De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Het forum voor columns over specifieke onderwerpen.

Moderator: Moderators

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 31 mei 2016 10:30

De mens is vergeten wat het is om mens te zijn,

Veel volwassenen denken enkel aan consumeren, zichzelf bevredigen en dan verstand op nul. Ze zijn zelf niet in staat om na te denken omdat ze daar niet mee omkunnen, het ligt in conflict met hun bestaan. Wat is dat eigenlijk, moraal en ethiek? Komt dat uit een boekje? Bij mij komt dat uit mezelf, ik heb dat uit mezelf geleerd. Door vallen en opstaan, door verlies, lijden en onzekerheid. Het is wie ik ben en dat is mijn identiteit, mijn kern en dat is dat ik het leven koester. Dat ik het leven probeer te begrijpen zonder te oordelen. Dat de dakloze in mijn straat mij ook inzichten kan geven. Ik heb geleerd niet te idoliseren want een groot muzikant kan ook een complete idioot zijn. De grootste filosoof kan ook de grootste idioot zijn. Ik heb geleerd ook te kijken naar de intentie en niet alleen de inhoud. Filosofie is geen wedstrijd, het is elkaar verrijken met ideeën. Dus als een college filosoof eens op zijn bek gaat moet je hem niet na schoppen maar juist aanmoedigen en helpen. Denk eens goed na over je intentie, waarom probeer je iets te ontkrachten of te bewijzen, denk je dat we zo weer mens kunnen worden? Kijk eens goed in de spiegel en vraag je af of je wel zo vol moet zijn van jezelf. Denk maar eens of je echt wel iets weet. Jezus huilde voor de mens, als hij hier nu zou zijn huilt hij een rivier. Maar dat kan niet dus ik doe het wel in zijn plaats.

Onze wereld is nog decadenter geworden dan het Romijnse rijk. Het loopt vol met gebroken emotionele zombies, mensen die zich niet meer kunnen uiten. Moeten we ze daarom verwerpen? Ik probeer ze te begrijpen, ik kan er misschien nog iets uit leren. Jij daar met je machine, denk je dat de technologische wildcard ons gaat redden? Denk je dat de kille machine taal ons terug mens kan maken. Of jij daar uit de kerk van de kwantummechanica, denk je dat je nieuwste formule ons kan redden? Hoe kan de mens zijn kop uit zijn reet halen? Kan het inzicht in het lijden van een ander ons misschien helpen, elkaar proberen te begrijpen. Filosofie is niet enkel denken, het is contact proberen te maken met iets dat je nog niet kent, het is een ontdekkingstocht. Het is emotie en gevoel. Het is jezelf durven kwetsbaar opstellen en proberen je gevoel te uiten. Filosofie is niet enkel denken maar ook doen. Als jij een kind ziet lijden op het nieuws, hoe voel jij je dan? Kan dat je misschien iets leren over jezelf?

Ik kan nog wel eventjes doorgaan maar ik denk dat ik mijn punt gemaakt heb,


Tao, (het is maar een kladje, ik werk eraan)

Lao Tse heeft nog altijd een grote invloed is op de wereld, hij is in mijn ogen een perfect voorbeeld van zelfrealisatie, Tao heeft een natuurlijke ongedwongen aantrekkingskracht op me. De Tao kan volgens mij zeer ruim geïnterpreteerd worden, je hoeft dat ook niet uitvoerig te bestuderen om te snappen hoe het werkt, met een paar simpele voorbeelden kun je het al ver schoppen. Tao vind op een natuurlijke manier zijn weg, veel mensen voelen zich er tot aangetrokken en iedereen kan zijn eigen interpretatie geven, dat is één van de grote krachten van Tao, het kan je helpen om je eigen identiteit te ontwikkelen en voor jezelf te denken, Het is en blijft wel een instrument om te denken, het is geen wondermiddeltje en uiteindelijk zul je het zelf moeten doen.

De Tao is geschreven in oud klassiek Chinees, er is een brede interpretatie mogelijk maar eigenlijk is dat overbodig, het is belangrijker om er mee bezig te zijn en er zelf over na te denken in plaats van punten en komma's te analyseren, ik steek Tao niet in een vakje, dat is trouwens onmogelijk, voor mij kan alles wel een verband hebben met de Tao of een bepaald inzicht geven, Geef jezelf de mogelijkheid om er op een flexibele manier mee om te gaan. Probeer je niet vast te houden aan bepaalde structuren van denken maar durf los te laten en wees creatief. Je kan veel inspiratie vinden in de natuur bijvoorbeeld. Zit je vast laat het dan eventjes bezinken het is belangrijk een balans te vinden.

"Hoe leger iets is, hoe voller het is,"

Een leuk voorbeeldje, als je de Tao beter leert kennen kun je uiteindelijk zelf gemakkelijk paradoxen en tegengestelden verzinnen, het is een kwestie van fantasie en creativiteit. Hier kun je de link leggen naar in de leegte zitten. Een variant kan bijvoorbeeld zijn, zit ik in de leegte of zit de leegte in mij? De tegengestelden die zich dan vormen hebben veel te maken met je perceptie en hoe je dingen bekijkt. Tao toont op de eerste plaats dat er ruimte is. Als je dat inziet kun je veel objectiever zijn over jezelf en je afvragen wat belangrijk is en wat niet, waar je werkelijk naartoe wil en op welke manier je zin wil geven aan je leven. Neem tegengestelden niet te letterlijk op, door de dualiteit ervan kan je soms op een abstracte manier verbanden beginnen zien die je oorspronkelijk niet zag, dat heeft veel te maken met je ingesteldheid en creativiteit. Het is een goeie training voor de geest om dingen op andere manieren te bekijken dan word je bewust dat alles te maken heeft met perceptie en hoe jij de dingen ervaart. Doe het op je eigen tempo, ongedwongen. De Tao kan soms verwarrend zijn als je er teveel op gefixeerd bent, soms moet je het eventjes kunnen loslaten, denk na over verschillende creatieve manieren om ermee om te gaan. De leegte is er omdat jij dat zo ervaart en omdat er een gebrek aan mogelijkheden is, het heeft alles te maken met perceptie, dat inzicht geeft je uiteindelijk de mogelijkheden om er iets aan te doen. Dat is bijvoorbeeld een manier om het te bekijken.

Bij mij ligt de nadruk vooral op hoe je naar de dingen kijkt en met welke ingesteldheid, het kan veel inzicht geven in jezelf en anderen. Sta nu en dan even stil bij het denken om de werkelijke motivatie en oorsprong is van de gedachte te bepalen. Uiteindelijk leer je dat niets absoluut is, dat alles afhankelijk is van hoe je naar dingen kijkt en hoe je je voelt. Je kan er angst mee overwinnen en rust vinden, vertrouwen krijgen omdat je steeds meer inzicht krijgt in jezelf. Het leert dat fouten kunnen gemaakt worden zonder je daar druk over te maken en zonder gevolgen. Tao leert je aanvaarden en toont je een andere perspectieven,

Ook negatieve ervaringen kunnen een positieve gevolg hebben als je ze anders bekijkt. Het geeft de mogelijkheid om te veranderen en de persoon te zijn wie je wil zijn. Het leert om niet te oordelen over iemand anders en iedereen als gelijk te behandelen. Het leert je conflicten en frustraties op te lossen die je innerlijke consumeren. Het toont aan welke invloeden bepalend zijn geweest. Een andere manier om inzicht te krijgen in jezelf is praten en ideeen uitwisselen. Denk goed na hoe je dat doet, het is belangrijk dat je een goeie manier vind om je duidelijk te maken. Soms is de beste manier om iets over te brengen een voorbeeld van iets dat uit jezelf komt en niet uit de logica. Op een ongecompliceerde manier en vanuit de kern, zonder je zorgen te maken en je toch kwetsbaar durven opstellen. Het is kwestie van geloven in jezelf en weten dat je niets hebt te verliezen, dat je niet moet toe geven aan onzekerheid of de collectieve angst. Flexibel zijn mijn gedachten maar standvastig zijn mijn waarden, ik heb al het leven lief, ik wijk daar niet vanaf, het komt uit mezelf, het is wie ik ben, het is mijn werkelijke identiteit. Als je jezelf zo kan identificeren kun je daar veel kracht uit halen.

"Kennis is alomtegenwoordig, je hoeft het alleen te zien, ontvangen en interpreteren. Zonder inzicht in jezelf krijg je geen inzicht in iets anders, inzicht in jezelf komt uit jezelf en nergens anders."

Voor mij is dit één van de belangrijkste elementen, het is niet enkel denken maar het gaat hand in hand met een ingesteldheid die je in staat stelt om te groeien en te leren. Tao is beleven, de weg bewandelen. Tao is eerder doen dan denken, je moet het leven en niet denken dat enkel lezen een oplossing is, het is vallen en opstaan en jezelf opnieuw uitvinden op een creatieve manier,

Het is zoeken naar andere mogelijkheden en ervaringen om zo inzicht te krijgen in jezelf, denken en blijven vragen stellen. Het is bewustzijn dat je van ieder persoon of situatie iets kan bijleren met de juiste ingesteldheid, zelf al is het iets negatief. Probeer werkelijk contact te maken met andere mensen zonder bijbedoelingen of intenties. Probeer inzicht te krijgen hoe iemand denkt en zich voelt door jezelf aan te passen op een spontane manier, ongedwongen en zonder te oordelen en zonder onverschillig te zijn. Het is niet enkel denken maar blijven werken aan je ingesteldheid en perceptie om de mogelijkheden op een creatieve manier te zien, deze gaan hand in hand. Jezelf blijven uitdagen om verwonderd te kunnen zijn, inspiratie op doen en creatief te zijn. Denken waarom je bent zoals je bent, waarom je denkt zoals je denkt, Je niet laten leiden door onzekerheid of angst of dogma's en daar afstand van te doen door te zoeken waar dat allemaal vandaan komt, het is ook de onzekerheid aanvaarden en vertrouwen hebben. Probeer niets als vanzelfsprekend te bekijken en blijf vragen stellen.

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 31 mei 2016 11:12

Leegte,

Toen je weg was,
Was alles vol,

Ik begreep het,
En er was niets meer aan toe te voegen,
Alles was compleet,

Maar toch ben je er niet meer,
Hoe kan ik je ooit bedanken?

Ik bedank je elke dag.

Voor Melanie,
Laatst gewijzigd door Oldboy op 31 mei 2016 12:07, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 15957
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Peter van Velzen » 31 mei 2016 11:56

De mens is een aap die beter kan samenwerken dan andere apen. Wie ikzelf ben kan ik slechts begrijpen in mijn relaties tot anderen, Zonder die relaties was ik niets, was ik zelfs niet eens meer in leven. Alles wat ik "consumeer" is gemaakt door anderen, en alles wat ik heb gemaakt is alleen nuttig voor anderen. Daarom zoek ik ook niet mijzelf te ontdekken. Dat doen anderen voor mij. En soms doen ze dat heel goed. Dank aan alle anderen. . .
Ik wens u alle goeds

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 31 mei 2016 14:42

Ergens ver weg, lang geleden...

"Vanaf nu krijg je complimentjes van een nul."
"Wat bedoel je?"
"Welja, het niets."
"Ha, wacht tot ik dat aan moeder vertel, die komt niet meer overeind."
"Een beetje respect!"
"Je hebt gelijk."
"We zetten er nog iets bij, om mensen te herinneren dat ze niet vergeten."

Gebruikersavatar
Iksnaphetniet
Forum fan
Berichten: 289
Lid geworden op: 04 jul 2013 23:24

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Iksnaphetniet » 01 jun 2016 00:28

Oldboy schreef:Lao Tse heeft nog altijd een grote invloed is op de wereld, hij is in mijn ogen een perfect voorbeeld van zelfrealisatie, Tao heeft een natuurlijke ongedwongen aantrekkingskracht op me
Zij die weten, praten niet, en zij die praten, weten niet - Loa-tse

En dus wist Loa-tse niet?

Hoe zie jij dit soort tegenstrijdigheden?

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 15957
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Peter van Velzen » 01 jun 2016 07:05

Zij die weten dat zij niet weten stellen vragen.
Ik wens u alle goeds

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 02 jun 2016 19:34

Nog snel een verhaaltje en dan naar bed,

Opgezwolgen door de nacht, die verbrokkeld was door de vele pauzes en slaapgebrek. De stilte kwam boven het stadslawaai uit en gaf steeds een weldoende kracht. Als een waterval in de winter die onstuimig bruist. Ik ging ervan zweten, ook al was de temperatuur onder nul. Overal waar ik was uitgeweken hapte ik naar lucht, in en uit, tot ik mij beter voelde. Als een vroege vogel, ontwaakte ik in ademnood. Mijn angst verdwijnt als zij er is. Ze wist het, mijn onecht bestaan, zonder dat ik er haar ooit iets meer over had gezegd dan een luttele hint. Ze was de mooiste vrouw die ik ooit gezien had, zo zacht, het leek of ze luchtledig was, een fantasie. Ze was echt, omhuld in een fijn standvastig mens. Ze droeg de lichtblauwe baljurk van toen ik haar voor het eerst opmerkte. Ze had handen die zo teder waren dat ze doorschijnend leken. Het was de eerste keer dat ik haar gezicht zag. Toen ik haar iets wou zeggen was ze al halverwege verdwenen. Ik treur niet en droom van een handvol lef, lieftallig aangereikt door haar langs fluisterende engeltjes. Ik hou oneindig van haar omdat zij van mij houden, omdat er voor mij vette jaren blijven gevolgd door loze woorden. Haar ogen kijken naar de luxe en rust voor mezelf, haar aandacht als zijde om mijn vingers wetende dat dankbaarheid voor alles geld.

De volgende dag was ik laat wakker, de radio speelde nog nadat ik gisteren met een fles single malt de treurige ochtend tegemoet ging. Alleen ik wist hoe de volgende dagen zouden evolueren. De complexe afspraak met enkel mezelf. De dwaling in mijn geest om het werkelijke spoor af te houden vergde een eindeloze inspanning. Mondeling, zo vol liefde en ritme, uit respect. Soms gepest door eigen vernuft, de verzinsels kende ik exact, grommend uit de diepte. Vrienden die dwars door me leken te kijken kwamen minder over de vloer naarmate ik in een dal zonk. Apathisch had ik voor me uit gekeken en met moeite geluisterd naar hun levensverhalen. De gordijnen waren al dicht en het enthousiaste lyrische draaiboek werd een trieste zakelijke sleur.

Waar deze waarheid was begraven wist ik niet. Het was een soep van bewogenheid die ik als jongetje voelde in de grote wereld. Het leed dat zich ontaarde prikte mij in de ogen tot ze op hun plaats zaten. Jouw koestering van die alwetende blik van het fenomeen stelden me steeds gerust. Soms gaf je me de indruk open te zijn, je kon elk onderwerp aansnijden zonder het uit de weg te gaan. Eigenlijk was dit slechts een blijk. Het leven is een bewuste keuze en een aaneenschakeling van dwalingen. Ik bevestigde onze vriendschap, het voorrecht als de wind goed zit.

Bibberend in mijn handen, je ziet je traject beschreven en de dorre struiken die er vroeger roodbruin uitzagen. De reis is al minder zwaar, je had al geoefend, dat was toen. Ik vraag je waar je mee bezig was, met het uitschrijven van je toekomstige stappen. Je ging dood, maar niet zonder te zeggen hoe sommige klokken luiden en wiens zinnen niet voldoende zijn om het via de vrede te winnen. Ik verstop me in mezelf. Het sneeuwde dikke vlokken, de radio speelde nog, de volle maan bescheen het licht. Er was nu enkel een wit tapijt, het was alles wat ik zag. Haar zachtheid maakte mij rustig. De modder van de avond lag nu verborgen. Het ritme, de traagheid waarmee de zachte winterkristallen zich naar de grond wierpen maakten mij slaperig. Iets waar ik mij niet langer tegen verzette.

De fantasie dreef mij, waar ik vroeger een jaar vooruit plande ging het nu dag tot dag. Het werd warmer, iets wat erop moest lijken. Het afscheid kwam onverwacht in stilte. Je stond op een pier doorschijnend, tussen verbrokkelde bootjes naast een prachtige witte boot. Je zei geen woord maar ik wist hoe laat het was, deze cirkel was rond. Ik gunde je de reis en voelde jouw laatste aanraking, die milde kracht. Om mezelf te troosten nam ik de gevaarlijke draaitrap in het museum met een ongekende vriend. De bewaker lachte met mijn gestuntel terwijl hij mij bekeek op z'n scherm. Na veel moeite bereikte ik de top. Ik was omringd door nieuwe vrienden. Ik zag kunstenaars van gebouwen springen, soms neerstorten en die al zwevend verpakken. Ik overwon mijn angst en waagde mijn sprong.

In de spiegel tuurde mijn gezicht doordringend en ik dacht aan mijn toekomst, mijn echte leven, er was dan ook niemand die wist. De rol eiste verwarring die ik met alcohol verdronk, thuis en altijd alleen dacht ik aan wie ik werkelijk was, lang geleden. De fles was leeg. De drang om op te schrijven wat ik niet wilde vergeten welde op. In mezelf herhaalde ik mijn naam en het doel. Alleen met mijn waarheid, die niemand me kon afpakken. Het geduld dat ik moet aanleggen om mijn eigen plan te volgen maakte mij rustig en punctueel. Ik loop langs de zee. Het zand knarste tussen mijn tanden, net als toen ik aan de rand van de woestijn had gewoond met mijn Arabische volbloed, het paard kende de weg. Het sluizen van het water en de zandkorrels onder mijn voeten maakt me verbonden met de aarde en geeft een verfrissend gevoel. Plots kwam het over mij, het kind in mij dat zich verborgen hield. We liepen hand in hand. We glimlachten naar elkaar en gingen iets drinken op de dijk. Daarna liepen we het strand af, we vertrokken zoals we erbij stonden. Later woei het zand op, kilometers langs blote voeten, de zon straalde. Net als ik denk aan de reiger die hier soms vertoeft slaat hij de vleugels uit en begint aan zijn tocht langs de wateren.


Als de groten denkt het kind
Als het kind denken de groten

Als vrijheid is
als botsende wolken
die aarde doen daveren


van mr, geen copyright

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 02 jun 2016 19:35

Iksnaphetniet schreef:
Oldboy schreef:Lao Tse heeft nog altijd een grote invloed is op de wereld, hij is in mijn ogen een perfect voorbeeld van zelfrealisatie, Tao heeft een natuurlijke ongedwongen aantrekkingskracht op me
Zij die weten, praten niet, en zij die praten, weten niet - Loa-tse

En dus wist Loa-tse niet?

Hoe zie jij dit soort tegenstrijdigheden?
Waar ik ook aan denk als je dit zegt is,

To the mind that is still the universe surrenders,

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 05 jun 2016 11:42

De filosofie van het varken,

Ook al heb je enkel een grote berg stront, je kan er maar beter iets nuttig mee doen dan je er in te wentelen.

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 06 jun 2016 16:49

Aangezien identiteit een onderdeel is van dit onderwerp ben ik van plan om dat eens vanuit een ander hoekje te bekijken, Ik probeer on topic te blijven, ik doe echt mijn best. Het is altijd ook leuk om eens te googelen, "Who am i."

Hier sta ik dan,

Zonder broek, zonder schoenen. Ik heb niets, enkel mezelf, geen identiteitskaart, je zult me moeten geloven. Ik heb enkel verhalen, hoe ik staarde in de afgrond van de fantasie, hoe ik verwikkeld raakte met mezelf. Zij die spreken weten niet, zij die weten spreken niet. Ik laat je zelf oordelen en door me heen kijken kijken. Ik ben helemaal leeg, er is geen wantrouwen, ik verlang helemaal niets.

Gebruikersavatar
Maria
Site Admin
Berichten: 13880
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Maria » 06 jun 2016 19:19

Topic verplaatst vanuit Filosofie, discussie forum. Maria
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 08 jun 2016 23:22

Ik heb het herschreven, en gepost op

http://www.brugsalternatiefforum.be/par ... gedachten/" onclick="window.open(this.href);return false;

of google parkfilosofie

Dat park dat je ziet op de foto, je zou kunnen zeggen dat het paradijs soms ook bestaat in het hier en nu. Groetjes uit Brugge, saaie dag, kom eens af. We leven namelijk van toeristen.

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 10 jun 2016 16:56

Zij die spreken weten niet, zij die weten spreken niet,

Ik heb maar een wens, ik kan het je niet tonen, maar ik probeer het je uit te leggen op 10000 manieren,

Gebruikersavatar
doctorwho
Ontoombaar
Berichten: 10410
Lid geworden op: 19 mei 2005 12:53
Locatie: tardis

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door doctorwho » 10 jun 2016 17:45

Oldboy schreef:Ik heb het herschreven, en gepost op

http://www.brugsalternatiefforum.be/par ... gedachten/" onclick="window.open(this.href);return false;

of google parkfilosofie

Dat park dat je ziet op de foto, je zou kunnen zeggen dat het paradijs soms ook bestaat in het hier en nu. Groetjes uit Brugge, saaie dag, kom eens af. We leven namelijk van toeristen.
Brugse Zot :D
Niet als belediging hoor maar dat heb ik daar vroeger gedronken.
Wie atheïsme een geloof noemt kan tot niets bekeerd worden
The person who calls atheism a religion can be converted to nothing

Oldboy
Geregelde verschijning
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 mei 2016 20:37

Re: De mens is vergeten wat het is om mens te zijn

Bericht door Oldboy » 10 jun 2016 18:06

Probeer eens de Brugse Tripel, das een van mijn favorieten

Plaats reactie