De meeste moslima's, die ik toen kende werkten of zaten thuis.
Een enkele keer zag ik ze op de markt.
Ik denk, dat de tweede en latere generatie toch veel vrijer is.Of een soort "ik ben er trots op dat ik moslima ben en dat wil ik laten zien''! Ook al zijn we Nederlanders maar onze afkomst verloochenen we niet.
En ook hebben de meesten hier scholing gehad, die zeker zijn uitwerking heeft in het vrijer kunnen beweging en zich uiten.
In positieve zin, maar ook in negatieve zin, daar de oudere generatie moslims veel strenger zijn opgevoed.
Die combinatie zie je nu terug in de grotere conglomeraties, waar de jeugd doet wat zij willen buitenshuis.
Maar ook bewuster bezig met hun geloof.
Ik kende meer dan 20 jaar gelden een jonge Turkse vrouw, die van haar moeder geen hoofddoek op hoefde.
Haar moeder zelf droeg die nog wel.
Deze vrouw vertelde dat ze bewust is gaan lezen en onderzoeken, wat nu eigenlijk Islam is.
Zij vertelde dat haar moeder haar hoofdoek maar half op had met de haren er aan alle kanten uitkomend.
Dat is niet wat zij wilde.'Zij wilde de hijap, zoals zij vond dat het hoorde, als je bewust bezig was met je geloof.
Maar dat betekent niet, dat je er als een hobbezak bij hoefde lopen.
Zij koos schitterende kleding van goede kwaliteit en die haar mooi tot haar echt lieten komen. Ook al waren het vaak sobere kleuren en vrij lang.
Haar hoofddoek spelde ze op een heel speciale manier om, zodat alleen haar gezicht vrij was en hij over haar borst hing. In mooie keuren en ook met prachtige spelden.
Een andere vrouw, die ik kende was van Molukse afkomst.
Molukse vrouwen zie je zelden met een hoofddoek.
Zij kreeg kennis aan een Nederlands/blanke jongen/man, die niet alleen koos zich te schikken naar haar religie, maar de Islam begon te bestuderen.
Samen werden ze steeds fundamenteler, totdat hij met een niet bijgewerkte baard rond ging lopen en zij in een zwart gewaad, dat als een tent rondom haar heen hing.
Beide in mijn eigen naaste omgeving, die zeer bewust en zonder dwang zich gingen houden aan de kledingvoorschriften.
Dat is wat mij betreft ook een heel ander verhaal.Een burka is in onze Nederlandse samenleving een stap te ver. Tenminste als je een baan wilt, contacten wilt onderhouden buiten je eigen gemeenschap, maar daar zal m.i weinig van komen. Wanneer ik iemands gezicht niet zie, de uitdrukking niet, dan voel ik me daar niet prettig door. Het lijkt me dat hier religieuze druk en 'onderwerping' een grotere rol speelt.
Ik ken die in Nederland eigenlijk niet van de Noord Afrikaanse en Levant omgeving.
Ik las vorig jaar, dat er ook maar ca. 600 vrouwen rondlopen in burka.
In Frankrijk zie je ze vaker, samen met heel donkere tot zwarte man en kinderen.
