ex-christen.....denk ik....en nu???

Getuigenissen van kerkverlaters, ex-moslims en voormalige sektariërs.
Het is niet de bedoeling om discussies op te zetten over het afvallig worden van de topic starter.

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Free_Me
Berichten: 45
Lid geworden op: 03 apr 2011 16:38

Re: ex-christen.....denk ik....en nu???

Bericht door Free_Me » 04 feb 2012 19:32

Julia schreef: Mijn motivatie om te geloven lijkt nu dus meer op angst gebaseerd dan op iets anders. Toch durf ik dat laatste lijntje niet helemaal los te laten.
Want stel je voor dat het toch waar is, dat Jezus de enige weg naar God is? ZIjn er meer mensen die dit dilemma kennen of hier in het verleden mee te maken hebben gehad? Hoe gaan anderen hier mee om?
Ik waardeer elke reactie!

Groetjes, Julia
De motivatie van veel gelovigen is angst... voor mij persoonlijk was dat ook zo als ex-moslim. Ik was eerst heel strikt, toen minder strikt maar ik bleef mezelf een moslim noemen terwijl ik het met de halve Islam oneens was. Ik ben geprogrammeerd met het idee dat iedereen die geen moslim is naar de hel gaat (wel ''grappig'' trouwens dat alle gelovigen dat van hun eigen geloof denken, jij gaat volgens mij naar de hel en ik ga volgens jou naar de hel...wat een onzin allemaal) ik was dus te bang om mezelf geen moslim meer te noemen. Na een tijdje besloot ik dat ik eerlijk tegen mezelf moest zijn en moest toegeven dat de Islam het nooit kan zijn. Ik bleef bang en hield mezelf maar voor dat er wel een God moest bestaan, eentje die rechtvaardig zou oordelen en naar de mens zou kijken en niet naar waar die mens in geloofde...in principe hield ik mezelf nog steeds voor de gek omdat ik God nooit gezien of gesproken heb om dit maar besloten te hebben alsof het een feit is en alsof deze informatie van God zelf af zou komen. Het idee dat hierna ''niets'' meer is vond ik het moeilijkst te accepteren. Je gelooft je hele leven dat het na de dood niet ophoudt en je dus niet echt hoeft te treuren als iemand overlijdt omdat je diegene (als je maar hard genoeg je best doet) wel weer in het paradijs terug zult zien (wat ook niet zeker is omdat diegene misschien wel niet moslim genoeg is of omdat jullie in verschillende lagen in het paradijs zullen zijn, de moslims in de lagere ''paradijsdelen'' kunnen niet naar de hogere delen :p) waar het dus op neer komt is dat ik niet meer geloof in God. Simpelweg omdat niemand kan bewijzen of bewezen heeft dat God bestaat.

Ik wil mezelf dus niet meer voor de gek houden en ik heb besloten om te accepteren dat dit het leven is, we er het mooiste van moeten maken en dat het waarschijnlijk (ja waarschijnlijk, want je weet maar nooit aangezien niemand terug is gekeerd uit de dood om ons te vertellen wat er straks zal gebeuren :p) helemaal over en uit is. Er is geen hel, geen hemel, geen paradijs, geen martelingen, geen maagden en geen rivieren van wijn. Dit is het.

Dit heeft een aantal jaren geduurd, het is heel goed te begrijpen dat je angst hebt als dit je jarenlang wordt aangepraat. Ik wens je er veel sterkte mee, dit forum heeft mij in ieder geval veel informatie en logica bezorgd.
''Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.''

Gebruikersavatar
Free_Me
Berichten: 45
Lid geworden op: 03 apr 2011 16:38

Re: ex-christen.....denk ik....en nu???

Bericht door Free_Me » 04 feb 2012 19:42

Hoeveel moslims/Christenen/Joden zouden er eigenlijk nog overblijven als alle 3 de Godsdiensten geen hel of straf zouden hebben?

Moslims hebben zelfs zoveel geduld en accepteren zoveel omdat ze geloven dat ze het hierna beter zullen hebben. Als voorbeeld neem ik de boetedoening voor overspel wat steniging tot de dood zou zijn. Moslims ondergaan deze straf omdat ze daarmee geloven dat ze dan geen straf in het hiernamaals zullen krijgen en dat God ze vergeeft als ze die steniging ondergaan. Dat is toch afschuwelijk als je je bedenkt dat er helemaal geen hiernamaals is...

Of alles maar pikken en accepteren omdat je gelooft dat God de dader in het hiernamaals zal straffen en jou zal belonen voor je geduld.

Dit omvat echt alles in het dagelijkse leven...er wordt geslikt en geslikt simpelweg omdat God straft en God beloont. Ik vraag me echt af wat er van deze religies overblijft zonder de grote boze God die straft en beloont...
''Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.''

Dolce
Berichten: 27
Lid geworden op: 09 jul 2011 21:22

Re: ex-christen.....denk ik....en nu???

Bericht door Dolce » 12 feb 2012 16:44

Dag Julia,

Welkom hier, en even in telegramstijl wat bevindingen, nadat ik het christelijk geloof langzaam ging loslaten. Ook deze persoon deed er zo'n 10 jaar over om het volledig los te kunnen laten.

Het heeft tientallen jaren een grote impact gehad op mijn hele levenswijze. Vrijwillig sloot ik me aan bij een groep, waarvan ik dacht daar oprecht mensen te vinden die God dienden met verheuging. Nie3ts bleek minder waar. Angst bleek een slechte raadgever te zijn. Veel gebruikt binnen gelovige groepen omwille van onderdrukking en mensen rustig houden. Puur mijn persoonlijke ervaring.

Waarom zou het geen deïstische God kunnen zijn?

http://nl.wikipedia.org/wiki/De%C3%AFsme" onclick="window.open(this.href);return false;

Christenen, joden en moslims hebben allen dezelfde overeenkomst. Aanbidding van een monotheïstische God.

maar er zijn meer goden dan alleen de monotheïstische.
Er zijn vele polytheïstische goden die aanbeden worden.

Waarom vraag je je af?

Voor elk wat wils.

Waarom hebben alleen christenen een redder nodig, terwijl het loon dat de zonde betaalt gewoon de dood is. Was de verzoening van Jezus' vergoten bloed wel echt nodig, of verscheen die die gedachte ten tonele ten tonele toen de RKK de christelijke wereld ging winnen?

De verzoeningsleer verscheen pas in 325 ten tonele.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Verzoeningsleer" onclick="window.open(this.href);return false;

Kortom, door veel lezen, rationeel denken en lezen daarbij verdween langzaam bij mij het idee van een straffende God.

Als God zag dat alles goed was en Zijn voornaamste eigenschap liefde is, waarom dan toch zoveel angst de mens aangepraat is door de eeuwen heen, en nog, is mij een groot raadsel.

Geloven is voor mij nog steeds aanwezig, maar dan meer in de zin van een Almachtige Universele Kracht .. waaruit alles ontstaan is. Bron van dynamische Energie. Hoe dit is ontstaan en op welke manier? Kan ik voor mezelf nog geen goed kloppend antwoord op vinden.

Berust er zelf wel in dat er geen straffende God bestaat, maar dit uit het brein is ontsproten van mensen om de wille van Macht en Geld.

Mijn persoonlijke gedachte.

groet

Dolce

Plaats reactie