Pagina 6 van 9
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 30 sep 2015 21:44
door Inge B
EJ_81 schreef:
Ik ken op dit moment niet echt zo'n alles-bij-elkaar site voor wat betreft deconversion, jullie wel?
Nee, ken ik ook niet, dus ik kijk nu al uit naar die van jou! Wat een goeie ideeën heb je!
Hoe gaat het ondertussen met je?
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 01 okt 2015 08:37
door EJ_81
Dank je Inge!
Het is vreemd om apart te wonen van je partner waar je al 11 jaar mee getrouwd bent. Tegelijk ook wel lekker om even op adem te komen en niet in een situatie te zitten waarin het conflict de hele tijd op de loer ligt

Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 01 okt 2015 08:43
door Inge B
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. ..
Ingrijpend hoor!
Sterkte met alles waar je nu doorheen gaat!
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 13 okt 2015 20:15
door freebee
Dag EJ,
Met veel bewondering lees ik dit topic. Wat een moed om dit aan je ouders en familie te vertellen! De reacties zijn (voor mij) heel voorspelbaar en kenmerkend voor het systeem waar je in groot gebracht bent (Satan die zijn zin heeft, tja.)
Ik kan me voorstellen dat het vooral voor je huwelijk veel implicaties heeft (en natuurlijk voor je werk...). Heel veel sterkte! Ik heb absoluut interesse in een deconversion forum. Ik ben net begonnen aan de reportage van Evid3nc3, kende ik nog niet.
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 04:30
door EJ_81
Hoi Freebee,
Dank je wel. Ik heb nu ook een Engelstalige blog gemaakt voor het grotere publiek:
https://losingyourbff.wordpress.com/" onclick="window.open(this.href);return false;
Het is (nog) geen deconversion forum, vooralsnog gewoon 1 entry om mijn verhaal te doen, weer vanuit een hele andere invalshoek. Deze ga ik delen met vrienden, verdere familie, kennissen, etc.
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 06:17
door Inge B
Geweldig beschreven.... zo invoelbaar en authentiek! M'n complimenten! Mag ik op mijn blog naar jou linken? Hoe dan ook, ga zo door...! En sterkte met alles...
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 09:57
door Leen1
Mooi stuk, EJ!
Ik lees graag meer van je.
Hoe zijn de reacties van familie/vrienden/kennissen?
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 14:35
door PietV.
Hoi EJ,
Wil je eens overwegen om het naar onderstaande link toe te sturen. Je praat dan gelijk over een lezersdichtheid die vele tienduizenden beslaat. En het gaat razendsnel over het hele continent.
http://www.ex-christian.net/contact/#.Vh5Le_ntmko" onclick="window.open(this.href);return false;
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 17:33
door EJ_81
Dank je, Piet! Ik heb het ook naar die main blog opgestuurd, we zullen zien.
Reacties van vrienden zijn er nog niet, want mijn vrouw wil het eerst zelf nog lezen, en dan haar fiat geven, voor ik het naar die groep ga sturen. Dat duurt wat langer dan ik in eerste instantie dacht.
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 14 okt 2015 17:34
door EJ_81
Inge B schreef:Mag ik op mijn blog naar jou linken?
Ik zou vereerd zijn!
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 18 okt 2015 12:06
door MeFlower88
Hey EJ,
Ontroerd heb ik jouw brief gelezen. Het is eigelijk belachelijk dat wij aan onze familie moeten laten weten hoe we er nu in staan. Moeilijk hoor. Maar een oprechte brief en eerlijkheid duurt het langst.
Ik herken er zeer veel van mijzelf in zoals je al weet. Vooral de worsteling.
Misschien wordt het bij mij ook eens tijd voor een brief. Alhoewel ik tot nu toe hoop dat familie met hints al hoop weet en met de meesten praat ik er gelukkig openlijk over. Sterkte!
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 18 okt 2015 13:06
door Maria
EJ_81 schreef:Peter van Velzen schreef:Proberen jullie elkaar wel de vrijheid te gunnen?
Misschien een stomme vraag van een buitenstaander. Maar als jullie het willen, wt verhindert het dan?
Ik snap niet precies wat je bedoelt. We onderkennen beiden dat we in een extreme situatie zit die even extreme maatregelen vereist. De vrijheid die we beiden nodig hebben, is gewoon lastig te realiseren terwijl we bij elkaar zijn. Als 1 van ons beiden weg is, merken we dat we ons allebei een stuk beter voelen.
Ik hoop wel dat het een tijdelijk gevoel is.
EJ_81 schreef:Dank jullie wel.
Even voor de duidelijkheid, het is niet alleen dat we niet hetzelfde geloven. Het is ook (en vooral) dat ik heel veel dingen moet verwerken, je moet een nieuwe identiteit vinden, opnieuw bepalen waar je staat in deze wereld, wat je wilt, welke vrienden je wilt hebben, waarbij je heel veel ruimte nodig hebt...
EJ_81 schreef:Dank je Inge!
Het is vreemd om apart te wonen van je partner waar je al 11 jaar mee getrouwd bent. Tegelijk ook wel lekker om even op adem te komen en niet in een situatie te zitten waarin het conflict de hele tijd op de loer ligt

We zijn nu een maand verder.
Heb ik iets gemist?

Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 18 okt 2015 17:47
door EJ_81
Maria schreef:
We zijn nu een maand verder.
Heb ik iets gemist?

Eh, het gaat gewoon wat meer ontspannen tussen mijn vrouw en mij als we niet bij elkaar zijn. Geen scheiding maar gewoon even niet onder 1 dak.
Daarnaast heb ik nu een publieke coming out gedaan. Krijg natuurlijk aardig wat mails dat mensen 'verdrietig' zijn, soms zit er ook wat venijn in, maar dat valt erg mee. Het is wel raar om al je vrienden zo verdrietig te zien, terwijl de online community van nieuwe seculiere mensen (zoals jullie) denken dat ik een goede stap heb gezet. Ik sta behoorlijk stevig in mijn schoenen onderhand, en geloof oprecht in de juistheid en vooral de noodzakelijkheid van de stappen die ik neem. Ik kan niet doen alsof - en dat heeft zijn gevolgen.
Overigens ben ik nu meer aan het bloggen op
https://losingyourbff.wordpress.com" onclick="window.open(this.href);return false;
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 18 okt 2015 17:56
door dikkemick
"Verdrietig" en dus niet: verdrietig!
Het is m.i. gemaakt/aangeleerd/voor de vorm/god/gemeente verdrietig zijn.
En dat is iets anders dan oprecht ermee zitten en verdrietig zijn!
Re: Brief aan mijn ouders
Geplaatst: 19 okt 2015 14:28
door freebee
dikkemick schreef:"Verdrietig" en dus niet: verdrietig!
Het is m.i. gemaakt/aangeleerd/voor de vorm/god/gemeente verdrietig zijn.
En dat is iets anders dan oprecht ermee zitten en verdrietig zijn!
Voor 'hun' is dat verschil er natuurlijk niet he? Hun wereld is zwart-wit: als je niet in het witte wandelt, op het smalle pad dat God voor je uitgestippeld heeft en waar Jezus je licht en leidraad is, loop je automatisch in het zwarte, waar Satan regeert (en alle andere goden, want dat is allemaal van Satan). Dat verdriet is denk ik wel echt, want zij voelen dat als verlies, verlies van een gelovige in hun gemeenschap, en voor diegene verlies van de redding/uitzicht op het eeuwige leven.
Ik ben zelf vice versa ook heel verdrietig om het bestaan van dit soort verdriet, want wat je zegt is waar, het is 'aangeleerd', het is het gevolg van een leer. Maar die mensen staan zelf niet los van die leer, dat is het hele probleem voor degene die zich er wel van losmaakt.
Valt de geloofsgemeenschap niet over het gescheiden van tafel&bed zijn, EJ?