgesteld denkbeeld ('waandenkbeeld' zo men wil) dat geëxtraheerd lijkt te zijn uit voorstellingen betreffende het ego of vaderfiguren.

Het hierboven uit facebook aangehaalde citaat is overigens een goed voorbeeld van als te zeer van verontwaardiging blijk gevende reacties die op weinig niveau, weinig geestelijke discipline en weinig beschaving duiden. Wat kun je anders verwachten in deze tijden van verdeeldheid en polarisatie? Een nieuwe barbarij misschien? De positieve verworvenheden van de verlichting, namelijk een zekere mate van tolerantie en redelijkheid zijn volledig zoek geraakt in deze schizofreen geworden, pluriforme samenleving. Allemaal decadentie.

BAM! In your face! (Wie slaat nou wie in het gezicht?) Dus hier kan de man het mee doen. Ik ben verbijsterd. Ijzig koud krijg ik het van de woorden van de redactie, waarin elke vorm van menselijkheid lijkt te ontbreken.

Zien ze niet dat deze man om hulp vraagt? Begrijpen ze niet het grote belang van een goede relatie tussen ouders en kinderen, ook wanneer de inzichten over wat ‘waar’ en ‘juist’ is volledig verschillen?

Dit voorspelt niet veel goeds...

[elle]

Mijn vraag gaat over mijn familie en hoe ik het beste met hen om kan gaan

Het ligt voor de hand dat je met dit soort vragen niet bij Refoweb moet aankloppen. De antwoorden zou je als voormalige insider op je klompen kunnen aanvoelen. Althans, wat als antwoord gegeven zal worden. Of dacht je dat men begaan zou zijn met je tegenwoordige situatie, waar je zelf vrijwillig in bent beland? Kom nou.

[Storm]

@Elle,
Inderdaad! Ik heb ook mijn vraagtekens bij de oprechtheid van deze vraag. Blijft staan dat het antwoord enorm hard is.

[BGH]

Ik vond het een goede vraag die reformatorische mensen meteen een spiegel voorhoudt.
Uit eigen ervaring weet ik hoe lastig het is om een tegenovergesteld standpunt in te nemen als dat van je ouders. Dat was meer in het kader van mijn coming out en mijn wens om een relatie te krijgen. Maar dat is denk ik wel vergelijkbaar met zeggen dat je niet meer gelooft.

Ik heb wel eens gedacht: als je geen homoseksuele kinderen wilt, neem dan geen kinderen. Dat geldt denk ik ook voor geloof: als je geen andersdenkende kinderen wilt, neem dan geen kinderen.

Zelf zou ik de vraagsteller adviseren om zijn ouders proberen mee te nemen in wat hij denkt en voelt. Dat is misschien erg lastig omdat ze dat wellicht niet willen, maar dan heb jij in ieder geval alles geprobeerd om het goede contact in stand te houden.

[Dmfcasimiri]

De positieve verworvenheden van de verlichting, namelijk een zekere mate van tolerantie en redelijkheid zijn volledig zoek geraakt in deze schizofreen geworden, pluriforme samenleving. Allemaal decadentie.

De zinsnede "in deze schizofreen geworden, pluriforme samenleving", gaat uit van een roekeloze generalisering mijnerzijds. Het is juister als ik gesproken zou hebben van bepaalde aspecten van die pluriforme samenleving die op "gespletenheid" duiden en voortvloeien uit een beperkt aantal aan tijd en plaats gebonden handelingen van sommige groepen en mensen.

Blijft staan dat er in de huidige maatschappij sprake is van (toenemende) intolerantie en van onredelijkheid. Kortom, allemaal dingen die niet terug gaan op de positieve verworvenheden van de verlichting.

Het tweede citaat dat door mij gisteren is aangehaald komt trouwens niet uit de bron op Facebook, maar uit de tweede, door Maria gelinkte bron. Gisteren even te selectief gelezen.

[Waarom?]

Inge B heeft hier een blog aan gewijd met een brief.

https://dogmavrij.nl/2017/03/04/refoweb ... hulpvraag/" onclick="window.open(this.href);return false;

Stefan Paas begint Inge B te herkennen.....gaat nog niet helemaal van harte. Maar ja, dit is dan natuurlijk ook missiologie vanaf de andere kant..... ....Concurrentie.



https://twitter.com/StefanPaas/status/8 ... 1688411138" onclick="window.open(this.href);return false; (wel even de comments in deze tweet lezen..... )

Allemensen: hoe vaak heeft deze dame nu haar verhaal verteld? Ik ben de tel kwijtgeraakt http://www.nieuwwij.nl/opinie/hoe-veran ... t-losliet/" onclick="window.open(this.href);return false; … via @nieuwwij

[Maria]

Inge heeft een verontschuldiging geschreven.
https://dogmavrij.nl/2017/03/07/refoweb ... mment-2476" onclick="window.open(this.href);return false;
Van haarzelf uit denk ik dat ze dit zo moest doen.
En dan valt dat te respecteren.

Toch moest ik mijn opmerking plaatsen zoals ik dat heb gedaan.
Voor mij spreekt hier nog heel erg de oude opvoeding, zoals ik die ook ken en de gevolgen voor de denkwijze zoals je die je hele leven meeneemt.
Hier de kopie omdat ik dit hier ook rechtstreeks wil becommentariëren:

Je bent die je bent, Inge, en ik begrijp je volledig, want ook ik ben opgevoed met het idee, nee de opdracht:
“Ik ben slecht en tot niets goeds in staat” en met altijd eerst de schuld bij mezelf zoeken.
Ook nog achteraf denken, dat je jezelf vergaloppeerd hebt.
En idd. misschien had je het nu allemaal een beetje anders verwoord, maar toch, jouw gevoel en de intentie van jouw woorden en wat je er feitelijk mee bedoelde, blijft toch hetzelfde?
Of vergis ik me?

Je blijft de ander verontschuldigen en jezelf schuldig vinden, ook bij dit soort natuurlijke reacties, die je uitte.
Niet eens voor jezelf, maar voor de ander.
Ik wil jou niet vergelijken met Jezus, maar het hele plaatje zal toch wel zo overkomen.
Lees nog eens de zeer scherpe reactie van Jezus naar de schriftgeleerden, als die zo liefdeloos en afwijzend deden naar een medemens.
Ook zij dachten het recht en het goede aan hun kant te hebben.

Heeft Jezus zich ooit verontschuldigd?

[Waarom?]

Helaas kunnen wij je dat respect niet geven. Dat zou ook wel erg vreemd zijn. Je slaat de God Die Zijn armen naar je uitstrekt, Die je wil koesteren, je vrede, rust, vergeving van zonden en het eeuwige leven wil schenken, midden in Zijn gezicht. Die God, onze Vader, beledig je tot op het bot.

Uiteraard vraagt Refoweb en een elke gemiddelde gelovige WEL respect voor zijn geloof en zijn Goden en zijn diep gekrenkt als dat niet gebeurd. Daarmee is de diepte van deze kloof meteen getekend. Geloof schept een vijandsbeeld van alles dat niet dat tot zijn eigen geloof behoort. Het meest boosaardigst zijn alle religies tegenover assimilatie....Ook wel te begrijpen gezien de evolutionaire afkomst van religies...verraad tegenover je eigen clan......Opstand....verzet...
Pschyologische systemen die uitgaan van onderwerping en beloftes voor de verre onzekere toekomst. Wraak en straf dreiging bij niet ingaan op deze onderwerping ( hoe mooi ook verpakt : "vrede, rust", etc ). Dit is de kloof van elke geloof met denken van de moderne tijd.

[Maria]

Stefan Paas begint Inge B te herkennen.....gaat nog niet helemaal van harte. Maar ja, dit is dan natuurlijk ook missiologie vanaf de andere kant..... ....Concurrentie.

Maar begrijpend lezen kan hij nog steeds niet.
https://twitter.com/StefanPaas/status/8 ... 1688411138" onclick="window.open(this.href);return false; (wel even de comments in deze tweet lezen..... )

Stefan Paas‏ @StefanPaas 4 mrt.
Meer
@ridderjeroen Als je honderd keer moet vertellen dat je er heus los van bent enzo, wie probeer je dan te overtuigen? @nieuwwij

Het is juist zo dat ze schrijft dat ze wel de kerk heeft verlaten, maar nog steeds niet vrij is van het verleden.

Jeroen de Ridder‏ @ridderjeroen 4 mrt.
Meer
@StefanPaas @nieuwwij Ex-vrijgemaakten blijven onverminderd fanatiek. Je kunt het kind uit de gkv halen maar de gkv nooit uit het kind. Ofzo

Vet van mij: Dat laatste haarfijn gediagnostiseerd, maar vanuit verkeerd beginsel.
Een mens is strijdbaar of is dat niet. Dat heeft niets met religie te maken.

Allemensen: hoe vaak heeft deze dame nu haar verhaal verteld? Ik ben de tel kwijtgeraakt http://www.nieuwwij.nl/opinie/hoe-veran ... t-losliet/" onclick="window.open(this.href);return false; … via @nieuwwij

Zo vaak als haar gevraagd wordt en zo vaak als nodig is voor andere mensen dan voor Paas.

[Maria]

Inge heeft een verontschuldiging geschreven.
https://dogmavrij.nl/2017/03/07/refoweb ... mment-2476" onclick="window.open(this.href);return false;

Klopt helemaal met wat ze schreef in het artikel waar Paas blijkbaar helemaal niets mee kan.
Want begrepen lijkt hij het niet te hebben.

Als klein meisje was mij geleerd dat ik ‘onbekwaam’ was en ‘geneigd tot alle kwaad’. Zelfs het aller-, allerliefste dat ik ooit voor iemand had gedaan of nog zou doen, was ‘bevlekt met zonde’. Ik wist dan ook heel goed dat ik letterlijk niets goed kon doen, en dat ik ook nog eens niks, noppes, nada kon bijdragen om dat te veranderen of te compenseren.

[Doppelgänger]

Maar begrijpend lezen kan hij nog steeds niet.
https://twitter.com/StefanPaas/status/8 ... 1688411138" onclick="window.open(this.href);return false; (wel even de comments in deze tweet lezen..... )

Stefan Paas‏ @StefanPaas 4 mrt.
Meer
@ridderjeroen Als je honderd keer moet vertellen dat je er heus los van bent enzo, wie probeer je dan te overtuigen? @nieuwwij

Het is juist zo dat ze schrijft dat ze wel de kerk heeft verlaten, maar nog steeds niet vrij is van het verleden.

Daarnaast blijf ik me verbazen over de doorlopende hypocrisie van Paas. Immers, "als Paas honderd keer moet vertellen dat God heus bestaat en zo, wie probeert hij dan te overtuigen...?"

[PietV.]

Stefan Paas begint Inge B te herkennen.....gaat nog niet helemaal van harte. Maar ja, dit is dan natuurlijk ook missiologie vanaf de andere kant..... ....Concurrentie.

Ik ben bij Stefan Paas maar gestopt met tellen. Inge moet vooral doorgaan, want als je mensen wil overtuigen, die tsja wie zal het zeggen, honderdduizend keer hetzelfde riedeltje hebben gehoord in kerken, thuissituatie en op het werk (VU). Dan moet jezelf ook over een lange adem beschikken om dit bij hun te resetten.