caprys schreef:... , er is hier niemand waarbij ik mijn hart eens kan uitstorten.
Dat is altijd het meest treurige aan dit soort situaties. Het ontbreken van een luisterend oor.
Aangezien dat je aangegeven hebt in België te wonen, wil ik hier wel even de Vlaamse initiatieven opsommen die aan mensen in jouw soort omstandigheden een luisterend oor willen bieden. Ik denk wel dat ik namens de andere deelnemers spreek als ik zeg dat je natuurlijk altijd hier terecht kan maar soms het is mogelijk dat je meer zoekt dan schriftelijk contact.
1) Teleonthaal. Bel naar 106. Volledig annoniem.
http://www.teleonthaal.be/" onclick="window.open(this.href);return false;
2) Als je in de buurt van Antwerpen woont, heb je VZW "De Open Deur". Hier kan je zonder afspraak terecht om je verhaal te doen. Het is gratis en anoniem.
http://www.deopendeur.be/" onclick="window.open(this.href);return false;
3) Huizen van de mens. Ook hier staan mensen klaar om naar je verhaal te luisteren. Dit lijkt me nuttiger als je graag een wat strcutureler ondersteuning wenst, zodat je bv in het geval van meerdere bezoeken steeds bij de zelfde persoon terechtkomt en je dus niet steeds je verhaal van voren af aan moet beginnen.
http://www.demens.nu/nl/HuisVanDeMens/contactgegevens/" onclick="window.open(this.href);return false;
Al mijn hier gebrachte meningen, zijn voor herziening vatbaar.
De illusie het verleden te begrijpen, voedt de illusie dat de toekomst voorspelbaar en beheersbaar is -- naar Daniël Kahneman