op de rand

[PietV.]

... , er is hier niemand waarbij ik mijn hart eens kan uitstorten.

Dat is altijd het meest treurige aan dit soort situaties. Het ontbreken van een luisterend oor.

Aangezien dat je aangegeven hebt in België te wonen, wil ik hier wel even de Vlaamse initiatieven opsommen die aan mensen in jouw soort omstandigheden een luisterend oor willen bieden. Ik denk wel dat ik namens de andere deelnemers spreek als ik zeg dat je natuurlijk altijd hier terecht kan maar soms het is mogelijk dat je meer zoekt dan schriftelijk contact.

1) Teleonthaal. Bel naar 106. Volledig annoniem. http://www.teleonthaal.be/" onclick="window.open(this.href);return false;

2) Als je in de buurt van Antwerpen woont, heb je VZW "De Open Deur". Hier kan je zonder afspraak terecht om je verhaal te doen. Het is gratis en anoniem. http://www.deopendeur.be/" onclick="window.open(this.href);return false;

3) Huizen van de mens. Ook hier staan mensen klaar om naar je verhaal te luisteren. Dit lijkt me nuttiger als je graag een wat strcutureler ondersteuning wenst, zodat je bv in het geval van meerdere bezoeken steeds bij de zelfde persoon terechtkomt en je dus niet steeds je verhaal van voren af aan moet beginnen. http://www.demens.nu/nl/HuisVanDeMens/contactgegevens/" onclick="window.open(this.href);return false;

Mooi stuk axxyanus. Er lopen hier veel mensen rond met levensvragen, zoeken naar hulp. Zit al een tijdje na te denken om een koppeling te maken naar humanistische organisaties. Die een luisterend oor bieden. Want een forum leent zich hier niet altijd voor. Dus als iemand hier ook een idee over heeft. Meldt het dan even bij mij.

[caprys]

Het is me nu duidelijk waarom ik verbannen ben van ontdek islam. Ik dacht dat het was omdat ik niet meer geloof.Maar de reden is dat ik zogezegt zou gelogen hebben over mijn bekering. Dat is niet waar. Ik twijfelde over mijn intenties, maar het was geen leugen.

[Cluny]

Het is me nu duidelijk waarom ik verbannen ben van ontdek islam. Ik dacht dat het was omdat ik niet meer geloof.Maar de reden is dat ik zogezegt zou gelogen hebben over mijn bekering. Dat is niet waar. Ik twijfelde over mijn intenties, maar het was geen leugen.

Een ex-moslima die daar ooit propagandawerk als moslimabekeerling deed, is als afvallige niet meer welkom.
Andere sektegenoten zouden door jou islamvaarwel ook "foute gedachten" kunnen ontwikkelen. Dat kunnen ze daar niet hebben.

[petals]

Het is me nu duidelijk waarom ik verbannen ben van ontdek islam. Ik dacht dat het was omdat ik niet meer geloof.Maar de reden is dat ik zogezegt zou gelogen hebben over mijn bekering. Dat is niet waar. Ik twijfelde over mijn intenties, maar het was geen leugen.

Caprys, ze moeten toch iets verzinnen! Wat ik al allemaal niet als redenen heb gehoord. Het is altijd ofwel je liegt, ofwel je bent een islamofoob, ofwel dit ofwel dat. Ze kunnen het gewoon niet hebben dat er mensen zijn die echt moslim waren, en daarna erachter kwamen dat ze het toch niet wilden zijn. En al helemaal niet als ze kritiek beginnen te hebben, want zoals Cluny al zegt je zou eens anderen mee kunnen trekken. Trek het je alsjeblieft niet aan, zo werkt het daar nou eenmaal: er is een beperkt aantal mogelijkheden, val je niet binnen een van hun categorieën, dan verzinnen ze gewoon waarom je daar wel binnen valt.

[Maria]

Het is me nu duidelijk waarom ik verbannen ben van ontdek islam.

Hoe ben je hier achter gekomen?
Heb je gemaild?

Als ongelovige ben je welkom, want er is een kans dat je ooit bekeerling wordt.
Ze verwachten ook geen klakkeloze volgelingen.
Daarom is kritiek niet altijd een punt, want dat alles kunnen ze verklaren en weerleggen, rationeel of niet.
Het is maar net of je op de één of andere manier positief bijdraagt aan het forum, dat ze langer of korter geduld hebben met je, als je regelmatig kritisch blijft.

Ik zelf ben een aardig tijdje actief geweest en kon wel mijn mening zeggen.
Naar een tijd weggeweest te zijn, bleek mijn account te zijn verdwenen.
Al mijn oude berichten waren er nog, zonder de vermelding van een ban.
Opnieuw geregistreerd onder dezelfde naam en een aantal berichten geschreven.
Na weer een pauze was mijn account opnieuw verdwenen.

Een ex-moslima die daar ooit propagandawerk als moslimabekeerling deed, is als afvallige niet meer welkom.
Andere sektegenoten zouden door jou islamvaarwel ook "foute gedachten" kunnen ontwikkelen. Dat kunnen ze daar niet hebben.

Ik denk, dat dit de juiste reden is.
Wat ze ook zeggen.
Daar hoef je verder niets anders bij te bedenken.

[caprys]

Het is me nu duidelijk waarom ik verbannen ben van ontdek islam.

Hoe ben je hier achter gekomen?
Heb je gemaild?

Ik had een mail gestuurd rond het verwijderen van mijn verhalentopic en dan heb ik meteen ook naar de reden van mijn ban gevraagd. Ik begrijp wel waarom ze denken dat ik loog over mijn bekering. Ik had in het verleden leugens verteld. Dat was fout, maar ze hadden het me toen vergeven. Zogezecht toch, ze hielden het al stok achter de deur.

[Jinny]

Hmmm, ze hielden het als stok om de hond te slaan.
Ze zijn daar redelijk paranoïde, neem dat van mij aan.

[gerard_m]

Dat denk ik ook. Het verschijnsel dat moslims van hun geloof afvallen, mag niet bestaan. Dus maken ze ervan dat je nooit echt moslim was en dat jij hebt gelogen.

Dat is niet echt de reden. Je aanwezigheid zou veel te pijnlijk zijn. En wie weet zou je andere mensen aan het denken zetten.

[Kevin]

Cognitieve dissonantie in de praktijk. Niet alleen feiten over het bestaan rechtbuigen zodat het hen gerust stelt maar ook de geschiedenis van een of meerdere personen aanpassen. Zo merk je pas hoe ziek het eigenlijk is.

[caprys]

Soms wil ik op het ontdekislamforum gaan en daar zeggen wat er op het moment door me heen gaat, maar dat kan niet meer. En dan vervloek ik mezelf dat ik eerlijk ben geweest. Als ik nooit had verteld dat ik niet meer geloof dan had ik de mensen nog die ik al vrienden beschouwde.
Ik probeer mijn leven zin te geven, maar het voeld zo nutteloos. Ik weet niet meer wat te geloven. Moet ik mezelf als ongelovige bezien terwijl ik nog steeds geen slechte gedachten over Allah toelaat? Terwijl ik nog altijd Allah vrees en hem om hulp smeek.
Moet ik mezelf als gelovige bezien terwijl het me toch niet lukt om aan islamitische verplichtingen te voldoen? Ik weet niet waar ik sta.

[Jagang]

Moet ik mezelf als ongelovige bezien terwijl ik nog steeds geen slechte gedachten over Allah toelaat? Terwijl ik nog altijd Allah vrees en hem om hulp smeek.

Ik denk dat vrees zo'n slechte gedachte is, en dat je geen hulp vraagt aan iets dat je vrezen moet.
Zeker niet wanneer het onderwerp van die vrees bovendien niet bestaat.

[Fish]

Caprys, goden zijn door mensen uitgevonden, of geloof jij dat al die duizenden goden en godinnen allemaal echt bestaan?
Angst is een slechte raadgever, om er maar eens een tegeltjes wijsheid tegenaan te gooien.

[Peter van Velzen]

Beste Capryce.

Het is helemaal niet verkeerd dat je jezelf niet toestaat negatief over Allah te denken.
Allah heeft immers nooit iets verkeerd gedaan. Het zijn de mensen die verkeerd of goed doen.

Echte vrienden laten elkaar niet in de steek vanwege hun geloof of ongeloof.
Echte vrienden proberen elkaar te helpen, ook als ze verschil van mening hebben.

Wees niet bang,
Er zijn echt wel mensen die iets om je geven.


Als je niet meer gelooft wat de Islam leert, dan geloof je niet langer de mensen die beweren dat de Islam dit en dat zegt en dat dat exact klopt.

Ik zeg bij gelegenheid vaak: "Als er een almachtige god zou zijn, die wil dat ik in hem geloof, dan zou ik ongetwijfeld in hem geloven". De tegenwerping die men doorgaans maakt, is dat ik een vrije wil heb, den dat god me die niet zal ontnemen. Maar dat is geen argument, want ik WILDE wel degelijk in een god geloven. Ik moest echter toegeven dat dat slechts wensdenken was. Als wij het goede willen, en het kwade willen overwinnen, dan zullen we dat zelf moeten doen.


Mocht er onverwacht toch een god zijn, die het goede nastreeft en het kwaad bestrijd. Dan heb ik een onverwachte bondgenoot. Totdat daar iets van blijkt, vestig ik mijn hoop op mijn medemensen. Hoe onvriendelijk ze soms kunnen overkomen, meestal wensen zij ons geen kwaad toe, maar juist goeds.


Mijn oprechte beste wensen voor het komende jaar.

[Kochimodo]

Als ik nooit had verteld dat ik niet meer geloof dan had ik de mensen nog die ik al vrienden beschouwde.

Beste Caprys,

Toen ik er voor uitkwam niet meer in de christelijke god en de bijbel te geloven, bleken de mensen die ik jarenlang als vrienden beschouwde niet meer dan geloofsgenoten te zijn geweest. Het is binnen religies vaak "clubjes-denken" en op het moment dat men vindt dat je niet meer tot het clubje behoord, val je buiten de boot. Men was niet geinteresseerd in Kochimodo de mens, om wie ik was, maar enkel omdat ik hetzelfde geloofde en beleed als de mensen van het clubje! Triest maar helaas waar...

[petals]

Soms wil ik op het ontdekislamforum gaan en daar zeggen wat er op het moment door me heen gaat, maar dat kan niet meer. En dan vervloek ik mezelf dat ik eerlijk ben geweest. Als ik nooit had verteld dat ik niet meer geloof dan had ik de mensen nog die ik al vrienden beschouwde.
Ik probeer mijn leven zin te geven, maar het voeld zo nutteloos. Ik weet niet meer wat te geloven. Moet ik mezelf als ongelovige bezien terwijl ik nog steeds geen slechte gedachten over Allah toelaat? Terwijl ik nog altijd Allah vrees en hem om hulp smeek.
Moet ik mezelf als gelovige bezien terwijl het me toch niet lukt om aan islamitische verplichtingen te voldoen? Ik weet niet waar ik sta.

Hey Caprys, die mensen die jou alleen als vrienden accepteren zolang jij moslima bent, dat zijn niet je echte vrienden. Die hebben nog een hoop te leren over echte vriendschap!

Bovendien is het voor jou onmogelijk om in een schijnwereld te blijven leven. Hoe voel je je dan, dan heb je je 'vriendenkring' om je heen maar je weet in je hart dat ze je zouden laten zitten als je de islam zou verlaten. Dat is toch hartstikke nep! Je bent wie je bent, je kan daar niet tegen vechten, dan kom je uiteindelijk in conflict met jezelf. Probeer nieuwe contacten aan te gaan, met open-minded mensen die jou wel respecteren zoals je bent en je ook niet om je geloof zouden laten vallen. Ik heb me vreselijk eenzaam gevoeld, en het heeft bij mij ongeveer 1,5 jaar geduurd voor ik mijn leven weer op de rit had met nieuwe contacten en een sociaal leven.

En ja ik had ook zo'n tussenfase: met een been erin, met een been eruit. Als je in de islam niet alles gelooft van wat Allah heeft geopenbaard, dan kun je geen moslim zijn. Daar hield ik me aan vast. En dat ik dan toch nog af en toe ging bidden, of smeekbedes doen, of dat ik in het begin moeite had met alcohol drinken en me schuldig voelde... kijk het zit op een gegeven moment ook in je hoofd geprogrammeerd en dan duurt het even voor je ervan af komt.

En nog een inzicht: de islam heeft NIET het monopolie op god of geloven! Als jij wilt bidden of iemand om hulp vragen, of wilt geloven in god, dan mag dat en kan dat prima. Toen ik eruit stapte had ik ook een leegte: als dit het niet is, wat is het dan wel? Ik heb me flink depressief gevoeld, alsof alles zinloos was. Maar ergens vandaan is toch weer dat vonkje gekomen, heel basaal door me te richten op mijn eigen innerlijke drijfveer en ook dingen te gaan lezen die heel spiritueel waren maar totaal los van de islam.

Het is een persoonlijke zoektocht, maar je kunt ook geloven in een ander soort god dan de god van de islam en je daartoe richten. Een veel liefhebbender god, een totaal ander godsbeeld. Ik geloof zelf niet meer in god maar wel in het uitspreken van een soort gebed, het formuleren van een hulpvraag maar dan is het mijn eigen intuïtie of innerlijke stem die antwoordt.