ontdekkingsreis van een vreemdeling

Getuigenissen van kerkverlaters, ex-moslims en voormalige sektariërs.
Het is niet de bedoeling om discussies op te zetten over het afvallig worden van de topic starter.

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Gershom
Diehard
Berichten: 1075
Lid geworden op: 10 sep 2016 15:23

ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Gershom » 17 sep 2016 14:14

"En je zal Godverdomme naar de kerk!!!"

Dit werd mij op luide toon toegevoegd door het "ouderlijk gezag" toen ik op tienjarige leeftijd liever buiten was gaan spelen, dan de H.Mis bij te wonen.
Ik woonde in een klein dorpje in het Gooi, waar iedereen elkaar kende, en men over het algemeen meer van elkaar afwist dan menigeen lief was. En zo was ik dus op zondagmorgen herkent door een onderwijzer van mijn school, die dit vergrijp tegen de zondagsrust bij ons thuis wel moest rapporteren. Want waar zou het heengaan met de wereld, wanneer men alles maar door de vingers zou zien?
Ik was dus verplicht de volgende dag te biechten! Welnu, dat was een hele opluchting, omdat ik eindelijk iets te biechten had! Meestal verzon ik maar een paar denkbeeldige "Zonden", omdat ik eigenlijk een zeer braaf kind was.
En zo zaten wij de volgende dag voor de aanvang van de school, onder het toeziend oog van onze onderwijzers, bij de vroegmis. De jongens bij de broeders, en de meisjes bij de zusters, streng gescheiden in een wereld van vervreemding. Voor mijn schending van de zondag kreeg ik de penitentie opgelegd van drie "onzevaders" en drie "weesgegroetjes". Dit tot mijn grote verwondering, daar ik een dergelijke eis ook altijd hoorde voor mijn zelf bedachte overtredingen.
Toch verliet ik de biechtstoel met dezelfde opluchting die ik altijd voelde, zowel bij echte als bij vermeende overtredingen. Een merkwaardig gevoel van blijdschap omdat alles mij immers vergeven was. Zelfs als ik onverhoopt door de bliksem getroffen zou worden, zou ik niet naar de hel gaan...
Dit in tegenstelling tot mijn buurmeisje van 8, met wie ik niet mocht omgaan omdat zij Protestant was.
Zij ging zeker naar de hel, als zij zich niet zou bekeren.
En dus zat ik te wachten tot haar iets ergs zou overkomen. Ik weet dat dit vreemd klinkt, maar het is werkelijk waar.
Ik had namelijk op school geleerd een nood-doopsel toe te dienen. Iedere katholiek kon dat doen, wanneer iemand b.v. door de bliksem getroffen werd, of door een omgevallen boom.
Als die persoon lag te sterven, dan kon je hem nog even snel dopen, en dan ging die mens toch naar de hemel. Dus ik loerde op mijn kans, omdat ik haar aardig vond....

De ouders van mijn buurmeisje dreven een kleine nering in zuivelproducten, maar wij mochten daar niets kopen.
Slechts bij katholieke leveranciers mochten wij onze boodschappen doen, ook al woonden zij een kwartier lopen verderop. Op een dag zag ik mijn buurmeisje lopen met een kerkboek, en nieuwsgierig vroeg ik of ik dat boekje mocht bekijken. Tot mijn verbazing las ik allemaal zaken die ook in mijn kerkboek ook stonden. Mij was voorgehouden dat Protestanten zaken deden met de duivel, dus had ik eigenlijk verwacht dat ik zwavel en pek zou ruiken bij de openen van dat kerkboek, en dat het op z'n minst een aantal godslasterlijke afbeeldingen zou bevatten.
Het was mij al eens eerder opgevallen dat veel volwassenen het met de waarheid niet zo nauw namen, maar dat zij zo doortrapt konden liegen over mensen die ik aardig vond, schokte mij diep.

En toch...niet alles is slecht en doortrapt. Een van de mooiste dingen was dat bij de aanvang van de les in de derde klas, een broeder het lokaal binnentrad. Hij sprak geen woord, maar begon te zingen, een wonderschone stem zong een mooie melodie in een taal die ik niet verstond.
Na afloop begon de les, maar de volgende morgen herhaalde zich hetzelfde ritueel. Na een week zong ik met de broeder mee, en met mij nog twee of drie anderen. Zonder dat wij hiervoor werden uitgenodigd, zonder een blijk van goedkeuring of afkeuring. Uit een niet te beteugelen drang en verwondering over zoiets moois. Wij hoorden weinig muziek, eigenlijk alleen een uur per week in de kerk....

wordt vervolgd indien u dat wenst

Gebruikersavatar
doctorwho
Superposter
Berichten: 9944
Lid geworden op: 19 mei 2005 12:53
Locatie: tardis

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door doctorwho » 17 sep 2016 17:17

Gershom schreef: wordt vervolgd indien u dat wenst
Mooi verwoord en meer is welkom.
Wie atheïsme een geloof noemt kan tot niets bekeerd worden
The person who calls atheism a religion can be converted to nothing

Gebruikersavatar
dikkemick
Ontoombaar
Berichten: 11427
Lid geworden op: 07 mar 2013 18:36

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door dikkemick » 17 sep 2016 19:17

Prachtig! Persoonlijke getuigenissen. Ga zo door. Het leest prettig.
Overigens:
Ik had namelijk op school geleerd een nood-doopsel toe te dienen. Iedere katholiek kon dat doen, wanneer iemand b.v. door de bliksem getroffen werd
Heel vaak zal dit niet toegepast zijn...in Nederland worden ongeveer 5 mensen per jaar door de bliksem getroffen, wat op 16 miljoen een kans geeft van nauwelijks 1 op 3 miljoen. :)
Reality is that which, when you stop believing in it, doesn't go away.
Philip K. Dick

Gebruikersavatar
Gershom
Diehard
Berichten: 1075
Lid geworden op: 10 sep 2016 15:23

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Gershom » 17 sep 2016 22:45

dikkemick schreef: Heel vaak zal dit niet toegepast zijn...in Nederland worden ongeveer 5 mensen per jaar door de bliksem getroffen, wat op 16 miljoen een kans geeft van nauwelijks 1 op 3 miljoen. :)
Jaaa....Maar als één van die vijf toevallig nog niet gedoopt is, sta jij daar mooi bij, en heb je toch maar weer fijn een ziel voor de poorten van de hel weggesleept. Kijk, die gedachte geeft zin aan je leven.

Gebruikersavatar
Erik
Bevlogen
Berichten: 4109
Lid geworden op: 02 mar 2005 18:06
Contacteer:

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Erik » 17 sep 2016 23:01

Gershom schreef:
dikkemick schreef: Heel vaak zal dit niet toegepast zijn...in Nederland worden ongeveer 5 mensen per jaar door de bliksem getroffen, wat op 16 miljoen een kans geeft van nauwelijks 1 op 3 miljoen. :)
Jaaa....Maar als één van die vijf toevallig nog niet gedoopt is, sta jij daar mooi bij, en heb je toch maar weer fijn een ziel voor de poorten van de hel weggesleept. Kijk, die gedachte geeft zin aan je leven.
Meer graag!
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)

Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)

Gebruikersavatar
Storm
Bevlogen
Berichten: 1988
Lid geworden op: 29 aug 2010 00:49

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Storm » 18 sep 2016 10:17

@Gershom; graag meer. :-)
The answer my friend is blowing in the wind,the answer is blowing in the wind.
Bob Dylan

Gebruikersavatar
Gershom
Diehard
Berichten: 1075
Lid geworden op: 10 sep 2016 15:23

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Gershom » 18 sep 2016 10:52

Maar het dagelijks terugkerende zangfestijn had een verborgen bedoeling. Door mee te zingen gaven wij blijk van een zekere muzikale aanleg, waardoor wij eenvoudig ingelijfd werden bij het kerkkoor. Dit lidmaatschap bood ongekende voordelen.Het gebeurde wel niet dagelijks, maar toch met een zekere mate van voorspelbaarheid dat er parochianen dood gingen.
En dan moest er uiteraard bij notabele parochianen, een requiem gezongen worden, waardoor wij uit de saaie reken of taalles geplukt werden, want zielenheil is toch zeker belangrijker dan ontwikkeling?
Dat vonden onze opvoeders, en dat waren wij roerend met hen eens.
Wij konden dan ook een triomfantelijk lachje nauwelijks onderdrukken wanneer wij uit de les geroepen werden om eens lekker ontspannen te kwinkeleren.
Een ander voordeel was dat wij op hoogtijdagen gekleed in onze rode toga en witte koorhemd de show stalen wanneer wij in processie zingend door de kerk liepen.
Na afloop van de dienst werden wij 'vooral door de wat oudere dames' vaak verwend met lekkers of speelgoed. Volgens mij werd dat bedoeld wanneer er over het rijke Roomse leven gesproken werd.

Wij waren arme mensen. Maar veel mensen in mijn directe omgeving waren dat ook, dus het hinderde mij niet.Een kind kan zich ook zonder geld wel vermaken. Het schamele beetje geld dat er binnenkwam werd door mijn alcoholische pleegvader omgezet in sterke drank, en omdat hij bijzonder vaak kwaadaardig werd, was ik liever niet thuis.
Ik wist toen nog niet dat die man evenals zijn vrouw niet mijn biologische ouders waren. Dat hebben zij jaren lang verzwegen. Veel later leerde ik dat mijn echte ouders door de Duitsers waren gedeporteerd, en dus heb ik ze nooit gekend. Op die manier hebben zij mijn weliswaar leven gered, maar het was beter geweest als zij dat nooit hadden gedaan zo heb ik lang gedacht. En in een sombere stemming denk ik dat nog wel eens...
Het zal in de loop van dit relaas stap voor stap duidelijk worden, waarom ik er zo over denk.

Onbewust van deze tragiek leef je als kind gewoon verder en probeer je er het beste van te maken. Om dat te bewerkstelligen was ik de meeste tijd buiten, en verwonderde ik mij over het leven dat ik om mij heen kon waarnemen. Daarmee doel ik op het dierlijk leven wat in het natuurgebied waar ik woonde in ruime mate voorhanden was. Ik ving kikkers en salamanders, en maakte in de tuin van een afwasteil een soort biotoop waar steeds meer levende wezens aan werd toegevoegd. Na enige tijd hield ik ringslangen in een oud afgedankt terrarium, daarbij kwam al snel een kauwtje dat mij vergezelde naar school, en dan geduldig in een boom bleef wachten tot ik weer naar buiten kwam.Dat alles maakte dat ik het heel druk had, en mij geen minuut verveelde. Ik ben zelfs zover gegaan dat ik een adder hield, die ik met respect behandelde. Maar slangen zijn nogal goed in het ontsnappen, zodat de adder kans had gezien de glasplaat die het terrarium afsloot weg te schuiven. Ik kwam daar pas achter toen ik in mijn bed stapte, en daarbij het dier dat lag te slapen, aan het schrikken maakte. Een beetje slang roept dan:"kijk uit ik lig hier", maar zo niet mijn slang, die beet meteen.
Wat kon ik doen? Ik had iedereen wijsgemaakt dat mijn slangen niet giftig waren, en kon moeilijk zeggen dat er één van hen misschien toch wel een heel klein ietsie pietsie beetje gif bij zich droeg. Dat zou meteen het einde van mijn liefhebberij met zich meebrengen.
Dus zweeg ik als een slang. Ik dronk veel melk, en draaide een lap om stevig om mijn hand, in de hoop dat dit de verspreiding van het gif wel zou tegengaan.
De volgende dag zag mijn hand een beetje blauw, maar dat trok vrij snel weer weg. Verder hield ik er niets aan over.
De volgende dag heb ik mijn slang wel weer teruggezet, dat leek mij veiliger

Op mijn school leerde ik iets vreemds. Zo vreemd en zo bizar dat ik vervuld werd van argwaan. Veel zaken die werden besproken in de godsdienstles, vond, ik nog al ongeloofwaardig
bijvoorbeeld Adam en Eva...Waar haalde hun enig overgebleven zoon Kaïn zo plotseling een vrouw vandaan, En waarom dacht Kaïn dat iedereen hem zou doden? Was er dan nog een klein scheppinkje geweest waar god even niks vanaf wist? Een pratende slang?? Alle beestjes twee aan twee in een bootje....Er kwamen geen verklaringen voor, wel draaien om je oren als je niet tevreden was met de summiere antwoorden. Zo leerde je wel af om vragen te stellen.
Nee, wat mijn wereldbeeld echt schokte was de verklaring die de pastoor tijdens de godsdienstles had voor het lijden en de vervolging van alle Joden over de hele wereld.
Ik wist toen nog helemaal niets over mijn eigen afkomst. Maar toch voelde ik voor het eerst dat een gerespecteerde volwassene glashard stond te liegen. Zijn uitleg was namelijk dat de Joden dit aan zichzelf te wijten hadden omdat zij Jezus hadden vermoord. Let wel het was ongeveer 10 jaar na de oorlog. Toen was het nog heel gewoon Joden te beschuldigen van Deïcide. (Eerst bij het aantreden van paus Johannes XXIII Heeft Rome die beschuldiging officieel nietig verklaart)
(NB. Pas in 1985 is het echtpaar Goeree door de rechter veroordeeld wegens het doen van dezelfde antisemitische uitlatingen)

Instinctief besefte ik dat zoiets niet waar kon zijn, en het stemde mij zeer somber. Vanaf die tijd werd ik ook bevangen door achterdocht. Van volwassen mensen kon je immers alles verwachten? Ik onttrok mij nog meer aan menselijk gezelschap, en werd een beetje zonderling. Zeker geen blij en onbezorgd kind meer, lette ik meer dan gebruikelijk op gedragingen van volwassenen, en het viel mij op dat de mensen plotseling ophielden met praten wanneer ik binnen gehoorsafstand kwam. Om even later het gesprek weer te hervatten wanneer men meende dat ik hen niet meer kon horen.
Soms ving ik een flard op, en daarin kwam het woord Jodenjongen een paar keer terug.... Ook woonden er vier oude dames in de straat, die altijd heel vriendelijk voor mij waren. Ik deed kleine werkjes voor hen in de tuin, en in de winter schepte ik kolen voor ze. Soms was een van hen wat al te mededeelzaam, en werd dan snel door de anderen tot stilte gemaand.
Zij wisten blijkbaar dingen die voor mij verborgen moesten blijven.
Maar toch, maar toch,... In zo'n kleine gemeenschap blijven geheimen maar zelden echt geheim....

Wordt vervolgd. zolang u dat leuk vindt.

Gebruikersavatar
Erik
Bevlogen
Berichten: 4109
Lid geworden op: 02 mar 2005 18:06
Contacteer:

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Erik » 18 sep 2016 11:07

Gershom schreef:Wordt vervolgd. zolang u dat leuk vindt.
Als u moet stoppen dan hoort u dat wel, voorlopig zeg ik vooral doorgaan. =D>
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)

Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)

Gebruikersavatar
Gershom
Diehard
Berichten: 1075
Lid geworden op: 10 sep 2016 15:23

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Gershom » 19 sep 2016 23:09

Zo langzaamaan drong de vraag zich op wat ik later wilde worden.
Zelf gaf ik de wens te kennen dat ik graag priester wilde worden, maar ik kwam er vrij snel achter dat men daar op mijn school heel anders over dacht.
Waarschijnlijk werd ik op grond van mijn eenzelvige gedrag als een zonderling beschouwd, met beperkte capaciteiten.
Wat of ik dacht van de ambachtsschool? Ik wilde waarschijnlijk gewoon een vak leren nietwaar? Ik verkoos het vak van timmerman, omdat ik niet wist wat een machine bankwerker was...
Wat een timmerman deed had ik wel gezien, maar zelf had ik nog nooit en stuk hout doormidden gezaagd.
Het draaide uit op een totale mislukking. Ik blonk uit in geschiedenis, Ned.taal en vooral biologie. Maar dat was van geen enkel belang. Praktijkvaardigheden, materialenkennis, gereedschapsleer vaktekenen en algebra, dat waren de vakken waar het om draaide. Vakken waar ik zeer dikke onvoldoendes in haalde, en die mij ook geen bal interesseerde.
In mijn schooltas zaten alleen maar dierenboeken die ik wekelijks uit de bibliotheek haalde. Tot het moment dat ik uitgelezen raakte over dat onderwerp.
Dat komt omdat ik nog geen veertien was. De "echte" dieren-boeken, mocht ik nog niet lezen, want daarin stonden geheime dingen over voortplanting, en de bibliotheek was Katholiek, en de pastoor bepaalde de regels.
Ik leefde in een agrarisch dorp, waar wij regelmatig konden zien hoe de koe naar de stier gebracht werd, en hoe veulentjes geboren werden. Maar er over lezen dat was kennelijk een gevaar voor mijn onbedorven kinderziel.
gelukkig kon ik erg goed overweg met honden, en onze bibliothecaresse kon zich alleen nog in een rolstoel verplaatsen, dus bood ik haar aan elke dag haar hond uit te laten, waar zij erg blij mee was. Toen ik eenmaal bevriend was met iemand die onbeperkte toegang had tot boeken, kreeg ik alles te lezen wat ik maar wilde.
Al snel wist ik op een oude deels zelf in elkaar geknutselde fiets Artis te bereiken. Ik had echter geen geld om een toegangskaartje te kopen, maar vond snel een manier om ook zonder kaartje in de dierentuin te komen. Helemaal aan het eind van de tuin liep een verlaten weg waar slechts wat laboratorium gebouwen stonden, die grotendeels leeg waren. Die weg was altijd verlaten, en daar kon ik vrij eenvoudig ongezien over het hek klimmen, en verder wandelen met een blik alsof ik wel een kaartje had.
Dat is wel lange tijd goed gegaan.
Totdat ik op een dag betrapt werd door een oude oppasser (dierenverzorgers bestonden toen nog niet) Die man was de kwaadste niet, en zei dat ik hem mooi kon helpen. Hij bleek de runderen onder zijn beheer te hebben, en ik kreeg opdracht de stallen uit te mesten (zodat hij de krant kon lezen) Ik was de koning te rijk. Stel u voor, de jongste oppasser van Artis!
En ik hoefde ook niet meer over het hek te klimmen, want in dat hek zat een deurtje...je moet er maar opkomen...

Ondertussen ging het op school zeer slecht, en naar de kerk ging ik ook niet meer. Ik spijbelde zwierf langs de straat, en liep uiteindelijk gewoon weg van huis. Weg van de ruzies, het geschreeuw en de dagelijkse mishandelingen. Ik overnachtte in hooibergen, en jatte van de bakkerskar wat brood, stal en passant van de melkboer een fles vla, en zo hield ik het aardig vol
Weg uit de hiërarchische structuur en de tyranie van mijn huis.
Ik werd uiteindelijk teruggebracht door een agent van de rijkspolitie die mij uitvroeg waarom ik was weggelopen en niet meer terug wilde.
Hij bracht mij terug naar huis, maar was zo verstandig mij op te dragen contact met hem te onderhouden. Op die manier was ik gevrijwaard van verdere mishandeling want thuis waren zij als de dood voor autoriteiten.

Om van alle problemen af te zijn heeft de Ambachtsschool besloten mij een diploma toe te kennen. Ik kon direct aan de slag bij een grote fabriek die vloerbedekking maakte.
Als leerling timmerman. Ik zie nu nog de verbijstering in de ogen van de baas van de werkplaats die mijn eerste werkstuk in ogenschouw kwam nemen. Wekelijk ik kon nog geen zaag fatsoenlijk vasthouden, en ruïneerde vrijwel ieder stuk gereedschap waar ik zelfs maar naar keek. Hout dat ik moest bewerken werd eigenlijk vrijwel onmiddellijk onbruikbaar, tenzij je er nog lucifers van wilde maken. Gelukkig was er in ons land een groot gebrek aan laaggeschoolde arbeiders. De mensen waar ik al snel mee te maken kreeg kwamen uit arme delen van Italië.
Mijn talen-knobbel kwam mij te hulp, ik leerde razendsnel Italiaans, en het duurde niet lang op ik had meer werk als tolk dan als timmerman. Beter voor iedereen.
----------------
Op een kwade dag kwam ik er achter dat ik een geadopteerd kind was, van Joodse afkomst, en dat ik geen familie meer had,geen geboorteplaats, maar slechts een vervalst doopbewijs. In een klein dorp blijft niets geheim...
Het is dan alsof de hemel naar beneden valt. Ik was niet die ik dacht dat ik was. O, nee, ik was iemand anders...Maar wie was ik, en wat was ik. Wie waren al die mensen in mijn omgeving?
Er waren mensen die al die tijd wisten hoe het zat, en al die tijd hadden gezwegen...Waren deze mensen mij goedgezind, of juist niet....??
En al die mensen die voorheen geen idee hadden en er nu pas achter kwamen, waren zij wel betrouwbaar of ook niet?
En waar zou ik heen gaan? ik kon daar niet blijven wonen. Ik haatte die lui, ik moest daar weg.

Ten einde raad meldde ik mij vrijwillig bij de marine, en kreeg een paar maanden de kans om rustig na te denken. Het duurde niet lang of ik kwam tot de conclusie dat het soldatenleven niets voor mij was.
En toen ik definitief voor zes jaar moest tekenen, heb ik dat toch maar niet gedaan.
Dus nu stond ik buiten. Zestien jaar oud en uitsluitend op mijzelf aangewezen. Een mislukte timmerman, met vaardigheden die ik nog moest ontdekken of mijzelf eigen maken.
Met een aan gort gelagen levensovertuiging, zonder daarvoor iets in de plaats te kunnen bedenken. Hoewel ik wel vaker alleen was voelde ik mij nooit echt verlaten...Nu wel.
Je zou denken dat dit een uitgesproken gelegenheid was om een potje te gaan bidden om hulp. Maar op dat idee kwam ik niet eens, alsof ik de nutteloosheid van een gebed wel aanvoelde.
Onderzoek leek mij nog de meest geschikte aanpak om problemen op te lossen, en dus begon ik maar met bezoeken aan het rijksinstituut voor oorlogsdocumentatie, het rode kruis, en nog een handvol organisaties die mij geen van allen verder konden helpen...

Gebruikersavatar
Fish
Moderator
Berichten: 11214
Lid geworden op: 14 sep 2008 10:44
Locatie: Aan de kust.

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Fish » 19 sep 2016 23:57

De helft wat wat je opschrijft zou zo op mij van toepassing kunnen zijn, de andere helft totaal niet. :) Schrijf een boek zou ik zeggen.
Het goddelijke onderscheidt zich niet van het niet bestaande.

Gebruikersavatar
Gershom
Diehard
Berichten: 1075
Lid geworden op: 10 sep 2016 15:23

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Gershom » 20 sep 2016 00:22

Fish schreef:De helft wat wat je opschrijft zou zo op mij van toepassing kunnen zijn, de andere helft totaal niet.
Ja, dat is lekker... en ik maar denken welke helft????
Schrijf ook maar een boek...Dan kan ik tenminste rustig slapen.

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 14674
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Peter van Velzen » 20 sep 2016 04:48

Voordat jullie boeken gaan schrijven wil ik graag hier lezen hoe het verder ging. Tot nu toe is het verhaal heel boeiend!
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Fish
Moderator
Berichten: 11214
Lid geworden op: 14 sep 2008 10:44
Locatie: Aan de kust.

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Fish » 20 sep 2016 10:52

Gershom schreef:
Fish schreef:De helft wat wat je opschrijft zou zo op mij van toepassing kunnen zijn,
Ja, dat is lekker... en ik maar denken welke helft????
O,a, Het 'rijke'roomse leven, verzinnen van zonden, het teiltje met kikkers en salamanders, het kauwtje (meerdere) en de interesse voor biologie.
De andere wereld ging open nadat er een openbare bibliotheek kwam in het dorp.
Niet opletten op school, ambachtsschool in plaats van boswachter (in plaats van oppasser).
Drie in plaats van vier oude dames.
Het goddelijke onderscheidt zich niet van het niet bestaande.

Gebruikersavatar
Storm
Bevlogen
Berichten: 1988
Lid geworden op: 29 aug 2010 00:49

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door Storm » 20 sep 2016 11:32

Boeiend mannen, schrijf beiden maar een boek. =D>
The answer my friend is blowing in the wind,the answer is blowing in the wind.
Bob Dylan

Gebruikersavatar
dikkemick
Ontoombaar
Berichten: 11427
Lid geworden op: 07 mar 2013 18:36

Re: ontdekkingsreis van een vreemdeling

Bericht door dikkemick » 20 sep 2016 11:39

Ben benieuwd naar het vervolg...
Reality is that which, when you stop believing in it, doesn't go away.
Philip K. Dick

Plaats reactie