Nou ja het gekke is dat het wel een school was waar respect voor leraren, ouderen en de medemens hoog in het vaandel stond. Maar op een fijne manier, zonder dwang of zonder machtsmisbruik. Het was een hele fijne school, buiten dat kerkgedoe om. Want ik kom helemaal niet uit een warm nest. De school was misschien nog wel een veiligere of betere plek dan mijn ouderlijk huis. Niet dat ik mishandeld ben maar mijn ouders waren zeer ongelukkig getrouwd en (achteraf gezien) beiden ADHD'ers (waar ze toen nog niet de naam voor hadden) en een moeder met een vleugje autisme. Ik heb mijn lagere schooltijd toch als fijn ervaren. Alhoewel het misschien niet terecht is om dit aan het katholieke geloof te koppelen, maar meer aan stabiele vriendelijke leerkrachten die echt het beste voor hadden met ieder kind.Mariakat schreef: Je klinkt niet dat je iets hebt meegekregen van deze angst om de hel.
Een vertrouwd, veilig nest blijkt toch wel het allerbelangrijkste.
De angst om de hel snap ik sowieso niet. Want als de duivel in de hel zit. En de duivel vertegenwoordigd al het kwaad. Als je dan zoveel kwaad gedaan hebt in je leven en je gaat dood, dan zou de duivel toch blij met je moeten zijn.
Ik bedoel, waarom zou hij je laten branden voor altijd en eeuwig? Hij zou je dan toch met open armen ontvangen? Een klopje op de schouder en een eeuwig leven in de meest geweldige zonden die je kunt bedenken. 
